#1
Heb geen angst voor de dood, want zolang wij er zijn is de dood er niet en als de dood er is zijn wij er niet meer.
Wow, heel fascinerend hoe je het beschrijft! Wauw. Zo heb ik er eigenlijk nooit tegen aan gekeken. Wie weet is het inderdaad wel een soort vicieuze cirkel. Wel fijn dat je er zo fascinerend naar kijkt, dat het je niet afschrikt.Ik denk vaak na over de dood. Ik ben eigenlijk enorm benieuwd naar wat er hierna komt. De dood is misschien wel het meest fascinerende fenomeen dat er is.
Het idee van eeuwig rondzweven in een soort hemel is denk ik een Christelijk sprookje. Dit universum is op alle mogelijke manieren steeds aan het groeien en evolueren. Het Christelijke idee van de hemel gaat daar compleet tegenin, gebaseerd op wat eigenlijk? Het idee dat het na de dood gewoon over is, is eigenlijk ook iets heel raars om aan te nemen. Als álles over is, álles ophoudt, is dat een non-ervaring. Iets dat niet ervaren wordt en dus compleet irrelevant (al kan ik dat natuurlijk mis hebben, wie weet) Als je dan toch een aanname maakt, is het denk ik meer aannemelijk dat er weer ervaring zal zijn, soortgelijk of compleet anders dan die je nu hebt. We hebben nu immers deze ervaring een mens te zijn, miljarden hebben die ervaring. Waarom zou dat of een soortgelijke ervaring (denk aan de ervaring van dieren) niet nog een keer, of miljarden keren gebeuren? Wat het is dat de ervaring heeft, dát is denk ik de belangrijkste en meest interessante vraag. En kan datgene doodgaan?
Wat er dan met je gebeurd als je dood bent? Geen fucking idee, maar wat ik wel graag wil geloven is dat er een nieuw iets bestaat. Een soort van reïncarnatie. Alsof je weer in een wachtrij komt te staan om ergens anders weer tot leven te komen. Mooie filosofie, maar daar laat ik het ook bij.
Edit: Dood gaan lijkt me trouwens ook vaak heeeeerlijk en rustig. Eindelijk niks. Al ben ik als ik dood ben niet bewust van dat er rust is, dus ik kan er niet van genieten, maar toch. Aangezien ik regelmatig suïcidaal ben (geweest) kijk ik soms een beetje anders naar de dood.
Tja mijn BDE was het in ieder geval totale rust en vrede , en toen werd ik door artsen gewekt na aantal dagen. Heb verder niets gezien alleen een rust die ik met geen middel of mindset kan bereiken alleen als het zover is weet je het. Ik heb geen ADE (Actual death experience) alleen BDE (bijna dood ervaring)
Bedoel je een Horcrux? De Nederlandse naam schiet me zo even niet te binnen.Is dat dan niet dat stukje dat je geest zich van je lichaam scheid omdat er zoveel pijn enzo is? Ik weet niet hoe het heet. Maar mensen met BDE hebben dat vaak.
Nee, het is voor mij de dood en wat daarna komt. Dus ja, inderdaad, het lijkt me enorm erg om op jonge leeftijd dood te gaan. /QUOTE]
Is het nu nee, ja of allebei? :P
Het is meer omdat ik nog zoveel wil doen en bereiken in mijn leven en dan het feit dat je gewoon op een vroege leeftijd dood kan gaan... Ja, ik vind dat gewoon erg beangstigend... Ik zou juist zoals mijn leeftijdgenoten lekker los moeten gaan en niet zo diep moeten nadenken.Oh sorry, ik las een beetje snel denk ik.'
Heb je een reden waarom je bang bent op vroege leeftijd dood te gaan. Volgt dat vooral uit de 'gevolgen'(dood zijn) of uit het risico dat je (denkt) te lopen?
Het is meer omdat ik nog zoveel wil doen en bereiken in mijn leven en dan het feit dat je gewoon op een vroege leeftijd dood kan gaan... Ja, ik vind dat gewoon erg beangstigend... Ik zou juist zoals mijn leeftijdgenoten lekker los moeten gaan en niet zo diep moeten nadenken.
Je posts fascineren me daadwerkelijk. Als ik zo je posts lees, voel ik me een stuk meer tot rust komen. Tuurlijk, ik ben er bang voor maar hoe jij het beschrijft... Het is erg interessant en positief om 't te lezen. Je bekijkt 't ook op een hele andere manier dan de meeste. Je bent niet bang en dat fascineert me.Voordat ik psychedelica ontdekte was ik niet enorm bang voor de dood, maar had ik denk ik wel een lichte angst ervoor zoals de meeste mensen hier in het westen denk ik. Door het gebruik van psychedelica is die angst echter totaal weg gegaan, nu vind ik het enkel nog een fascinerend onderwerp om over na te denken zonder dat het ook maar iets van gevoelens oproept.
Of er iets of niets na de dood is weet ik niet. Mijn verstand zegt dat er niets is, maar ik heb met psychedelica en dissociatieven wel dingen meegemaakt die me daar aan doen twijfelen. Zoals een out of body experience op paddo's en later nog eens op ketamine, een volledige ego dood op LSD en reizen door andere dimensies op DMT. Als die ervaringen ook maar iets met de dood te maken hebben dan kan ik alleen maar zeggen dat het heel fijn is. Met name die ego dood is het meest fijne wat ik ooit heb meegemaakt, zo'n gevoel van rust en euforie. Mocht er niets na de dood zijn dan is er dus ook niets om je zorgen over te maken, want zoals Mindless al mooi verwoorde dan is er geen ervaring.
Wat betreft dingen willen bereiken in je leven, waarom wil je dat zo graag? Wat is de zin van het leven als het dan toch in enen voorbij is? Waarom niet gewoon genieten in het hier en nu? Als je doet wat je leuk vind, dan bereik je waarschijnlijk vanzelf wel mooie resultaten. En bereik je die niet, nouja lekker belangrijk dan heb je in ieder geval genoten van het leven.
PS Ik heb je topic even naar het bewustzijn subforum geplaatst, aangezien dit daar bij uitstek in past.
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."