Non-dualiteit video topic

Mindless zei:

Ik denk dat het sowieso wel een issue zal blijven bij non-dualiteit bespreken. Dit, omdat het zo fundamenteel anders is dan ego-bewustzijn/het normale denken.

Persoonlijk denk ik eigenlijk dat zo'n middenweg of balans alleen tijdelijk kan functioneren. Je zal toch bij een splitsing aankomen waarbij je zal moeten kiezen tussen je persoonlijke opvattingen/meningen/filosofie en het steeds meer loslaten daarvan in bewustzijn in het besef dat je deze dingen allemaal niet echt weet als een feit. Tenminste, zo ervaar ik het bewustwordingsproces. Maar ook ik heb mijn opvattingen die me nog te dierbaar zijn om los te laten, maar door dieper te hebben doorgedrongen in bewustzijn tijdens trippen weet ik dat het állemaal uiteindelijk zal moeten gaan.

Paradoxaal is het allemaal zeker!

Klik om te vergroten...

Ja uiteindelijk zal het denk ik toch op die keuze uit moeten komen inderdaad, het voelt ook wel een beetje als onvermijdelijk. Tja lastig allemaal, het is bij mij niet eens dat ik enorm aan bepaalde feiten probeer vast te houden. Maar een van de dingen die ik wel heel belangrijk vind is dat je eigenlijk niks zeker kunt weten, dat is toch een filosofisch begrip die non-dualiteit niet uitsluit maar het ook niet kan bevestigen. En dan kom je uit op geloof, en daar heb ik op een bepaalde manier een beetje moeite mee. Niet dat ik moeite heb met geloof van anderen, maar wel voor mezelf. En als ik al ergens in zou geloven heb ik er dus moeite mee om dan stellig te zeggen dat dat de waarheid is.

Is het een geloof dat je weet dat je bent dan? En dat de ervaring die je hebt, bijvoorbeeld perceptie, wat het ook is 'is'. En dat jij bewust bent van dat 'zijn'. Dat zijn de dingen waarvan ik weet dat ze geen geloof zijn. Het zijn absolute feiten voor mij. Ik kan ze met geen mogelijkheid ontkennen. Zolang ik vanuit daar kijk, is er toch geen sprake van geloof of meningen? Iemand kan deze dingen ontkennen tegenover een ander, maar kan iemand ze ontkennen tegenover zichzelf?

Hoewel ik het zelf zo ervaar zie ik het toch als een soort van geloof. Iemand die in god gelooft kan ook zeggen god in zich zelf te voelen, vind jij dat een geloof of een feit? Voor die persoon zal dat een feit zijn, voor een buitenstaander een geloof. Waar ligt dan de grens tussen het bewustzijn als een feit zien of god als een feit zien? Misschien zijn ze allebei wel hetzelfde, is er een god in ons allemaal die je ook wel bewustzijn zou kunnen noemen?

Maar ik heb het bij 'zijn' en het 'bewust zijn' van dat 'zijn' niet over het concept dat we daarbij hebben. Kun je de daadwerkelijke realiteit van bewustzijn (niet het idee van bewustzijn) tegenover jezelf ontkennen? Nee toch? Want als je het ontkent, moet je eerst al bewust zijn om bewustzijn te ontkennen. Het is een onmogelijkheid om bewustzijn te ontkennen.

'God' daarentegen kan van alles betekenen. 'God' kan makkelijk ontkent worden, bewustzijn niet. Of we dan vervolgens bewustzijn 'God' noemen of wat dan ook, maakt niet uit. Zelf zou ik de ervaring van ego-loos bewustzijn 'God' kunnen noemen, aangezien ik daarbij ervaar dat wat het ook is, het overal (en nergens) is en die beschrijving vaak bij 'God' wordt genoemd. Maar wat voor label we er ook op plakken, of dat nu God of bewustzijn of wat dan ook is, maakt eigenlijk niet eens uit.

Ik kan mijn eigen bewustzijn zeker niet ontkennen inderdaad, 'ik' maak het continu mee. Maar de conclusies die er volgens aan worden gehangen door allerlei verschillende levensvisies, dus ook het non-dualisme, zijn vervolgens ideeën om het bewustzijn in het grotere plaatje te plaatsen. En zodra je dat gaat doen ben je toch aan het filosoferen en gebruik je daarvoor theorieën.

Ook als dus het idee is dat dit bewustzijn het enige is wat er bestaat. Los van dat je dan alleen observeert dat je een bewustzijn hebt doe je toch een stap verder en hang je er een conclusie aan. En dat is naar mijn idee toch nog een paradox aan het non-dualisme waar ik nog wat moeite mee heb. Niet dat ik het erg vind ofzo, maar wil je het volledig zuiver van theorieën houden dan zul je dus niet verder kunnen gaan dan dat een ieder is opgebouwd uit bewust zijn. Alle implicaties zijn vervolgens theorieën om het tot een levensvisie te maken naar mijn idee.

Dat is inderdaad waar non-dualiteit lastig wordt door de limitaties van taal en de daaruit voortvloeiende paradoxen. Iets wat vanuit een non-dualistisch oogpunt volkomen logisch lijkt, hoeft dat niet te lijken vanuit een dualistisch oogpunt. Met taal kunnen we nog net rationaliseren waarom bewustzijn niet te ontkennen valt, maar verder dan dat gaat het niet.

Ik zou dan tijdens een ego-oplossing kunnen zeggen dat bewustzijn alles is, omdat er geen eind (en geen begin) aan bewustzijn is, maar als iemand anders die zich identificeert met gedachten en het lichaam dit hoort, zal diegene dit projecteren bovenop het geloof van een lichaam te zijn in een fysieke wereld. Het komt er dus op neer dat iedereen enkel non-dualiteit kan begrijpen door eigen inzicht.

Zoals je zelf vast door je ego-oplossingen weet, is de echte ervaring van non-dualiteit niet kennis die je ervaart, maar revelatie. Er is geen ontkennen van het feit ervan, omdat degene die kán ontkennen niet aanwezig is.

Maar ja, dat blijven woorden zolang de echte ervaring ervan er niet is. En ook ik heb die ervaring nu niet, maar ga proberen 'm te krijgen met m'n truffelthee die bijna klaar is.

Je zegt precies wat het is.

Bedankt. Ik heb (weer) een openbaring van een ervaring gehad vanavond. Wat een ongelofelijk mooi iets is dat trippen toch!

Mindless zei:

Maar ik heb het bij 'zijn' en het 'bewust zijn' van dat 'zijn' niet over het concept dat we daarbij hebben. Kun je de daadwerkelijke realiteit van bewustzijn (niet het idee van bewustzijn) tegenover jezelf ontkennen? Nee toch? Want als je het ontkent, moet je eerst al bewust zijn om bewustzijn te ontkennen. Het is een onmogelijkheid om bewustzijn te ontkennen.

Klik om te vergroten...

Ik ben bewust, dus ik ben..?

Mindless zei:

Fascinerend hè? Heb je het filmpje trouwens wel gezien daarna?

Klik om te vergroten...

Ja, net! Interessant. Hier kan ik nog wel een weekje m'n hersens over laten kraken.

Ja toch? En in 't kort: 'ik ben'.

In ieder geval niet 'ik denk, dus ik ben' want dan zou je verdwijnen als denken stopt. (wat dan in zekere zin gebeurd met de persoonlijkheid, dus in die zin is het wel waar :P ).


Bedenk je maar eens dat het moment waarop je die laatste post maakte hetzelfde nu is als dit nu. Want waar is de grens? Natuurlijk, alles heeft een andere vorm aangenomen. Maar er is iets wat nog exact hetzelfde is: het simpele weten 'ik ben'. Dat is het nu.

Wanneer je ziet dat je dát bent in plaats van je persoonlijkheid, hoef je het alleen maar (bewust) te zijn en dan zal het nu zich langzaam (en soms snel) bekend maken aan zichzelf. Dat is meditatie.

Ik claim niet mijn gelijk, ik claim mijn visie en die komt blijkbaar wel aardig overeen met die van Psychedelibee. Als je een ander point of view hebt ben ik daar wel benieuwd naar.

Bobsacamano zei:

Heb die ander bekeken vond hem heel fijn. Niet dat ik nou ook maar één vervelende lezing van hem heb gehoord ooit haha.

Klik om te vergroten...

Dat laatste niet nee, maar hij heeft er soms wel een paar uitzonderlijk goede tussen zitten vind ik. En er zijn wel een paar van hem te vinden waar hij wat chagrijnig lijkt te zijn. :P Toen had hij er niet zo'n zin in of zo. En ondanks dat 'ie hetzelfde verteld (want het komt grofweg eigenlijk bijna altijd wel op hetzelfde neer), legt hij er daar minder zijn hart in.

Die andere had ik al eens gezien, maar erg goed weer ja.

Ik stuitte een uurtje geleden op dit filmpje:


Nooit eerder van deze Matt Kahn gehoord, maar dit is zeer indrukwekkend. Ook heel erg anders dan veel andere (meer conventionele) video's over non-dualiteit. Erg verfrissend en ook grappig gebracht.

Deze man is zooooo goed!! Ook een compleet originele (dacht ik...) manier van benadering, met zijn handgebaren. Tenminste, ik heb dat nog nooit eerder zo gezien. Hij leidt je bewustzijn eigenlijk vanuit je hoofd, terug je lichaam in. Echt heel bijzonder!

Volgens mij zitten wij ook wel op 1 lijn wat bereft non-dualiteit. Dat gevoel van egoloosheid aan de psychedelica is ook niet te ontkennen, het integreren in je dagelijks is echter een stuk lastiger.

Goede reis Mindless! Ben benieuwd naar je ervaring.

Het leek me een leuk idee om een topic te starten waarin je dat leuke/goede filmpje die je gevonden hebt over non-dualiteit kunt posten. Nu zullen er waarschijnlijk niet zo heel veel mensen zijn die hier actief mee bezig zijn, maar misschien wordt je interesse gewekt door die ene goede video en ga je er dan ook mee bezig. Er zijn namelijk heel veel briljante "leraren" in non-dualiteit en als ik dan zie dat een briljante video een paar honderd of een paar duizend views heeft, dan voel ik me bijna geroepen om het wat meer onder de mensen te brengen. En wellicht komen er op deze manier een aantal mensen achter dat non-dualiteit helemaal niet zo zweverig is als je misschien zou denken.

Maar goed, om af te trappen:

Joopiejo zei:

Ik krijg het niet voor elkaar om dat filmpje af te kijken, heb je niet een korte samenvatting, zodat we het ergens over kunnen hebben. Mijn eerste indruk is dat die vent lijkt op een of andere sekteleider en dat hij het voor doet komen het allemaal wel te weten, geen beste indruk voor mij dus.

Klik om te vergroten...

Ik had misschien beter een korter filmpje als eerste kunnen uitkiezen. En wat betreft de rest: Spirituele leraren zullen erg zeker over komen, omdat het bij non-dualiteit niet gaat om theorieën, geloof en meningen. Het is dus zeker niet iets wat iedereen zal liggen. Als je van jezelf erg op theorieën, filosofie, discussiëren, enzovoort, bent gericht, dan is er een grote kans dat dit je wat zal afstoten. Ben je wel bereid om je mening over deze man even te laten voor wat het is en te luisteren naar wat hij zegt, dan kan het zo zijn dat er iets klikt. Maar zelfs dat klopt niet helemaal, want bij dergelijke filmpjes gaat het er namelijk NIET om, om intellectueel te proberen begrijpen wat er gezegd wordt, maar om de woorden dieper te laten doordringen dan het verstand, om zo de mogelijkheid te creëren een inzicht in je eigen bewustzijn te krijgen. Ik begrijp heel goed dat het in eerste instantie vreemd kan aanvoelen om naar zo iemand te luisteren die wel héél erg zeker van zijn zaak lijkt te zijn. Maar wat je je bij non-dualiteit moet beseffen is dat het nooit om de spreker gaat, maar altijd om bewustzijn. Aan de oppervlakte lijkt deze man misschien nogal betweterig, maar dan mis je het punt. Het gaat niet om deze man, maar om dat wat bewust is van de woorden en 'dat' is altijd jezelf. Ik weet het, dit kan heel vreemd klinken en misschien is het ook echt iets waar je (nog) helemaal niets mee hebt, maar het kan nooit kwaad om het even een kans te geven, toch? Ik begrijp trouwens best wel waarom iemand zou denken dat dit een beetje sekte-achtig lijkt. :P

Maar goed, non-dualiteit is een gedachtengoed dat alles (van de werkelijkheid) met elkaar verbonden is toch en dat je als passagier mee gaat met het geheel? Een vrij fatalistische overtuiging toch?

Klik om te vergroten...

Dat eerste klopt wel aardig. Non-dualiteit betekent in principe dat alles één is. Waarom het dan niet bijvoorbeeld 'eenheid' heet, maar non-dualiteit, is omdat een non-duaal inzicht voorbij het concept van 'eenheid' gaat. Want wat zegt het concept eenheid nog als alles één is? Dus niet 'één', maar 'niet-twee'. Non-dualiteit komt er eigenlijk op neer dat het bewustzijn dat bewust is van "mijn" ervaring, exact hetzelfde bewustzijn is dat bewust is van "jouw" ervaring. Als persoon verschillen we van lichaam en persoonlijkheid/karakter (dualiteit), maar in essentie zijn we één. En het gaat nog een stapje verder: die essentie is de werkelijkheid en alle schijnbare dualiteit is een optische illusie die in stand wordt gehouden door het geloof in de realiteit van de concepten van het verstand.

Fatalistisch zou ik het juist niet noemen. Non-dualiteit stelt juist dat je niet je lichaam en gedachten bent, maar datgene wat daar bewust van is (bewustzijn dus). En bewustzijn zelf is niet gebonden aan een noodlot of iets dergelijks. Het is volgens de non-duale overtuiging inherent vrij, eeuwig en oneindig. Het "normale" denken van dat je je lichaam bent is juist fatalistisch, want het is vrij zeker wat er uiteindelijk met het lichaam gaat gebeuren.

Hier dan misschien een makkelijker verteerbaar filmpje:

Ik krijg het niet voor elkaar om dat filmpje af te kijken, heb je niet een korte samenvatting, zodat we het ergens over kunnen hebben. Mijn eerste indruk is dat die vent lijkt op een of andere sekteleider en dat hij het voor doet komen het allemaal wel te weten, geen beste indruk voor mij dus.

Maar goed, non-dualiteit is een gedachtengoed dat alles (van de werkelijkheid) met elkaar verbonden is toch en dat je als passagier mee gaat met het geheel? Een vrij fatalistische overtuiging toch?

Mindless zei:

Maar goed, om af te trappen:

Klik om te vergroten...

Erg interessante video. Ik probeer me af en toe al niet meer te identificeren met mijn gedachten, maar als ik het erg druk op bijvoorbeeld werk heb schiet het er echter snel bij in. Jammer eigenlijk want dat zijn juist de momenten waarop ik er waarschijnlijk het meest aan zou hebben.

Ik kan me trouwens wel voorstellen dat dit moeilijke of zweverige kost is voor de meesten. Een aantal jaren geleden had ik dit waarschijnlijk ook af gedaan als onzin of zweverig, maar door het gebruik van psychedelica en ervaringen waarbij mijn ego volledig oploste in het universum ben ik er inmiddels van overtuigd dat de ego een illusie is die zichzelf continu in stand probeert te houden.

leipebaviaan zei:

Dit is zeer taaie kost om doorheen te komen, ik zal mijn omwille van dit nieuwe topic binnenkort mij er eens in gaan verdiepen. Ik ken alleen het begrip duaal in het kader van politiek. Ik geef echter de garantie dat ik over niet al te lange tijd met een (zeer waarschijnlijk) ongenuanceerde opinie kom betreffende dit onderwerp.

Klik om te vergroten...

Het mag dan taaie kost lijken, maar dat lijkt het alleen maar als je intellectueel probeert te begrijpen wat er gezegd wordt. Het verstand probeert dan de woorden in een soort rationeel kloppend geheel te plaatsen. Verder wel heel begrijpelijk, want we worden letterlijk opgevoed om enkel maar via het intellect dingen te doen. Waar non-dualiteit/spiritualiteit echter op neerkomt, is dat je naar je ervaring kijkt zónder interpretatie van het verstand. Dit is niet moeilijk om te doen, of ingewikkeld of zweverig. Hoe kan het? Het is simpelweg kijken. En juist omdat het zó simpel is, hebben de meeste mensen er in het begin de grootste moeite mee. Niet omdat het uit zichzelf moeilijk is, maar omdat het verstand gewend is om je ervaring te interpreteren en compliceren.

Een tip voor mensen die het ook als moeilijk ondervinden, maar er op zich wel interesse in hebben: Probeer niet wat net gezegd is terug te halen uit je geheugen om het te proberen te snappen. Laat het constant direct los en focus je op wat nú gezegd wordt. Het geeft niet als je iets niet direct snapt of voelt. Uiteindelijk gaat het niet om de woorden zelf, maar om dat waar de woorden uit komen en weer in verdwijnen (bewustzijn, niet de mond van die man, ik zeg het maar even ).

Psychedelibee zei:

Erg interessante video. Ik probeer me af en toe al niet meer te identificeren met mijn gedachten, maar als ik het erg druk op bijvoorbeeld werk heb schiet het er echter snel bij in. Jammer eigenlijk want dat zijn juist de momenten waarop ik er waarschijnlijk het meest aan zou hebben.

Klik om te vergroten...

Heb ik ook. Al zitten er dagen bij op het werk dat het zelfs daar erg goed gaat. Dat komt dus allemaal vanzelf en die uitdaging van andere ego's heb je ook écht nodig om zelf te "groeien" in je bewustzijn. Het is niet altijd even leuk, dat geef ik toe. Sowieso is het eerst gewoon zaak om te leren niet achter je gedachten aan te hollen wanneer je vrij hebt en/of in je eentje bent. Dan is het soms al lastig genoeg. :P Correctie: dan maak ik het mezelf vaak al lastig genoeg.

Ik kan me trouwens wel voorstellen dat dit moeilijke of zweverige kost is voor de meesten. Een aantal jaren geleden had ik dit waarschijnlijk ook af gedaan als onzin of zweverig, maar door het gebruik van psychedelica en ervaringen waarbij mijn ego volledig oploste in het universum ben ik er inmiddels van overtuigd dat de ego een illusie is die zichzelf continu in stand probeert te houden.

Klik om te vergroten...

Exact hetzelfde hier. Het is echt iets dat iedereen zomaar kan treffen en je wereld op z'n kop kan zetten. Met gelovigen is het trouwens denk ik zelfs iets lastiger, omdat je met spiritualiteit onder ogen moet komen dat je 'God' zelf gecreëerd hebt met je verstand/voorstellingsvermogen. Dit geeft ook maar weer aan dat "echte" spiritualiteit helemaal niets met geloof heeft te maken.

Filmpje waarin op een sprookjesachtige manier het ontstaan van bewustzijn wordt omschreven:



En een prachtige video van Eckhart Tolle over de dood en bewustzijn: