#1
Ik weet dat de belevenis van tijd afhangt van de zwaartekracht, maar dan kun je er nog steeds niet doorheen reizen.
Non-dualiteit video topic
127 antwoorden
19 weergaven
18-5-2026
#2
Volgens mij zitten wij ook wel op 1 lijn wat bereft non-dualiteit. Dat gevoel van egoloosheid aan de psychedelica is ook niet te ontkennen, het integreren in je dagelijks is echter een stuk lastiger.
Goede reis Mindless! Ben benieuwd naar je ervaring.
Goede reis Mindless! Ben benieuwd naar je ervaring.
#3
Mindless zei:Non-dualiteit daarentegen is iets heel anders. Non-dualiteit is het herkennen van de essentie van jezelf in de ander. Je ziet dan dat wat de ander in essentie is, exact hetzelfde is als jezelf.
Als het herkennen van jezelf in andere exact het zelfde is als jezelf, dan zou je toch kunnen stellen dat er "Het bewustzijn" is wat tegelijkertijd vanuit ieder perspectief naar zich zelf kijkt. Maar als wij allen echt uit dat bewustzijn bestaan, dus alles-is-een, is de kijk van het solipsisme niet zo raar hoor. Non-dualiteit is inderdaad erkennen dat er geen verschil is tussen mij en jou, alles is opgemaakt uit dezelfde substantie en dat verwijst weer naar het enkele grote bewustzijn. Of is dit verkeert geredeneerd? Solipsisme hoeft niet perse te zijn hoe psychopaten de wereld bekijken.
Hun denken juist dat ze alles kunnen doen wat ze willen, wat een hoger doel in hun belevenis wereld is of wat hun tevreden stelt. Maar je zou ook kunnen erkennen dat je deel uitmaakt van dit bewustzijn en dat een ieder ander een versie van jezelf is, die elkaar dan weer helpen om tot een betere versie van de huidige toestand te komen. Dus niet ego gericht.
Solipsisme is een raar idee, we weten immers nooit hoe het is om echt door iemands anders ogen te kijken zonder nog een enkel besef te hebben van jezelf. Ik denk dat we een midden weg moeten zoeken van een combinatie van solipsisme en non-dualiteit
#4
Uiteraard, maar dan alleen áls er dat werkelijke perspectief is. Ik wil niet teveel over definities vallen en waarschijnlijk bedoelen we hetzelfde, maar bewustzijn + identificatie met gedachten (dus bewustzijn waarin het ego actief is) is niet het bewustzijn dat zichzelf kan herkennen in de ander, tenminste... niet op dat moment. Solipsisme is wat er gebeurd in Neo-Advaita. Daarin worden de opvattingen over non-dualiteit door het verstand geprojecteerd op het ego en is er dus een geloof dat er alleen het eigen (gelimiteerde) bewustzijn is. Dat is niet non-dualiteit, maar filosofie.ElvenSpice zei:Als het herkennen van jezelf in andere exact het zelfde is als jezelf, dan zou je toch kunnen stellen dat er "Het bewustzijn" is wat tegelijkertijd vanuit ieder perspectief naar zich zelf kijkt. Maar als wij allen echt uit dat bewustzijn bestaan, dus alles-is-een, is de kijk van het solipsisme niet zo raar hoor.
Psychopaten zitten imo aan het uiterste eind van het spectrum bewustheid - onbewustheid. Het ego (identificatie met gedachten) heeft daar compleet de controle en acties worden compleet onbewust (daarmee bedoel ik onbewust van bewustzijn) uitgevoerd. "Normale" mensen echter zitten niet aan de andere kant van dat spectrum, maar er ergens tussenin. "Normaal" functionerende ego's voeren in een mindere mate dan psychopaten óók onbewuste patronen uit. Bijvoorbeeld het blijven zoeken van geluk in dingen/activiteit/anderen. Keer op keer worden we daarin teleurgesteld, maar we blijven het daar zoeken. Dit is natuurlijk de definitie van waanzin, maar omdat iedereen het doet merkt niemand dit op.
Yep. Best eng eigenlijk. Maar ik geloof niet dat deze mensen inherent slecht zijn. Het is slechts dat er geen bewustzijn van bewustzijn is.Hun denken juist dat ze alles kunnen doen wat ze willen, in hun belevenis wereld van een hoger doel of eigen tevredenheid.
Zolang het maar geen geloof is. Als je niet voelt dat de ander werkelijk jezelf is, dan kun je beter toegeven aan jezelf dat je dat niet voelt en dat gevoel nader onderzoeken door het simpelweg te voelen en laten oplossen. Ik ben hier zelf ook al zo vaak in getrapt. Bij het zoeken van de ware zelf zal het ego listiger en listiger worden en (werkelijke) inzichten voor zichzelf claimen, in het geheugen stoppen en zich ermee identificeren. Zodra je ook maar in iets gaat geloven, weet je dat het ego weer actief is.Maar je zou ook kunnen erkennen dat je deel uitmaakt van dit bewustzijn en dat een ieder ander een versie van jezelf is, die elkaar dan weer helpen om tot een betere versie van de huidige toestand te komen. Dus niet ego gericht.
Het is een raar idee ja en non-dualiteit eigenlijk ook. Uiteindelijk zijn alle woorden (concepten) niet waar en zul je ze allemaal los moeten laten.Solipsisme is een raar idee, we weten immers nooit hoe het is om echt door iemands anders ogen te kijken zonder nog een enkel besef te hebben van jezelf. Ik denk dat we een midden weg moeten zoeken van een combinatie van solipsisme en non-dualiteit![:grin:]()
#5
Ik heb solipsisme even moeten opzoeken, had er nog nooit van gehoord. Wat ik van de wikipedia pagina erover opmaak is solipsisme wel een wezenlijk andere filosofie dan non-dualiteit. Er zijn meerdere gradaties in solipsisme, maar volgens mij komt het er simpel gezegd op neer dat je alleen je eigen geest kunt verifiëren. Waarmee alles buiten jouw eigen geest dus onzeker is en mogelijk niet bestaat. De meest extreme variant van solipsisme gaat zelfs zo ver door te stellen dat alleen jouw eigen geest bestaat en de rest hier representaties van zijn.
Bij non-dualiteit bestaat het ego niet aangezien iedereen een gelijkwaardige representatie van het universum is, waardoor iedereen één is. Bij solipsisme bestaat het ego juist wel aangezien jij als persoon het universum bent en de rest representaties van jou. Hoewel je dus bij beide filosofieën kunt stellen dat iedereen onderdeel uitmaakt van hetzelfde bewustzijn/universum zit het verschil hem in hoe je tot die conclusie komt. Solipsisme komt tot die conclusie door een egocentrische benadering en non-dualiteit komt juist tot die conclusie door een niet egocentrische benadering.
Hoewel ik door psychedelische ervaringen qua gevoel het meest kan vinden in non-dualiteit, vind ik tegelijkertijd dat er intellectueel ook wel wat te zeggen is voor de meest zwakke variant van solipsisme. Je kunt immers alleen je eigen waarneming bevestigen en weet nooit zeker hoe een ander iets waarneemt.
Bij non-dualiteit bestaat het ego niet aangezien iedereen een gelijkwaardige representatie van het universum is, waardoor iedereen één is. Bij solipsisme bestaat het ego juist wel aangezien jij als persoon het universum bent en de rest representaties van jou. Hoewel je dus bij beide filosofieën kunt stellen dat iedereen onderdeel uitmaakt van hetzelfde bewustzijn/universum zit het verschil hem in hoe je tot die conclusie komt. Solipsisme komt tot die conclusie door een egocentrische benadering en non-dualiteit komt juist tot die conclusie door een niet egocentrische benadering.
Hoewel ik door psychedelische ervaringen qua gevoel het meest kan vinden in non-dualiteit, vind ik tegelijkertijd dat er intellectueel ook wel wat te zeggen is voor de meest zwakke variant van solipsisme. Je kunt immers alleen je eigen waarneming bevestigen en weet nooit zeker hoe een ander iets waarneemt.
#6
En precies daarom denk ik dat er een groot verschil zit tussen een tijdelijke ego-oplossing en een permanente. Volgens verlichte meesters kan de absolute waarheid (het geheel) alleen gezien worden als het ego compleet en permanent vernietigd wordt. Alleen dan zou bewustzijn helemaal terug "dalen" naar "zijn" werkelijke plek van totaal overzicht.
Maar dat is natuurlijk iets dat we niet moeten geloven, maar ontdekken voor onszelf.![:wink:]()
En er valt zeker wat te zeggen voor de meer milde varianten van solipsisme, maar dat is bekeken vanuit het verstand. Hetzelfde verstand dat continu bezig is om ons in de illusie te houden.![:wink:]()
Maar dat is natuurlijk iets dat we niet moeten geloven, maar ontdekken voor onszelf.
En er valt zeker wat te zeggen voor de meer milde varianten van solipsisme, maar dat is bekeken vanuit het verstand. Hetzelfde verstand dat continu bezig is om ons in de illusie te houden.
#7
Laten we zeggen dat "Het bewustzijn" de basis is waaruit alles bestaat. Het bewustzijn is alles wat nu wordt ervaren en wat is. Nu is het het ego wat er voor zorgt dat ik mij onderscheidt van alles-is-een toch, dus als het ware een solipsistische kijk. Dit komt doordat ik denk mijn eigen subjectieve ervaring te hebben van de realiteit, ik weet immers niet wat er nu 1000 km verder op gebeurd.
Nu ligt het verschil tussen solipsisme en non-dualiteit tussen de erkenning of de buiten wereld vanuit jou komt, of dat iedereen apart zijn eigen subjectieve belevenis wereld heeft of is het zo dat jij denkt dat iedereen dat heeft, want immers is alles toch een? Hier zit ik een beetje in de knoop want het spreekt naar mijn mening elkaar lichtelijk tegen.
Nu ligt het verschil tussen solipsisme en non-dualiteit tussen de erkenning of de buiten wereld vanuit jou komt, of dat iedereen apart zijn eigen subjectieve belevenis wereld heeft of is het zo dat jij denkt dat iedereen dat heeft, want immers is alles toch een? Hier zit ik een beetje in de knoop want het spreekt naar mijn mening elkaar lichtelijk tegen.
#8
ElvenSpice zei:Laten we zeggen dat "Het bewustzijn" de basis is waaruit alles bestaat. Het bewustzijn is alles wat nu wordt ervaren en wat is. Nu is het het ego wat er voor zorgt dat ik mij onderscheidt van alles-is-een toch, dus als het ware een solipsistische kijk. Dit komt doordat ik denk mijn eigen subjectieve ervaring te hebben van de realiteit, ik weet immers niet wat er nu 1000 km verder op gebeurd.
Nu ligt het verschil tussen solipsisme en non-dualiteit tussen de erkenning of de buiten wereld vanuit jou komt, of dat iedereen apart zijn eigen subjectieve belevenis wereld heeft of is het zo dat jij denkt dat iedereen dat heeft, want immers is alles toch een? Hier zit ik een beetje in de knoop want het spreekt naar mijn mening elkaar lichtelijk tegen.
Niet dat ik Rupert Spira klakkeloos overneem, maar dit lijkt me het verschil goed aan te tonen. Het hoofdverschil tussen beide zou dan zijn dat solipsisme een geloof is van het verstand en non-dualiteit vrijheid ván het verstand.
#9
Rupert Spira legt het verschil heel helder uit, maar hij gebruikt wel de meest extreme variant van solipsisme. Nou is dat voor het uitleggen op zich prima, maar had wel liever nog enige nuance hierin gezien, want de minder extreme varianten van solipsisme zijn al een stuk minder waanzinnig.
Non-dualiteit legt hij dan wel weer heel goed uit vind ik. Hoewel het allemaal nog redelijk nieuwe begrippen voor mij zijn, herken ik wel duidelijk wat hij zegt en vind het ook totaal niet raar klinken. Hetzelfde geldt trouwens voor shunyamurti, die weet het ook allemaal heel mooi en duidelijk te verwoorden. Alleen zijn sprookjesverhaal over het ontstaan van bewustzijn vond ik wat minder sterk, maargoed ook dat moet af en toe kunnen. Wat mij zo aanspreekt aan deze meesters (ook Tolle trouwens), is dat zij dingen weten te verwoorden die naadloos aansluiten op inzichten die ik tijdens psychedelische ervaringen heb gehad. Hierdoor kan ik mijn eigen ervaringen ook wat meer op een rijtje zetten en lijkt alles in eens op zijn plek te vallen. Waar het tot niet al te lang geleden nog een redelijke wirwar aan niet altijd even samenhangende inzichten leek.
Non-dualiteit legt hij dan wel weer heel goed uit vind ik. Hoewel het allemaal nog redelijk nieuwe begrippen voor mij zijn, herken ik wel duidelijk wat hij zegt en vind het ook totaal niet raar klinken. Hetzelfde geldt trouwens voor shunyamurti, die weet het ook allemaal heel mooi en duidelijk te verwoorden. Alleen zijn sprookjesverhaal over het ontstaan van bewustzijn vond ik wat minder sterk, maargoed ook dat moet af en toe kunnen. Wat mij zo aanspreekt aan deze meesters (ook Tolle trouwens), is dat zij dingen weten te verwoorden die naadloos aansluiten op inzichten die ik tijdens psychedelische ervaringen heb gehad. Hierdoor kan ik mijn eigen ervaringen ook wat meer op een rijtje zetten en lijkt alles in eens op zijn plek te vallen. Waar het tot niet al te lang geleden nog een redelijke wirwar aan niet altijd even samenhangende inzichten leek.
#10
Dat ben ik met je eens.Psychedelibee zei:Rupert Spira legt het verschil heel helder uit, maar hij gebruikt wel de meest extreme variant van solipsisme. Nou is dat voor het uitleggen op zich prima, maar had wel liever nog enige nuance hierin gezien, want de minder extreme varianten van solipsisme zijn al een stuk minder waanzinnig.
Voor mij zijn deze filmpjes altijd even een rustpunt. In het dagelijks leven constant geconfronteerd worden met ego's (inclusief de mijne) put me soms echt uit. Dan is het fijn om even zo'n filmpje op te zetten en te beseffen dat niet iedereen gek is.Non-dualiteit legt hij dan wel weer heel goed uit vind ik. Hoewel het allemaal nog redelijk nieuwe begrippen voor mij zijn, herken ik wel duidelijk wat hij zegt en vind het ook totaal niet raar klinken. Hetzelfde geldt trouwens voor shunyamurti, die weet het ook allemaal heel mooi en duidelijk te verwoorden. Alleen zijn sprookjesverhaal over het ontstaan van bewustzijn vond ik wat minder sterk, maargoed ook dat moet af en toe kunnen. Wat mij zo aanspreekt aan deze meesters (ook Tolle trouwens), is dat zij dingen weten te verwoorden die naadloos aansluiten op inzichten die ik tijdens psychedelische ervaringen heb gehad. Hierdoor kan ik mijn eigen ervaringen ook wat meer op een rijtje zetten en lijkt alles in eens op zijn plek te vallen. Waar het tot niet al te lang geleden nog een redelijke wirwar aan niet altijd even samenhangende inzichten leek.
Het sprookjesverhaal vond ik voor de afwisseling wel leuk trouwens. Uiteraard is het allemaal wat minder to the point verteld, maar misschien dat dit sommige mensen wat makkelijker "bij de les" houdt.
#11
Niet voor mij. ik ben me ervan bewust dat bewust denken al heel wat is, maar ik kan geen tijd vrijmaken om dit soort zaken te overpeinzen.
waarom heet het eigenlijk non-dualiteit, alles is non-dualiteit tot dat mensen het woord verzonnen hebben, er een betekenis aan gehangen hebben en er over na zijn gaan denken. zou singulariteit geen betere naam zijn?
waarom heet het eigenlijk non-dualiteit, alles is non-dualiteit tot dat mensen het woord verzonnen hebben, er een betekenis aan gehangen hebben en er over na zijn gaan denken. zou singulariteit geen betere naam zijn?
#12
Ik heb nog eens goed na zitten te denken over dit topic, het is natuurlijk ook erg interessant ![:grin:]()
De meest diepe ervaring die men kan hebben is het zijn, waarbij ik ben buiten beschouwing wordt gelaten. Omgeving en lichaam, tijd smelten samen tot een onscheidbare toestand. Dit kunnen we ook wel de Non-Dualiteit noemen, er is immers geen relatief standpunt of perspectief wat voor een verschil kan zorgen. Net zoals alle pixels op het beeld als een foto worden gezien, en niet ieder pixel afzonderlijk als een object wordt ervaren.
Als we uit deze Non-Dualistische zone gaan (wat misschien ook wel een singulariteit kan worden genoemd, er is immers geen tijd of ruimte aanwezig omdat niemand een perspectief kan aannemen), dan komen we in de overgang naar een Dualistische wereld. Dualisme wordt gecreëerd door het ego (of de subjectieve waarneming van een entiteit). Doordat verschillende entiteiten elkaar erkennen zorgt dit ervoor dat verschil (contrasten) ontstaan en kan er dus worden gerelativeerd aan andere perspectieven. Ik zelf denk dat het universum in bewustzijn (kennis of complexiteit) groeit, dit komt doordat de informatie in het universum toeneemt. Dit spreekt op het moment wel de huidige natuurkunde tegen want er gaat immers nooit energie verloren, dus kan er ook niet meer substantie bij komen die voor meer complexiteit zorgt.
Dus mijn idee is dat we in de grondtoestand zijn begonnen in de singulariteit, alles-is-een of het grote enkele ongedefinieerde bewustzijn. De oerknal of het proces van creatie is ontstaan door een dualiteit die is ontstaan. Ieder moment komen er meer mogelijkheden bij om zichzelf te vergelijken met een bepaald punt in ruimte tijd, doormiddel van ervaringen of een informatie medium. Complexiteit en relativiteit neemt dus toe naarmate tijd verstrijkt.
Om kort nog even samen te vatten, het dualisme is gecreëerd door het non-dualisme, wat zich steeds meer begon te relativeren aan zich zelf en zich zelf daardoor ook in leven heeft geroepen.
Als alles groen zou zijn, dan zou de kleur groen niet bestaan en niet waarneembaar zijn. Net zoals als alles-is-een zou zijn, er geen bewustzijn zou zijn, hoe kan het immers weten waar het zich aan moet relativeren.
Het ego is in een bepaalde zin dus een geschenk van creatie. Onze belevenis wereld zorgt ervoor dat we kunnen leiden maar ook plezier kunnen hebben. Lief kunnen hebben en haten, kort gezegd; menselijk te kunnen zijn.
Je moet het ego dus niet als iets slechts zien wat altijd maar zegt dat je iets moet en dus uiteindelijk niet in het nu leeft, omdat je aan de toekomst of het verleden denkt en niet van het nu geniet. De sleutel is om een balans te vinden in het nu, als zowel het ego (waar komen we vandaag, waar gaan we heen). We zijn allemaal intellectueel, we hebben een overzicht van toen, nu en later; gebruik je intellect en het ego om te plannen hoe je het nu wil beleven op een zo fijn mogelijke manier. De sleutel is balans in het leven, ying-en-yang.
De meest diepe ervaring die men kan hebben is het zijn, waarbij ik ben buiten beschouwing wordt gelaten. Omgeving en lichaam, tijd smelten samen tot een onscheidbare toestand. Dit kunnen we ook wel de Non-Dualiteit noemen, er is immers geen relatief standpunt of perspectief wat voor een verschil kan zorgen. Net zoals alle pixels op het beeld als een foto worden gezien, en niet ieder pixel afzonderlijk als een object wordt ervaren.
Als we uit deze Non-Dualistische zone gaan (wat misschien ook wel een singulariteit kan worden genoemd, er is immers geen tijd of ruimte aanwezig omdat niemand een perspectief kan aannemen), dan komen we in de overgang naar een Dualistische wereld. Dualisme wordt gecreëerd door het ego (of de subjectieve waarneming van een entiteit). Doordat verschillende entiteiten elkaar erkennen zorgt dit ervoor dat verschil (contrasten) ontstaan en kan er dus worden gerelativeerd aan andere perspectieven. Ik zelf denk dat het universum in bewustzijn (kennis of complexiteit) groeit, dit komt doordat de informatie in het universum toeneemt. Dit spreekt op het moment wel de huidige natuurkunde tegen want er gaat immers nooit energie verloren, dus kan er ook niet meer substantie bij komen die voor meer complexiteit zorgt.
Dus mijn idee is dat we in de grondtoestand zijn begonnen in de singulariteit, alles-is-een of het grote enkele ongedefinieerde bewustzijn. De oerknal of het proces van creatie is ontstaan door een dualiteit die is ontstaan. Ieder moment komen er meer mogelijkheden bij om zichzelf te vergelijken met een bepaald punt in ruimte tijd, doormiddel van ervaringen of een informatie medium. Complexiteit en relativiteit neemt dus toe naarmate tijd verstrijkt.
Om kort nog even samen te vatten, het dualisme is gecreëerd door het non-dualisme, wat zich steeds meer begon te relativeren aan zich zelf en zich zelf daardoor ook in leven heeft geroepen.
Als alles groen zou zijn, dan zou de kleur groen niet bestaan en niet waarneembaar zijn. Net zoals als alles-is-een zou zijn, er geen bewustzijn zou zijn, hoe kan het immers weten waar het zich aan moet relativeren.
Het ego is in een bepaalde zin dus een geschenk van creatie. Onze belevenis wereld zorgt ervoor dat we kunnen leiden maar ook plezier kunnen hebben. Lief kunnen hebben en haten, kort gezegd; menselijk te kunnen zijn.
Je moet het ego dus niet als iets slechts zien wat altijd maar zegt dat je iets moet en dus uiteindelijk niet in het nu leeft, omdat je aan de toekomst of het verleden denkt en niet van het nu geniet. De sleutel is om een balans te vinden in het nu, als zowel het ego (waar komen we vandaag, waar gaan we heen). We zijn allemaal intellectueel, we hebben een overzicht van toen, nu en later; gebruik je intellect en het ego om te plannen hoe je het nu wil beleven op een zo fijn mogelijke manier. De sleutel is balans in het leven, ying-en-yang.
#13
'Zijn' kost geen tijd, maar niemand is verplicht om uit te zoeken wie/wat hij/zij is.MeejheM zei:Niet voor mij. ik ben me ervan bewust dat bewust denken al heel wat is, maar ik kan geen tijd vrijmaken om dit soort zaken te overpeinzen.
Waarom heet het eigenlijk non-dualiteit, alles is non-dualiteit tot dat mensen het woord verzonnen hebben, er een betekenis aan gehangen hebben en er over na zijn gaan denken. zou singulariteit geen betere naam zijn?
Mindless zei:Non-dualiteit betekent in principe dat alles één is. Waarom het dan niet bijvoorbeeld 'eenheid' heet, maar non-dualiteit, is omdat een non-duaal inzicht voorbij het concept van 'eenheid' gaat. Want wat zegt het concept eenheid nog als alles één is? Dus niet 'één', maar 'niet-twee'.
En ach, het beestje moet een naam hebben...
En interessante post ElvenSpice, maar ik ben het niet helemaal eens met jouw definitie van het ego. Je hebt geen ego nodig om lief te hebben. Het ego kán niet liefhebben. Het ego is enkel en alleen angst en verlangen. Waarom het dan kan dat mensen lief kunnen hebben, schoonheid kunnen ervaren, enzovoort? Omdat we niet het ego zijn. Het ego is imo een noodzakelijk kwaad voor bewustzijn om het verstand te ontstijgen. Door te zien wat je niet bent, zie je wat je bent.
#14
Maar als het ego angst en het verlangen is naar iets, hoe verschilt dat dan naar het verlangen om lief te hebben of de angst om iemand kwijt te raken. Dit zet ons toch juist in actie om onze relaties gezond in stand te houden met andere mensen?
Het ego is niet slecht, omdat het verteld wat je moet doen. Wat belangrijk is hoe je naar die acties kijkt.
Het ego is niet slecht, omdat het verteld wat je moet doen. Wat belangrijk is hoe je naar die acties kijkt.
#15
Verlangen naar lief te hebben is nog steeds verlangen en angst om iemand kwijt te raken is nog steeds angst. 'Wie' heb je lief? En 'wie' ben je bang om kwijt te raken? Er is niemand om lief te hebben, er is alleen liefde zelf, wat je bent. Er is ook niemand om (werkelijk) kwijt te raken, omdat anderen (en jezelf) een creatie zijn van het verstand. Stop het verstand (gedachten) lang genoeg en de conceptuele wereld met objecten en anderen houdt op te "bestaan". Wanneer er het gevoel van liefde is, ben je simpelweg "dichterbij" je ware aard. Het is het verstand (dat niets van liefde begrijpt) die de interpretatie maakt dat je 'van de ander houdt'. Op zich is daar niets 'slechts' aan, omdat het verstand niet beter weet. Er is ook niets 'slechts' aan het ego. Goed en slecht vallen binnen dualiteit. Wanneer je de wereld vanuit een non-duaal perspectief bekijkt, is er geen goed en slecht. Maar wat handelen naar verlangen en angst wél doet, is je ego intact houden. Als je heel goed naar je werkelijke ervaring kijkt, zie je dat je slechts je zintuigen hebt én gedachten die daar hun mening over geven. Wat gedachten over je perceptie heeft te zeggen is per definitie niet waar. Het is een conceptuele interpretatie van de werkelijkheid. Het is slechts taal. Woorden/concepten waar we compleet van in de ban zijn geraakt in onze maatschappij.ElvenSpice zei:Maar als het ego angst en het verlangen is naar iets, hoe verschilt dat dan naar het verlangen om lief te hebben of de angst om iemand kwijt te raken. Dit zet ons toch juist in actie om onze relaties gezond in stand te houden met andere mensen?
Het ego is niet slecht, omdat het verteld wat je moet doen. Wat belangrijk is hoe je naar die acties kijkt.
Waarom hebben we sowieso verlangen naar iets? Toch omdat we denken dat het ons geluk zal brengen? En dat doet het ook vaak, maar de conclusie dat dat geluk door het behaalde object of bijvoorbeeld een relatie komt, is een verkeerde. Het is het uitdoven van verlangen dat ons dichterbij ons eigen zelf brengt, waardoor we geluk ervaren. Geluk dat inherent is aan ongeconditioneerd bewustzijn. Geluk zonder enige reden. Maar als er het geloof is dat dat geluk door een bepaalde handeling/object/relatie komt, dan komt na een tijdje verlangen altijd weer op en herhaalt de hele boel zich weer. Het probleem moet dus bij de wortel worden aangepakt, door te onderzoeken "wie" het is die verlangt.
Maar alsjeblieft, neem dit niet van mij aan. Check het zelf in je eigen ervaring.
#16
Wat mij nog een beetje tegenstrookt in die filmpjes van hem is eigenlijk precies wat hij in dit filmpje zegt. Niet vragen "waarom", maar "wat". Er wordt bijzonder veel gerepresenteerd als een waarheid zonder het (voor mij) aannemelijk te maken dat dit ook echt zo is. Blijft leuk denkmateriaal, maar ik kan me nog steeds niet in alle gedachtes van hem vinden.
#17
ElvenSpice zei:Ik zelf denk dat het universum in bewustzijn (kennis of complexiteit) groeit, dit komt doordat de informatie in het universum toeneemt. Dit spreekt op het moment wel de huidige natuurkunde tegen want er gaat immers nooit energie verloren, dus kan er ook niet meer substantie bij komen die voor meer complexiteit zorgt.
Interessant filmpje betreffende met wat ik eerder zei, misschien een wetenschappelijke manier om te bekijken hoezo het bewustzijn (complexiteit van het universum) groeit.
[youtube]/sMb00lz-IfE[/youtube]
#18
Oke ik heb het hele topic doorgelezen en een paar filmpjes bekeken (inmiddels ruim een uur verder), maar niet alles. Maar ik kan me hier wel aardig in vinden, erg interessant. Toevallig was ik van de week nog aan het nadenken, nu ik in Londen zit: wie ben ik eigenlijk zonder mijn studie, mijn vrienden, familie en mijn vertrouwde omgeving om me heen? Wat blijft er dan nog van mij over? Niet dramatisch hoor, maar toch. Je hebt altijd elke dag dezelfde soort interacties en om daar eens even helemaal buiten geplaatst te worden is vreemd.
Ik zal van de week hier nog eens wat meer filmpjes over bekijken. Over de dood overigens: mensen zijn bang voor datgene wat ze niet (kunnen) kennen, en bedenken daarom maar allerlei dingen over wat er na de dood is. Ik vond altijd: als je accepteert dat je het niet weet, wordt het een stuk makkelijker. Maar nu ik dit lees denk ik ook wel: als je accepteert dat je onderdeel bent van iets groters, wordt het ook een stuk makkelijker.![:wink:]()
![:wink:]()
Verder: krijg erg zin om LSD te doen nu. Heb dat nog maar 1x gedaan en dat was niet zo veel, maar op gegeven moment voelde ik wel mijn zintuigen in elkaar overlopen en de scheiding tussen mezelf en de omgeving minder worden. Dat was wel een erg bijzondere ervaring.
Ik zal van de week hier nog eens wat meer filmpjes over bekijken. Over de dood overigens: mensen zijn bang voor datgene wat ze niet (kunnen) kennen, en bedenken daarom maar allerlei dingen over wat er na de dood is. Ik vond altijd: als je accepteert dat je het niet weet, wordt het een stuk makkelijker. Maar nu ik dit lees denk ik ook wel: als je accepteert dat je onderdeel bent van iets groters, wordt het ook een stuk makkelijker.
Zo blijft er weinig romantiek overMindless zei:Er is niemand om lief te hebben, er is alleen liefde zelf, wat je bent. Er is ook niemand om (werkelijk) kwijt te raken, omdat anderen (en jezelf) een creatie zijn van het verstand. Stop het verstand (gedachten) lang genoeg en de conceptuele wereld met objecten en anderen houdt op te "bestaan". Wanneer er het gevoel van liefde is, ben je simpelweg "dichterbij" je ware aard. Het is het verstand (dat niets van liefde begrijpt) die de interpretatie maakt dat je 'van de ander houdt'.
Wat is geluk dan?Mindless zei:...de conclusie dat dat geluk door het behaalde object of bijvoorbeeld een relatie komt, is een verkeerde. Het is het uitdoven van verlangen dat ons dichterbij ons eigen zelf brengt, waardoor we geluk ervaren. Geluk dat inherent is aan ongeconditioneerd bewustzijn. Geluk zonder enige reden.
Verder: krijg erg zin om LSD te doen nu. Heb dat nog maar 1x gedaan en dat was niet zo veel, maar op gegeven moment voelde ik wel mijn zintuigen in elkaar overlopen en de scheiding tussen mezelf en de omgeving minder worden. Dat was wel een erg bijzondere ervaring.
#19
het universum bewustzijn toeschrijven is erg quasi wetenschappelijk. technisch geloof je dan in "ietsisme"(dat bestaat). of is het een multiversum? o nee gedachte...
Vsauce is altijd +1, daarom deze om willekeur op verrassende wijze te ontkrachten:
[youtube]/fCn8zs912OE[/youtube]
ik heb een filmpje gevonden van een fylosofe die voor een tv uitzending meedoet aan een intro non-dualisme. hardstikke grappig, en beter te bekijken als een paar oude mensen die onbegrijpelijk hun gebrek aan gedachten proberen over te brengen, hoe kom je op het idee(of is het een gedachte) ik kan bij de meeste nog geen twee zinnen bevatten.
maar waar ik nog altijd hard over struikel is non dualisme een contradictie in terminus is. hoe kun je welke leer, of het ontbreken daarvan beschrijven door te benoemen wat het niet is, waarmee je wel bevestigd dat dualisme een concept is.
nederlands of engels komt bij mij allebei niet binnen.
bekijk het volgende fragmentje eens(3:07 mocht de timecode niet kloppen):
[youtube]/fMuK96WgRzo?t=3m7s[/youtube]
je kunt niet alles ontkrachten door het gedachten te noemen.
nou heb ik er genoeg van dus: Cogito ergo sum!
Vsauce is altijd +1, daarom deze om willekeur op verrassende wijze te ontkrachten:
[youtube]/fCn8zs912OE[/youtube]
ik heb een filmpje gevonden van een fylosofe die voor een tv uitzending meedoet aan een intro non-dualisme. hardstikke grappig, en beter te bekijken als een paar oude mensen die onbegrijpelijk hun gebrek aan gedachten proberen over te brengen, hoe kom je op het idee(of is het een gedachte) ik kan bij de meeste nog geen twee zinnen bevatten.
maar waar ik nog altijd hard over struikel is non dualisme een contradictie in terminus is. hoe kun je welke leer, of het ontbreken daarvan beschrijven door te benoemen wat het niet is, waarmee je wel bevestigd dat dualisme een concept is.
nederlands of engels komt bij mij allebei niet binnen.
bekijk het volgende fragmentje eens(3:07 mocht de timecode niet kloppen):
[youtube]/fMuK96WgRzo?t=3m7s[/youtube]
je kunt niet alles ontkrachten door het gedachten te noemen.
nou heb ik er genoeg van dus: Cogito ergo sum!
#20
Mindless zei:Er is niemand om lief te hebben, er is alleen liefde zelf, wat je bent. Er is ook niemand om (werkelijk) kwijt te raken, omdat anderen (en jezelf) een creatie zijn van het verstand. Stop het verstand (gedachten) lang genoeg en de conceptuele wereld met objecten en anderen houdt op te "bestaan". Wanneer er het gevoel van liefde is, ben je simpelweg "dichterbij" je ware aard. Het is het verstand (dat niets van liefde begrijpt) die de interpretatie maakt dat je 'van de ander houdt'.
Zero- zei:Zo blijft er weinig romantiek over![:wink:]()
Dit is ook waar ik de gedachten van kreeg dat dit met solipsisme te maken heeft. Als er niemand is om lief te hebben en het verstand opmaakt dat ik "van iemand anders houdt". Dan lees ik dat alsof ik zou moeten opmaken dat je denkt dat je iemand van iemand anders houdt, maar eigenlijk bestaat die ander niet.
Mindless zei:...de conclusie dat dat geluk door het behaalde object of bijvoorbeeld een relatie komt, is een verkeerde. Het is het uitdoven van verlangen dat ons dichterbij ons eigen zelf brengt, waardoor we geluk ervaren. Geluk dat inherent is aan ongeconditioneerd bewustzijn. Geluk zonder enige reden.
Zero- zei:Wat is geluk dan?
Het probleem met non-dualisme is, is dat het onveranderlijk is. Het is onveranderlijk omdat er geen dualistisch beeld kan worden geschetst. Er is immers geen goed of kwaad, jij of ik, vroeger en nu. In het 2e filmpje dat MeejheM postte, zegt die vrouw ook dat je geen gedachten moet hebben om het non-dualisme te ervaren. Gedachten zijn immers vergelijkingen van hoe je iets zou willen doen of hebt gedaan. Naar mijn mening is het juist het dualisme wat ons menselijk maakt en de realiteit zoals die nu is schept. Haal alle contrasten weg en je komt uit bij een singulariteit, onveranderlijk toestand van bewustzijn. Het is niet direct dat die onveranderlijke toestand plezierig hoeft te zijn, want je kan je plezier toch niet vergelijken met eerdere momenten (non-duaal, anders ben je dualistisch bezig).
Het ware alsof je met non-dualisme meningloos door het leven moet.