Non-dualiteit video topic

Fool zei:

Psychedelibee zei:

Fool zei:

Tijd is anders relatief genoeg om er met mate vrij in te kunnen bewegen.

Klik om te vergroten...

Als je aan de psychedelica zit bedoel je?

Klik om te vergroten...

Hoe snel iemand zijn/haar tijd verloopt hangt af van de hoeveelheid zwaartekracht die hij/zij ondervind. Satellieten die om de aarde vliegen hebben bijvoorbeeld een andere klok dan hier op de aarde.

Klik om te vergroten...

Hoewel ik niet denk dat er een causaal verband is tussen de hoeveelheid zwaartekracht die je voelt en de beleving van verloop van tijd, denk ik wel dat die twee op een of andere manier samengaan.

De laatste paar keren dat ik heb getript is me opgevallen dat naarmate ik 'dieper' ga, er een moment komt dat de beleving van zwaartekracht enorm toeneemt. Ik voel me dan bijvoorbeeld enorm de bank ingedrukt worden en het lijkt alsof ik niet kan opstaan. En dan is dat gevoel ineens compleet weg en voelt het alsof opstaan (of mijn arm of been omhoog bewegen bijvoorbeeld) geen inspanning kost, alsof er geen beleving van zwaartekracht is. Dit gaat steeds gepaard met het niet lijken te ervaren van tijd. Het is niet alleen dat ik dan geen klok kan lezen (het concept van tijd niet kan snappen) dan, maar er lijkt letterlijk geen tijd te verstrijken.

Mindless zei:

De laatste paar keren dat ik heb getript is me opgevallen dat naarmate ik 'dieper' ga, er een moment komt dat de beleving van zwaartekracht enorm toeneemt. Ik voel me dan bijvoorbeeld enorm de bank ingedrukt worden en het lijkt alsof ik niet kan opstaan. En dan is dat gevoel ineens compleet weg en voelt het alsof opstaan (of mijn arm of been omhoog bewegen bijvoorbeeld) geen inspanning kost, alsof er geen beleving van zwaartekracht is. Dit gaat steeds gepaard met het niet lijken te ervaren van tijd. Het is niet alleen dat ik dan geen klok kan lezen (het concept van tijd niet kan snappen) dan, maar er lijkt letterlijk geen tijd te verstrijken.

Klik om te vergroten...

Cool

ZERO- zei:

Leuk, met die zwaartekracht, maar bij mij gaat tijd nog steeds het langzaamst als ik iets saais doe en het snelst als ik iets leuks doe

Klik om te vergroten...

Ik ben bang dat geen zwaartekracht dat gaat veranderen, dat is toch een puur psychologisch fenomeen? :P

De beleving van tijd is toch ook puur psychologisch te noemen? Als je geen gedachte/gevoel hebt over tijd, wat blijft er dan nog over van tijd in je beleving? Dat is naar mijn mening wat er gebeurd bij een trip en/of meditatie: het gedeeltelijk of geheel stoppen van tijdgedachten/gevoelens. Normaal zetten we de gedachten uit ons geheugen op een tijdslijn (die we ons 'leven' noemen). Dit is normaal een bijna constante activiteit van het verstand. Stoppen we daarmee, dan stopt de beleving van tijd ook.

Zwaartekracht is trouwens net zo subjectief te noemen als de beleving van tijd. Als je euforisch bent (om wat voor reden dan ook) lijk je ook niets te wegen. Natuurlijk, je zweeft niet weg, er zijn nou eenmaal natuurkundige wetten wat betreft het lichaam en de (relatie tot de) buitenwereld. Maar die zijn blijkbaar niet van toepassing op het bewustzijn. Er zit nogal een verschil in de beleving ervan bij depressief zijn en euforisch zijn (om de extremen even te benoemen).

Mindless zei:

De beleving van tijd is toch ook puur psychologisch te noemen? Als je geen gedachte/gevoel hebt over tijd, wat blijft er dan nog over van tijd in je beleving? Dat is naar mijn mening wat er gebeurd bij een trip en/of meditatie: het gedeeltelijk of geheel stoppen van tijdgedachten/gevoelens. Normaal zetten we de gedachten uit ons geheugen op een tijdslijn (die we ons 'leven' noemen). Dit is normaal een bijna constante activiteit van het verstand. Stoppen we daarmee, dan stopt de beleving van tijd ook.

Klik om te vergroten...

Sterker nog, volgens mij is de beleving van (bijna?) alles psychologisch. De beleving van tijd noem ik in dat opzicht ook psychologisch ja, er zit echter wel een verschil tussen de beleving van tijd en het verstrijken van je (meetbare) eigentijd.

Zwaartekracht is trouwens net zo subjectief te noemen als de beleving van tijd. Als je euforisch bent (om wat voor reden dan ook) lijk je ook niets te wegen. Natuurlijk, je zweeft niet weg, er zijn nou eenmaal natuurkundige wetten wat betreft het lichaam en de (relatie tot de) buitenwereld. Maar die zijn blijkbaar niet van toepassing op het bewustzijn. Er zit nogal een verschil in de beleving ervan bij depressief zijn en euforisch zijn (om de extremen even te benoemen).

Klik om te vergroten...

De beleving van zwaartekracht is op deze manier inderdaad net zo subjectief. Interessante visie op het depressief/euforisch zijn trouwens, daar associeer ik zelf de zwaartekracht helemaal niet mee, eerder een bepaalde moeheid of energie vanuit mijzelf.

Alles gaat toch zwaar/met moeite als je je neerslachtig voelt? En licht/moeiteloos als je helemaal happy bent?

Dat eigentijd slaat dus eigenlijk enkel op het fysieke universum: het meten van het verval van bepaalde stoffen, het gebruik van kloktijd, etcetera? Daar heb ik geen enkel probleem mee, aangezien dat nuttige concepten zijn. Psychologische tijd (het werkelijk geloven dat wij leven ín tijd) daarentegen is een extreme misvatting imo.

Mindless zei:

Alles gaat toch zwaar/met moeite als je je neerslachtig voelt? En licht/moeiteloos als je helemaal happy bent?

Klik om te vergroten...

Yup, ik zou dat zelf alleen niet met zwaartekracht associëren, eerlijk gezegd had ik dat ook nooit zo bekeken. Ik ervaar het meer als een verandering vanuit mijzelf (uitgeput zijn ofwel energiek zijn) dan een verandering van de krachten op mij.

Dat eigentijd slaat dus eigenlijk enkel op het fysieke universum: het meten van het verval van bepaalde stoffen, het gebruik van kloktijd, etcetera? Daar heb ik geen enkel probleem mee, aangezien dat nuttige concepten zijn.

Klik om te vergroten...

Yup!

Psychologische tijd (het werkelijk geloven dat wij leven ín tijd) daarentegen is een extreme misvatting imo.

Klik om te vergroten...

Kun je dit misschien verder toelichten?

ElvenSpice zei:

Maar als het ego angst en het verlangen is naar iets, hoe verschilt dat dan naar het verlangen om lief te hebben of de angst om iemand kwijt te raken. Dit zet ons toch juist in actie om onze relaties gezond in stand te houden met andere mensen?
Het ego is niet slecht, omdat het verteld wat je moet doen. Wat belangrijk is hoe je naar die acties kijkt.

Klik om te vergroten...

Verlangen naar lief te hebben is nog steeds verlangen en angst om iemand kwijt te raken is nog steeds angst. 'Wie' heb je lief? En 'wie' ben je bang om kwijt te raken? Er is niemand om lief te hebben, er is alleen liefde zelf, wat je bent. Er is ook niemand om (werkelijk) kwijt te raken, omdat anderen (en jezelf) een creatie zijn van het verstand. Stop het verstand (gedachten) lang genoeg en de conceptuele wereld met objecten en anderen houdt op te "bestaan". Wanneer er het gevoel van liefde is, ben je simpelweg "dichterbij" je ware aard. Het is het verstand (dat niets van liefde begrijpt) die de interpretatie maakt dat je 'van de ander houdt'. Op zich is daar niets 'slechts' aan, omdat het verstand niet beter weet. Er is ook niets 'slechts' aan het ego. Goed en slecht vallen binnen dualiteit. Wanneer je de wereld vanuit een non-duaal perspectief bekijkt, is er geen goed en slecht. Maar wat handelen naar verlangen en angst wél doet, is je ego intact houden. Als je heel goed naar je werkelijke ervaring kijkt, zie je dat je slechts je zintuigen hebt én gedachten die daar hun mening over geven. Wat gedachten over je perceptie heeft te zeggen is per definitie niet waar. Het is een conceptuele interpretatie van de werkelijkheid. Het is slechts taal. Woorden/concepten waar we compleet van in de ban zijn geraakt in onze maatschappij.

Waarom hebben we sowieso verlangen naar iets? Toch omdat we denken dat het ons geluk zal brengen? En dat doet het ook vaak, maar de conclusie dat dat geluk door het behaalde object of bijvoorbeeld een relatie komt, is een verkeerde. Het is het uitdoven van verlangen dat ons dichterbij ons eigen zelf brengt, waardoor we geluk ervaren. Geluk dat inherent is aan ongeconditioneerd bewustzijn. Geluk zonder enige reden. Maar als er het geloof is dat dat geluk door een bepaalde handeling/object/relatie komt, dan komt na een tijdje verlangen altijd weer op en herhaalt de hele boel zich weer. Het probleem moet dus bij de wortel worden aangepakt, door te onderzoeken "wie" het is die verlangt.

Maar alsjeblieft, neem dit niet van mij aan. Check het zelf in je eigen ervaring.

Wat mij nog een beetje tegenstrookt in die filmpjes van hem is eigenlijk precies wat hij in dit filmpje zegt. Niet vragen "waarom", maar "wat". Er wordt bijzonder veel gerepresenteerd als een waarheid zonder het (voor mij) aannemelijk te maken dat dit ook echt zo is. Blijft leuk denkmateriaal, maar ik kan me nog steeds niet in alle gedachtes van hem vinden.

ElvenSpice zei:

Ik zelf denk dat het universum in bewustzijn (kennis of complexiteit) groeit, dit komt doordat de informatie in het universum toeneemt. Dit spreekt op het moment wel de huidige natuurkunde tegen want er gaat immers nooit energie verloren, dus kan er ook niet meer substantie bij komen die voor meer complexiteit zorgt.

Klik om te vergroten...

Interessant filmpje betreffende met wat ik eerder zei, misschien een wetenschappelijke manier om te bekijken hoezo het bewustzijn (complexiteit van het universum) groeit.
[youtube]/sMb00lz-IfE[/youtube]

Oke ik heb het hele topic doorgelezen en een paar filmpjes bekeken (inmiddels ruim een uur verder), maar niet alles. Maar ik kan me hier wel aardig in vinden, erg interessant. Toevallig was ik van de week nog aan het nadenken, nu ik in Londen zit: wie ben ik eigenlijk zonder mijn studie, mijn vrienden, familie en mijn vertrouwde omgeving om me heen? Wat blijft er dan nog van mij over? Niet dramatisch hoor, maar toch. Je hebt altijd elke dag dezelfde soort interacties en om daar eens even helemaal buiten geplaatst te worden is vreemd.
Ik zal van de week hier nog eens wat meer filmpjes over bekijken. Over de dood overigens: mensen zijn bang voor datgene wat ze niet (kunnen) kennen, en bedenken daarom maar allerlei dingen over wat er na de dood is. Ik vond altijd: als je accepteert dat je het niet weet, wordt het een stuk makkelijker. Maar nu ik dit lees denk ik ook wel: als je accepteert dat je onderdeel bent van iets groters, wordt het ook een stuk makkelijker.

Mindless zei:

Er is niemand om lief te hebben, er is alleen liefde zelf, wat je bent. Er is ook niemand om (werkelijk) kwijt te raken, omdat anderen (en jezelf) een creatie zijn van het verstand. Stop het verstand (gedachten) lang genoeg en de conceptuele wereld met objecten en anderen houdt op te "bestaan". Wanneer er het gevoel van liefde is, ben je simpelweg "dichterbij" je ware aard. Het is het verstand (dat niets van liefde begrijpt) die de interpretatie maakt dat je 'van de ander houdt'.

Klik om te vergroten...

Zo blijft er weinig romantiek over

Mindless zei:

...de conclusie dat dat geluk door het behaalde object of bijvoorbeeld een relatie komt, is een verkeerde. Het is het uitdoven van verlangen dat ons dichterbij ons eigen zelf brengt, waardoor we geluk ervaren. Geluk dat inherent is aan ongeconditioneerd bewustzijn. Geluk zonder enige reden.

Klik om te vergroten...

Wat is geluk dan?

Verder: krijg erg zin om LSD te doen nu. Heb dat nog maar 1x gedaan en dat was niet zo veel, maar op gegeven moment voelde ik wel mijn zintuigen in elkaar overlopen en de scheiding tussen mezelf en de omgeving minder worden. Dat was wel een erg bijzondere ervaring.

het universum bewustzijn toeschrijven is erg quasi wetenschappelijk. technisch geloof je dan in "ietsisme"(dat bestaat). of is het een multiversum? o nee gedachte...

Vsauce is altijd +1, daarom deze om willekeur op verrassende wijze te ontkrachten:

[youtube]/fCn8zs912OE[/youtube]

ik heb een filmpje gevonden van een fylosofe die voor een tv uitzending meedoet aan een intro non-dualisme. hardstikke grappig, en beter te bekijken als een paar oude mensen die onbegrijpelijk hun gebrek aan gedachten proberen over te brengen, hoe kom je op het idee(of is het een gedachte) ik kan bij de meeste nog geen twee zinnen bevatten.

maar waar ik nog altijd hard over struikel is non dualisme een contradictie in terminus is. hoe kun je welke leer, of het ontbreken daarvan beschrijven door te benoemen wat het niet is, waarmee je wel bevestigd dat dualisme een concept is.

nederlands of engels komt bij mij allebei niet binnen.

bekijk het volgende fragmentje eens(3:07 mocht de timecode niet kloppen):
[youtube]/fMuK96WgRzo?t=3m7s[/youtube]

je kunt niet alles ontkrachten door het gedachten te noemen.

nou heb ik er genoeg van dus: Cogito ergo sum!

Mindless zei:

Er is niemand om lief te hebben, er is alleen liefde zelf, wat je bent. Er is ook niemand om (werkelijk) kwijt te raken, omdat anderen (en jezelf) een creatie zijn van het verstand. Stop het verstand (gedachten) lang genoeg en de conceptuele wereld met objecten en anderen houdt op te "bestaan". Wanneer er het gevoel van liefde is, ben je simpelweg "dichterbij" je ware aard. Het is het verstand (dat niets van liefde begrijpt) die de interpretatie maakt dat je 'van de ander houdt'.

Zero- zei:

Zo blijft er weinig romantiek over

Klik om te vergroten...

Klik om te vergroten...

Dit is ook waar ik de gedachten van kreeg dat dit met solipsisme te maken heeft. Als er niemand is om lief te hebben en het verstand opmaakt dat ik "van iemand anders houdt". Dan lees ik dat alsof ik zou moeten opmaken dat je denkt dat je iemand van iemand anders houdt, maar eigenlijk bestaat die ander niet.

Mindless zei:

...de conclusie dat dat geluk door het behaalde object of bijvoorbeeld een relatie komt, is een verkeerde. Het is het uitdoven van verlangen dat ons dichterbij ons eigen zelf brengt, waardoor we geluk ervaren. Geluk dat inherent is aan ongeconditioneerd bewustzijn. Geluk zonder enige reden.

Zero- zei:

Wat is geluk dan?

Klik om te vergroten...

Klik om te vergroten...

Het probleem met non-dualisme is, is dat het onveranderlijk is. Het is onveranderlijk omdat er geen dualistisch beeld kan worden geschetst. Er is immers geen goed of kwaad, jij of ik, vroeger en nu. In het 2e filmpje dat MeejheM postte, zegt die vrouw ook dat je geen gedachten moet hebben om het non-dualisme te ervaren. Gedachten zijn immers vergelijkingen van hoe je iets zou willen doen of hebt gedaan. Naar mijn mening is het juist het dualisme wat ons menselijk maakt en de realiteit zoals die nu is schept. Haal alle contrasten weg en je komt uit bij een singulariteit, onveranderlijk toestand van bewustzijn. Het is niet direct dat die onveranderlijke toestand plezierig hoeft te zijn, want je kan je plezier toch niet vergelijken met eerdere momenten (non-duaal, anders ben je dualistisch bezig).

Het ware alsof je met non-dualisme meningloos door het leven moet.

ZERO- zei:

Toevallig was ik van de week nog aan het nadenken, nu ik in Londen zit: wie ben ik eigenlijk zonder mijn studie, mijn vrienden, familie en mijn vertrouwde omgeving om me heen? Wat blijft er dan nog van mij over?

Klik om te vergroten...

Dat zijn de vragen. Dat is waar dit alles om draait. Reizen is overigens een enorm goede manier om even uit je conceptuele wereld te stappen. Let er ook maar eens op dat wanneer je weer thuiskomt alles anders dan anders aanvoelt. Je ziet dat je wel in je huis (bijvoorbeeld) bent, maar het is niet hetzelfde gevoel. Zo snel kun je dus al ontwennen van die door gedachten gecreëerde "werkelijkheid".

Zo blijft er weinig romantiek over

Klik om te vergroten...

Klopt! Als je gesteld bent op romantische liefde, moet je je niet met non-dualiteit bezig houden, want daar blijft helemaal niets van over. Romantische liefde is namelijk voorwaardelijk, voor een "speciaal" iemand en doordrongen van verlangen voor die ene en angst om die ene kwijt te raken. Niet dat romantische liefde dan iets slechts is. Het is alleen dat het ego niet onvoorwaardelijk kan liefhebben. Het ego voegt altijd verlangen en angst toe aan het gevoel van liefde. Ongeconditioneerd bewustzijn daarentegen kán niet anders dan onvoorwaardelijk álles liefhebben. Het is geen keuze, het is wat het ís.

Wat is geluk dan?

Klik om te vergroten...

Geluk is simpelweg de afwezigheid van verlangen en angst. Dus de afwezigheid van het ego. Geluk kan komen in de vorm van vrede, liefde, schoonheid, enzovoort. Maar dat zijn allemaal maar woorden/omschrijvingen. Dat waar deze woorden naar verwijzen echter is altijd de realiteit, jouw realiteit, jouw eigen wezen. Het simpele bewust zijn van bewustzijn.

stel ik heb zoiets vaker ervaren onder invloed van drugs en/of slaapgebrek, ik ken het gevoel, of hoe je het wilt noemen. leg mij eens uit wat dat mij moet bieden?

Mindless zei:

Geluk is simpelweg de afwezigheid van verlangen en angst. Dus de afwezigheid van het ego. Geluk kan komen in de vorm van vrede, liefde, schoonheid, enzovoort. Maar dat zijn allemaal maar woorden/omschrijvingen. Dat waar deze woorden naar verwijzen echter is altijd de realiteit, jouw realiteit, jouw eigen wezen. Het simpele bewust zijn van bewustzijn.

Klik om te vergroten...

Maar dan klinkt geluk juist als iets heel neutraals. Dat is best gek..? Ik word niet bijzonder vrolijk van bewust zijn van mijn bewustzijn (hoewel het ongetwijfeld zal bijdragen aan mijn levensgeluk in het algemeen)..

Bedankt voor jullie antwoorden in ieder geval! Ik ben twee weken terug weer eens met een meditatie-app begonnen en was hierover aan het nadenken vandaag toen ik naar huis liep vanochtend. Sinds ik dit gelezen heb gaat het af en toe uitzetten van mijn gedachten wel een stuk gemakkelijker.

ZERO- zei:

Mindless zei:

Geluk is simpelweg de afwezigheid van verlangen en angst. Dus de afwezigheid van het ego. Geluk kan komen in de vorm van vrede, liefde, schoonheid, enzovoort. Maar dat zijn allemaal maar woorden/omschrijvingen. Dat waar deze woorden naar verwijzen echter is altijd de realiteit, jouw realiteit, jouw eigen wezen. Het simpele bewust zijn van bewustzijn.

Klik om te vergroten...

Maar dan klinkt geluk juist als iets heel neutraals. Dat is best gek..? Ik word niet bijzonder vrolijk van bewust zijn van mijn bewustzijn (hoewel het ongetwijfeld zal bijdragen aan mijn levensgeluk in het algemeen)..

Klik om te vergroten...

Het is niet zo dat meditatie altijd direct resulteert in een gevoel van vrede, geluk, etc. Wanneer iemand bewust wordt van bewustzijn, zijn er vaak in heel korte tijd alweer gedachten die je proberen af te leiden. Het moment dat je gaat geloven dat jij die gedachten denkt, ben je alweer uit je meditatie. Hierdoor komen veel mensen te snel tot de conclusie dat er simpelweg niets is te vinden in het eigen bewustzijn. In het begin zul je waarschijnlijk een paar seconden puur en alleen bewust kunnen zijn van bewustzijn, zonder gedachten te geloven. Door het vaker te "doen" wordt die periode langer en langer en hoe minder geloof in en identificatie met gedachten er is, hoe meer je vrede, geluk, liefde, etc. zult ervaren. Maar er komt nog bij dat wanneer je bewuster wordt, je ook geleidelijk bewuster wordt van alles wat er in je onderbewuste zit. Er zullen dus ook angsten en andere emoties omhoog komen. De truc daarbij is om die sensaties compleet te voelen zonder er een oordeel over te vellen. Die gevoelens/sensaties zullen dan langzaam "losweken" in jouw bewustzijn en uiteindelijk helemaal loskomen en afvloeien. Dit kan gepaard gaan met enorme euforie en opluchting.

In India hebben ze trouwens een hele mooie omschrijving van bovenstaande: Sat-Chit-Ananda. Dit staat voor Bestaan-Bewustzijn-Gelukzaligheid. De eerste twee kun je direct al ervaren door bewust te zijn van bewustzijn/bestaan. Het woord "bewustzijn" zelf staat trouwens ook al voor die twee: bewust en zijn. En door bewust te zijn van bewustzijn zal uiteindelijk de derde "pilaar" duidelijk worden: gelukzaligheid. Dit is een gelukzaligheid zonder reden. Het is er gewoon, wanneer je bewust bent van je eigen wezen.

Bedankt voor jullie antwoorden in ieder geval! Ik ben twee weken terug weer eens met een meditatie-app begonnen en was hierover aan het nadenken vandaag toen ik naar huis liep vanochtend. Sinds ik dit gelezen heb gaat het af en toe uitzetten van mijn gedachten wel een stuk gemakkelijker.

Klik om te vergroten...

Het gaat ook makkelijker en makkelijker worden. Aan de andere kant zal het ego tegelijkertijd ook geniepiger en geniepiger worden, maar zolang er geen interesse is in die gedachten hebben ze geen enkele invloed op jou. Jouw "wapen" tegen het ego is simpelweg je bewustzijn. Er is maar één ding waar het ego absoluut niet tegen kan en dat is bewustzijn ervan. Als je bewust bent ván onbewustheid (het ego) sta je er al buiten als het ware. Je hoeft werkelijk niets te doen, maar dat is precies waarom mensen hier zo'n moeite mee hebben.

Veel succes in ieder geval!

Mooi kort filmpje van Alan Watts:

Mindless zei:

Mooi kort filmpje van Alan Watts:

Klik om te vergroten...

Wow op deze ideeën kwam ik ongeveer tijdens mijn laatste 2C-B trip, niet specifiek over dromen maar ik zat over reïncarnatie te denken en je ziel die als het ware een keuze maakt, als idee. Grappig dat dit filmpje dat ook zo naar voren brengt! Ik ga die andere filmpjes binnenkort ook kijken als ik tijd heb!

Dit filmpje heeft mij inderdaad overtuigd dat ik de rest van die langere filmpjes binnenkort ook maar eens een kans moet geven.

Mooi om te horen jongens.

Ik moet er wel bij zeggen dat Watts meer een filosoof is en in het algemeen in meer conventionele taal (begrijpelijk voor het verstand) praat dan non-dualiteit leraren/meesters.