Hoe denken jullie over de dood?

Revolutionair zei:

Maar we gaan gewoon allemaal de grond in en als je lichaam weg is dan is je bewust zijn ook weg.

Want je hersens werken eenmaal niet meer.

Klik om te vergroten...

Dat is geen feit, maar geloof gebaseerd op de aanname dat bewustzijn secundair is aan het lichaam. Voor hetzelfde is het andersom en bestaat bewustzijn volledig autonoom, zonder 'van een wereld' dus.

acht.zes zei:

En nog steeds vind ik dat de mens dus gewoon een diersoort is.

Klik om te vergroten...

Wel een diersoort die kan denken, verbaal kan communiceren en in staat is bewust te worden van zichzelf. In die zin zijn we een hogere diersoort. Maar juist daarom ook hebben wij denk ik een veel grotere verantwoordelijkheid dan andere dieren die voornamelijk slechts hun door de natuur ingegeven instincten volgen.

acht.zes zei:

Er wordt nogal eens vergeten dat we gewoon onderdeel uitmaken van de natuur en dat de natuur als een geheel zou moeten worden gezien. Wij kunnen gewoonweg niet zonder bepaalde andere plant en diersoorten, die op hun beurt niet zonder andere bepaalde plant en diersoorten kunnen die op hun beurt weer enzovoort.

Klik om te vergroten...

Dat is ook weer waar.

@Mindless
Je onderschat nu echt dieren. Sommige soorten kunnen echt ingewikkelde taken volbrengen, en dat vergt denkwerk. Verreweg de meeste dieren communiceren, al dan niet verbaal, en een aantal diersoorten zijn zeker bewust van zichzelf, dat hebben onderzoeken met o.a. spiegels ons wel duidelijk gemaakt.

Mensen kunnen dan wel dieper denken, maar ook wij doen nog veel op instinct. Zit er dan echt zo veel verschil tussen een dier die een hol graaft ter onderkomen of een mens die een huis koopt om in te wonen? Wat te denken van voortplanting? En ook bij mensen komt alfagedrag tussen mannetjes voor, best veel nog trouwens.

Niets dierlijks is ons vreemd lol.

acht.zes zei:

@Mindless
Je onderschat nu echt dieren. Sommige soorten kunnen echt ingewikkelde taken volbrengen, en dat vergt denkwerk. Verreweg de meeste dieren communiceren, al dan niet verbaal, en een aantal diersoorten zijn zeker bewust van zichzelf, dat hebben onderzoeken met o.a. spiegels ons wel duidelijk gemaakt.

Klik om te vergroten...

Ik onderschat waarschijnlijk wel dieren, aangezien ik altijd weer op kijk van waar sommige dieren toe in staat zijn.

Toch, als je ziet waar de mens toe in staat is... En dan doel ik voornamelijk op een idee/concept werkelijkheid maken, daar zijn mensen imo toch wel een niveau hoger in dan andere dieren. Helaas verliezen wij dan wel weer onze harmonische relatie met de natuur, wat dan weer niet erg intelligent is. Wordt ook niet gezegd dat het menselijke brein het meest complexe ding is in het voor ons bekende universum? Overigens, ik wil absoluut niet zeggen dat wij in het geheel superieur zijn aan dieren. Zoals je zegt, wij zijn ook dieren. Alleen een soort die er nogal uitspringt op bepaalde gebieden.

acht.zes zei:

Mensen kunnen dan wel dieper denken, maar ook wij doen nog veel op instinct. Zit er dan echt zo veel verschil tussen een dier die een hol graaft ter onderkomen of een mens die een huis koopt om in te wonen? Wat te denken van voortplanting? En ook bij mensen komt alfagedrag tussen mannetjes voor, best veel nog trouwens.

Niets dierlijks is ons vreemd lol.

Klik om te vergroten...

Valt allemaal wel wat voor te zeggen ja.

Afgaand op mijn ervaring als NDE is het kalm geen tijd en vrede en verder nog niets want ze brachten me weer bij kennis na veel moeite.

Revolutionair zei:

Er zijn biljarden levensvormen op aarde.
Door dat wij een communicatieve bewustzijn hebben gecreëerd voelen wij ons speciaal en denken de meeste mensen dat onze geest iets is dat verder gaat. Maar uiteindelijk zijn het gewoon je hersenen die alle informatie verwerken waarbij de persoonlijkheid word gecreëerd.

Maar een vlieg sla je gewoon dood!
Zonder berouw. Terwijl dat ook een levensvorm is.
Net als met varkens en koeien.

Door onze bewustzijn denken we dat onze geest een meerwaarde heeft in vergelijking met andere dieren.

Maar we gaan gewoon allemaal de grond in en als je lichaam weg is dan is je bewust zijn ook weg.

Want je hersens werken eenmaal niet meer.

Klik om te vergroten...

Klopt doordat wij ons speciaal voelen denken we dat onze geest iets is dat verder gaat. Tenminste de meeste denken dat.
Ik denk dat ik meer denk als een boeddhist. Alles heeft een ziel van planten tot dieren (en dus ook de mens) en die zielen "ervaren" en "leren". Zodra het in die levensvorm (plant of dier) genoeg heeft geleerd dan gaat dat stukje ziel door naar een hoger ontwikkelde levensvorm. Zo hebben onze zielen al vele levens meegemaakt als plant, bacterie tot zoogdier zoals bijvoorbeeld de mens. Zodra onze ziel genoeg heeft geleerd en heeft ervaren om bewust te zijn vanuit de mens, zullen we naar een nog hogere ontwikkeld levensvorm incarneren. Misschien niet, want misschien is de mens nu wel het meest ontwikkelde levensvorm in het universum al denk ik van niet.

Zodra deze ziel alle soorten ervaringen heeft ervaren, vanuit alle mogelijk manieren bewustzijn heeft ervaart, dan zal het uiteindelijk oplossen in het "ene dat alles is". Om te ervaren dat we dat altijd al waren, maar dat niet konden ervaren om we één waren en dus zijn.

Mindless zei:

Toch, als je ziet waar de mens toe in staat is... En dan doel ik voornamelijk op een idee/concept werkelijkheid maken, daar zijn mensen imo toch wel een niveau hoger in dan andere dieren. Helaas verliezen wij dan wel weer onze harmonische relatie met de natuur, wat dan weer niet erg intelligent is. Wordt ook niet gezegd dat het menselijke brein het meest complexe ding is in het voor ons bekende universum? Overigens, ik wil absoluut niet zeggen dat wij in het geheel superieur zijn aan dieren. Zoals je zegt, wij zijn ook dieren. Alleen een soort die er nogal uitspringt op bepaalde gebieden.

Klik om te vergroten...

Ja eigenlijk heel bijzonder want als je nagaat dat we max 2% verschillen van de bonobo aap. ( er zijn studies die zeggen dan hun DNA voor 99,4% gelijk is aan de mens) Die kleine 2% verschil zorgt er wel voor dat de bonobo in bomen blijft slingeren en wij naar de maan gaan.

Stel je dan toch eens voor dat er misschien aliens zijn die zomaar 10% verschillen of misschien wel meer! Hoe anders? hoeveel slimmer kunnen die dan wel niet zijn? Vooral als je dus nagaat wat voor een verschil max 2% al kan doen.

Mezelf zei:

Die kleine 2% verschil zorgt er wel voor dat de bonobo in bomen blijft slingeren en wij naar de maan gaan.

Klik om te vergroten...

Precies ja.

Of wij hebben gewoon extreme ambities en zij niet. Zij hebben er al lang over nagedacht, maar concludeerden dat het het allemaal niet waard is.

Dieren doen ook aan drugs, dus ook daar zijn wij niet uniek in:

http://www.animalcognition.org/2015/05/16/animal-drug-use/

Mindless zei:

Dat is geen feit, maar geloof gebaseerd op de aanname dat bewustzijn secundair is aan het lichaam. Voor hetzelfde is het andersom en bestaat bewustzijn volledig autonoom, zonder 'van een wereld' dus.

Klik om te vergroten...

Dat is ook geen feit, dat is hoe ik er over denk zoals de vraag luid van dit topic.
Je kan het mijn 'geloof' noemen.
Dat is wat ik denk dat er gaat gebeuren.

acht.zes zei:

En nog steeds vind ik dat de mens dus gewoon een diersoort is.

Klik om te vergroten...

Wij zijn een soort doorontwikkelde aap, een eigen in zijn soort. We kunnen chemistry en stoffen scheiden en daarmee weer nieuwe dingen creëeren.
De natuurkunde die wij hebben is misschien wel een van de meest doorontwikkelde soort van alle levensvormen die er in de verre omtrek te vinden is.

Maar we weten natuurlijk niet alles en zien wij bepaalde dingen niet omdat wij een zintuig missen.
Dus niks staat vast.

Als je ziet wat een Cuttlefish kan doen.
Kompleet veranderen en opgaan in omgeving.
Dat is trouwens erg leuk om te kijken, zeker als je wat op heb. Erg bijzonder..

Revolutionair zei:

Er zijn biljarden levensvormen op aarde.
Door dat wij een communicatieve bewustzijn hebben gecreëerd voelen wij ons speciaal en denken de meeste mensen dat onze geest iets is dat verder gaat. Maar uiteindelijk zijn het gewoon je hersenen die alle informatie verwerken waarbij de persoonlijkheid word gecreëerd.

Maar een vlieg sla je gewoon dood!
Zonder berouw. Terwijl dat ook een levensvorm is.
Net als met varkens en koeien.

Door onze bewustzijn denken we dat onze geest een meerwaarde heeft in vergelijking met andere dieren.

Maar we gaan gewoon allemaal de grond in en als je lichaam weg is dan is je bewust zijn ook weg.

Want je hersens werken eenmaal niet meer.

Klik om te vergroten...

Mezelf zei:

Klopt doordat wij ons speciaal voelen denken we dat onze geest iets is dat verder gaat. Tenminste de meeste denken dat.
Ik denk dat ik meer denk als een boeddhist. Alles heeft een ziel van planten tot dieren (en dus ook de mens) en die zielen "ervaren" en "leren". Zodra het in die levensvorm (plant of dier) genoeg heeft geleerd dan gaat dat stukje ziel door naar een hoger ontwikkelde levensvorm. Zo hebben onze zielen al vele levens meegemaakt als plant, bacterie tot zoogdier zoals bijvoorbeeld de mens. Zodra onze ziel genoeg heeft geleerd en heeft ervaren om bewust te zijn vanuit de mens, zullen we naar een nog hogere ontwikkeld levensvorm incarneren. Misschien niet, want misschien is de mens nu wel het meest ontwikkelde levensvorm in het universum al denk ik van niet.

Zodra deze ziel alle soorten ervaringen heeft ervaren, vanuit alle mogelijk manieren bewustzijn heeft ervaart, dan zal het uiteindelijk oplossen in het "ene dat alles is". Om te ervaren dat we dat altijd al waren, maar dat niet konden ervaren om we één waren en dus zijn.

Klik om te vergroten...

Wat ik hiermee ook eigenlijk zeg is dat ik het eens ben met @Revolutionair dat er na onze dood niks van onze huidige bewustzijn overblijft. Niks dat ik ben zal door blijven gaan. Mijn "ik" zal vergaan samen met mijn bewustzijn. Maar mijn ik is dan ook niet mijn ziel. Een ziel is het geen waar ik wel in geloof. "Ik" is alleen maar een stukje gereedschap om te kunnen interpreteren op de omgeving. Maar deze "ik" zorgt er ook voor dat mijn ziel kan ervaren en kan leren.

Revolutionair zei:

Dat is ook geen feit, dat is hoe ik er over denk zoals de vraag luid van dit topic.
Je kan het mijn 'geloof' noemen.
Dat is wat ik denk dat er gaat gebeuren.

Klik om te vergroten...

Ah oké, excuseer

Het stond er nogal als een feit, maar dat doe ik zelf ook.

Interessant topic. Ik ben niet bang voor de dood. Ik zie het eerder als een bevrijding. Aangezien we allemaal uit energie bestaan, denk ik dat deze energie na de dood een andere vorm zal aannemen. Welke vorm dat is is denk ik gewoon toeval: mens, dier, plant,.... Ik geloof niet in een hemel of nirvana. Dusja een oneindige cyclus waarin energie steeds nieuwe vormen aanneemt.

Mindless zei:

Het stond er nogal als een feit, maar dat doe ik zelf ook.

Klik om te vergroten...

Maar ik sluit b.v. jou ideeën en andere hun ideeën ook niet uit en vind het juist leuk om te horen wat andere er van vinden.
Ook al geloof ik niet dat het zo zou zijn vind ik het wel leuk om er over te filosoferen voor het geval het wel zo zou zijn.
Behalve over religie de bijbel en koran en dat soort dingen. Dat vind ik achterhaald en vind ik geen leuke discussies.


Want niemand kan het met 100% zekerheid zeggen.
Want we weten het niet.
Ook al denk ik dat het leven kort is, ben ik niet bang voor de dood ( niet dat ik dood wil )
Maar geniet elke dag gewoon van het leven zoals het hoort!

Mezelf zei:

Wat ik hiermee ook eigenlijk zeg is dat ik het eens ben met @Revolutionair dat er na onze dood niks van onze huidige bewustzijn overblijft. Niks dat ik ben zal door blijven gaan. Mijn "ik" zal vergaan samen met mijn bewustzijn. Maar mijn ik is dan ook niet mijn ziel. Een ziel is het geen waar ik wel in geloof. "Ik" is alleen maar een stukje gereedschap om te kunnen interpreteren op de omgeving. Maar deze "ik" zorgt er ook voor dat mijn ziel kan ervaren en kan leren

Klik om te vergroten...

Ja ik denk dat wij wel de zelfde visie hebben op dat.

Mezelf zei:

Wat ik hiermee ook eigenlijk zeg is dat ik het eens ben met @Revolutionair dat er na onze dood niks van onze huidige bewustzijn overblijft. Niks dat ik ben zal door blijven gaan. Mijn "ik" zal vergaan samen met mijn bewustzijn. Maar mijn ik is dan ook niet mijn ziel. Een ziel is het geen waar ik wel in geloof. "Ik" is alleen maar een stukje gereedschap om te kunnen interpreteren op de omgeving. Maar deze "ik" zorgt er ook voor dat mijn ziel kan ervaren en kan leren.

Klik om te vergroten...

Maar als je zegt:

"Mijn "ik" zal vergaan samen met mijn bewustzijn."

Dan zeg je dus dat je een bewustzijn 'hebt', want 'mijn' bewustzijn. Wie is dan de 'mij' die een 'ik' en een bewustzijn heeft? Is dat dan niet wat je bent? Je essentie? (Wellicht wat jij je ziel noemt?) En kun je dat verliezen? Als je dat namelijk zou kunnen verliezen, dan zou het niet essentieel aan jou zijn. Is de voorwaarde van realiteit of waarheid niet dat het altijd aanwezig moet zijn? Dat moet nu dus ook al aanwezig zijn.

Misschien bedoelen we grotendeels hetzelfde hoor, maar ik wou even mijn kijk erop geven.

Revolutionair zei:

Maar ik sluit b.v. jou ideeën en andere hun ideeën ook niet uit en vind het juist leuk om te horen wat andere er van vinden.
Ook al geloof ik niet dat het zo zou zijn vind ik het wel leuk om er over te filosoferen voor het geval het wel zo zou zijn.
Behalve over religie de bijbel en koran en dat soort dingen. Dat vind ik achterhaald en vind ik geen leuke discussies.

Klik om te vergroten...

Altijd goed om andere standpunten te bekijken.

Revolutionair zei:

Want niemand kan het met 100% zekerheid zeggen.
Want we weten het niet.

Klik om te vergroten...

Precies

acht.zes zei:

@Revolutionair
Ik herinner me een eerste biologieles op de middelbare school waar werd gepoogd mij bij te brengen dat de mens superieur is aan dieren, wat uitmonde in een felle discussie en ik zelfs bijna de klas werd uitgestuurd.

En nog steeds vind ik dat de mens dus gewoon een diersoort is.

Er wordt nogal eens vergeten dat we gewoon onderdeel uitmaken van de natuur en dat de natuur als een geheel zou moeten worden gezien. Wij kunnen gewoonweg niet zonder bepaalde andere plant en diersoorten, die op hun beurt niet zonder andere bepaalde plant en diersoorten kunnen die op hun beurt weer enzovoort.

Klik om te vergroten...

Lol, echt waar? Welke idiote biologiedocent zei dit?

De mens is een in verhouding intelligente diersoort, we hebben een uitzonderlijke cortex. Maar we blijven een diersoort. Niets meer, niets minder. Mensen die dit proberen te ontkennen (waar we m.i. dus al heel erg ons best voor doen als maatschappij, bijvoorbeeld door te doen alsof we van origine volledig monogaam zijn, maar goed, dat is een andere discussie) houden zichzelf een flinke fabel voor.

Revolutionair zei:

Er zijn biljarden levensvormen op aarde.
Door dat wij een communicatieve bewustzijn hebben gecreëerd voelen wij ons speciaal en denken de meeste mensen dat onze geest iets is dat verder gaat. Maar uiteindelijk zijn het gewoon je hersenen die alle informatie verwerken waarbij de persoonlijkheid word gecreëerd.

Maar een vlieg sla je gewoon dood!
Zonder berouw. Terwijl dat ook een levensvorm is.
Net als met varkens en koeien.

Door onze bewustzijn denken we dat onze geest een meerwaarde heeft in vergelijking met andere dieren.

Maar we gaan gewoon allemaal de grond in en als je lichaam weg is dan is je bewust zijn ook weg.

Want je hersens werken eenmaal niet meer.

Klik om te vergroten...

Je hoéft vliegen natuurlijk niet zonder enige gedachte daarbij dood te slaan. Niet om de vredelievende hippie uit te hangen, en ik ga vast ook wel eens vaker per ongeluk op ze staan, maar ik vind het idee dat insecten vies en minderwaardig zijn ook iets onnodigs en arrogants dat ‘wij’ mensen vaak aan ons hebben. Vooral de vanzelfsprekendheid ervan. Zelf zou ik dit ook absoluut niet zo aan willen leren aan mijn kinderen. Kijk, het is wat anders als een insect echt kwaad kan doen (steken, bijten, een plaag) maar ik erger me persoonlijk rot aan dat ‘aaaaaah het is klein en het beweegt, het moet dood’, zeker als ik dit mensen met een voorbeeldfunctie zoals docenten zie doen. Heb een beetje respect voor het leven op onze planeet, groot of klein - voor zover het zonder schade voor jezelf of anderen mogelijk is dan.

Maar goed, ook weer lekker off-topic dit.

Roze Olifant zei:

Kijk, het is wat anders als een insect echt kwaad kan doen (steken, bijten, een plaag) maar ik erger me persoonlijk rot aan dat ‘aaaaaah het is klein en het beweegt, het moet dood’

Klik om te vergroten...

Doet me denken aan een paar jaar terug. Met de uitgebreide familie naar een natuurpark om daar te wandelen enzo. Steekt er opeens een hele grote harige groene rups over het pad heen. En wat doet mijn oma? Die trapt dat beest helemaal dood, terwijl hij alleen maar overstak en we er makkelijk omheen konden. Dat was wel even een moment dat ik dacht, hmm dat liefhebben van je naasten (mijn oma is nog erg Christelijk, zit te diep) betreft dus alleen mensen en niet de andere wezens waar we deze planeet mee delen. Okay, got that.

Verder is mijn oma erg lief hoor.

@Roze Olifant
Ik kan je school en jaar noemen en het was een docente, maar haar naam weet ik niet meer.

Het zal wel in de lesstof gestaan hebben, eerste les biologie even definieren wat biologie is en hoe de verhoudingen liggen tussen mens en dier. Maar dat was toch wel een schock als je opgevoed bent met respect voor al het leven en even daarvoor met een verrekijker vogels ging spotten en met zon netje de waterakant afstruinde op zoek naar allerlei interessante levensvormen die bestudeerd werden en dan weer met zorg in hun oorspronkelekijke habitat teruggezet werden.

Mindless zei:

Maar als je zegt:

"Mijn "ik" zal vergaan samen met mijn bewustzijn."

Dan zeg je dus dat je een bewustzijn 'hebt', want 'mijn' bewustzijn. Wie is dan de 'mij' die een 'ik' en een bewustzijn heeft? Is dat dan niet wat je bent? Je essentie? (Wellicht wat jij je ziel noemt?) En kun je dat verliezen? Als je dat namelijk zou kunnen verliezen, dan zou het niet essentieel aan jou zijn. Is de voorwaarde van realiteit of waarheid niet dat het altijd aanwezig moet zijn? Dat moet nu dus ook al aanwezig zijn.

Klik om te vergroten...

Nou precies daarom zei ik in een andere topic over spiritualiteit en eenzaamheid:
"Grappige van dit soort onderwerpen proberen met woorden uit te leggen, is dat óm het in woorden uit te kunnen leggen, je die woorden elkaar moet laten tegenspreken. "

Daarom klopt mijn zin wat je quote inderdaad ook eigenlijk niet. Onze "ik" is een deel van onze bewustzijn en onze bewustzijn is een deel van onze ziel. De "ik" is ons bewustzijn. Maar ons bewustzijn is ook onze ziel. Terwijl de "ik" niet onze ziel is.

Onze ziel heeft wel een bewustzijn nodig (voor ervaring en lessen), maar niet perse een "ik".
Maar bewustzijn (zoals wij die kennen) heeft wel een "ik" nodig om bewust te zijn.

Maar daar komen we weer. Zodra men dit in woorden wil omschrijven gaan die woorden elkaar tegenspreken.
Taal komt namelijk uit dit bestaan, maar dit bestaan is maar een deel van de werkelijkheid en niet waar we vandaan komen.

Hoe kan je met iets wat in dit bestaan is ontstaan (taal), beschrijven wat buiten dit bestaan bestaat?

Dit bestaan is ook maar tijdig zoals het universum tijdig is. Als de uitdijing van het universum doorgaat, dan zullen uiteindelijk zelfs de atomen uit elkaar gaan vallen en zal het universum niet meer bestaan. Dan is alles weer één.

Maar als het één weer wil ervaren, of het één wil überhaupt bestaan, zal het weer een bestaan moeten creëren waar het één zich afsplits van zichzelf om zijn eigen bestaan te ervaren. Zoals dus ook nu gebeurd. Onze ervaring is maar 1 van de miljoenen ervaringen van onszelf, het één.

Maar hoe meer ik nu weer ga zeggen, hoe meer ik mezelf ook weer ga tegenspreken. Wij beschikken (nog) niet over een taal dat dit kan omschrijven.

Verder denk ik ook dat we behoorlijk op 1 lijn liggen hoor @Mindless

Mindless zei:

Dan zeg je dus dat je een bewustzijn 'hebt', want 'mijn' bewustzijn. Wie is dan de 'mij' die een 'ik' en een bewustzijn heeft? Is dat dan niet wat je bent? Je essentie? (Wellicht wat jij je ziel noemt?) En kun je dat verliezen? Als je dat namelijk zou kunnen verliezen, dan zou het niet essentieel aan jou zijn. Is de voorwaarde van realiteit of waarheid niet dat het altijd aanwezig moet zijn? Dat moet nu dus ook al aanwezig zijn.

Klik om te vergroten...

Ik denk dus dat alle informatie die je hebt en de manier hoe je hersens het verwerken en uitvoeren je IK maakt.
Dat dat je ziel is.
Natuurlijk hoop ik dat er meer is...
Maar zie daar weinig bewijs in dit leven van terug.

Roze Olifant zei:

Je hoéft vliegen natuurlijk niet zonder enige gedachte daarbij dood te slaan. Niet om de vredelievende hippie uit te hangen, en ik ga vast ook wel eens vaker per ongeluk op ze staan, maar ik vind het idee dat insecten vies en minderwaardig zijn ook iets onnodigs en arrogants dat ‘wij’ mensen vaak aan ons hebben. Vooral de vanzelfsprekendheid ervan. Zelf zou ik dit ook absoluut niet zo aan willen leren aan mijn kinderen. Kijk, het is wat anders als een insect echt kwaad kan doen (steken, bijten, een plaag) maar ik erger me persoonlijk rot aan dat ‘aaaaaah het is klein en het beweegt, het moet dood’, zeker als ik dit mensen met een voorbeeldfunctie zoals docenten zie doen. Heb een beetje respect voor het leven op onze planeet, groot of klein - voor zover het zonder schade voor jezelf of anderen mogelijk is dan.

Maar goed, ook weer lekker off-topic dit.

Klik om te vergroten...

Dat bedoel ik dus..
Als je geloofd dat de ziel verder reist dan zou dat ook voor de dieren zo moeten zijn.
Denk dat het arrogant is om te denken dat het alleen voor de mens is omdat wij een betere communicatie en levensondrrhoud hebben ontwikkeld voor ons zelf

Off-topic is het allemaal zeker niet! De vraag is niet zo simpel en antwoorden al helemaal niet.