Hoe denken jullie over de dood?

Legio Patria Nostra zei:

Deze reactie begrijp ik niet zo goed, ...
Er lopen nogal wat mensen rond, die beweren heel goed te weten, wat zij in een vorig leven geweest zijn, en wat zij gedaan hebben.
Dat is leuk voor ze, maar ik geloof er niets van. Nee. Dit verder terzijde.

Klik om te vergroten...

Zie je dat je jezelf volledig tegenspreekt hiermee? Want hierboven zeg je dat je de afspraak met je moeder had gemaakt dat zij contact met je zou opnemen. Als je er niets van gelooft dat het mogelijk is om een vorig leven te herinneren, hoe moet zij dan jullie afspraak herinneren?

Er lopen misschien nogal wat mensen rond die beweren te weten wat zij in een vorig leven geweest zijn, maar dat is maar een minuscuul gedeelte van de gehele populatie. Veruit de meeste van ons zeggen dit niet te weten. Maar dat is nog geen bewijs dat we niet daadwerkelijk vorige levens geleefd hebben. Als je later dood bent kan ik je in ieder geval garanderen dat je 1 vorig leven hebt: het leven dat je nu leeft.

Legio Patria Nostra zei:

In jouw reactie zeg je, dat wij ( als ik deze reactie goed gelezen heb) dat wij een ervaring hebben? Door...er te zijn?

Klik om te vergroten...

Je kunt toch niet ontkennen dat je nu een ervaring hebt?

Als je nu een ervaring hebt, hoe onwaarschijnlijk is het dan dat dat hierna ook zo is? Mensen vinden het vaak absoluut onvoorstelbaar dat er hierna leven/ervaring is, maar ze leven/ervaren nu toch ook... Ja, leven/ervaren is onwaarschijnlijk, maar alsnog leven/ervaren we.

Edit:

Trouwens, ik ben er wel blij mee dat we onze eventuele vorige levens niet herinneren. Zou je niet helemaal gek worden als je die herinneringen nog allemaal had? Met name de traumatische ervaringen.

Syl zei:

Ik geloof persoonlijk zeer zeker dat het na onze dood niet afgelopen is.
Toen mijn ex schoonpa op sterfen lag zei ik ook tegen hem als er hierna iets is en het kan geef dan een teken.
Ik zei eerst doe maar de lamp aan en uit maar dat vond mijn ex schoonma eng dus dat mocht niet.
Toen zei ik dan laat me een vlinder zien.

Als ik buiten loop komt er heel erg vaak een citroenvlinder me tegemoed vliegen.
Ook gebeurd het regelmatig dat er een citroenvlinder een stukje mee vliegt terwijl ik loop.
Dit gebeurd 9 van de 10 x op momenten dat ik me aardig kut voel.
Zodra ik zo'n vlinder dan zie krijg ik gelijk een onwijze glimlach op mijn gezicht!!.
Voor mij is dit mijn ex schoonpa die mij zegt: kom op je kunt het ik ben trots op je!!.
Mijn dag kan dan niet meer stuk en ik voel me echt happy.

Ook in mijn woning zijn alle plafonnières tegelijk gemonteerd.
Alleen op mijn slaapkamer is er altijd wat met mijn lamp.
Dan doet ie het weer tijdje rn dan ineens gaat ie weer flikkeren.
Zodra de lamp weer flikkert zeg ik altijd : hoi pa fijn dat je er weer bent.

Dit zijn dingen die voor mij persoonlijk enorm helpen.
Helpen bij het gemis dat ik nog elke dag voel en ook om mij te motiveren in mijn dagelijks leven.
Er zullen zat mensen zijn die dit bullshit vinden maar ik ben er superblij mee.
Voor mij is dit de manier om hem bij mij te hebben en gemotiveerd te blijven.

Klik om te vergroten...

Het is mooi dat jij waarde hecht aan deze verschijnselen maar het zou net zo goed toeval kunnen zijn. Het is dat je met jezelf hebt afgesproken dat dit afkomstig zou kunnen zijn van je vader en hierdoor elk toeval aan zijn onstoffelijke bestaan kan toekennen.

Feit blijft dat beide scenario's moeilijk te bevatten zijn. Zowel dat er helemaal niks is na de dood alsdat je wel een tijdloos bestaan hebt als ziel in een andere demensie.

Ik heb wel vaker gehoord dat zielen van overledenen zich enkel kunnen verlagen tot een bepaalde frequentie en dat wij ze alleen kunnen waarnemen wanneer wij door onze eigen frequentie zo ver mogelijk omhoog brengen.

Afgelopen week heb ik tijdens een changa trip een geest op subtiele wijze op mij af zien vliegen met open ogen. Hij stopte voor mij en bleef mij aanstaren. Echter weet ik niet zo goed of dit een hallucinatie is of dat het bestaan van wat ik zag een echt iets is. Ik heb letterlijk hardop tegen deze geest gesproken en gezegd dat ik niet zo goed weet wat ik hiermee moet. Misschien is het iets wat je kan leren om hiermee te communiceren, maar tegelijkertijd zou je kunnen zeggen dat dit net zo goed een onderbewuste energie is die van mijzelf afkomstig is. Maar toch geloof ik dat dit niet zomaar een hersenspinsel is.

Ik heb al eens eerder een verhaal gepost over een vriend van mij die kambo ging doen bij dezelfde sjamaan waarbij ik bufo alvarius heb gedaan. Die sjamaan rookte ook changa voorafgaand aan de kambo behandeling, puur uit ritueel om in hogere sferen te komen. Maar tijdens zijn veranderde staat van zijn nam hij een geest waar waarvan hij de naam kon zeggen en dit was de naam van de overleden schoonmoeder van mijn vriend (die eigenlijk kwam voor enkel een kambo behandeling).

Na mijn eigen ervaring van afgelopen week icm het verhaal wat ik net vertel kan ik zelf niet geloven dat er na de dood niks meer is. Maar goed, het blijft geloven... Niks is zeker.

Persoonlijk denk ik dat je moet leren om je eigen frequentie zo aan te passen dat je hun frequentie kan ontvangen. En alleen op die manier zou je contact kunnen maken met bijvoorbeeld overledenen, mist het contact ook wordt toegestaan vanuit hoger bepaalde machten en krachten.

Ik had idd een soort van teken verwacht. Een teken, waarvan ik met 99% zekerheid kon zeggen, dat dit van mijn moeder afkomstig zou zijn.
Ja, ik mediteer. Dat doe ik om rust te krijgen, als ik het gevoel heb, dat mijn hoofd of, beter gezegd, mijn geest " volgelopen" is.
Met concentratie op het op de juiste manier ademhalen, in een zittende houding, en lang genoeg, ( minstens een half uur) lukt dit meestal wel.
In diepe concentratie je daden overdenken, dat kan geen kwaad . Int tegendeel.
Ik heb nogal wat zaken om eens goed en regelmatig over te bezinnen.
Ik kan het iedereen aanraden.

@ Mindless het teken van " aanwezigheid " alléén al, had mij het bewijs gegeven, nu, dus, dat er nog wat in het verschiet ligt Als wij met ons stoffelijk lichaam zijn teruggekeerd naar stof. Want dat dit gegarandeerd gebeuren gaat, dat staat buiten kijf....

Het stof, waaruit wij gekomen zijn, en waarnaar wij allemaal, donor zijnde of niet, zullen terugkeren.
Want er gaat niets verloren. Zie daarvoor alleen al de wet van behoud van energie, nietwaar. Alleen. Wat er van ons stof weer in de een of andere vorm terug komt, tja.
Dit is lastig om te geloven , en om te kunnen begrijpen.....

En bezie eens de mensen, die na hun heengaan, hun lichaam laten invriezen.
De aderen worden voorzien van een vloeistof, vervolgens gaat het lichaam in de diepvries.
Of dat ooit ergens toe gaat leiden, ik ben benieuwd.
Stel je voor, je wordt weer wakker 1000 jaren later...en je komt in een totaal andere wereld terecht....wie wil er zoiets? Ik in elk geval dus niet.
Voorts is er in ik meen Rusland een geval waar een hoofd van een mens een donorlichaam gaat krijgen.
Dit is echt bizar! De toestemming ervoor is er, nu nog het te doneren lijf....Dit is lastig
Te verkrijgen natuurlijk . De man wiens hoofd zal worden overgeplaatst heeft de de spierziskte ALS en heeft maar beperkt tijd...
Op zich is het transplanteren van dierenhoofden (koppen) reeds gedaan, met een matig succes. Met honden is dit het geval geweest. Alweer: bizar. Waar ligt de grens!
Met een mensenlichaam is óók al een en ander geprobeerd, en eigenlijk te afschuwelijk om te beschrijven.
Er schijnt een lichaam te zijn geweest, alwaar er een ander hoofd op getransplanteerd geweest is. Toen men probeerde, dit experiment tot leven te wekken, begon het lichaam in kwestie zeer afschuwelijk, onmenselijk te krijsen.
Vervolgens trok men al zeer snel de stekker uit de machines...en de patiënt overleed.

Wat vinden we hiervan. Waar ligt de grens!
Die Russen toch. Daar is veel, heel veel gebeurd, waarvan wij nog helemaal niets weten en ik vind dit maar goed, óók.
Maar, de eerste harttransplantatie was indertijd eveneens een zeer heikele zaak, en toch bracht de voortgang van de medische weteschappenuitkomst, nu vinden we een donor hart een heel normale zaak.
wie weet, hoe wij over 20 jaar over bovenstaande zaken denken?

Ikzelf ga het niet meer beleven. Dat gaat te lang duren denk ik en ik stel de vraag: wil ik dit wel? Een compleet lichaam van een donor, en mijn facie komt daar op?
Voor mij zeg ik: .nee. over en uit, hier wordt een grens overschreden.
.Maar, de jongere forumleden??

Syl zei:

Ik geloof persoonlijk zeer zeker dat het na onze dood niet afgelopen is.
Toen mijn ex schoonpa op sterfen lag zei ik ook tegen hem als er hierna iets is en het kan geef dan een teken.
Ik zei eerst doe maar de lamp aan en uit maar dat vond mijn ex schoonma eng dus dat mocht niet.
Toen zei ik dan laat me een vlinder zien.

Als ik buiten loop komt er heel erg vaak een citroenvlinder me tegemoed vliegen.
Ook gebeurd het regelmatig dat er een citroenvlinder een stukje mee vliegt terwijl ik loop.
Dit gebeurd 9 van de 10 x op momenten dat ik me aardig kut voel.
Zodra ik zo'n vlinder dan zie krijg ik gelijk een onwijze glimlach op mijn gezicht!!.
Voor mij is dit mijn ex schoonpa die mij zegt: kom op je kunt het ik ben trots op je!!.
Mijn dag kan dan niet meer stuk en ik voel me echt happy.

Ook in mijn woning zijn alle plafonnières tegelijk gemonteerd.
Alleen op mijn slaapkamer is er altijd wat met mijn lamp.
Dan doet ie het weer tijdje rn dan ineens gaat ie weer flikkeren.
Zodra de lamp weer flikkert zeg ik altijd : hoi pa fijn dat je er weer bent.

Dit zijn dingen die voor mij persoonlijk enorm helpen.
Helpen bij het gemis dat ik nog elke dag voel en ook om mij te motiveren in mijn dagelijks leven.
Er zullen zat mensen zijn die dit bullshit vinden maar ik ben er superblij mee.
Voor mij is dit de manier om hem bij mij te hebben en gemotiveerd te blijven.

Klik om te vergroten...

Ik denk dat er vele lagen van werkelijkheid zijn en dat je op elke laag contact kan krijgen met een allesomvattende realiteit, die al deze verschillende lagen omvat. Dat wat in de ene laag van de werkelijkheid onrealistisch lijkt is op een andere laag geheel realistisch. En even waar.
Ik geloof zelf dat het mogelijk is om in de materiële wereld energie toe te kennen aan objecten, dieren of mensen. Of aan de wind. Net zoals datzelfde onmogelijk is op een ander niveau en je het kan afdoen als totale onzin. Je kan realiteiten scheppen door mentale kracht (kijk alleen maar naar het gegeven dat we allemaal onze eigen realiteit scheppen, waar je achter kan komen door zelfreflectie (Jung)). Echter, al deze verschillende realiteiten in mensen bijten elkaar niet in de realiteit die ons verbindt (dat wil zeggen wanneer je gezond van geest bent. Mentaal zieken kunnen deze verbinding niet maken en zitten vast in hun eigen realiteit zonder de verbinding te kunnen leggen met het grotere geheel). Dus ik kan mij net zo goed voorstellen dat je een verbinding kan maken met een vlinder(s). Omdat je daar ooit op een krachtig moment energie aan toe hebt gekent. In mijn ogen een plausibele waarheid binnen een bepaalde realiteit. In andere woorden, ontelbare realiteiten kunnen naast elkaar bestaan en allemaal even waar zijn.

Een jaar of 10 geleden lag mijn ex schoonpa in het ziekenhuis.
Ik was bij hem op bezoek en moest na de wc.
Ik liep door een lange gang, lang het restaurant van het ziekenhuis.
Ineens zag ik van veraf mijn zusje en mijn oma aan een tafeltje in het restaurant zitten.
Omdat ik op een of andere manier mezelf geen houding wist te geven besloot ik te doen alsof ik ze niet gezien had.
Toen ik langs liep hoorde ik mijn zusje tegen mijn oma zeggen:hey daar heb je syl.
Toen ik op de wc was drong ineens tot me door dat mijn oma die ik daar toch echt had zien zitten dood is.
Wtf.
Ik dacht ff dat ik hartaanval kreeg van de schrik.
Ik wist 200% zeker dat ik mijn oma en mijn zusje had zien zitten.
Ik besloot met hartkloppingen en zweet op me rug terug te lopen.
Ik moest dit nog een x gaan zien.
Ik liep terug en het tafeltje was helemaal leeg en zag eruit alsof er niemand gezeten had.
Dit blijft tot op de dag van vandaag mij bezig houden.

Op de begravenis van deze oma gingen de kleinkinderen een kaars die op de kist stond aansteken.
Nadat ieder kleinkind dit gedaan had en ik stond te wachten tot ik aan de beurt was zag ik dat er voor mij geen kaars was.
Mijn ouders hadden mij dus gewoon buitengesloten.

Ik denk wel eens is het misch dat mijn oma op deze manier mij wou laten merken dat het OK is??.

Ook heb ik wel eens gehad dat ik snachts in de keuken een boterham stond te maken en een waas voorbij zag komen in de gang.
Ik zei toen ooh kun je ookal niet slapen?
Denkende dat het mijn dochter was die voorbij liep.
Maar mijn dochter was het niet er was gewoon niemand te zien in de woonkamer.

Mijn dochter heeft ook bepaalde dingen ervaren wat dit betreft.
Ik heb wel eens gehoord dat als je je er voor opensteld het kan dat je dingen ervaart.

@PsychedelicMagic
Nogmaals, je gelooft dat die dingen waar zijn. Je gelooft dat die zaken goed zijn onderzocht, er is geen enkel bewijs dat er leven is na de dood.

Volgens mij is het gewoon dat de wens de vader is van de gedachte daar de gemiddelde mens het nogal moeilijk heeft met het begrip dood. En dan is het aantrekkelijk om te geloven (daar heb je het weer lol) dat er leven is na de dood en dat de dood niet het einde zou zijn.

Zo zit het niet in elkaar. Ik wil er ook verder niet over in discussie gaan. En ik heb het niet over bewijs, maar over aanwijzingen. En ja, die zaken waar ik het over heb zijn goed onderzocht.

Mezelf zei:

Daarbij geloof ik totaal niet in vorige levens en al helemaal niet op deze aarde. Waarom zouden wij als ziel/bewustzijn/geest reïncarneren op deze wereld terwijl het universum zo immens groot is om te ervaren.

Klik om te vergroten...

Omdat we hier wellicht met een reden zijn op deze leerschool die we aarde noemen? En dat als we niet dat hebben behaald waar we voor gekomen zijn, we terugkomen? Ik zeg maar wat. Klinkt niet zo vreemd imo.

Mezelf zei:

Bij het geloven in "eenheid" past incarnatie niet.

Als alles "één" is, hoe kan jij en ik los staan van elkaar?
Hoe kan een vorig leven en dit leven los van elkaar staan?

Klik om te vergroten...

Ook al zou alles fundamenteel één zijn (wat ik ook geloof), dan betekent dat nog niet dat we in de gemanifesteerde werkelijkheid geen verschillende incarnaties zijn in mijn ogen. Een boom-knuffelaar kan bijvoorbeeld nog zo hard met een boom knuffelen, op dat niveau zullen de twee nooit 1 worden. Eenheid is (imo) geïncarneerd als de boom-knuffelaar en als de boom en ervaart zichzelf zo op verschillende manieren.

Zo zit het wel in elkaar @PsychedelicMagic je kan geen dingen 'weten' waar je geen bewijs van hebt. En dat is een feit, dat weet ik wel lol!

@Mindless
Waarom zou de aarde een leerschool zijn? Wat moeten we dan leren, van wie moeten we uberhaupt leren en waarvoor moeten we dit leren?

acht.zes zei:

@Mindless
Waarom zou de aarde een leerschool zijn? Wat moeten we dan leren, van wie moeten we uberhaupt leren en waarvoor moeten we dit leren?

Klik om te vergroten...

Door te leren wat we niet zijn, leren we uiteindelijk wat we zijn. Lijden is denk ik de grote leermeester en de kracht die ons uiteindelijk terug naar de essentie brengt, maar daarnaast nog meer doet, namelijk ons compassie leren. En waarvoor? Om een hoger bewustzijn op deze wereld te brengen.

Uiteraard maar mijn mening, maar ik denk echt dat dit een leerschool is ja.

acht.zes zei:

@Mindless
Waarom zou de aarde een leerschool zijn? Wat moeten we dan leren, van wie moeten we uberhaupt leren en waarvoor moeten we dit leren?

Klik om te vergroten...

Hèhèhè...

Ik vind de dood maar een klootzak.

Zeer interessant gesprek.

Ieder zijn waarheid is waar. Iedereen heeft gelijk. Trek je jezelf los van je eigen identiteit zul je de waarheid achter de ander zijn uitspraken zien.

Wanneer dit mogelijk is, is er mogelijkheid tot filosoferen ipv discussiëren, want dan zal men zien dat niemand het weet.

Ik volg zeer geboeid mee.

@Mindless
Volgens mij zijn wij helemaal niet zo belangrijk als jij denkt en zijn wij gewoon een tijdelijke diersoort op deze planeet.

Met een beetje mazzel evolueren we door naar iets anders, maar ik denk dat de kans groter is dat we onszelf de nek zullen omdraaien en dus gaan uitsterven. Geen probleem, andere levensvormen die beter tegen de omstandigheden kunnen die wij per ongeluk gecreeerd hebben (een veel heter klimaat vol CO2 en andere stoffen waar de mens niet zo goed tegen kan) zullen het dan mogen proberen.

acht.zes zei:

@Mindless
Waarom zou de aarde een leerschool zijn? Wat moeten we dan leren, van wie moeten we uberhaupt leren en waarvoor moeten we dit leren?

Klik om te vergroten...

Ik doe hier een korte poging er op in te gaan, en uw vraag te beantwoorden zoals ik ze zie; al is dat moeilijk want het leven uitleggen in woorden is niet simpel. Een perspectief delen online is een uitdaging.
Ik heb nog niet eerder gereageerd op dit topic dus u weet mijn geheelperspectief niet wat voor moeite kan zorgen, toch probeer ik duidelijk te zijn en een visie te delen die mij amuseert en u misschien ook kan raken.

Leren is slechts een woord. Het klopt maar klopt evenzeer niet; het is een vraag van vrije wil, hebben we die of niet; is leren een actief proces of niet; wat bedoelen we met leren indien we niet weten wat vrije wil is?

Om tot een balans te komen dient de chaos er eerst te zijn en dient deze in contact te komen met elkaar. En zo kunnen variaties in het leven, in de vorm van verscheidene perspectieven ontstaan; u bent een perspectief en zo ben ik er een. Er valt te leren dat ieder perspectief even waar is, en dat leren is er voor de ervaring van het leven zelf. Doch dit is slechts taal, want leren vraagt idd om een actief lijkend proces en een ding dat leert met een doel of een leerkracht. Het kan evenzeer bekeken worden als het universum dat tot een ruststand komt en wij zijn een deel van dat proces, ons bewustzijn is een verdeling in dat proces; een illusie.
Maar wat is echt? Een illusie is ook echt, tenminste voor degene die de illusie ervaart. Zo is de illusie van vrije wil echt, al is vrije wil niet echt.
De vis groeit in de vijver omdat de vijver is, en omdat de vijver vanuit een staat van chaos een equilibrium vormt waarvan de vis een deel is. Of vanuit equilibrium net chaos vormt. Maar waarom is de vis dan, wat is zijn doel zogezegd?
Langs de ene kant is er geen doel, langs de andere kant is het bestaan van de vis enorm noodzakelijk voor het doel van de vijver. Maar de vis is de vijver, de vis is geen alien die er in kwam maar groeit er uit als een appel van een appelboom.
De mens groeit uit het universum. Er is geen doel en toch wel; en in lijn staan met die waarheid doet de stroming niet langer aanvoelen als weerstand maar als de hartslag van creatie.

acht.zes zei:

@Mindless
Volgens mij zijn wij helemaal niet zo belangrijk als jij denkt en zijn wij gewoon een tijdelijke diersoort op deze planeet.

Met een beetje mazzel evolueren we door naar iets anders, maar ik denk dat de kans groter is dat we onszelf de nek zullen omdraaien en dus gaan uitsterven. Geen probleem, andere levensvormen die beter tegen de omstandigheden kunnen die wij per ongeluk gecreeerd hebben (een veel heter klimaat vol CO2 en andere stoffen waar de mens niet zo goed tegen kan) zullen het dan mogen proberen.

Klik om te vergroten...

Zoals ik al eerder zei: Weg met de mens!

Als er leven is na de dood, en reïncarnatie bestaat; dan is dat gewoon hoe het universum werkt. Geldt mogelijk voor al het intelligente leven hier in het universum. We weten echt veel te weinig. Wij zijn als soort nog behoorlijk primitief. Veel mensen zijn er bijvoorbeeld nog van overtuigd dat UFO's niet bestaan, terwijl het ronduit is bewezen dat UFO's wel bestaan en zelfs een existentiële bedreiging vormen voor de mensheid. Iets wat de komende generaties nog veel van gaan horen. Binnen 50jaar beschikken wij zelf over antizwaartekracht technologie, en kunnen we onszelf beschermen tegen de intenties van de buitenaardsen. En mocht blijken dat er ook buitenaardse bezoekers zijn die wel vriendelijk zijn, dan kunnen zij misschien ons uit gaan leggen hoe zij denken over de dood.

Mooie dingen om over na te denken @Naam

acht.zes zei:

@Mindless
Volgens mij zijn wij helemaal niet zo belangrijk als jij denkt en zijn wij gewoon een tijdelijke diersoort op deze planeet.

Klik om te vergroten...

We zijn tegelijkertijd niets voorstellend in het grote geheel én cruciaal voor het bestaan van dit universum. Zonder jou was dit universum niet dit universum geweest. Het universum had oneindig veel andere mogelijkheden tot creatie, maar het creëerde exact ons zoals we zijn. Het is de wil van het universum om zich te manifesteren als ons (en de rest van het universum). Is dat geen mooie gedachte? In plaats van jezelf alleen maar als nietig en onbelangrijk te zien, kun je het ook zo bekijken. En dan hebben we het alleen nog maar over onze vorm/manifestatie en niet over onze essentie die in mijn ogen het allerbelangrijkste "in" bestaan is. Maar daar verschillen de meningen over.

@PsychedelicMagic
Zo intelligent zijn we niet, vind ik. We maken elkaar en de planeet waarop we leven af, weet je wel. En dan denk ik toch dat wij het niet waard zijn om te incarneren, wat dat betreft komt een simpele boom veel meer tot de 'essentie' van @Mindless lol.

Als er al goed/slecht bestaat zijn wij eerder het kwaad dan die essentie.

Als je bewijs hebt dat er ufo's op aarde geweest zijn dan verneem ik dat heel graag trouwens.