#1
Bedoel je een Horcrux? De Nederlandse naam schiet me zo even niet te binnen.Is dat dan niet dat stukje dat je geest zich van je lichaam scheid omdat er zoveel pijn enzo is? Ik weet niet hoe het heet. Maar mensen met BDE hebben dat vaak.
Hoe denken jullie over de dood?
348 antwoorden
135 weergaven
18-5-2026
#2
Nee, het is voor mij de dood en wat daarna komt. Dus ja, inderdaad, het lijkt me enorm erg om op jonge leeftijd dood te gaan. /QUOTE]
Is het nu nee, ja of allebei? :P
#3
Fool, allebei.
#4
Oh sorry, ik las een beetje snel denk ik.'
Heb je een reden waarom je bang bent op vroege leeftijd dood te gaan. Volgt dat vooral uit de 'gevolgen'(dood zijn) of uit het risico dat je (denkt) te lopen?
Heb je een reden waarom je bang bent op vroege leeftijd dood te gaan. Volgt dat vooral uit de 'gevolgen'(dood zijn) of uit het risico dat je (denkt) te lopen?
#5
Het is meer omdat ik nog zoveel wil doen en bereiken in mijn leven en dan het feit dat je gewoon op een vroege leeftijd dood kan gaan... Ja, ik vind dat gewoon erg beangstigend... Ik zou juist zoals mijn leeftijdgenoten lekker los moeten gaan en niet zo diep moeten nadenken.Oh sorry, ik las een beetje snel denk ik.'
Heb je een reden waarom je bang bent op vroege leeftijd dood te gaan. Volgt dat vooral uit de 'gevolgen'(dood zijn) of uit het risico dat je (denkt) te lopen?
#6
Het is meer omdat ik nog zoveel wil doen en bereiken in mijn leven en dan het feit dat je gewoon op een vroege leeftijd dood kan gaan... Ja, ik vind dat gewoon erg beangstigend... Ik zou juist zoals mijn leeftijdgenoten lekker los moeten gaan en niet zo diep moeten nadenken.
Ik zou me meer druk maken om hoe je dood gaat dan het doodgaan zelf. Ik heb al verschillende familieleden verloren door kanker en dat was een lijdensweg van jaren. Sommige ook op relatief jonge leeftijd. We leven niet langer, maar we sterven langer heb ik wel eens gelezen. Ik hoop voor mezelf wanneer het zover is, dat het snel gaat en met weinig pijn.
Zekerheden worden steeds minder en het zal eerder nog minder worden dan beter. Als je nog iets speciaals wilt doen of bereiken in je leven, zou ik het snel doen en niet wachten tot later.
#7
Voordat ik psychedelica ontdekte was ik niet enorm bang voor de dood, maar had ik denk ik wel een lichte angst ervoor zoals de meeste mensen hier in het westen denk ik. Door het gebruik van psychedelica is die angst echter totaal weg gegaan, nu vind ik het enkel nog een fascinerend onderwerp om over na te denken zonder dat het ook maar iets van gevoelens oproept.
Of er iets of niets na de dood is weet ik niet. Mijn verstand zegt dat er niets is, maar ik heb met psychedelica en dissociatieven wel dingen meegemaakt die me daar aan doen twijfelen. Zoals een out of body experience op paddo's en later nog eens op ketamine, een volledige ego dood op LSD en reizen door andere dimensies op DMT. Als die ervaringen ook maar iets met de dood te maken hebben dan kan ik alleen maar zeggen dat het heel fijn is. Met name die ego dood is het meest fijne wat ik ooit heb meegemaakt, zo'n gevoel van rust en euforie. Mocht er niets na de dood zijn dan is er dus ook niets om je zorgen over te maken, want zoals Mindless al mooi verwoorde dan is er geen ervaring.
Wat betreft dingen willen bereiken in je leven, waarom wil je dat zo graag? Wat is de zin van het leven als het dan toch in enen voorbij is? Waarom niet gewoon genieten in het hier en nu? Als je doet wat je leuk vind, dan bereik je waarschijnlijk vanzelf wel mooie resultaten. En bereik je die niet, nouja lekker belangrijk dan heb je in ieder geval genoten van het leven.
PS Ik heb je topic even naar het bewustzijn subforum geplaatst, aangezien dit daar bij uitstek in past.
Of er iets of niets na de dood is weet ik niet. Mijn verstand zegt dat er niets is, maar ik heb met psychedelica en dissociatieven wel dingen meegemaakt die me daar aan doen twijfelen. Zoals een out of body experience op paddo's en later nog eens op ketamine, een volledige ego dood op LSD en reizen door andere dimensies op DMT. Als die ervaringen ook maar iets met de dood te maken hebben dan kan ik alleen maar zeggen dat het heel fijn is. Met name die ego dood is het meest fijne wat ik ooit heb meegemaakt, zo'n gevoel van rust en euforie. Mocht er niets na de dood zijn dan is er dus ook niets om je zorgen over te maken, want zoals Mindless al mooi verwoorde dan is er geen ervaring.
Wat betreft dingen willen bereiken in je leven, waarom wil je dat zo graag? Wat is de zin van het leven als het dan toch in enen voorbij is? Waarom niet gewoon genieten in het hier en nu? Als je doet wat je leuk vind, dan bereik je waarschijnlijk vanzelf wel mooie resultaten. En bereik je die niet, nouja lekker belangrijk dan heb je in ieder geval genoten van het leven.
PS Ik heb je topic even naar het bewustzijn subforum geplaatst, aangezien dit daar bij uitstek in past.
#8
Je posts fascineren me daadwerkelijk. Als ik zo je posts lees, voel ik me een stuk meer tot rust komen. Tuurlijk, ik ben er bang voor maar hoe jij het beschrijft... Het is erg interessant en positief om 't te lezen. Je bekijkt 't ook op een hele andere manier dan de meeste. Je bent niet bang en dat fascineert me.Voordat ik psychedelica ontdekte was ik niet enorm bang voor de dood, maar had ik denk ik wel een lichte angst ervoor zoals de meeste mensen hier in het westen denk ik. Door het gebruik van psychedelica is die angst echter totaal weg gegaan, nu vind ik het enkel nog een fascinerend onderwerp om over na te denken zonder dat het ook maar iets van gevoelens oproept.
Of er iets of niets na de dood is weet ik niet. Mijn verstand zegt dat er niets is, maar ik heb met psychedelica en dissociatieven wel dingen meegemaakt die me daar aan doen twijfelen. Zoals een out of body experience op paddo's en later nog eens op ketamine, een volledige ego dood op LSD en reizen door andere dimensies op DMT. Als die ervaringen ook maar iets met de dood te maken hebben dan kan ik alleen maar zeggen dat het heel fijn is. Met name die ego dood is het meest fijne wat ik ooit heb meegemaakt, zo'n gevoel van rust en euforie. Mocht er niets na de dood zijn dan is er dus ook niets om je zorgen over te maken, want zoals Mindless al mooi verwoorde dan is er geen ervaring.
Wat betreft dingen willen bereiken in je leven, waarom wil je dat zo graag? Wat is de zin van het leven als het dan toch in enen voorbij is? Waarom niet gewoon genieten in het hier en nu? Als je doet wat je leuk vind, dan bereik je waarschijnlijk vanzelf wel mooie resultaten. En bereik je die niet, nouja lekker belangrijk dan heb je in ieder geval genoten van het leven.
PS Ik heb je topic even naar het bewustzijn subforum geplaatst, aangezien dit daar bij uitstek in past.
#9
Enkele maanden geleden ben ik gestopt met mijn cannabisverslaving met de welbekende onthoudingsverschijnselen. Tot op de dag van vandaag ben ik er nog steeds mee gestopt (al 5 maanden clean) maar toch knaagt er nog iets aan me: de dood. Toen ik gestopt was met cannabis, werd ik opeens erg bang voor de dood. Nu 5 maanden verder ben ik dat veel minder maar heb ik er nog steeds last van. Als ik bijvoorbeeld mijn medicijnen neem (dexamfetamine) word ik ineens bang en denk ik dat ik neer ga vallen ofzo. Het klinkt heel raar maar toch.. het knaagt soms wel aan je.
Ik praat er ook over met mijn psycholoog en hoewel dat wel helpt, verdwijnt het toch niet helemaal.
Daarom dacht ik: laat ik eens een topic starten en kijken hoe jullie psychonauten hier tegen aankijken: de dood. Zijn jullie daar ook zo bang voor of laten jullie het over je heen komen?
Wellicht heb ik iets aan jullie reactie's en opinie's. Ik hoor graag van jullie!
Als je dood gaat, kan je niet dood ervaren omdat je dood bent. (je bewustzijn sluit af) Denk er is over na "wat zal het zijn om te gaan slapen en nooit meer wakker te worden" - zal je dat meemaken? - nee.. want je hersenen werken niet meer, dus word je herboren met dezelfde energy in een nieuw bewustzijn. Peace
#10
De dood hoort bij het leven. Als je tijd is gekomen is je tijd gekomen. Bang hoef je er ook niet voor te zijn want het is de enige zekerheid die je hebt.
Dit weten we helemaal niet. Er kan ook moeilijk onderzoek naar gedaan worden want niemand kan na vertellen hoe dood gaan nou echt is.
We hebben geen idee hoe het werkt. Ja je lichaam stopt ermee, zal je ziel/energie er dan ook mee stoppen? We weten het niet.
Wat ik wil zeggen is dat je dit hier als feit neerkwakt, dat kan eigenlijk niet. Het is geen feit, punt.
Als je dood gaat, kan je niet dood ervaren omdat je dood bent. (je bewustzijn sluit af) Denk er is over na "wat zal het zijn om te gaan slapen en nooit meer wakker te worden" - zal je dat meemaken? - nee.. want je hersenen werken niet meer, dus word je herboren met dezelfde energy in een nieuw bewustzijn. Peace
Dit weten we helemaal niet. Er kan ook moeilijk onderzoek naar gedaan worden want niemand kan na vertellen hoe dood gaan nou echt is.
We hebben geen idee hoe het werkt. Ja je lichaam stopt ermee, zal je ziel/energie er dan ook mee stoppen? We weten het niet.
Wat ik wil zeggen is dat je dit hier als feit neerkwakt, dat kan eigenlijk niet. Het is geen feit, punt.
#11
Dood zal ons allemaal tegenkomen. De vraag is, wat was het doel van ons bestaan? Dit is een vraag die nog steeds onbeantwoord blijft. Ik geloof in God en dat maakt mijn leven veel gemakkelijker.
#12
Simplistisch. Illusie. Enzo.
#13
Of jijzelf er ook mee zult stoppen is nu te weten. Om het simpele feit dat er niet echt een verleden bestaat en ook geen toekomst. Dan blijft het nu over en zal waarheid logischerwijs daar gezocht moeten worden. Wat we ook zullen ervaren qua fenomenale wereld na de fysieke dood, het zal weer nu zijn.Dit weten we helemaal niet. Er kan ook moeilijk onderzoek naar gedaan worden want niemand kan na vertellen hoe dood gaan nou echt is.
We hebben geen idee hoe het werkt. Ja je lichaam stopt ermee, zal je ziel/energie er dan ook mee stoppen? We weten het niet.
#14
Volgens bepaalde christelijke stromingen gaan er maar 144000 naar het "eeuwige paradijs".
De rest krijgt een wederopstanding op aarde als Jezus de Armageddon heeft gewonnen tegen de duivel. De duivel waar wij nu allemaal aan onderworpen zijn omdat deze heer en meester is van de aarde sedert de zondeval.
Ik heb het niet verzonnen; het staat in de bijbel. Ik las hier wat over het christendom en had zin dit er aan toe te voegen.
Wat ik denk over de dood? Ik weet het echt niet. Ik kan me er niets bij voorstellen. Behalve dan dat ik misschien niet meer bewust ben. Dat het permanent gedaan is. Maar dat wil ik niet geloven. Ik geloof liever dat mijn levensenergie overgaat naar een andere vorm. Ik vind het toch maar een straf toeval dat ik nu op een schaal van oneindigheid bewust ben. Ik neig te geloven dat ik altijd in ene of andere vorm aanwezig was en zal zijn. Dat het gewoon een constante metamorfose is en onze keuzes bepalen waar heen het geheel toe evolueert.
De rest krijgt een wederopstanding op aarde als Jezus de Armageddon heeft gewonnen tegen de duivel. De duivel waar wij nu allemaal aan onderworpen zijn omdat deze heer en meester is van de aarde sedert de zondeval.
Ik heb het niet verzonnen; het staat in de bijbel. Ik las hier wat over het christendom en had zin dit er aan toe te voegen.
Wat ik denk over de dood? Ik weet het echt niet. Ik kan me er niets bij voorstellen. Behalve dan dat ik misschien niet meer bewust ben. Dat het permanent gedaan is. Maar dat wil ik niet geloven. Ik geloof liever dat mijn levensenergie overgaat naar een andere vorm. Ik vind het toch maar een straf toeval dat ik nu op een schaal van oneindigheid bewust ben. Ik neig te geloven dat ik altijd in ene of andere vorm aanwezig was en zal zijn. Dat het gewoon een constante metamorfose is en onze keuzes bepalen waar heen het geheel toe evolueert.
#15
Mooi gesproken Bas.
Thank you
Ik hoop dat mijn ziel eindelijk vrij zal zijn.
Mijn filosofie is dat er simpelweg geen reden is waarom je ziel niet vrij zou zijn na je dood. Ik geloof niet in een god, of in een hel of hemel. Dat zijn concepten die alles waar ik voor sta en in geloof tegenspreekt.
Voor mij is het leven een zegen, een cadeautje. Ik ben blij dat ik leef. Maar ik ken de verleiding. Ik heb geen enkele intentie om zelfmoord te plegen ook al voel ik me vaak eenzaam en verdrietig, maar de zoete verleiding van een "painless way out..." dat is een hele normale en veel voorkomende gedachte. En weet je wat? Het is oké. We worden in het leven gegooid zonder enig besef waar we vandaan komen en waar we heen gaan.
Ik zie hier eigenlijk de humor wel van in. Een beetje alsof moeder natuur zijn middelvinger opsteekt en zegt: "And now? Still a smart-mouth? See how you like this!"
#16
Voor mij is de dood een zegen. Niet in de zin van dat het leven onaangenaam is en ik de dood zie als redding, maar eigenlijk omdat de dood nou juist datgene is wat het leven de moeite waard maakt.
Stel je toch voor dat mensen niet dood gingen? Dat verpest gelijk het unieke en bijzondere dat het leven juist het leven maakt. Discussieren over de dood kan heel erg helpen en is een goed middel om je verbonden te voelen. We gaan allemaal dood. Laat het je alleen niet angstig maken. Omarm het. De dood is op zichzelf zo onbeschrijfelijk mooi dat er helemaal geen reden is om er op een negatieve manier naar te kijken.
Stel je toch voor dat mensen niet dood gingen? Dat verpest gelijk het unieke en bijzondere dat het leven juist het leven maakt. Discussieren over de dood kan heel erg helpen en is een goed middel om je verbonden te voelen. We gaan allemaal dood. Laat het je alleen niet angstig maken. Omarm het. De dood is op zichzelf zo onbeschrijfelijk mooi dat er helemaal geen reden is om er op een negatieve manier naar te kijken.
#17
Mooi gesproken Bas. Zonder de dood verliest het leven alle betekenis.
Ik ben niet bang voor de dood, ik vind dit een lastig onderwerp. Er zitten geen zelfmoord gedachte continu in mijn hoofd maar als er een makkelijke, cleane manier uit is, ik denk dat ik hem zou pakken.
Stel er is een ziel, zonder lichaam is het niet te voorspellen wat er met die ziek gebeurt, hoe bewust die nog is etc. Je lichaam, hersenen en hormonen zijn een soort van gevangenis voor je ziel. Hij kan er moeilijk uit en ervaart de pijn en ongenoegen, zoals ook de vreugde van het lichaam. Maar het staat in connectie met het lichaam, dus het lichaam zal er echt wel een effect op hebben.
Maar dat is 1 manier van denken, er zijn zoveel kanten die je uit kan gaan met wat er gebeurt met je na de dood.
Ik hoop dat mijn ziel eindelijk vrij zal zijn.
Ik ben niet bang voor de dood, ik vind dit een lastig onderwerp. Er zitten geen zelfmoord gedachte continu in mijn hoofd maar als er een makkelijke, cleane manier uit is, ik denk dat ik hem zou pakken.
Stel er is een ziel, zonder lichaam is het niet te voorspellen wat er met die ziek gebeurt, hoe bewust die nog is etc. Je lichaam, hersenen en hormonen zijn een soort van gevangenis voor je ziel. Hij kan er moeilijk uit en ervaart de pijn en ongenoegen, zoals ook de vreugde van het lichaam. Maar het staat in connectie met het lichaam, dus het lichaam zal er echt wel een effect op hebben.
Maar dat is 1 manier van denken, er zijn zoveel kanten die je uit kan gaan met wat er gebeurt met je na de dood.
Ik hoop dat mijn ziel eindelijk vrij zal zijn.
#18
Wat een positieve insteek, interessant.
Persoonlijk ben ik van mening dat het menselijk is om er altijd van uit te gaan dat iets zin heeft of dat iets een bepaald doel heeft.
In het verlengde van deze zingeving zijn religies ontstaan. Uit onzekerheid creëerde men een kunstmatige zekerheid door de creatie van een god.
Ik denk wel dat een mensenleven eindig is, dit maakt het echter niet minder mooi. Dit is een vrij nihilistische insteek maar ik vindt het bijna arrogant om te denken dat een mensenleven iets uitmaakt in de miljoenen jaren dat de aarde bestaat.
Ik bedoel hiermee niet dat een mensenleven niets waard is. In tegendeel, toon empathie en maak er het beste van, je krijgt maar één kans.
Dank voor je respectvolle reactie.
Ik denk, of eigenlijk hoop, dat tijd niet zo lineair is zoals wij dit in een mensenleven ervaren. Iets begint en iets eindigt, bijvoorbeeld een mensen leven. Maar als iets eindigt, begint ook iets nieuws. Van macro niveau, bijvoorbeeld een ster die supernova gaat en daardoor nieuwe elementen produceert. Tot micro niveau, dezelfde elementen die door de natuurkunde samenkomen. Nieuwe planeten vormen en alles wat leeft en groeit voortbrengen. Alles is 1 groot dynamisch evenwicht. Zo zie ik ook het leven. Misschien sterft je ego, maar je onderdelen worden gerecycled. Op die manier ervaren we vele levens door de tijdstroom heen. Het lijkt me heel plausibel dat wij en ons gigantische universum al ontelbare keren herboren zijn. En dat vind ik een mooie gedachte.
#19
Dat lijkt mij ook plausibel.
Als je kijkt naar vondsten uit de oudheid: megalitische bouwwerken waarvan we ze nu niet eens zouden kunnen namaken met die precisie. Bijvoorbeeld de grote piramide. Het lijkt mij niet vergezocht dat wij (de mensheid) dat hebben gemaakt. Om te communiceren met onszelf door de milennia heen. We denken dat we nu slim zijn, maar we zijn compleet uit balans omdat we het rationele plaatsen boven het intuïtieve. Hierdoor zijn we hogere kennis en wijsheid verloren. Dit is maar een theorie natuurlijk, maar ik denk dat we hier al heel lang zijn en dat de vroegere mensheid exact dezelfde mensheid is als nu. Door de illusie van tijd.
Als je kijkt naar vondsten uit de oudheid: megalitische bouwwerken waarvan we ze nu niet eens zouden kunnen namaken met die precisie. Bijvoorbeeld de grote piramide. Het lijkt mij niet vergezocht dat wij (de mensheid) dat hebben gemaakt. Om te communiceren met onszelf door de milennia heen. We denken dat we nu slim zijn, maar we zijn compleet uit balans omdat we het rationele plaatsen boven het intuïtieve. Hierdoor zijn we hogere kennis en wijsheid verloren. Dit is maar een theorie natuurlijk, maar ik denk dat we hier al heel lang zijn en dat de vroegere mensheid exact dezelfde mensheid is als nu. Door de illusie van tijd.
#20
Hiermee ben ik het zeker eens, mooie gedachte. Voor mij biedt dit echter geen troost. Ondanks dat ik niet helemaal blij ben met deze maatschappij zou ik er van balen als ik vandaag zou sterven. Dat mijn onderdelen vervolgens worden gerycycled doet niet af aan dit ongenoegen.Alles is 1 groot dynamisch evenwicht. Zo zie ik ook het leven. Misschien sterft je ego, maar je onderdelen worden gerecycled. Op die manier ervaren we vele levens door de tijdstroom heen. Het lijkt me heel plausibel dat wij en ons gigantische universum al ontelbare keren herboren zijn. En dat vind ik een mooie gedachte.