Hoe denken jullie over de dood?

Ja, dat was ook mijn persoonlijke mening eigenlijk. Ik vind voor mezelf dat ik de verantwoordelijkheid heb om zo bewust mogelijk te worden, simpelweg omdat ik de mogelijkheid heb. Ik denk niet dat mensen 'moeten'.

De wereld is niet rechtvaardig. Wij als mensen hebben 'rechtvaardigheid' als een concept zelf uitgevonden en streven daar nu naar. We kunnen het onszelf zo ongelofelijk moeilijk maken op die manier.

Je kunt denk ik geen rust vinden door naar dingen als rechtvaardigheid te streven. Rust is er in het distantiëren van de door mensen gecreëerde mentale wereld. Stoppen dat spelletje te spelen. In de 'grand scheme of things' zijn dingen oké, meer dan oké. Niet iets wat ik zomaar face to face zou durven zeggen tegen een medemens die diep aan het lijden is, maar er is een uitweg die altijd beschikbaar is. Het punt is, willen mensen dat zien?

@Casaan, dank je. We missen hem. Hij blijft voor altijd in ons hart en we koesteren de mooie herinneringen.

Die asci code werkt niet op mijn iPhone.

Voor mij het vraagstuk waardoor ik met psychedelica ben ben begonnen. Wat is leven en wat is dood? Een ayahuasca trip heeft mijn ogen geopend. Ook een recente truffel trip heeft me veel spirituele inzichten gegeven. Los van dat, als ik er rationeel over nadenk, is het onzinnig om te denken dat leven alleen een biologische functie heeft. Naar mijn idee zijn we hier om te leren en te creëren. Dood gaan is naar huis gaan. Je neemt mee wat je geleerd hebt. Ik ben daarom absoluut niet bang voor de dood. Alles is liefde.

Vallinor zei:

Voor mij het vraagstuk waardoor ik met psychedelica ben ben begonnen. Wat is leven en wat is dood? Een ayahuasca trip heeft mijn ogen geopend. Ook een recente truffel trip heeft me veel spirituele inzichten gegeven. Los van dat, als ik er rationeel over nadenk, is het onzinnig om te denken dat leven alleen een biologische functie heeft. Naar mijn idee zijn we hier om te leren en te creëren. Dood gaan is naar huis gaan. Je neemt mee wat je geleerd hebt. Ik ben daarom absoluut niet bang voor de dood. Alles is liefde.

Klik om te vergroten...

Wat een positieve insteek, interessant.

Persoonlijk ben ik van mening dat het menselijk is om er altijd van uit te gaan dat iets zin heeft of dat iets een bepaald doel heeft.

In het verlengde van deze zingeving zijn religies ontstaan. Uit onzekerheid creëerde men een kunstmatige zekerheid door de creatie van een god.

Ik denk wel dat een mensenleven eindig is, dit maakt het echter niet minder mooi. Dit is een vrij nihilistische insteek maar ik vindt het bijna arrogant om te denken dat een mensenleven iets uitmaakt in de miljoenen jaren dat de aarde bestaat.

Ik bedoel hiermee niet dat een mensenleven niets waard is. In tegendeel, toon empathie en maak er het beste van, je krijgt maar één kans.

Ik ga vast naar de pep en innovatie hemel.

Lytje pole zei:

In het verlengde van deze zingeving zijn religies ontstaan. Uit onzekerheid creëerde men een kunstmatige zekerheid door de creatie van een god.

Klik om te vergroten...

De vraag is, is dit een 100% creatie van ons, of hebben we iets werkelijks zo gemanipuleerd dat het te gebruiken valt als machtsmiddel?

Lytje pole zei:

Ik denk wel dat een mensenleven eindig is, dit maakt het echter niet minder mooi. Dit is een vrij nihilistische insteek maar ik vindt het bijna arrogant om te denken dat een mensenleven iets uitmaakt in de miljoenen jaren dat de aarde bestaat.

Klik om te vergroten...

Aan de ene kant. Maar aan de andere kant was dit universum niet dit universum geweest zonder dat mensenleven (of wat voor leven dan ook). Een onmisbaar onderdeel van dit universum. Dit (specifieke) universum had niet kunnen bestaan zonder jou of elk ander wezen dat deel uitmaakt van het universum. Het is imo ook belangrijk om het zo te zien, om niet door te slaan naar nihilisme. We zijn als unieke expressies (nooit zal er weer exact iemand zijn zoals jij) integraal onderdeel van het universum. Het universum kiest er op dit moment voor om zich uit te drukken als jij en mij. Het had zich ook anders uit kunnen drukken, maar dat is niet deze realiteit maar slechts fantasie.

(De illusie van) tijd maakt dingen triviaal. Over miljoenen jaren gezien stelt een mensenleven niets voor nee. Maar stop je met kijken naar het verleden (en toekomst), dan zie je dat wij nu op dit moment absoluut onmisbaar zijn in de kosmos. We maken onszelf klein door concepten als tijd en ruimte.

Mindless zei:

Ik vermoed alleen dat veel conventionele wetenschappers ten onrechte neerbuigend kijken naar zogenaamde pseudowetenschap.

Het is alsof gezegd wordt: wij weten al de manier waarop we tot antwoorden (weten) zullen komen, wijk je van dat systeem af dan zul je geen echte antwoorden vinden.

Klik om te vergroten...

Sorry Mindless, maar acht.zes heeft hier wel gewoon gelijk. Graham Hancock staat bekend als pseudowetenschapper. Ik vind het nogal naar dat er steeds gesproken wordt over ‘neerkijken op’. Het heeft niks te maken met wetenschappers die ‘neerkijken op’. Het gaat erom dat pseudowetenschap simpelweg feitelijk gezien geen wetenschap is (niet peer reviewed, dus niet wetenschappelijk onderbouwd) dus mag het ook niet zo genoemd worden. Als zo iemand zichzelf wel wetenschapper noemt is dat een leugen.

Dat betekent niet dat we in de wetenschap wél alles weten (zie reactie Vallinor hierboven) maar dat maakt pseudowetenschap geen argument.

Wetenschap heeft een heel logisch motto: if it cant be repeated, it aint science.

Als een bepaalde stelling een miljoen keer wordt onderzocht en die wordt een miljoen keer bewezen met dezelfde uitkomst dan mag je er toch wel van uitgaan dat die stelling klopt. Om dan als individu te zeggen dat je intuitie je verteld dat het toch anders is, tja...

Dus als iets wetenschappelijk bewezen is maakt het niet uit wie dat onderzoekt, de uiteindelijke uitkomst is altijd hetzelfde. Zo'n Graham Hancock daarentegen beweert dingen die als wetenschappers het onderzoeken er heel andere conclusies zullen getrokken worden. Misschien dat een van de theorieen van Hancock ooit bewezen zal worden maar tot nu toe heeft hij precies 0 ontdekkingen gedaan.

Voorbeeld is dat hij zegt dat er heel grote stenen in de oudheid zijn die ze nu nog niet zouden kunnen optillen, wat dus Mindless ook al als 'bewijs' aanvoerde. Wat zou zo'n grote steen uit de oudheid wegen? Paar vrachtwagens of zo, ik ga niet eens zoeken omdat het wel duidelijk is als je leest over dit monster
https://en.wikipedia.org/wiki/Taisun die duizenden stenen uit de oudheid tegelijk kan tillen.
Overigens kan je met rollers en duwen dat tillen overbodig maken, kost er slechts een fractie van de energie van. Dus je hoeft die stenen uit de oudheid niet eens op te tillen.

We kunnen nu dus 20.000 ton TILLEN en in de oudheid ROLDEN we stenen van 50 ton (dat weegt de zwaarste steen van Stonehenge, heb het inmiddels opgezocht) met nota bene rollers naar hun plaats. Dat gebeurt er dus als je wetenschap loslaat op een pseudowetenschappelijke stelling, ze houden het niet als je ze rationeel toetst.

Vallinor zei:

Dank voor je respectvolle reactie.

Klik om te vergroten...

Natuurlijk, ik probeer mijn woorden altijd zorgvuldig te wegen omdat ze anders al snel hard kunnen klinken zo in een paar zinnetjes online.

Over het algemeen ben ik nieuwsgierig naar wat mensen te zeggen hebben en sta ik open voor een dialoog.

@Roze olifant
Hij noemt zichzelf dus ook geen wetenschapper. Dat was ik. Maar dat klopt dus niet.

Maar ik moet toegeven, jullie hebben gelijk.

Ik denk dat zogenaamde pseudowetenschap mij dan gewoon veel meer aanspreekt dan conventionele. Iemand als Hancock en ook Rupert Sheldrake benoemen de dogma's van conventionele wetenschap en alleen dat is al een goed iets.

Doodgaan is een vervelend proces. Het is de overgang van leven naar dood die mij 10x niks lijkt. Al schijnen er daar gevoelens van liefde en verbondenheid bij te komen kijken. Ligt er natuurlijk ook aan hoe je gaat. Maar de dood zelf kan ik geen oordeel over hebben want ik weet niet wat het is en hoe het is. Ik hoop zelf op geen bewustzijn en dat is er gewoon helemaal niks is. Maar de kans bestaat dat dit leven een simulatie is en wij weer opnieuw worden geboren, terwijl we helemaal van niks weten. Of dat er een hemel is waar we rijk zijn en alles hebben. We weten het niet. Wat ik wel weet is dat als je hart stil komt te staan er daarna nog 10minuten lang activiteit is in je hersenen. En het schijnt dat allemaal herinneringen van je leven aan je voorbij komen. Ik denk dat over een paar honderd jaar wij ouder dan 200jaar gaan worden en dat de dood iets is wat heel lang uitgesteld kan worden.

Het proces van sterven is inderdaad naar in sommige gevallen. Ben echter voor dood op zich niet bang.

Eckhart Tolle had wel aardige quote hoorde ik laatst, geparafraseerd:
'Dood is niet het tegenovergestelde van leven, maar van geboorte. Leven is wat altijd is. Geboorte en dood verschijnen daarin.'

Ik heb niet dit hele topic gelezen, maar betreft die bouwwerken uit de oudheid: het geheime ingrediënt is meestal slavernij...

En wetenschappers. Vroeger had ik neiging om mensen met een academische opleiding bijna automatisch voor een groot deel te vertrouwen als het ging om wetenschappelijk denken. Maar daar ben ik van teruggekomen. Het meeste wat gesteld wordt over psychedelica mbt menselijke evolutie e.d. zijn niet meer dan aardige theorietjes.

Of zoiets als DMT als 'god molecule' die vrijkomt wanneer we sterven, dat schijnt ook heel erg theoretisch te zijn. Het is niet zo dat dit een valide conclusie is die je uit dmt-onderzoek kunt trekken.

Edit: veel van mijn handelen en denken is overigens in de verste verte niet wetenschappelijk/rationeel. Ik kan die waardering voor een rationele benadering prima combineren met een spirituele blik (waar de gemiddelde wetenschapper om zal gniffelen wellicht.)

Ik heb net het boek "lives between lives" van hypnotherapeut Michael Newton gelezen. Vond het erg boeiend.

In dit boek deelt deze man verschillende casuïstiek uit zijn praktijk. Mensen die onder hypnose vertellen over doodgaan, reincarnatie en dat ons doel is om te leren om te groeien als ziel.

Charlatan? Misschien...
Ik denk dat hypnose een twijfelachtige reputatie heeft, wellicht onterecht. Mensen zouden beïnvloedt worden of gemanipuleerd. Maar de potentie van hypnose is groots imo.

@Mindless
Wat je geleerd hebt zit toch opgeslagen in je hersenen en dan lijkt me dat je ziel dat niet kan meenemen na de dood?

@Incubi666
Ik vind het risicoprofiel te groot, dus ik pas voor Datura.

acht.zes zei:

@Mindless
Wat je geleerd hebt zit toch opgeslagen in je hersenen en dan lijkt me dat je ziel dat niet kan meenemen na de dood?

Klik om te vergroten...

Misschien dat gedachten worden opgeslagen in het brein, maar naar mijn weten heeft zelfs de wetenschap geen hard bewijs over of gedachten gegenereerd worden door het brein. Het brein kan ook net zo goed als een tuner/ontvanger werken en afstemmen op een bron die buiten het fysieke lichaam ligt. Wat zou betekenen dat dezelfde informatie die ergens anders opgeslagen ligt, opnieuw kan worden gedownload.

Ergo, we weten het niet. Zeggen dat gedachten gegenereerd worden door het brein = materialisme. Een geloof waar de wetenschap tot op de dag van vandaag nog steeds van doordrongen is.

Hoe meer ik lees, nadenk en leer hoe minder zeker ik van zaken ben. Als het er echt op aankomt zijn we toch eigenlijk maar een stelletje "doorgevolueerde aapjes" die proberen de wereld om ons heen te begrijpen. We denken dat we al heel veel weten maar als je er goed bij nadenkt valt het allemaal vies tegen. Onze wetenschap is goed, nuttig en noodzakelijk maar heeft nog geen keiharde antwoorden op de vragen:

• Waarom zijn we hier?
• Wat is er na de dood?
• Wat is tijd?
• Hoe groot is de ruimte?
• Hoe is dit allemaal begonnen (en dan doel ik dus op voor de oerknal)
• Is er een god?
• Hoeveel dimensies zijn er eigenlijk?

Bij gebrek aan keiharde kennis is volgens mij iedereen overgeleverd aan datgene dat hij/zij het meest waarschijnlijk vind. Onder invloed van eigen ervaringen, gesprekken en wetenschappelijke artikelen heb ik de mening gevormd dat het waarschijnlijk is dat er "meer" is dan we nu vermoeden. Maar welke vorm dat "meer" dan moet hebben weet ik niet. Omdat ik totaal niet zeker ben van mijn zaak spreek ik altijd maar over de "voor mij meest waarschijnlijke waarheid"...

Damn van trippen wordt je toch een vage dodo

P.S. Besef me nu dat mijn verhaal eigenlijk niet eens echt antwoord op de vraag geeft. Ik vermoed dat de dood het einde betekent van de persoon die ik nu ben maar dat er "iets" van mij door zal gaan met bewust ervaren. Ook na wat wij de "dood" noemen.

Eik zei:

P.S. Besef me nu dat mijn verhaal eigenlijk niet eens echt antwoord op de vraag geeft. Ik vermoed dat de dood het einde betekent van de persoon die ik nu ben maar dat er "iets" van mij door zal gaan met bewust ervaren. Ook na wat wij de "dood" noemen.

Klik om te vergroten...

Dat is ook mijn geloof, maar ik besef me nu ook dat het dat ook is: een geloof. De waarheid is, ik weet het niet. Er is zó weinig dat ik écht kan weten.


Nu had ik gisteravond weer eens last van buikkrampen en daardoor bij uitzondering besloten om wiet te gebruiken (dikke twee maanden geen wiet meer gebruikt en dat niet gebruiken gaat nu ook gewoon weer in). De wiet hielp goed om de pijn te verlichten, maar ik was verbaasd over hoe psychedelisch het was om na zo lang weer eens high te zijn. Het was echt een soort mentale trip gisteren. Anyway, ik had dus gisteravond een paar inzichten die ik besloot op te schrijven. Dit schreef ik op:

"Kennis/betekenis = lijden

Lijden = kennis/betekenis."


Hoe ik dit begreep, was dat ergens kennis van hebben, lijden impliceert. We accepteren 'feiten', maar worden tegelijkertijd ook gebonden door die acceptatie. Die binding zorgt onherroepelijk tot lijden. Maar tegelijkertijd is er niets dan ons eigen waardeoordeel dat zegt of kennis het waard is om voor te lijden, of niet. Die beide standpunten zijn even valide. Dit zien haalde mij gisteren echt even uit het aanhangen van 1 standpunt. Normaal heb ik als geloofsovertuiging dat kennis het niet waard is om voor te lijden, maar dat is slechts mijn standpunt. Het was een echte bevrijding om te zien dat mijn standpunt niet universeel waar was.

En dit schreef ik ook nog op:

"Deze ervaring van mens te zijn,
Als je niet weet wat dit allemaal is,
wat doet dat met je wereld?"


Wat er door me heen ging toen ik dit schreef, was dat deze hele menselijke ervaring die we hebben - van zien, horen, voelen, proeven, ruiken, denken - dat we niet echt weten wat het is. We hebben er onze ideeën over, maar als we er eerlijk naar kijken, hebben we werkelijk geen idee wat het echt is. En dat eerlijk kijken, haalt de grond onder onze voeten weg. Onze hele wereld valt weg, als we eerlijk durven toe te geven dat we niet weten wat dit bestaan eigenlijk is. Natuurlijk kwamen daarna mijn overtuigingen weer terug en zag ik het toen niet meer zo, maar toch weten we eigenlijk niets...

Eve's drop zei:

Heb geen angst voor de dood, want zolang wij er zijn is de dood er niet en als de dood er is zijn wij er niet meer.

Klik om te vergroten...

Een wijze manier van leven. De dood ligt altijd in de toekomst, wanneer komen we aan bij de toekomst?

@Mindless, waarom zou theoretische wetenschap niet voor altijd stand kunnen houden? Er zijn in de loop der vele jaren toch tig (weliswaar simpelere) vragen al wél definitief beantwoord door wetenschap?

@Mindless
De theorie van Einstein staat al honderd jaar als een huis, en heeft op grotere schaal tot dusver alle tests goed doorstaan. Probleem alleen is dat zijn theorie op quantumniveau (microscopisch klein niveau) niet op gaat, dus moet er een theorie bedacht worden die uiteindelijk de relativiteitstheorie verbindt met wat er op quantumniveau allemaal aan de hand is, en dan zal heel erg veel duidelijk worden over hoe de wereld in elkaar zit en wat bijvoorbeeld tijd en ruimte (of ruimtetijd) nu werkelijk zijn (is).

Ze zeggen dat ze er dicht bij zijn, dus waarschijnlijk gaan wij dat nog wel meemaken.