Non-dualiteit video topic

Ik vind deze ook heel fijn.

Mooi om te horen jongens.

Ik moet er wel bij zeggen dat Watts meer een filosoof is en in het algemeen in meer conventionele taal (begrijpelijk voor het verstand) praat dan non-dualiteit leraren/meesters.

fool, vanwege jouw reactie heb ik dat filmpje bekeken, en dit is het eerste filmpje waarvan ik meer dan twee stappen kan volgen in de redenatie. ik zie alleen de relavantie niet ten opzichte van singulariteit niet echt.

hij schept meer het beeld van een utopische manier van in het leven staan. ik vermoed dat je met een computer, smartphone, media verslaving etc. er helaas alleen maar naar kan streven.

MeejheM zei:

fool, vanwege jouw reactie heb ik dat filmpje bekeken, en dit is het eerste filmpje waarvan ik meer dan twee stappen kan volgen in de redenatie. ik zie alleen de relavantie niet ten opzichte van singulariteit niet echt.

hij schept meer het beeld van een utopische manier van in het leven staan. ik vermoed dat je met een computer, smartphone, media verslaving etc. er helaas alleen maar naar kan streven.

Klik om te vergroten...

Ik vond zijn denkwijze wel interessant. Dat wil niet persé zeggen dat ik het er mee eens ben, maar wel dat ik het een leuk gedachten-experiment vind om wat meer over op te zoeken.

Ik heb nog geen idee wat singulariteit in deze context betekend, dus daar kan ik verder niet op reageren. :P

MeejheM zei:

fool, vanwege jouw reactie heb ik dat filmpje bekeken, en dit is het eerste filmpje waarvan ik meer dan twee stappen kan volgen in de redenatie. ik zie alleen de relavantie niet ten opzichte van singulariteit niet echt.

hij schept meer het beeld van een utopische manier van in het leven staan. ik vermoed dat je met een computer, smartphone, media verslaving etc. er helaas alleen maar naar kan streven.

Klik om te vergroten...

Als je met je verstand (rationeel en logisch) naar Watts luistert, is dat prima te doen. Watts vertelt óver non-dualiteit.

Als je rationeel en logisch naar iemand als Shunyamurti luistert, dan hoor je waarschijnlijk voornamelijk een soort brabbeltaal die niks lijkt te zeggen en praktiseer je als het ware dus een vorm van zelf-marteling. Shunyamurti (bijvoorbeeld) zijn doel is niet om óver non-dualiteit te spreken (al gebeurd dit aan de oppervlakte wel) , maar om jou weg van logica en rationeel denken te krijgen, dichter naar jezelf toe. Als je dit puur met je verstand luistert, kan het dus een hele saaie verwarrende bedoening worden. Dus mensen, wees gewaarschuwd.

Edit:

Nog een hele mooie van Watts.:

"You a worried, because you are worried that you are worried."
"You are addicted to thoughts, which is a drug..."

Is het bijzondere van ons bewustzijn, en in staat zijn daarover na te denken niet veel te waardevol? om als een beest door het leven te gaan, gedreven door instinct, en altijd vastzitten in het heden?

wij kennen heden, verleden en toekomst. kunnen terugdenken aan mooie tijden, herdenken tijden waarin het minder was, om niet weer daar te eindigen, kunnen filosoferen en speculeren over de toekomst door onze fantasie en rationeel denkvermogen.

ik begrijp dat ik non-dualisme in de basis niet echt bevat, ik krijg meer een beeld wat het niet is. als iemand ergens over verteld met als doel om het er niet over te hebben slaan mijn rationele(meestal dan) gedachten gelijk in de war.

een filmpje op youtube wat ik vond was van een televisieprogramma waar zo'n yoga kruidenvrouwtje zich ging verdiepen in het non dualisme. toen ze vragen had aan de dame die de "cursus" gaf op elke vraag het antwoord dat dat maar gedachten zijn.

hoe kan een rationeel denker proberen om non-dualisme te bevatten? ik snap dat dat al de verkeerde vraag is, maar goed. je moet ergens beginnen

Mindless zei:

Ik ga later in op de rest. Ben nu aan het trippen.

Klik om te vergroten...

En reactie op de rest: Bedoel je met dat laatste te zeggen dat je niet je gedachten bent, of zie ik dat nu verkeerd?

Maar non-dualisme gaat niet terug naar de staat onder het intellect (dat van beesten). Het is transcendentaal, dus het ontstijgt het intellect. Dit betekent niet dat je je intellect kwijtraakt.

Ik ga later in op de rest. Ben nu aan het trippen.


Edit:

Vastzitten in het heden: ja, je zit 'vast' in het heden. Daar is geen ontkomen aan. Het 'nu' is het enige wat er is. Maar het 'nu' is niet een soort gevangenis. Echte vrijheid ligt juist in het nu, áls het nu.

Zoals gezegd raak je met non-dualiteit niet de mogelijkheid om te denken kwijt. Het (hoger) intellect, waarmee rationeel denken, zelf-reflectie, rede, enzovoort mogelijk zijn, blijft. Concepten als het 'verleden' en de 'toekomst' zijn prima te gebruiken wanneer jij jezelf kent als bewustzijn in plaats van de door gedachten gecreëerde identiteit. Het verschil zit hem er in dat je niet meer in de werkelijkheid van die concepten geloofd. Bovendien is de frequentie van het nu zo enorm hoog dat je niet meer zult omkijken naar gevoelens van nostalgie voor het verleden of verlangen voor de toekomst. Die zijn dan simpelweg triviaal voor jou.

Non-dualisme valt dan ook niet te 'begrijpen'. Niet op de "normale" manier met het verstand tenminste.

MeejheM zei:

hoe kan een rationeel denker proberen om non-dualisme te bevatten? ik snap dat dat al de verkeerde vraag is, maar goed. je moet ergens beginnen

Klik om te vergroten...

Ten eerste zul je moeten vergeten dat je een rationeel denker bent. Je bént niet een rationeel denker. Waarom? Omdat dit niet je consistente ervaring is. Als jij bijvoorbeeld genietend aan het eten bent (ik noem maar wat), ben je op dat moment een rationele denker? Of wanneer je aan het muziek luisteren bent en daar totaal in opgaat, zou je jezelf op dat moment en puur dat moment een rationele denker noemen? Of wanneer je in de natuur bent en overmand wordt door de schoonheid van de bomen en het licht dat daar op valt. Of wanneer je seks hebt, enzovoort, enzovoort, enzovoort. In al deze gevallen ben jij toch niet 'een rationele denker'? Soms "ben" je toch ook een irrationele denker? Maar ook een irrationele denker kun je niet werkelijk zijn in je essentie, want ook dat is een ervaring die komt en gaat. Je bent echter bewust van dát je rationele of irrationele gedachten hebt. Dat je gevoelens van haat of liefde hebt. Daar is de consistentie te vinden: in het bewustzijn ván je ervaring. Bewustzijn is er namelijk áltijd. Hoe zou iets dat komt en gaat meer waar kunnen zijn dan iets dat er altijd is?

Non-dualisme is het onderzoeken van jouw ervaring (het nu). Het is het simpelweg observeren van het nu, in het nu, áls het nu. Gedachten claimen altijd dat er een 'denker' ván gedachten is (de 'ik'). Maar als je je ervaring onderzoekt, zul je keer op keer zien dat er helemaal geen denker is. Er zijn slechts gedachten, die naar een soort fantoom verwijzen. En dit alles is gekend door een compleet neutraal bewustzijn, de echte jij. Maar dit bewustzijn is niet een persoon of een entiteit. Het is alléén 'bewustzijn van bewustzijn'. Het is (letterlijk) simpeler dan je je ooit kunt voorstellen. Begin dus bij dat 'bewustzijn van bewustzijn'. Gedachten zullen je dan proberen te verleiden omdat het ego mechanisme ziet dat je de illusie door begint te krijgen. Wanneer je valt voor de verleiding en die bewustheid lijkt te verliezen, is dat niet erg. Kom dan gewoon weer terug naar het 'bewustzijn van bewustzijn', terug naar het nu. De identificatie met gedachten zal hierdoor zwakker en zwakker worden.

Hopelijk dat dit iets helpt?

Je bent niet je gedachten in de zin van: Je bent niet dat waar gedachten naar verwijzen. Als jij bijvoorbeeld de gedachte 'Ik ben een vrouw' hebt, dan is dat een concept, een idee. Dit idee verwijst niet naar jouw werkelijkheid, maar is enkel de fantasie van het verstand (gedachten), waar jij als bewustzijn in bent gaan geloven. Ja, relatief gezien (binnen de illusionaire dimensie van tijd) kun je zeggen dat je een vrouw bent (of een man), maar in essentie ben je geen van beide.

Er is wel een werkelijkheid aan een gedachte en dat is dat die gedachte gekend is. Er is bewustzijn ván de gedachte, net zoals er bewustzijn is van een perceptie of een sensatie. Maar los van het bewustzijn ván de gedachte/perceptie/sensatie bestaan deze ervaringen niet. Ze zijn allemaal een tijdelijke vibratie in en van bewustzijn. De werkelijkheid van gedachten/percepties/sensaties is dus het bewustzijn ervan. Het werkelijke "spul" waarvan ze gemaakt zijn is bewustzijn (jezelf). In een bepaalde zin ben je dus ook je gedachten, maar niet op de manier dat het verstand denkt.

Uiteraard draait non-dualiteit niet om het geloven hierin. Geloven doe je met het verstand. Door het verstand geen aandacht te geven ontdek je voor jezelf dat de zogenaamde wereld een projectie van het verstand is waarin jij bent gaan geloven. Door gebrek aan aandacht zal deze illusie zwakker worden en het kennen van je eigen werkelijkheid zal hiervoor in de plaats komen.

achteraf gezien was ik vandaag meer extremistisch militant zen boedhist, atheisme of agnosten kunnen gewoon niet kiezen.

edit: alen watts filmpjes uit de jaren '60 en '70 zijn wat duidelijker, en misschien een goede inleiding. toen was hij nog bezig met minder abstracte onderwerpen, en vergeleek hij aziatische concepten met het joods-cristelijk gedachtegoed waar de meesten hier meer bekend mee zullen zijn.

Non-dualiteit zul je niet moeten proberen te begrijpen met het verstand, dat gaat je gewoon niet lukken. Dat blijkt uit de reacties van meerdere hier en ook uit dat filmpje van die filosofe die het rationeel probeert te begrijpen en er maar niet uit komt. Ik kan me echter wel voorstellen dat het voor velen moeilijk is om zoiets op gevoel te begrijpen. Vroeger had ik dit ook nooit gekund, maar door verschillende reizen die ik heb gemaakt op zowel fysiek als mentaal vlak ben ik hier steeds meer voor open gaan staan. Wel knaagt 'mijn' verstand nog steeds aan me omdat die het ook graag wilt begrijpen.

Hoewel ik dus gevoelsmatig begrijp waar non-dualiteit over gaat, vind ik soms nog best moeilijk om me hier volledig aan over te geven. Terwijl het eigenlijk heel simpel is, want je gedachten en verstand mogen gewoon blijven bestaan, het is echter belangrijk je hier slechts bewust van te zijn en je niet mee te identificeren. Dat zal je de ene keer beter lukken dan de andere keer. Zoals Mindless zegt, iedereen zal momenten ervaren waarin je in het nu leeft. Dat zijn eigenlijk altijd de momenten als je ergens volledig in opgaat. Vinden jullie niet dat dit de meest fijne momenten zijn? Vrij van zorgen, angsten, controle, etc.

Natuurlijk zijn mooie herinneringen leuk, maar als je daar continu mee bezig bent dan zul je niet gelukkig in het 'nu' kunnen zijn omdat vroeger toch alles beter was. Heel lang heb ik dit zelf zo ervaren, terwijl ik iets onderging vond ik het vaak helemaal niet zo leuk omdat ik alleen maar bezig was met het verleden of de toekomst. Maar dan eenmaal later er op terugkijkend was het in enen een mooie herinnering geworden. Die herinnering krijgt dan in enen een nostalgisch sausje erover heen, op voorwaarde dat het niet echt een slechte herinnering was natuurlijk. Bizar toch als je er rationeel over nadenkt? Op de een of andere manier vergat ik dan dat ik ergens was en me daar op dat moment niet op mijn plek voelde en bleef alleen de herinnering aan de situatie bestaan. En de herinnering van de situatie was dan wel leuk. Hoe fijn zou het zijn als je altijd volledig in de situatie kunt opgaan en je daar op je plek voelt, dat je het op dat moment gewoon kunt ervaren zoals je het later zal gaan herinneren. Misschien gaat dit niet voor iedereen op, maar zo heb ik zelf best lang in het leven gestaan.

Sinds ik ben gaan mediteren moet ik zeggen dat ik me steeds vaker gewoon op mijn plek voel, dat ik niet meer continu de gedachten in mijn hoofd heb van wat doe ik hier eigenlijk. Of dat ik alweer bezig ben met het volgende wat ik moet doen of wat ik wellicht beter had kunnen doen. Natuurlijk lukt me dat nog niet altijd, maar de momenten waarop het lukt voelen heel bevrijdend. Ik ervaar het dan ook totaal niet als opgesloten in het nu, nee ik voel me bevrijd in het nu. Eerder voelde ik me juist eerdere opgesloten in het verleden of in de toekomst. Eigenlijk is het heel logisch dat alleen het nu relevant is, iets in het verleden is destijds ook gewoon het nu geweest. Spijt hebben is dus bijvoorbeeld ook verspilde energie die je nergens brengt. Natuurlijk heb ik in het verleden ook dingen gedaan of niet gedaan waar ik in retrospect denk dat ik het nu anders zou doen, maar ik heb nooit spijt van hoe dat toen is gegaan want dat heeft toch geen zin.

Hetzelfde geldt voor het druk maken over dingen in de toekomst, behalve wat dingen voorbereiden die je nu al zal moeten doen omdat iets dan anders niet kan heeft het verder helemaal geen zin om je daar nu al druk over te maken. Neem bijvoorbeeld een reis naar een ver land plannen. Het enige wat je nu hoeft te doen is zorgen dat je in een bepaalde periode vrij hebt van je werk of school en zorgen dat je op tijd je vliegticket boekt. Misschien is het handig om nog je eerste overnachting te regelen, zodat je je daar bij aankomst niet druk over te hoeft te maken, maar zelfs dat is eigenlijk al niet nodig. Verder hoef je niks te regelen, uit te zoeken, etc, dat kun je allemaal ter plekke doen en vaak vind je ter plekke nog de betere plekken ook. Als ik op reis ga regel ik zelf zo min mogelijk, dat levert de mooiste reis op en hoewel het wellicht eng voelt om onvoorbereid ergens heen te gaan geeft het heel veel vrijheid. Soms spreek ik mensen die hun hele reis van te voren in de puntjes hebben vast gelegd, maar hoe zonde is het als je het ergens naar je zin hebt om je moet alweer weg omdat dat zo geplanned is, of je ergens komt waar niks aan is en je er een week zal moeten blijven omdat je dat al geplanned had. Ik geef nu het voorbeeld van een reis plannen, maar het zie het als een metafoor voor het leven. Je hele leven is een grote reis en daarin wil je toch de vrijheid kunnen hebben om te doen waar je op dat moment zin in hebt, of in ieder geval de vrijheid hebben om er op dat moment het beste van te maken.

ik bedenkt net dat ik misschien wel helemaal geen behoefte heb.

ik ben nooit bewust bezig met mijn identiteit, zoals het feit ik een man ben, ik weet ondertussen wel welke toiletdeurik moet hebben.

mijn identiteit is toch al geen kapstok met diploma's, religie, werk, bezittingen en vaardigheden enzo. ik laat andere mensen er maar van maken wat ze willen, want het boeit me niet. als je mijn leeftijd vraagt moet ik meestal bedenken of het een even of oneven jaar is.

ik ben nu alleen maar iemand die probeert mijn identiteit uit gedachten te formuleren, omdat ik daar nooit bewust mee bezig ben kost dat nog best wel wat moeite, en probeer ik de inhoud van het begrip te lenen van mensen die daar wel mee bezig zijn.

Vrijheid? dat is bij mij de standaard staat waarin ik verkeer. hoe kun je nou geestelijk niet vrij zijn? dat bestaat niet eens. Controle? dat is ook een leuke. wie heeft er nou echt controle, niemand toch? anders zou er nooit iets foutgaan.

bij vakanties kom ik meestal niet eens aan bij mijn bestemming, ik heb een camper, dus al ontploft de motor, ben ik nog steeds onder de pannen. de truck fixen kan wel als ik ergens anders heen wil.

als je dat als metafoor voor je leven kan zien? ik ben ooit iets wezen ophalen in parijs, en kwam 3 maanden later weer thuis. dat is het enige voordeel volgens mij van telecommunicatie. als dat niet bestond was ik al lang bij dat vermist programma van vroeger geweest.

tegenwoordig gebruik ik mijn vrijheid wat minder omdat dat toch wrijving oplevert met je omgeving. als ik niet op mijn werk verschijn zijn ze de keer dat ik weer kom meestal erg benieuwd wat ik nou weer gedaan heb, of is overkomen.

uit deze post zal blijken dat ik het nog steeds niet snap, en ik begin te vermoeden dat ik het helemaal niet nodig heb.

Psychedelibee zei:

Natuurlijk zijn mooie herinneringen leuk, maar als je daar continu mee bezig bent dan zul je niet gelukkig in het 'nu' kunnen zijn omdat vroeger toch alles beter was. Heel lang heb ik dit zelf zo ervaren, terwijl ik iets onderging vond ik het vaak helemaal niet zo leuk omdat ik alleen maar bezig was met het verleden of de toekomst. Maar dan eenmaal later er op terugkijkend was het in enen een mooie herinnering geworden. Die herinnering krijgt dan in enen een nostalgisch sausje erover heen, op voorwaarde dat het niet echt een slechte herinnering was natuurlijk. Bizar toch als je er rationeel over nadenkt? Op de een of andere manier vergat ik dan dat ik ergens was en me daar op dat moment niet op mijn plek voelde en bleef alleen de herinnering aan de situatie bestaan. En de herinnering van de situatie was dan wel leuk. Hoe fijn zou het zijn als je altijd volledig in de situatie kunt opgaan en je daar op je plek voelt, dat je het op dat moment gewoon kunt ervaren zoals je het later zal gaan herinneren. Misschien gaat dit niet voor iedereen op, maar zo heb ik zelf best lang in het leven gestaan.

Klik om te vergroten...

Wow ik kan me hier zo erg in vinden. Echt bizar. Dit is ook de betekenis van 1 van mijn tattoos. Op gegeven moment merkte ik dat ik naderhand heel positief terug dacht aan bepaalde ervaringen, terwijl ik er op het moment zelf niet bij had stil gestaan hoe bijzonder die waren. Sindsdien denk ik vaak bewust op dat soort momenten om er even bij stil te staan. En die tattoo om me daaraan te blijven herinneren

Mindless zei:

Je bent niet je gedachten in de zin van: Je bent niet dat waar gedachten naar verwijzen. Als jij bijvoorbeeld de gedachte 'Ik ben een vrouw' hebt, dan is dat een concept, een idee. Dit idee verwijst niet naar jouw werkelijkheid, maar is enkel de fantasie van het verstand (gedachten), waar jij als bewustzijn in bent gaan geloven. Ja, relatief gezien (binnen de illusionaire dimensie van tijd) kun je zeggen dat je een vrouw bent (of een man), maar in essentie ben je geen van beide.

Klik om te vergroten...

Huh? Oke, ik ben een/het bewustzijn. Toch? In het lichaam van een vrouw. Met gedachten die bij deze persoon horen. Hoe verklaar je dan dat ik me een vrouw voel? En dat iemand die transgender is zich vrouw voelt in een mannenlichaam, of andersom? Of schaar jij hierbij de gevoelens ook onder het rijtje bij gedachte/perceptie/sensatie?

Excuus als ik stomme vragen stel, ik probeer het goed te leren begrijpen. :P

ZERO- zei:

Mindless zei:

Je bent niet je gedachten in de zin van: Je bent niet dat waar gedachten naar verwijzen. Als jij bijvoorbeeld de gedachte 'Ik ben een vrouw' hebt, dan is dat een concept, een idee. Dit idee verwijst niet naar jouw werkelijkheid, maar is enkel de fantasie van het verstand (gedachten), waar jij als bewustzijn in bent gaan geloven. Ja, relatief gezien (binnen de illusionaire dimensie van tijd) kun je zeggen dat je een vrouw bent (of een man), maar in essentie ben je geen van beide.

Klik om te vergroten...

Huh? Oke, ik ben een/het bewustzijn. Toch? In het lichaam van een vrouw. Met gedachten die bij deze persoon horen. Hoe verklaar je dan dat ik me een vrouw voel? En dat iemand die transgender is zich vrouw voelt in een mannenlichaam, of andersom? Of schaar jij hierbij de gevoelens ook onder het rijtje bij gedachte/perceptie/sensatie?

Excuus als ik stomme vragen stel, ik probeer het goed te leren begrijpen. :P

Klik om te vergroten...

Er zijn geen stomme vragen hoor, zeker niet op dit gebied. En neem alsjeblieft ook niks zomaar van mij aan.

Relatief gezien ben je een vrouw. Relatief gezien ben ik een man. Ja, "in" deze wereld zijn dat feiten te noemen. Alleen is die wereld zélf niet een feit, dus kan alles "erin" ook niet in absolute termen waar zijn. De wereld zoals wij denken dat die is, is een (complexe) constructie van gedachten. Jouw gedachten. Want wanneer je je werkelijke ervaring onderzoekt, zie je dat je enkel je perceptie (zien, horen, ruiken, proeven, voelen), sensaties (de subtiele tintelingen in je lichaam, fysieke pijn) en gedachten/emoties kent. De 'wereld' is niet iets wat je op die manier kent als een feit. De wereld "bestaat" slechts als een concept ván gedachten.

Er zit geen bewustzijn 'in' een vrouwen of mannenlichaam. Het is andersom: Bewustzijn is de basis, waarin een zogenaamd vrouwen of mannenlichaam verschijnt in de vorm van zicht (een perceptie). Dit is niet een filosofie, maar simpelweg onze eigen ervaring. Het is alleen zo dat we totaal in de interpretatie van het verstand óver onze werkelijke ervaring zijn gaan geloven. Stel je maar eens voor hoe een baby de wereld ziet: enkel perceptie en sensaties. Geen gedachten die ervaring opdelen in 'objecten', 'anderen', 'de wereld', enzovoort. We denken dat onze ervaring nu anders is en we wel objecten, een wereld en anderen zien. Maar onze werkelijke ervaring is nog steeds hetzelfde, met het verschil dat er nu ook gedachten verschijnen in bewustzijn. Gedachten waar we onszelf aan hebben gegeven en bijna hopeloos in zijn verdwaald. Wat non-dualiteit is, is het terugtrekken uit die conceptuele realiteit mét behoud van het intellect.


MeejheM, het klinkt alsof jij juist al veel meer dan de meeste mensen dicht bij jezelf staat. Veel mensen hebben juist wel het gevoel mentaal niet vrij te zijn en dit uit zich als geestelijk lijden. Als jij simpelweg je leven leidt en gelukkig bent, hoeft er ook helemaal geen behoefte aan te zijn. Non-dualiteit is voor mensen die gefrustreerd zijn geraakt door geestelijk lijden en de schijnbare leegte en oppervlakkigheid van het bestaan wanneer het leven door de interpretatie van gedachten wordt bekeken. En vooral voor diegenen voor wie het niet genoeg is om enkel ervaringen te kennen, maar willen weten wie of wát het is die/dat deze ervaringen kent. Met andere woorden: wie zichzelf wil kennen, dieper dan de mentale identiteit/persoonlijkheid.

Mindless zei:

[knip].../[knip]MeejheM, het klinkt alsof jij juist al veel meer dan de meeste mensen dicht bij jezelf staat. Veel mensen hebben juist wel het gevoel mentaal niet vrij te zijn en dit uit zich als geestelijk lijden. Als jij simpelweg je leven leidt en gelukkig bent, hoeft er ook helemaal geen behoefte aan te zijn. Non-dualiteit is voor mensen die gefrustreerd zijn geraakt door geestelijk lijden en de schijnbare leegte en oppervlakkigheid van het bestaan wanneer het leven door de interpretatie van gedachten wordt bekeken. En vooral voor diegenen voor wie het niet genoeg is om enkel ervaringen te kennen, maar willen weten wie of wát het is die/dat deze ervaringen kent. Met andere woorden: wie zichzelf wil kennen, dieper dan de mentale identiteit/persoonlijkheid.

Klik om te vergroten...

dat vermoed ik ook, maar het verbijsterd me nog steeds dat mensen het "taaltje" uit dat soort video's kunnen volgen, en ik totaal niet.

tot voor kort leefde ik relatief erg 'vrij', geen relaties, huisgenoten, huisdieren, vaste afspraken etc. ik doe vrij letterlijk waar ik zin in heb. nu ik al vrij genoeg ben ben ik wat rustiger aan gaan doen, leuk werk, vaste momenten familiebezoeken en dat soort dingen omdat teveel vrij leven volgens mij ook niet de bedoeling is. ik hou nu ook rekening met andere mensen en begin zelf ook wel de voordelen van binnen een soort kader te leven wel op prijs te stellen. alleen voelt het niet als beperkend.

denk daar maar eens over na.

Denk je dat ik eerst ook maar een snars begreep van die video's? Er was een reeks psychedelische trips, een spontane ego-oplossing en maanden meditatie nodig om mij uit mijn beperkte mentale wereldje te krijgen. Het atheïstische materialistische wereldbeeld dat ik had zat zó diep dat het nu nog steeds vaak de kop opsteekt. Maar ik ben dan ook vrij conservatief van aard en hou dus over het algemeen helemaal niet van verandering. Ik vermoed dus dat de meeste mensen sneller open zullen staan dan mij voor deze andere manier van kijken. Maar dan moet er in eerste instantie wel een echte opening zijn in je gefixeerde wereldbeeld. Je kan niet proberen om dit allemaal te begrijpen.

Zoals eerder gezegd kan het verstand niets met dergelijke filmpjes. Het draait in deze zogenaamde 'satsangs' dan ook niet om het leren/vergaren van informatie, maar om afstand te doen van identificatie met gedachten/ideeën en aandacht te geven aan het eigen bewustzijn. Als je luistert naar een dergelijke non-dualiteit "leraar" is het niet de bedoeling om constant te proberen begrijpen wat hij/zij zegt. Komt iets niet binnen, laat het dan meteen los en blijf constant gefixeerd op wat er 'nu' gezegd wordt. Uiteindelijk wanneer dit beter lukt, zul je merken dat het helemaal niet om de woorden gaat, maar om dat waar de woorden uitkomen en weer in verdwijnen, namelijk: het eigen bewustzijn.

Hier nog een mooi filmpje van Alan Watts die hier wel mooi op inhaakt:

Mindless zei:

Zulke mensen blijven soms jaren of zelfs decennia proberen met het verstand spiritualiteit te 'beoefenen' zonder er vrede (peace of mind) in te vinden, terwijl dat toch is waar dit om draait. Dan denk ik eerlijk gezegd toch waarom zou iemand zichzelf dat aandoen?

Klik om te vergroten...

Vaak wordt gezegd dat de lange weg van mediteren en ijverig leven de manier is om tot verlichting te komen. Hoewel ik niet precies weet wat helemaal verlicht zijn is, dit zal ook een eeuwige zoektocht zijn, maar de beginselen van verlichting liggen hem in het herkennen van het eigen bewustzijn.
Een goede psychedelische trip kan dit in 6-8 uurtjes zeker duidelijk maken, iets waar sommige mensen soms 20 jaar over doen met hun rationele verstand en uiteindelijk toch niet begrijpen. Het is ervaren hoe het bewustzijn verandert, oftewel voor mensen die nieuwsgierig zijn naar zichzelf en de wereld. Dat is iets wat veel potentie heeft bij drugs als het gaat om inzichten ect.

Zijn oude filmpjes zijn inderdaad veel meer down to earth en draaien ook meer om informatie verstrekken over boeddhisme en dergelijke, gericht op westerlingen. Die latere korte filmpjes die ik hier in dit topic heb neergezet hebben een heel ander doel. Namelijk even je normale opvattingen over de wereld loslaten en er bij stilstaan dat het bestaan/leven ook iets totaal anders kan zijn dan je denkt. Het wordt ook nogal filosofisch en geromantiseerd gebracht. Misschien dat het voor de meer rationeel ingestelde mensen onder ons geschikter is om zijn oude materiaal te beluisteren ja.

Maar de echte hardcore rationele en analytische mensen onder ons hebben misschien niet zoveel te zoeken bij non-dualiteit. Als je weigert om even het denken uit te schakelen, zul je vooral gefrustreerd raken met dit alles. Zulke mensen blijven soms jaren of zelfs decennia proberen met het verstand spiritualiteit te 'beoefenen' zonder er vrede (peace of mind) in te vinden, terwijl dat toch is waar dit om draait. Dan denk ik eerlijk gezegd toch waarom zou iemand zichzelf dat aandoen?

ElvenSpice zei:

Mindless zei:

Zulke mensen blijven soms jaren of zelfs decennia proberen met het verstand spiritualiteit te 'beoefenen' zonder er vrede (peace of mind) in te vinden, terwijl dat toch is waar dit om draait. Dan denk ik eerlijk gezegd toch waarom zou iemand zichzelf dat aandoen?

Klik om te vergroten...

Vaak wordt gezegd dat de lange weg van mediteren en ijverig leven de manier is om tot verlichting te komen. Hoewel ik niet precies weet wat helemaal verlicht zijn is, dit zal ook een eeuwige zoektocht zijn, maar de beginselen van verlichting liggen hem in het herkennen van het eigen bewustzijn.
Een goede psychedelische trip kan dit in 6-8 uurtjes zeker duidelijk maken, iets waar sommige mensen soms 20 jaar over doen met hun rationele verstand en uiteindelijk toch niet begrijpen. Het is ervaren hoe het bewustzijn verandert, oftewel voor mensen die nieuwsgierig zijn naar zichzelf en de wereld. Dat is iets wat veel potentie heeft bij drugs als het gaat om inzichten ect.

Klik om te vergroten...

Maar wie zeggen dat? Waarschijnlijk boeddhisten of andere *isten. Mensen die van non-dualiteit een religie hebben gemaakt. Een (verlichte) meester zal nooit zeggen dat het een lange weg is. Die zal zeggen dat je er al bent. Ik weet natuurlijk ook niet wat verlicht zijn allemaal omvat, maar als ik moet raden dan denk ik dat het hetzelfde is als een ego-oplossing. Maar dan een waarbij het ego niet meer terugkomt. Verlichting wordt normaal beschreven als het opgeven van de (spirituele) zoektocht. Het einde van verlangen. Een eeuwige zoektocht lijkt het me niet.

Dit is zeer taaie kost om doorheen te komen, ik zal mijn omwille van dit nieuwe topic binnenkort mij er eens in gaan verdiepen. Ik ken alleen het begrip duaal in het kader van politiek. Ik geef echter de garantie dat ik over niet al te lange tijd met een (zeer waarschijnlijk) ongenuanceerde opinie kom betreffende dit onderwerp.