#1
Na meerdere fellows gesproken te hebben en meer eerlijk naar mezelf geweest te zijn. Veel tranen en verdriet. Heb ik toch besloten naar klinieken te gaan kijken.
Steeds meer coke
381 antwoorden
166 weergaven
18-5-2026
#2
Moeilijke maar wijze beslissing @Shitzooi âŠNa meerdere fellows gesproken te hebben en meer eerlijk naar mezelf geweest te zijn. Veel tranen en verdriet. Heb ik toch besloten naar klinieken te gaan kijken.
#3
O en natuurlijk met jullie adviezen in mijn achterhoofd!Na meerdere fellows gesproken te hebben en meer eerlijk naar mezelf geweest te zijn. Veel tranen en verdriet. Heb ik toch besloten naar klinieken te gaan kijken.
het heeft even geduurd. Toch blijven geloven dat âdit de laatste keer isâ en dat ik het âtoch redelijk zelf goed ga kunnenâ.
ik heb nu toch ook al 3x school gemist door me gebruik. Ik moet gewoon accepteren dat ik intensief geholpen moet worden. Maar het valt me Ă©cht heel zwaar..ben er echt gebroken door. Zo dicht bij me leven weer oppakken na jarenlangen problemen (eetstoornissen, depressies, persoonlijkheidsproblamtiek). Me leven ligt al âstilâ sinds mijn 17e. Bijna 10 jaar..normaal was ik altijd gelijk vol in (intensieve) behandelingen gesprongen. Omdat ik me leven terug wilde. Maar omdat het juist een tijd lang echt goed ging met me, en ik juist bezig was met bouwen aan me toekomst deze keer, heeft het me nu langer gekost om het te accepteren. Accepteren dat ik het weer voor nu niet kan. Vandaar dat ik niet wilde luisteren naar jullie adviezen over klinieken. Ik wilde gewoon geloven dat ik het op een andere manier zou kunnen. Ik kon het gewoon niet accepteren, weer met school moeten stoppen voor de zoveelste keer..
#4
Heel goed. Zo verdrietig als je nu bent, zo blij zul je over een tijdje zijn als je doorkrijgt dat je Shitzooi 2.0 bent geworden door keihard aan je problemen te werken. Ga de confrontatie maar aan en blijf je herstel op #1 zetten. Het leven wordt beter dan ooit tevoren.O en natuurlijk met jullie adviezen in mijn achterhoofd!
het heeft even geduurd. Toch blijven geloven dat âdit de laatste keer isâ en dat ik het âtoch redelijk zelf goed ga kunnenâ.
ik heb nu toch ook al 3x school gemist door me gebruik. Ik moet gewoon accepteren dat ik intensief geholpen moet worden. Maar het valt me Ă©cht heel zwaar..ben er echt gebroken door. Zo dicht bij me leven weer oppakken na jarenlangen problemen (eetstoornissen, depressies, persoonlijkheidsproblamtiek). Me leven ligt al âstilâ sinds mijn 17e. Bijna 10 jaar..normaal was ik altijd gelijk vol in (intensieve) behandelingen gesprongen. Omdat ik me leven terug wilde. Maar omdat het juist een tijd lang echt goed ging met me, en ik juist bezig was met bouwen aan me toekomst deze keer, heeft het me nu langer gekost om het te accepteren. Accepteren dat ik het weer voor nu niet kan. Vandaar dat ik niet wilde luisteren naar jullie adviezen over klinieken. Ik wilde gewoon geloven dat ik het op een andere manier zou kunnen. Ik kon het gewoon niet accepteren, weer met school moeten stoppen voor de zoveelste keer..
đȘđȘđȘđȘđȘđȘđȘđȘđȘđȘđȘđȘđȘđȘđȘ You can do it!
#5
Nou. Ik heb iemand van NA gesproken. Die heeft me een telefoonnummer gestuurd van iemand in de verslavingszorg. Net 45 min gebeld. Straks documenten invullen en terug sturen. Het gaat niet lang duren voordat ik ik een kliniek zit zo te horen, waarschijnlijk Zuid-Afrika.
ik voel nu een mix van verdriet en opluchting en acceptatie. Het besef ook dat ik me school op dit moment toch wel had verneukt hoe graag ik het ook wilde kunnen en doen. Het besef dat ik gewoon intensieve hulp nodig heb en die ook verdien. Me strijdlust zit er nog steeds. Zelfs na al me tegenslagen.
vrijdag ook open kaart spelen met me docent. Hopelijk, doordat ik niet zomaar wil stoppen maar ziek ben, kan ik geld terug krijgen of afspraak maken dat ik later opnieuw de cursus start.
ik voel nu een mix van verdriet en opluchting en acceptatie. Het besef ook dat ik me school op dit moment toch wel had verneukt hoe graag ik het ook wilde kunnen en doen. Het besef dat ik gewoon intensieve hulp nodig heb en die ook verdien. Me strijdlust zit er nog steeds. Zelfs na al me tegenslagen.
vrijdag ook open kaart spelen met me docent. Hopelijk, doordat ik niet zomaar wil stoppen maar ziek ben, kan ik geld terug krijgen of afspraak maken dat ik later opnieuw de cursus start.
#6
Ik hoop voor je dat je snel terecht kunt in zuid Afrika of een andere ontwenningskliniek!
Er zijn zoals eigenlijk overal voor, wachtlijsten en nu maar hopen dat het niet te lang duurt.
Stap 1 heb je gezet, en dat is een heel erg belangrijke....erken dat je hulp nodig hebt, je kunt het niet alleen, want je bent ( zwaar) verslaafd.
Dit heb je nu geaccepteerd allemaal.
Je bent heel goed bezig!!
Er zijn zoals eigenlijk overal voor, wachtlijsten en nu maar hopen dat het niet te lang duurt.
Stap 1 heb je gezet, en dat is een heel erg belangrijke....erken dat je hulp nodig hebt, je kunt het niet alleen, want je bent ( zwaar) verslaafd.
Dit heb je nu geaccepteerd allemaal.
Je bent heel goed bezig!!
#7
Het gaar ongeveer max 4 weken duren zoiets. Vrijdag al intake gesprekIk hoop voor je dat je snel terecht kunt in zuid Afrika of een andere ontwenningskliniek!
Er zijn zoals eigenlijk overal voor, wachtlijsten en nu maar hopen dat het niet te lang duurt.
Stap 1 heb je gezet, en dat is een heel erg belangrijke....erken dat je hulp nodig hebt, je kunt het niet alleen, want je bent ( zwaar) verslaafd.
Dit heb je nu geaccepteerd allemaal.
Je bent heel goed bezig!!
#8
Goed zo dat is te overzien.
Alle sterkte toegewenst, en ga ervoor hoe hard en moeilijk het is.
Je moet je leven terug krijgen en dat is niet makkelijk, ik weet het maar je zit op de goede weg iig!
Alle sterkte toegewenst, en ga ervoor hoe hard en moeilijk het is.
Je moet je leven terug krijgen en dat is niet makkelijk, ik weet het maar je zit op de goede weg iig!
#9
Heeft iemand misschien wat tips deze tijd te overbruggen met zo min mogelijk gebruiken? Ik merk dat nu in me koppie veel de gedachte speelt: âje mag nu nog dus fuck it ga maar weerâ. En vind het ook wel lastig er tegenin te gaan. Want ik merk ook een soort gekke acceptatie ervan? Omdat ik weet dat ik binnenkort hulp heb en deze gekke periode stopt. Ik kijk er oprecht naar uit, misschien klinkt dat gek geen idee. Ik kan echt niet wachten. Als ze zouden zeggen: âje kan morgen op het vliegtuig stappenâ zou ik het direct doen. Maar ik wil nu niet vol mezelf in gebruik storten. Ik bedoel ik accepteer nu als het keertje mis gaat. Heb nu wel geaccepteerd dat ik het inderdaad niet zelf kan en zonder intensieve hulp. Maar ik kan niet accepteren als ik nu vol ga gebruiken.
#10
Ik zie dan zoiets voor me als:Heeft iemand misschien wat tips deze tijd te overbruggen met zo min mogelijk gebruiken? Ik merk dat nu in me koppie veel de gedachte speelt: âje mag nu nog dus fuck it ga maar weerâ. En vind het ook wel lastig er tegenin te gaan. Want ik merk ook een soort gekke acceptatie ervan? Omdat ik weet dat ik binnenkort hulp heb en deze gekke periode stopt. Ik kijk er oprecht naar uit, misschien klinkt dat gek geen idee. Ik kan echt niet wachten. Als ze zouden zeggen: âje kan morgen op het vliegtuig stappenâ zou ik het direct doen. Maar ik wil nu niet vol mezelf in gebruik storten. Ik bedoel ik accepteer nu als het keertje mis gaat. Heb nu wel geaccepteerd dat ik het inderdaad niet zelf kan en zonder intensieve hulp. Maar ik kan niet accepteren als ik nu vol ga gebruiken.
Ik zit in een 10 meter diep gat waar ik volgende week uit ga klimmen. Maar nu ik toch met mezelf af heb gesproken om er volgende week uit te klimmen, kan ik mezelf ook net zo goed nog een paar meter dieper ingraven.
De logica van een verslaafde geest...
Verder geen oordeel hoor. Ben er bekend mee en "schuldig aan", die logica. Maar als je er even bij stilstaat: stoppen doe je nu, niet morgen/volgende week.
#11
Je moet er niet vanuit gaan dat hulp krijgen je problemen gaat oplossen. Dat zul je echt zelf moeten doen. Je moet "mediteren" om je hoofd zover te brengen, dat je echt gezond wilt worden en bereid bent veel stress te gaan accepteren.
Schrijf op waarom je zonodig denkt te willen consumeren terwijl je ook nog graag een leven zonder wilt. Wat wil je in de toekomst als je niet meer mag van jezelf? Wat ga je in de plaats ervan doen? En probeer het eens uit, nu al te doen... Sporten, lezen, schrijven, etc etc..
YouTube videos van succes verhalen kijken is misschien wel een leuke gezonde bezigheid.
Schrijf op waarom je zonodig denkt te willen consumeren terwijl je ook nog graag een leven zonder wilt. Wat wil je in de toekomst als je niet meer mag van jezelf? Wat ga je in de plaats ervan doen? En probeer het eens uit, nu al te doen... Sporten, lezen, schrijven, etc etc..
YouTube videos van succes verhalen kijken is misschien wel een leuke gezonde bezigheid.
#12
De problemen die je diep in je hebt, daar zul je zelf aan moeten werken. Gesprekken met hulpverleners kunnen je handvaten geven, en inzicht geven, maar ze oplossen moet je zelf.
Dat is niet makkelijk, het zal zwaar zijn, heel zwaar zelfs....maar zoals gezegd, je hebt het begin zĂšlf gemaakt!
Ga er voor de volle duizend procent voor en je kunt het halen. Heb vertrouwen in jezelf!
Dat is niet makkelijk, het zal zwaar zijn, heel zwaar zelfs....maar zoals gezegd, je hebt het begin zĂšlf gemaakt!
Ga er voor de volle duizend procent voor en je kunt het halen. Heb vertrouwen in jezelf!
#13
Ik begrijp je teleurstelling heel goed. Alleen denk ik dat je even 'vergeet' dat je een hele afschuwelijke traumatische ervaring achter de kiezen hebt. Dus het is niet 'zomaar' weer in elkaar gestort. Daar is een hele duidelijke aanleiding voor. Eigenlijk kun je veel zelfvertrouwen hebben. Er is heel veel voor nodig om jou weer de fout in te laten gaan. Want welk mens zou onbeschadigd kunnen zijn na bepaalde gebeurtenissen die in jouw leven zijn gebeurd? Niemand toch?Zo dicht bij me leven weer oppakken na jarenlangen problemen (eetstoornissen, depressies, persoonlijkheidsproblamtiek). Me leven ligt al âstilâ sinds mijn 17e. Bijna 10 jaar..normaal was ik altijd gelijk vol in (intensieve) behandelingen gesprongen. Omdat ik me leven terug wilde. Maar omdat het juist een tijd lang echt goed ging met me, en ik juist bezig was met bouwen aan me toekomst deze keer, heeft het me nu langer gekost om het te accepteren. Accepteren dat ik het weer voor nu niet kan.
Misschien kun je een grens bepalen. Wat mag nog wel en wat niet? En vraag dan vooral je fellows en alle andere hulplijnen die je hebt, om te helpen met je grens te bewaken. Kijk, helemaal niet gebruiken gaat niet lukken, dat is een feit. Maar je kunt wel streven naar iets wat acceptabel voor je is. Bepaalde dagen? Of een bepaalde hoeveelheid? Of alleen als X gebeurt? Of alleen als je het via Y kunt krijgen? Ik zeg natuurlijk maar wat. Maar ik denk dat het wel goed zou zijn om een realistisch doel te stellen en dan ook voor vol te gaan om dat te behalen. Zo ga je dan ook met een goed/positief gevoel weg als je die grens hebt bewaakt.Maar ik kan niet accepteren als ik nu vol ga gebruiken.
En verder wil ik nog even zeggen dat ik zĂł trots op je ben. Wow!
#14
Nog even helemaal los nu het nog kan. Dat is een hele bekende. Je verslaving is aan het woord. Je zieke hoofd, niet jij. Dat is een belangrijk besef.Heeft iemand misschien wat tips deze tijd te overbruggen met zo min mogelijk gebruiken? Ik merk dat nu in me koppie veel de gedachte speelt: âje mag nu nog dus fuck it ga maar weerâ. En vind het ook wel lastig er tegenin te gaan. Want ik merk ook een soort gekke acceptatie ervan? Omdat ik weet dat ik binnenkort hulp heb en deze gekke periode stopt. Ik kijk er oprecht naar uit, misschien klinkt dat gek geen idee. Ik kan echt niet wachten. Als ze zouden zeggen: âje kan morgen op het vliegtuig stappenâ zou ik het direct doen. Maar ik wil nu niet vol mezelf in gebruik storten. Ik bedoel ik accepteer nu als het keertje mis gaat. Heb nu wel geaccepteerd dat ik het inderdaad niet zelf kan en zonder intensieve hulp. Maar ik kan niet accepteren als ik nu vol ga gebruiken.
Wat je kunt doen is hulp vragen. Je niet isoleren. Je uitspreken. Praat je hoofd maar leeg tegen een fellow. Als je trek krijgt de héle film afspelen inclusief de ellende de dag erop.
Stap 1, 10 en 11 dagelijks zetten. Ga een keer naar een meeting waar je nog nooit bent geweest. Ga met fellows naar de film of een eindje wandelen. Lees in het Big Book of NA basisboek.
Als je met enige tijd nuchter de kliniek in kunt, is dat echt een groot voordeel. Je bent helderder, slaapt beter, kunt beter nadenken, krijgt of hebt meer energie.
Doe je best en lukt het niet probeer dan niet te streng te zijn naar jezelf. Je hebt de belangrijkste stap al gezet.
đ
#15
Ha @Shitzooi hoe is je intake vandaag gegaan? Heb je al wat meer concrete info gekregen?
#16
Intake was fijn en goed. Nog geen info over een datum. Me huisarts had me al 3 dagen geleden verwijsbrief moeten sturen en behandelgeschiedenis. Elke keer gebeld van heb het nog niet. Dus dat vertraagd het weer. Maandag ochtend gelijk weer bellenHa @Shitzooi hoe is je intake vandaag gegaan? Heb je al wat meer concrete info gekregen?
#17
We zijn weer een weekje verder. Hoe is nu @Shitzooi?
#18
Hoe minder je nu nog gebruikt, hoe beter je start met de behandeling gaat zijn. Ik zeg niet dat het makkelijker wordt maar elke keer dat je nu een craving kan weerstaan win je iets.Heeft iemand misschien wat tips deze tijd te overbruggen met zo min mogelijk gebruiken? Ik merk dat nu in me koppie veel de gedachte speelt: âje mag nu nog dus fuck it ga maar weerâ. En vind het ook wel lastig er tegenin te gaan. Want ik merk ook een soort gekke acceptatie ervan? Omdat ik weet dat ik binnenkort hulp heb en deze gekke periode stopt. Ik kijk er oprecht naar uit, misschien klinkt dat gek geen idee. Ik kan echt niet wachten. Als ze zouden zeggen: âje kan morgen op het vliegtuig stappenâ zou ik het direct doen. Maar ik wil nu niet vol mezelf in gebruik storten. Ik bedoel ik accepteer nu als het keertje mis gaat. Heb nu wel geaccepteerd dat ik het inderdaad niet zelf kan en zonder intensieve hulp. Maar ik kan niet accepteren als ik nu vol ga gebruiken.
En als het wel gebeurt is het geen ramp.
#19
Fijn dat de intake zo positief was! Hoe lager de drempel is om te gaan starten, hoe meer je ook zult slagen in het tegengaan van gebruik, denk ik zo. Ik bedoel eigenlijk: als je er als een berg tegenop ziet omdat de intake al niet zo soepel ging, dan zul je ook meer in een stemming zijn om te gebruiken, zodat je niet aan die vervelende instantie hoeft te denken.Intake was fijn en goed. Nog geen info over een datum. Me huisarts had me al 3 dagen geleden verwijsbrief moeten sturen en behandelgeschiedenis. Elke keer gebeld van heb het nog niet. Dus dat vertraagd het weer. Maandag ochtend gelijk weer bellen
Heb je zelf al een plannetje gemaakt hoe je je gebruik zoveel mogelijk kunt beperken de aankomende tijd?
En misschien even langsgaan bij de HA? Bij mijn praktijk scheelt dat soms nog wel.
#20
Ja als ik morgen bel en het nog steeds niet snel geregeld is ga ik langs.Fijn dat de intake zo positief was! Hoe lager de drempel is om te gaan starten, hoe meer je ook zult slagen in het tegengaan van gebruik, denk ik zo. Ik bedoel eigenlijk: als je er als een berg tegenop ziet omdat de intake al niet zo soepel ging, dan zul je ook meer in een stemming zijn om te gebruiken, zodat je niet aan die vervelende instantie hoeft te denken.
Heb je zelf al een plannetje gemaakt hoe je je gebruik zoveel mogelijk kunt beperken de aankomende tijd?
En misschien even langsgaan bij de HA? Bij mijn praktijk scheelt dat soms nog wel.
ik wil gewoon snel gaan. Ook afwachten of de verzekeraar het er mee eens is met de behandeling. Maar goed. Heb gelukkig een goede zorgverzekeraar in dit soort dingen.