Ga 1mg omlaag. Ga gezond eten.Ik ben zo bang en angstig ik durf het huis niet uit
Denk dat het door de diazepam komt dat 2,5 mg te snel is
Heb in iedere geval 5 mg genomen net en vanavond 15 mg en hoop dat ik morgen alleen weer die onrust en de depressie heb waardoor ik kan lopen buiten
Want wat ik nu meeemaak is niet normaal heftig
Ik voelde me al slecht dacht niet dat het erger kon maar wat ik nu meemaak door de afbouw denk ik
Ik ben zo in de war onrustig niet normaal en angstig bang niet normaal voel mijn hart gewoon pijn doen en dan de depressie en huilbuien niet normaal echt wat ik nu meemaak
Denk aan zelfmoord zo erg maar probeer steeds te denken van als ik naar de 20 mg weer ga alles goed komt
Ik had niet met afbouwen moeten beginnen zo een spijt
Maar ik wou niet stabiliseren dacht misschien dat dit zou helpen
Dom dom van me hoop niet dat ik zo blijf
Als iemand advies heeft graag
En denken jullie als ik terug naar de 20 mg ga meteen weer de angst weggaat of duurt dat een paar dagen ? A.u.b. heb echt advies nodig als het kan
Bedankt voor je advies echt ontzettend bedanktGa 1mg omlaag. Ga gezond eten.
Bedankt voor je reactieMaar we hebben al zoveel adviezen gegeven hier. Als je er niet prettig bij voelt ga dan weer naar 20mg diazepam. En het huis niet uit durfen weet ik zeker dat je geen goed eten in huis hebt. Kan je niet gebruik maken van een bezorg service zoals Flink ofzo? Probeer ook soms ademhalingsoefeningen te doen. Blijf rustig. Misschien makkelijk gezegd.
Heb tot nu toe alleen thee gedronken ga zo wat pasta opwarmenEn wat heb je tot nu toe gegeten/gedronken vandaag?
Doe maar niet. Je gaat je uiteindelijk weer beter voelen, ook al gaat het nu even niet lekker. Het was waarschijnlijk niet verstandig om de diazepam af te bouwen. Daar ben je nu achter. Je wilt je zo graag beter voelen dat je rare dingen gaat doen, maar je moet eerst stabiel worden voordat je af gaat bouwen en dat moet je — ik herhaal het nog maar een keertje — de tijd geven. Veel sterkte!denk dat ik vanavond zelfmoord ga proberen als ik niet rustiger word door de 15 mg diazepam
Je zou toch al een 2nd opinion te vragen hoe staat het daarmee , @DiamethaProbeer een second opinion psychiater te regelen.
We kunnen je 101 adviezen geven maar uiteindelijk kan een goede psychiater je beter helpen dan allerlei verschillende adviezen van forumleden.
Bedankt voor je reactie maar ik voelde me al niet goed heel erg onrustig depressief en huilbuienDoe maar niet. Je gaat je uiteindelijk weer beter voelen, ook al gaat het nu even niet lekker. Het was waarschijnlijk niet verstandig om de diazepam af te bouwen. Daar ben je nu achter. Je wilt je zo graag beter voelen dat je rare dingen gaat doen, maar je moet eerst stabiel worden voordat je af gaat bouwen en dat moet je — ik herhaal het nog maar een keertje — de tijd geven. Veel sterkte!
Waar kan ik opgenomen worden niemand die je kan opnemenWe kunnen alleen adviezen geven. Helpen niet echt, kon dat maar. Je moet opgenomen worden. Zoek met urgentie hulp! Jammer dat het nog steeds zo slecht met je gaat.
Dit ja.Wat ik wel lees is dat je vaak ik zegt; ik "word" gek en dat schrijf je al sinds april. Het kon toen niet erger gaf je aan maar dat zeg je nu ook. Ondertussen zet je nog steeds door waarvan je in april al zei dat eigenlijk niet meer te kunnen. Misschien kan voor jezelf daar wat meer op richten dat je het maar wel doet en iets van trots kan ervaren dat het je nog steeds niet klein heeft gekregen al dacht je dit al sinds april al.
Fijne aanvulling en precies wat ik wilde aanstippen. Hoop dat je dit een beetje binnen kan laten komen @Diametha 🤗Dit ja.
Ik lees geregeld in dit topic, maar reageer niet (meer) omdat ik niet weet hoe ik zou kunnen helpen. Ik heb het gevoel dat velen hier hetzelfde hebben(?)
Zelf heb ik geen idee hoe dit qua medicatie aangepakt moet worden, dat lijkt me ook echt iets voor de dokter/psychiater. Maar wat je zegt: ik zie ook al vanaf het begin "ik word helemaal gek" en "ik kan het niet meer aan".
Het is gek hoe het werkt met wat we kunnen verdragen: We kunnen tegen onszelf (blijven) zeggen dat iets ondraaglijk is, maar tegelijk verdragen we het(!!) Als je dat feit in jezelf kunt zien, kun je ook zien hóe sterk je eigenlijk bent, want ondanks dat je gedachten blijven zeggen dat iets ondraaglijk is, verdraag je het op precies datzelfde moment(!!!!!!) Dit is geen klein/onbelangrijk inzicht, dit is cruciaal om te zien.
Dat wil natuurlijk niet zeggen dat @Diametha dit allemaal niet als een absolute hel ervaart. En dat gevoel zal zoals jij aangeeft waarschijnlijk ook niet zomaar weg gaan. Maar het lijkt me wel heel erg belangrijk om van jezelf te weten @Diametha dat je dit nú al verdraagt en dus eigenlijk (veel) sterker bent dan je denkt. En daarnaast ook: dat het woordje "word" (in: "ik word gek) impliceert dat je dus niet gek bént. Want waar bevindt de werkelijkheid zich? In de toekomst (in worden) of nu? (in zijn) Uiteraard: de werkelijkheid is alleen maar nú.
Misschien klinkt dit wat te filosofisch maar eigenlijk is het dat niet. Als je deze dingen helder begint in te zien, te mídden van alle chaos/hel, dan kun je daardoor uit dat gedachtepatroon stappen, dat alles naast of bovenop je afhankelijkheid/ontwenningsverschijnselen nog veel erger maakt.
Ik hoop echt dat je hier echt over na gaat denken @Diametha. Zoals gezegd door anderen met veel meer verstand van de medicatie kant, zullen die afhankelijkheid en die gevoelens waarschijnlijk niet zomaar verdwijnen. Maar hoe jij in dit alles staat, dáár kun je wel al (snel) grote verandering in brengen, simpelweg door het feit van deze dingen in te zien.
Beste Diametha,Dit ja.
Ik lees geregeld in dit topic, maar reageer niet (meer) omdat ik niet weet hoe ik zou kunnen helpen. Ik heb het gevoel dat velen hier hetzelfde hebben(?)
Zelf heb ik geen idee hoe dit qua medicatie aangepakt moet worden, dat lijkt me ook echt iets voor de dokter/psychiater. Maar wat je zegt: ik zie ook al vanaf het begin "ik word helemaal gek" en "ik kan het niet meer aan".
Het is gek hoe het werkt met wat we kunnen verdragen: We kunnen tegen onszelf (blijven) zeggen dat iets ondraaglijk is, maar tegelijk verdragen we het(!!) Als je dat feit in jezelf kunt zien, kun je ook zien hóe sterk je eigenlijk bent, want ondanks dat je gedachten blijven zeggen dat iets ondraaglijk is, verdraag je het op precies datzelfde moment(!!!!!!) Dit is geen klein/onbelangrijk inzicht, dit is cruciaal om te zien.
Dat wil natuurlijk niet zeggen dat @Diametha dit allemaal niet als een absolute hel ervaart. En dat gevoel zal zoals jij aangeeft waarschijnlijk ook niet zomaar weg gaan. Maar het lijkt me wel heel erg belangrijk om van jezelf te weten @Diametha dat je dit nú al verdraagt en dus eigenlijk (veel) sterker bent dan je denkt. En daarnaast ook: dat het woordje "word" (in: "ik word gek) impliceert dat je dus niet gek bént. Want waar bevindt de werkelijkheid zich? In de toekomst (in worden) of nu? (in zijn) Uiteraard: de werkelijkheid is alleen maar nú.
Misschien klinkt dit wat te filosofisch maar eigenlijk is het dat niet. Als je deze dingen helder begint in te zien, te mídden van alle chaos/hel, dan kun je daardoor uit dat gedachtepatroon stappen, dat alles naast of bovenop je afhankelijkheid/ontwenningsverschijnselen nog veel erger maakt.
Ik hoop echt dat je hier echt over na gaat denken @Diametha. Zoals gezegd door anderen met veel meer verstand van de medicatie kant, zullen die afhankelijkheid en die gevoelens waarschijnlijk niet zomaar verdwijnen. Maar hoe jij in dit alles staat, dáár kun je wel al (snel) grote verandering in brengen, simpelweg door het feit van deze dingen in te zien.
Ja maar hoe lang kan iemand zoiets volhouden en ik word gek dat gaat binnenkort veranderen in ik ben gek want dit is geen leven zo je moet tenminste hoop hebben om te kunnen volhouden of tenminste naar iets uitkijken maar als iedereen zegt ik weet niet wat ik ermee moet en je wordt nú beschuldigd met dingen omdat de psychiater niet weet hoe hij mij moet behandelen of misschien heeft hij fouten gemaakt en hij wil het niet toegeven en dan mij de schuld gaan gevenFijne aanvulling en precies wat ik wilde aanstippen. Hoop dat je dit een beetje binnen kan laten komen @Diametha 🤗
Bedankt allemaal voor jullie reacties en adviezen maar het probleem ligt hem niet van ik Wil de anidepresiva niet nemen omdat ik er aan verslaafd aan raak het gaat mij meer om ik krijg alleen maar medicatie die niet werkt of ik heb al een cocktail van medicatie waar geen een zijn werk doetBeste Diametha,
Ik lees ook al een tijdje mee met dit topic. Jij ondergaat een lijdensweg die je niet verdient en ik leef met je mee.
Maar ik kan zelf ook niet anders dan me volledig aansluiten met wat Mindless hier op een mooie manier heeft verwoord..blijf dat bericht meerdere keren doorlezen, al is wellicht je concentratie door jouw toestand zwaar belabberd. Ik begrijp je frustratie en verdriet, maar wil je ook meegeven dat het er sterk op lijkt dat je rondjes blijft draaien in je eigen gedachtegang die alsmaar roept:
- Ik word gek (notabene lijk je dit al op stel en sprong veranderd te hebben in "ik ben gek GEWORDEN")
- Niemand luistert naar me
- Ik zal nooit en te nimmer antidepressiva nemen
Jij vraagt/smeekt om advies, maar het advies dat je van meerdere mensen reeds ontvangen hebt lijkt ofwel nauwelijks bij je binnen te komen, ofwel je slaat het in de wind...
De antidepressiva bijvoorbeeld weiger je op grond van een veronderstelling van jouw kant, namelijk (ik parafraseer): Daaraan wil men mij verslaafd maken en wordt een ramp om af te bouwen.....
Vriend, in een mentale toestand waarin jij nu verkeert waarin zelfs sprake is van (weliswaar vluchtige) suïcidale ideaties, zou het dan niet bijvoorbeeld wel eens heel erg fijn kunnen zijn om maar net dat kleine beetje druk van die snelkookpan in je hoofd met een simpel middeltje af te kunnen halen, zodat je tijdelijk even kunt ademen....je daarnaast ook een stukje concentratie terugkrijgt wellicht om al die andere zaken op een rijtje te kunnen zetten.
Kortom, probeer de adviezen die je hier met alle liefde krijgt ook een keertje op te volgen. Voor je eigen bestwil, om uit deze hel te komen..
Ik hoop zeker niet dat ik lomp overkom, ik leef namelijk ontzettend met je mee. Maar tegelijkertijd lijk je zelf ook enigszins moeite te hebben met datgene wat je zowat heel de "buitenwereld" verwijt niet te kunnen, namelijk luisteren. Door blijven drammen/als het ware als een plaat die blijft hangen, je eigen discours blijven herhalen.
Kop op kerel! Neem adviezen aan en trek jezelf uit dat moeras.💪
Prima dat je niet meer medicatie wil nemen. Het is ook niet zo onschuldig en simpel als veel psychiaters beweren. Ik snap je wel. BovendienWie garandeert dat als ik de antidepressiva neem ook echt tot rust zal komen daarom zeg ik ze willen me weer verslaafd maken aan iets
Net als de diazepam stap over want dan kan je makkelijk afbouwen we hebben een goede afbouw plan je gaat er niks van merken misschien de eerste paar dagen wat slapeloosheid maar voor de rest komt het goed
En nu is het probeer dit probeer dat en uiteindelijk is het ik weet het niet
Toen ik vroeg gaat de antidepressiva helpen was het eerst ja tuurlijk toen ik zei maar dat zei je bij de diazepam ook toen was het ja iedereen reageert anders op medicatie maar je kan het proberen
Dus als het niet zeker is en ik weet hoe ik op medicatie reageer (niet goed)dan weet ik bijna zeker dat het niet gaat helpen
En ik ben door de medicatie soort depressief want het is door de overstap gebeurt heb het nooit eerder gehad en ik krijg het als ik de diazepam neem daarvoor heb ik het niet heb het geprobeerd heb de diazepam een paar keer uitgesteld naar 16 uur nam ik 7,5 mg dan voelde ik me goed tot 17 uur dan kwamen die huilbuien en dat soort depressie druk op de borst alleen mijn psychiater vond het geen goed idee om het rond die tijd te nemen en ik voelde me zo onrustig en zo onrustig en die huilbuien waren zo heftig
Dus ik weet dat het door de medicatie komt
Ik probeer afleiding te zoeken met dammen en tafeltennissen in de park maar het is onmogelijk om die gevoelens te negerenPrima dat je niet meer medicatie wil nemen. Het is ook niet zo onschuldig en simpel als veel psychiaters beweren. Ik snap je wel. Bovendien
heb je een vreselijke ervaring met de combinatie waar je momenteel op zit.
Antidepressiva zouden kunnen helpen. Maar het kan ook zijn dat ze niet helpen. Er zijn verschillende soorten en het is de vraag op welke je goed zou reageren. Niemand kan jou 100% garantie geven.
Maar...
- Steeds maar blijven herhalen hoe rot je je voelt helpt je niet;
- Je hebt nu ongeveer 50 keer min of meer hetzelfde gepost. Prima dat je je hart wil luchten maar...
- Ga eens aan de slag met de bruikbare en haalbare adviezen die hier al gegeven zijn (goed eten, een ander perspectief oefenen, minder roken, etc) en meld daar eens iets over terug. Helpt je meteen focussen op vooruitgang en actief werken aan verbetering van je situatie;
- Ga je inlezen / informeren over pharmacogenetica. Er bestaan tests om in te schatten hoe je zult reageren op bepaalde geneesmiddelen. Vraag het je huisarts om te beginnen maar eens. Een beginpunt zou kunnen zijn https://pgx-net.nl/laboratoria/ Wellicht dat er alternatieven bestaan voor de middelen in jouw huidige cocktail waar je beter op reageert.
Als je dat weet, stop dan eens met proberen ze te negeren, maar doe het tegenovergestelde: je gevoelens beschouwen en bewust diep doorvoelen.maar het is onmogelijk om die gevoelens te negeren
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."