Hoe denken jullie over de dood?

Mindless zei:

Ik bedoelde het niet op een nihilistische manier. Het leven (en de daarmee geïmpliceerde dood) is waardevol voor mij om zoveel redenen. Met 'niets' bedoel ik slechts: niet-iets. Ook zie ik het niet als iets dat hierna komt, maar als de grond van het bestaan. Het canvas waarop het schilderij van leven en dood geschilderd wordt. Het ongemanifesteerde waarin alle manifestaties verschijnen.


Wetenschappelijk, maar ik zou dat ook spiritueel noemen. De echte spiritualiteit is wetenschappelijk.


Met het niets bedoel ik de bron van creatie. En als afzonderlijke individuen zijn we mede-creators. Alles wat we doen en denken echoot oneindig door de manifestatie (het universum) heen. Omdat wat je zei: we zijn energie en alles is energie (binnen de illusie van tijd/ruimte dan). Met onze intentie creëren we onze (relatieve) werkelijkheid en beïnvloeden we die van anderen.


Ik zie de creatie niet als een 'ding', maar meer als een proces. Jij omschrijft de creator nu als een persoon, wellicht geen mens, maar wel 'iemand' die iets (anders dan zichzelf) heeft gecreëerd. Wat als het nu zo simpel is als: iets is gemaakt van niets. Vorm is ontstaan uit vormloosheid. De vraag van: wie heeft de creator dan gecreëerd vervalt daarmee ook.

Als alles (hypothetisch) in werkelijkheid, in de diepte van de innerlijke wereld één is. Wie moet zich dan verantwoorden aan wie?

Klik om te vergroten...

Ik geloof in de eenheid (niet de drie-eenheid) van de hoogste macht. Er is geen andere verklaring vanuit zowel wetenschappelijk als religieus standpunt.

Het is onmogelijk dat alles, zowel wat wij kunnen zien als wat wij niet kunnen zien dat het geen creatie is.

Dat is mijn standpunt. Het is simpelweg onmogelijk.

Denken dat de creatie een innerlijke wereld is en niet een teken van van de grootheid van God is een narcistische vorm van grootheidswaanzin of een vorm van een heel laag zelfbeeld. Denkend dat alles jij bent en jij alles. Alles stopt na jouw dood of het andere uiterste dat je niks bent, oh wauwww..

Er zijn veel veel veel profeten geweest en ik denk dat dat mensen zijn geweest die meer konden zien dan wat wij kunnen zien. Ze hadden een boodschap en dat is geloof in de eenheid van God, reken op zijn vergiffenis en wees goed voor zijn creatie.

Dat is mijn heilige overtuiging. En dat wij allemaal "fouten" maken (drugs gebruiken, etc) daar is zijn vergiffenis voor. Dat maakt echt niet veel uit. Zolang je maar het goede voor hebt om wat er om je heen is.

Er bestaan echt heel slechte mensen. Geloof het of niet, er zijn mensen die vanavond de deur uit gaan met het plan iemand kwaad aan te doen. Satans zijn er ook onder de mens, het is niet iets uit een fabel. En op een dag zullen zij zich moeten verantwoorden. En als dat niet zo is wat weerhoudt mij ervan om een doorgesnoven drugsdealende psychopaat te zijn? De wet? Alsjeblieft zeg, laat mij niet lachen, de wet wat een grap, zie mij dan eerst maar eens te pakken te krijgen..

Albedo zei:

Mee eens, maar velen kunnen dat niet omdat ze die eigenschap niet bezitten; de zgn ....paten. Op hoge posities ook nog. Zelfs zonder die eigenschap daar niet eens gekomen. Oorlogen zijn er ook mede mee gewonnen overigens.

Teveel kennis en erover blijven nadenken is ook niet goed. Bewust zijn is al heel wat (tegenwoordig).

Klik om te vergroten...

Degenen die geen ...paten zijn, hebben de verantwoordelijkheid tot bewustwording. Is hoe ik het zie.

Voor ons als individuen is het een onrechtvaardige wereld. Je moet maar zien welke kaarten je krijgt.

Malafide zei:

Als er hierna niks is kunnen we er beter allemaal gelijk maar een eind aan maken.

Klik om te vergroten...

Ik bedoelde het niet op een nihilistische manier. Het leven (en de daarmee geïmpliceerde dood) is waardevol voor mij om zoveel redenen. Met 'niets' bedoel ik slechts: niet-iets. Ook zie ik het niet als iets dat hierna komt, maar als de grond van het bestaan. Het canvas waarop het schilderij van leven en dood geschilderd wordt. Het ongemanifesteerde waarin alle manifestaties verschijnen.

Malafide zei:

Ik ben heel heel wetenschappelijk ingesteld. Ik hield mij in de kleuterklas al bezig me vraagstukken die nu quantumwetenschappen blijken te zijn. Ik keek omhoog naar de sterren en de maan terwijl de rest naar beneden keek en met poppetjes zaten te spelen.

Klik om te vergroten...

Wetenschappelijk, maar ik zou dat ook spiritueel noemen. De echte spiritualiteit is wetenschappelijk.

Malafide zei:

Er is een creator en alles is een creatie. Wij zijn gebonden aan natuurkundige wetten anders waren wij zelf goden.

Klik om te vergroten...

Met het niets bedoel ik de bron van creatie. En als afzonderlijke individuen zijn we mede-creators. Alles wat we doen en denken echoot oneindig door de manifestatie (het universum) heen. Omdat wat je zei: we zijn energie en alles is energie (binnen de illusie van tijd/ruimte dan). Met onze intentie creëren we onze (relatieve) werkelijkheid en beïnvloeden we die van anderen.

Malafide zei:

En wij zullen ons ooit moeten verantwoorden hoe wij met zijn creatie zijn omgegaan. Want zijn grootste gunst/gift aan ons was vrije keus

Klik om te vergroten...

Ik zie de creatie niet als een 'ding', maar meer als een proces. Jij omschrijft de creator nu als een persoon, wellicht geen mens, maar wel 'iemand' die iets (anders dan zichzelf) heeft gecreëerd. Wat als het nu zo simpel is als: iets is gemaakt van niets. Vorm is ontstaan uit vormloosheid, of beter: vorm ontstaat nú uit vormloosheid. De vraag van: wie heeft de creator dan gecreëerd vervalt daarmee ook.

Als alles (hypothetisch) in werkelijkheid, in de diepte van de innerlijke wereld één is. Wie moet zich dan verantwoorden aan wie?

Dat is volgens mij ook de echte definitie van een spook ja.

Malafide zei:

Ik geloof in de eenheid (niet de drie-eenheid) van de hoogste macht. Er is geen andere verklaring vanuit zowel wetenschappelijk als religieus standpunt.

Het is onmogelijk dat alles, zowel wat wij kunnen zien als wat wij niet kunnen zien dat het geen creatie is.

Klik om te vergroten...

Ik weet niet helemaal of ik je hier begrijp. Imo is het ook een creatie, maar niet op de manier zoals wij bijvoorbeeld van klei iets boetseren. Ik denk dat de creator "verstopt" zit in de creatie zelf. De creatie is imo het lichaam van de creator.

Malafide zei:

Denken dat de creatie een innerlijke wereld is en niet een teken van van de grootheid van God is een narcistische vorm van grootheidswaanzin of een vorm van een heel laag zelfbeeld. Denkend dat alles jij bent en jij alles. Alles stopt na jouw dood of het andere uiterste dat je niks bent, oh wauwww..

Klik om te vergroten...

Haha ik denk dat hier een misverstand is. Ik denk zeker niet dat alles stopt na mijn dood. Ik als lichaam ben maar een klein radertje in het geheel. En ik als ego ben maar een schaduw in het licht van God (ik gebruik dat woord liever niet maar goed). Maar ik weet ook dat ik in mijn essentie niet dat ego ben. We zijn allemaal als lichtstralen komende uit de grote zon. Elke straal is een individualisatie, maar behoudt in zich de essentie.

Malafide zei:

Er zijn veel veel veel profeten geweest en ik denk dat dat mensen zijn geweest die meer konden zien dan wat wij kunnen zien. Ze hadden een boodschap en dat is geloof in de eenheid van God, reken op zijn vergiffenis en wees goed voor zijn creatie.

Dat is mijn heilige overtuiging. En dat wij allemaal "fouten" maken (drugs gebruiken, etc) daar is zijn vergiffenis voor. Dat maakt echt niet veel uit. Zolang je maar het goede voor hebt om wat er om je heen is.

Klik om te vergroten...

Dat is een vrij traditioneel standpunt.

De eenheid van God. Wat wordt daarmee bedoeld als je het over "zijn" vergiffenis hebt. Bedoel je niet je eigen vergiffenis? Want als het "zijn" vergiffenis is, dan kan het niet eenheid zijn. Dan is het minstens twee.

Ik snap ongeveer wel wat er bedoeld wordt hoor. Maar ik ben een praktisch iemand. Ik heb niets met exoterische concepten. Ik hou me bezig met praktische spiritualiteit: eenheid moet iets in mijn eigen beleving zijn, niet slechts een idee.

Malafide zei:

Er bestaan echt heel slechte mensen. Geloof het of niet, er zijn mensen die vanavond de deur uit gaan met het plan iemand kwaad aan te doen. Satans zijn er ook onder de mens, het is niet iets uit een fabel. En op een dag zullen zij zich moeten verantwoorden. En als dat niet zo is wat weerhoudt mij ervan om een doorgesnoven drugsdealende psychopaat te zijn? De wet? Alsjeblieft zeg, laat mij niet lachen

Klik om te vergroten...

Wat je hier zegt is dat je goed doet, omdat je weet dat je je zult moeten verantwoorden tegenover God? Dat gaat eigenlijk tegen alles in waar ik in geloof. Ik geloof dat de goedheid die in de mens zit, God zelf ís. God/goedheid. Same thing wat mij betreft.

UIt angst voor vergelding goed doen. Dat klinkt niet als liefde, integendeel. Of ik begrijp je hier echt compleet verkeerd.

Na het diepste niveau van geen zin meer in het leven te hebben gehad.
(Klinkt heel sad, dat is niet m'n punt, het kan alleen beter worden vanaf daar)

Ben blij met elk jaar wat ik weer gehad heb.
De dood mag morgen plaatsvinden, maar over 30 jaar is ook prima.

Ben er wel over uit dat er hier na niks meer is.
Al zou een "ghost experience" meer dan welkom zijn om het tegendeel te bewijzen.

Mindless zei:

Degenen die geen ...paten zijn, hebben de verantwoordelijkheid tot bewustwording. Is hoe ik het zie.

Voor ons als individuen is het een onrechtvaardige wereld. Je moet maar zien welke kaarten je krijgt.

Klik om te vergroten...

Dat klinkt als 'moeten'. Ik heb het toevallig vanuit mijn opvoeding meegekregen en ik heb het misschien zelf ook verder ontwikkeld, maar ik zie het de laatste jaren regelmatig als een last. Ik heb er steeds meer moeite mee dat buiten mijn eigen omgeving uit te dragen omdat er teveel dingen de laatste decennia in slechte zin in dit land veranderd zijn.

In een rechtvaardige wereld geloof ik niet. Alleen dat een hoop dingen veel beter hadden kunnen zijn, dan nu het geval is.

Mindless zei:

Je kunt denk ik geen rust vinden door naar dingen als rechtvaardigheid te streven. Rust is er in het distantiëren van de door mensen gecreëerde mentale wereld. Stoppen dat spelletje te spelen. In de 'grand scheme of things' zijn dingen oké, meer dan oké. Niet iets wat ik zomaar face to face zou durven zeggen tegen een medemens die diep aan het lijden is, maar er is een uitweg die altijd beschikbaar is. Het punt is, willen mensen dat zien?

Klik om te vergroten...

Rechtvaardigheid is afhankelijk van wat je zelf als rechtvaardig ziet. Daarmee is het voor mij onmogelijk om te streven naar rechtvaardigheid voor iedereen. Wat je zegt over rust herken ik wel, in mijn ogen is rust het vermogen om afstand te nemen van rechtvaardigheid. Tevreden zijn met datgene wat jouw deel is schept rust. Dat dit ontevredenheid met het menselijk bestaan oproept begrijp ik dan weer wel, het leven is namelijk niet rechtvaardig in mijn ogen. Afhankelijk van waar je geboren wordt zijn er verschillende mogelijkheden. In mijn ogen bestaat rechtvaardigheid niet. Rust wel.

Jouw post herlezende @Mindless besef ik dat ik hetzelfde zeg als wat jij beoogt te zeggen. Ik geloof dat ik het ook met @Albedo eens ben. Ik ga me straks inlezen in de rest. Mijn probleem is dat ik te snel reageer. (wordt aan gewerkt)

Ja, dat was ook mijn persoonlijke mening eigenlijk. Ik vind voor mezelf dat ik de verantwoordelijkheid heb om zo bewust mogelijk te worden, simpelweg omdat ik de mogelijkheid heb. Ik denk niet dat mensen 'moeten'.

De wereld is niet rechtvaardig. Wij als mensen hebben 'rechtvaardigheid' als een concept zelf uitgevonden en streven daar nu naar. We kunnen het onszelf zo ongelofelijk moeilijk maken op die manier.

Je kunt denk ik geen rust vinden door naar dingen als rechtvaardigheid te streven. Rust is er in het distantiëren van de door mensen gecreëerde mentale wereld. Stoppen dat spelletje te spelen. In de 'grand scheme of things' zijn dingen oké, meer dan oké. Niet iets wat ik zomaar face to face zou durven zeggen tegen een medemens die diep aan het lijden is, maar er is een uitweg die altijd beschikbaar is. Het punt is, willen mensen dat zien?

@Casaan, dank je. We missen hem. Hij blijft voor altijd in ons hart en we koesteren de mooie herinneringen.

Die asci code werkt niet op mijn iPhone.

Voor mij het vraagstuk waardoor ik met psychedelica ben ben begonnen. Wat is leven en wat is dood? Een ayahuasca trip heeft mijn ogen geopend. Ook een recente truffel trip heeft me veel spirituele inzichten gegeven. Los van dat, als ik er rationeel over nadenk, is het onzinnig om te denken dat leven alleen een biologische functie heeft. Naar mijn idee zijn we hier om te leren en te creëren. Dood gaan is naar huis gaan. Je neemt mee wat je geleerd hebt. Ik ben daarom absoluut niet bang voor de dood. Alles is liefde.

Vallinor zei:

Voor mij het vraagstuk waardoor ik met psychedelica ben ben begonnen. Wat is leven en wat is dood? Een ayahuasca trip heeft mijn ogen geopend. Ook een recente truffel trip heeft me veel spirituele inzichten gegeven. Los van dat, als ik er rationeel over nadenk, is het onzinnig om te denken dat leven alleen een biologische functie heeft. Naar mijn idee zijn we hier om te leren en te creëren. Dood gaan is naar huis gaan. Je neemt mee wat je geleerd hebt. Ik ben daarom absoluut niet bang voor de dood. Alles is liefde.

Klik om te vergroten...

Wat een positieve insteek, interessant.

Persoonlijk ben ik van mening dat het menselijk is om er altijd van uit te gaan dat iets zin heeft of dat iets een bepaald doel heeft.

In het verlengde van deze zingeving zijn religies ontstaan. Uit onzekerheid creëerde men een kunstmatige zekerheid door de creatie van een god.

Ik denk wel dat een mensenleven eindig is, dit maakt het echter niet minder mooi. Dit is een vrij nihilistische insteek maar ik vindt het bijna arrogant om te denken dat een mensenleven iets uitmaakt in de miljoenen jaren dat de aarde bestaat.

Ik bedoel hiermee niet dat een mensenleven niets waard is. In tegendeel, toon empathie en maak er het beste van, je krijgt maar één kans.

Ik ga vast naar de pep en innovatie hemel.

Lytje pole zei:

In het verlengde van deze zingeving zijn religies ontstaan. Uit onzekerheid creëerde men een kunstmatige zekerheid door de creatie van een god.

Klik om te vergroten...

De vraag is, is dit een 100% creatie van ons, of hebben we iets werkelijks zo gemanipuleerd dat het te gebruiken valt als machtsmiddel?

Lytje pole zei:

Ik denk wel dat een mensenleven eindig is, dit maakt het echter niet minder mooi. Dit is een vrij nihilistische insteek maar ik vindt het bijna arrogant om te denken dat een mensenleven iets uitmaakt in de miljoenen jaren dat de aarde bestaat.

Klik om te vergroten...

Aan de ene kant. Maar aan de andere kant was dit universum niet dit universum geweest zonder dat mensenleven (of wat voor leven dan ook). Een onmisbaar onderdeel van dit universum. Dit (specifieke) universum had niet kunnen bestaan zonder jou of elk ander wezen dat deel uitmaakt van het universum. Het is imo ook belangrijk om het zo te zien, om niet door te slaan naar nihilisme. We zijn als unieke expressies (nooit zal er weer exact iemand zijn zoals jij) integraal onderdeel van het universum. Het universum kiest er op dit moment voor om zich uit te drukken als jij en mij. Het had zich ook anders uit kunnen drukken, maar dat is niet deze realiteit maar slechts fantasie.

(De illusie van) tijd maakt dingen triviaal. Over miljoenen jaren gezien stelt een mensenleven niets voor nee. Maar stop je met kijken naar het verleden (en toekomst), dan zie je dat wij nu op dit moment absoluut onmisbaar zijn in de kosmos. We maken onszelf klein door concepten als tijd en ruimte.

Mindless zei:

De vraag is, is dit een 100% creatie van ons, of hebben we iets werkelijks zo gemanipuleerd dat het te gebruiken valt als machtsmiddel?

Klik om te vergroten...

Ik ben van mening dat er bij ieder geloof sprake is van machtsverhoudingen die regelmatig leiden tot misbruik. Of het nu gaat om een profeet die beweert rechtstreeks te communiceren met god en het daardoor beter weet of een priester die misbruik maakt van de kinderlijke onschuld van zijn leerlingen in het klooster. Als agnost durf ik niet te zeggen of er een "iets" is. Ik voel mij eerder aangesproken tot de natuur. Het gemanipuleerde "iets" zou naar mijn idee de psyche van de gemanipuleerde zijn, niet een externe hogere macht die wordt aangewend om te manipuleren.

Mindless zei:

Aan de ene kant. Maar aan de andere kant was dit universum niet dit universum geweest zonder dat mensenleven (of wat voor leven dan ook). Een onmisbaar onderdeel van dit universum. Dit (specifieke) universum had niet kunnen bestaan zonder jou of elk ander wezen dat deel uitmaakt van het universum. Het is imo ook belangrijk om het zo te zien, om niet door te slaan naar nihilisme. We zijn als unieke expressies (nooit zal er weer exact iemand zijn zoals jij) integraal onderdeel van het universum. Het universum kiest er op dit moment voor om zich uit te drukken als jij en mij. Het had zich ook anders uit kunnen drukken, maar dat is niet deze realiteit maar slechts fantasie.

Klik om te vergroten...

Wat een mooi idee. Ik ben het ermee eens dat iedereen uniek is en dat deze exacte configuratie van het omniversum niet meer terugkomt (waarschijnlijk). Prettig om er op deze manier over na te denken.

Mindless zei:

(De illusie van) tijd maakt dingen triviaal. Over miljoenen jaren gezien stelt een mensenleven niets voor nee. Maar stop je met kijken naar het verleden (en toekomst), dan zie je dat wij nu op dit moment absoluut onmisbaar zijn in de kosmos. We maken onszelf klein door concepten als tijd en ruimte.

Klik om te vergroten...

Hier ben ik het mee eens, stil staan bij het moment en reflecteren is goed. Wel binnen het bredere perspectief van de menselijke ontwikkeling die begint bij de avondkrant.

Interessant.

Is het raar als je er eigenlijk nooit over nadenkt? Het is een niet te kraken code, misschien maakt dat dat ik er totaal niet mee bezig ben.

De dood is net zoals voordat je geboren werd, niks dus. Lekker rustig.

Ik denk dat dood ook echt dood is. Gewoon onder de grond opgegeten worden door de natuur. Natuurlijk voelen we ons allemaal speciaal. Maar dat zijn gewoon onze hersens die zo complex zijn.

Overigens vind ik verhalen uit Bijbels en korans etc. De grootste onzin. Manipulatie op zijn top.

Dit is het leven wat we hebben hemel en hell dat is hier op aarde...

Lytje pole zei:

Wat een positieve insteek, interessant.

Persoonlijk ben ik van mening dat het menselijk is om er altijd van uit te gaan dat iets zin heeft of dat iets een bepaald doel heeft.

In het verlengde van deze zingeving zijn religies ontstaan. Uit onzekerheid creëerde men een kunstmatige zekerheid door de creatie van een god.

Ik denk wel dat een mensenleven eindig is, dit maakt het echter niet minder mooi. Dit is een vrij nihilistische insteek maar ik vindt het bijna arrogant om te denken dat een mensenleven iets uitmaakt in de miljoenen jaren dat de aarde bestaat.

Ik bedoel hiermee niet dat een mensenleven niets waard is. In tegendeel, toon empathie en maak er het beste van, je krijgt maar één kans.

Klik om te vergroten...

Dank voor je respectvolle reactie.

Ik denk, of eigenlijk hoop, dat tijd niet zo lineair is zoals wij dit in een mensenleven ervaren. Iets begint en iets eindigt, bijvoorbeeld een mensen leven. Maar als iets eindigt, begint ook iets nieuws. Van macro niveau, bijvoorbeeld een ster die supernova gaat en daardoor nieuwe elementen produceert. Tot micro niveau, dezelfde elementen die door de natuurkunde samenkomen. Nieuwe planeten vormen en alles wat leeft en groeit voortbrengen. Alles is 1 groot dynamisch evenwicht. Zo zie ik ook het leven. Misschien sterft je ego, maar je onderdelen worden gerecycled. Op die manier ervaren we vele levens door de tijdstroom heen. Het lijkt me heel plausibel dat wij en ons gigantische universum al ontelbare keren herboren zijn. En dat vind ik een mooie gedachte.

Dat lijkt mij ook plausibel.

Als je kijkt naar vondsten uit de oudheid: megalitische bouwwerken waarvan we ze nu niet eens zouden kunnen namaken met die precisie. Bijvoorbeeld de grote piramide. Het lijkt mij niet vergezocht dat wij (de mensheid) dat hebben gemaakt. Om te communiceren met onszelf door de milennia heen. We denken dat we nu slim zijn, maar we zijn compleet uit balans omdat we het rationele plaatsen boven het intuïtieve. Hierdoor zijn we hogere kennis en wijsheid verloren. Dit is maar een theorie natuurlijk, maar ik denk dat we hier al heel lang zijn en dat de vroegere mensheid exact dezelfde mensheid is als nu. Door de illusie van tijd.

Vallinor zei:

Alles is 1 groot dynamisch evenwicht. Zo zie ik ook het leven. Misschien sterft je ego, maar je onderdelen worden gerecycled. Op die manier ervaren we vele levens door de tijdstroom heen. Het lijkt me heel plausibel dat wij en ons gigantische universum al ontelbare keren herboren zijn. En dat vind ik een mooie gedachte.

Klik om te vergroten...

Hiermee ben ik het zeker eens, mooie gedachte. Voor mij biedt dit echter geen troost. Ondanks dat ik niet helemaal blij ben met deze maatschappij zou ik er van balen als ik vandaag zou sterven. Dat mijn onderdelen vervolgens worden gerycycled doet niet af aan dit ongenoegen.