Spring naar hoofdinhoud
DRUGSFORUM.NLNext Generation
DRUGSFORUM.NL

Een onafhankelijk platform voor eerlijke informatie over psychoactieve middelen sinds 2002.

Navigatie

Partner

T
Trimbos Instituut
Samenwerking voor preventie
© 2002-2026 DrugsForum.nl - Gemaakt door de community, voor de community.
Home
Forums
Wiki
Trip Tracker
Leden
Zoeken
Over ons
Huisregels
Wiki
Trip Tracker
Privacy
Zoeken
InloggenRegistreren
HomeForumsNon-dualiteit video topic

Non-dualiteit video topic

127 antwoorden
37 weergaven
18-5-2026
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#1
ZERO- zei:
Toevallig was ik van de week nog aan het nadenken, nu ik in Londen zit: wie ben ik eigenlijk zonder mijn studie, mijn vrienden, familie en mijn vertrouwde omgeving om me heen? Wat blijft er dan nog van mij over?
Klik om te vergroten...
Dat zijn de vragen. Dat is waar dit alles om draait. :) Reizen is overigens een enorm goede manier om even uit je conceptuele wereld te stappen. Let er ook maar eens op dat wanneer je weer thuiskomt alles anders dan anders aanvoelt. Je ziet dat je wel in je huis (bijvoorbeeld) bent, maar het is niet hetzelfde gevoel. Zo snel kun je dus al ontwennen van die door gedachten gecreëerde "werkelijkheid".

Zo blijft er weinig romantiek over :wink:
Klik om te vergroten...
Klopt! Als je gesteld bent op romantische liefde, moet je je niet met non-dualiteit bezig houden, want daar blijft helemaal niets van over. :wink: Romantische liefde is namelijk voorwaardelijk, voor een "speciaal" iemand en doordrongen van verlangen voor die ene en angst om die ene kwijt te raken. Niet dat romantische liefde dan iets slechts is. Het is alleen dat het ego niet onvoorwaardelijk kan liefhebben. Het ego voegt altijd verlangen en angst toe aan het gevoel van liefde. Ongeconditioneerd bewustzijn daarentegen kán niet anders dan onvoorwaardelijk álles liefhebben. Het is geen keuze, het is wat het ís.

Wat is geluk dan?
Klik om te vergroten...
Geluk is simpelweg de afwezigheid van verlangen en angst. Dus de afwezigheid van het ego. Geluk kan komen in de vorm van vrede, liefde, schoonheid, enzovoort. Maar dat zijn allemaal maar woorden/omschrijvingen. Dat waar deze woorden naar verwijzen echter is altijd de realiteit, jouw realiteit, jouw eigen wezen. Het simpele bewust zijn van bewustzijn.
M
MeejheMLid
01-01-2024, 00:00
#2
stel ik heb zoiets vaker ervaren onder invloed van drugs en/of slaapgebrek, ik ken het gevoel, of hoe je het wilt noemen. leg mij eens uit wat dat mij moet bieden?
Z
ZERO-Lid
01-01-2024, 00:00
#3
Mindless zei:
Geluk is simpelweg de afwezigheid van verlangen en angst. Dus de afwezigheid van het ego. Geluk kan komen in de vorm van vrede, liefde, schoonheid, enzovoort. Maar dat zijn allemaal maar woorden/omschrijvingen. Dat waar deze woorden naar verwijzen echter is altijd de realiteit, jouw realiteit, jouw eigen wezen. Het simpele bewust zijn van bewustzijn.
Klik om te vergroten...
Maar dan klinkt geluk juist als iets heel neutraals. Dat is best gek..? Ik word niet bijzonder vrolijk van bewust zijn van mijn bewustzijn (hoewel het ongetwijfeld zal bijdragen aan mijn levensgeluk in het algemeen)..

Bedankt voor jullie antwoorden in ieder geval! Ik ben twee weken terug weer eens met een meditatie-app begonnen en was hierover aan het nadenken vandaag toen ik naar huis liep vanochtend. Sinds ik dit gelezen heb gaat het af en toe uitzetten van mijn gedachten wel een stuk gemakkelijker.
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#4
ZERO- zei:
Mindless zei:
Geluk is simpelweg de afwezigheid van verlangen en angst. Dus de afwezigheid van het ego. Geluk kan komen in de vorm van vrede, liefde, schoonheid, enzovoort. Maar dat zijn allemaal maar woorden/omschrijvingen. Dat waar deze woorden naar verwijzen echter is altijd de realiteit, jouw realiteit, jouw eigen wezen. Het simpele bewust zijn van bewustzijn.
Klik om te vergroten...
Maar dan klinkt geluk juist als iets heel neutraals. Dat is best gek..? Ik word niet bijzonder vrolijk van bewust zijn van mijn bewustzijn (hoewel het ongetwijfeld zal bijdragen aan mijn levensgeluk in het algemeen)..
Klik om te vergroten...
Het is niet zo dat meditatie altijd direct resulteert in een gevoel van vrede, geluk, etc. Wanneer iemand bewust wordt van bewustzijn, zijn er vaak in heel korte tijd alweer gedachten die je proberen af te leiden. Het moment dat je gaat geloven dat jij die gedachten denkt, ben je alweer uit je meditatie. Hierdoor komen veel mensen te snel tot de conclusie dat er simpelweg niets is te vinden in het eigen bewustzijn. In het begin zul je waarschijnlijk een paar seconden puur en alleen bewust kunnen zijn van bewustzijn, zonder gedachten te geloven. Door het vaker te "doen" wordt die periode langer en langer en hoe minder geloof in en identificatie met gedachten er is, hoe meer je vrede, geluk, liefde, etc. zult ervaren. Maar er komt nog bij dat wanneer je bewuster wordt, je ook geleidelijk bewuster wordt van alles wat er in je onderbewuste zit. Er zullen dus ook angsten en andere emoties omhoog komen. De truc daarbij is om die sensaties compleet te voelen zonder er een oordeel over te vellen. Die gevoelens/sensaties zullen dan langzaam "losweken" in jouw bewustzijn en uiteindelijk helemaal loskomen en afvloeien. Dit kan gepaard gaan met enorme euforie en opluchting.

In India hebben ze trouwens een hele mooie omschrijving van bovenstaande: Sat-Chit-Ananda. Dit staat voor Bestaan-Bewustzijn-Gelukzaligheid. De eerste twee kun je direct al ervaren door bewust te zijn van bewustzijn/bestaan. Het woord "bewustzijn" zelf staat trouwens ook al voor die twee: bewust en zijn. En door bewust te zijn van bewustzijn zal uiteindelijk de derde "pilaar" duidelijk worden: gelukzaligheid. Dit is een gelukzaligheid zonder reden. Het is er gewoon, wanneer je bewust bent van je eigen wezen.

Bedankt voor jullie antwoorden in ieder geval! Ik ben twee weken terug weer eens met een meditatie-app begonnen en was hierover aan het nadenken vandaag toen ik naar huis liep vanochtend. Sinds ik dit gelezen heb gaat het af en toe uitzetten van mijn gedachten wel een stuk gemakkelijker.
Klik om te vergroten...
Het gaat ook makkelijker en makkelijker worden. Aan de andere kant zal het ego tegelijkertijd ook geniepiger en geniepiger worden, maar zolang er geen interesse is in die gedachten hebben ze geen enkele invloed op jou. Jouw "wapen" tegen het ego is simpelweg je bewustzijn. Er is maar één ding waar het ego absoluut niet tegen kan en dat is bewustzijn ervan. Als je bewust bent ván onbewustheid (het ego) sta je er al buiten als het ware. Je hoeft werkelijk niets te doen, maar dat is precies waarom mensen hier zo'n moeite mee hebben.

Veel succes in ieder geval! :)
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#5
Mooi kort filmpje van Alan Watts:

o
ooscaarLid
01-01-2024, 00:00
#6
Mindless zei:
Mooi kort filmpje van Alan Watts:

Klik om te vergroten...
Wow op deze ideeën kwam ik ongeveer tijdens mijn laatste 2C-B trip, niet specifiek over dromen maar ik zat over reïncarnatie te denken en je ziel die als het ware een keuze maakt, als idee. Grappig dat dit filmpje dat ook zo naar voren brengt! Ik ga die andere filmpjes binnenkort ook kijken als ik tijd heb!
F
FoolLid
01-01-2024, 00:00
#7
Dit filmpje heeft mij inderdaad overtuigd dat ik de rest van die langere filmpjes binnenkort ook maar eens een kans moet geven. :)
F
FoolLid
01-01-2024, 00:00
#8
Erdoorheen reizen we altijd*, de snelheid waarmee is ook (met enige mate) te beïnvloeden. In dat opzicht zou je relatief gezien aan anderen terug in de tijd kunnen 'reizen', door zelf naar een locatie met minder zwaartekracht te gaan. Als je dan na een X verschil echter terugkomt op je oude plek zal jouw omgeving niet diezelfde 'reis terug' gemaakt hebben en heb je er eigenlijk vrij weinig mee bereikt. Relativiteit maakt dit soort gesprekken altijd heel dubbelzinnig/foutgevoelig. :P


* ja, die lastige opmerking maak ik tegen iedereen die over tijdreizen begint. :P
P
PsychedelibeeLid
01-01-2024, 00:00
#9
Relativiteit maakt het heel dubbelzinnig ja, ik weet dat je gelijk hebt en jij weet wat ik bedoel.
F
FoolLid
01-01-2024, 00:00
#10
Psychedelibee zei:
jij weet wat ik bedoel.
Klik om te vergroten...
Nouja daar gaat het om, nu staat het er ook nog eens. Dit topic was toch al ingewikkeld genoeg. :P
M
MeejheMLid
01-01-2024, 00:00
#11
nee man, dat is maar een concept.

dit topic is niet te beschrijven, en gelijk claimen vind ik nogal ego vs ego
Z
ZERO-Lid
01-01-2024, 00:00
#12
Leuk, met die zwaartekracht, maar bij mij gaat tijd nog steeds het langzaamst als ik iets saais doe en het snelst als ik iets leuks doe :confused:
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#13
Fool zei:
Psychedelibee zei:
Fool zei:
Tijd is anders relatief genoeg om er met mate vrij in te kunnen bewegen.
Klik om te vergroten...
Als je aan de psychedelica zit bedoel je?
Klik om te vergroten...
Hoe snel iemand zijn/haar tijd verloopt hangt af van de hoeveelheid zwaartekracht die hij/zij ondervind. Satellieten die om de aarde vliegen hebben bijvoorbeeld een andere klok dan hier op de aarde. :)
Klik om te vergroten...
Hoewel ik niet denk dat er een causaal verband is tussen de hoeveelheid zwaartekracht die je voelt en de beleving van verloop van tijd, denk ik wel dat die twee op een of andere manier samengaan.

De laatste paar keren dat ik heb getript is me opgevallen dat naarmate ik 'dieper' ga, er een moment komt dat de beleving van zwaartekracht enorm toeneemt. Ik voel me dan bijvoorbeeld enorm de bank ingedrukt worden en het lijkt alsof ik niet kan opstaan. En dan is dat gevoel ineens compleet weg en voelt het alsof opstaan (of mijn arm of been omhoog bewegen bijvoorbeeld) geen inspanning kost, alsof er geen beleving van zwaartekracht is. Dit gaat steeds gepaard met het niet lijken te ervaren van tijd. Het is niet alleen dat ik dan geen klok kan lezen (het concept van tijd niet kan snappen) dan, maar er lijkt letterlijk geen tijd te verstrijken.
F
FoolLid
01-01-2024, 00:00
#14
Mindless zei:
De laatste paar keren dat ik heb getript is me opgevallen dat naarmate ik 'dieper' ga, er een moment komt dat de beleving van zwaartekracht enorm toeneemt. Ik voel me dan bijvoorbeeld enorm de bank ingedrukt worden en het lijkt alsof ik niet kan opstaan. En dan is dat gevoel ineens compleet weg en voelt het alsof opstaan (of mijn arm of been omhoog bewegen bijvoorbeeld) geen inspanning kost, alsof er geen beleving van zwaartekracht is. Dit gaat steeds gepaard met het niet lijken te ervaren van tijd. Het is niet alleen dat ik dan geen klok kan lezen (het concept van tijd niet kan snappen) dan, maar er lijkt letterlijk geen tijd te verstrijken.
Klik om te vergroten...
Cool :grin:

ZERO- zei:
Leuk, met die zwaartekracht, maar bij mij gaat tijd nog steeds het langzaamst als ik iets saais doe en het snelst als ik iets leuks doe :confused:
Klik om te vergroten...
Ik ben bang dat geen zwaartekracht dat gaat veranderen, dat is toch een puur psychologisch fenomeen? :P
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#15
De beleving van tijd is toch ook puur psychologisch te noemen? Als je geen gedachte/gevoel hebt over tijd, wat blijft er dan nog over van tijd in je beleving? Dat is naar mijn mening wat er gebeurd bij een trip en/of meditatie: het gedeeltelijk of geheel stoppen van tijdgedachten/gevoelens. Normaal zetten we de gedachten uit ons geheugen op een tijdslijn (die we ons 'leven' noemen). Dit is normaal een bijna constante activiteit van het verstand. Stoppen we daarmee, dan stopt de beleving van tijd ook.

Zwaartekracht is trouwens net zo subjectief te noemen als de beleving van tijd. Als je euforisch bent (om wat voor reden dan ook) lijk je ook niets te wegen. Natuurlijk, je zweeft niet weg, er zijn nou eenmaal natuurkundige wetten wat betreft het lichaam en de (relatie tot de) buitenwereld. Maar die zijn blijkbaar niet van toepassing op het bewustzijn. Er zit nogal een verschil in de beleving ervan bij depressief zijn en euforisch zijn (om de extremen even te benoemen).
F
FoolLid
01-01-2024, 00:00
#16
Mindless zei:
De beleving van tijd is toch ook puur psychologisch te noemen? Als je geen gedachte/gevoel hebt over tijd, wat blijft er dan nog over van tijd in je beleving? Dat is naar mijn mening wat er gebeurd bij een trip en/of meditatie: het gedeeltelijk of geheel stoppen van tijdgedachten/gevoelens. Normaal zetten we de gedachten uit ons geheugen op een tijdslijn (die we ons 'leven' noemen). Dit is normaal een bijna constante activiteit van het verstand. Stoppen we daarmee, dan stopt de beleving van tijd ook.
Klik om te vergroten...
Sterker nog, volgens mij is de beleving van (bijna?) alles psychologisch. De beleving van tijd noem ik in dat opzicht ook psychologisch ja, er zit echter wel een verschil tussen de beleving van tijd en het verstrijken van je (meetbare) eigentijd. :)

Zwaartekracht is trouwens net zo subjectief te noemen als de beleving van tijd. Als je euforisch bent (om wat voor reden dan ook) lijk je ook niets te wegen. Natuurlijk, je zweeft niet weg, er zijn nou eenmaal natuurkundige wetten wat betreft het lichaam en de (relatie tot de) buitenwereld. Maar die zijn blijkbaar niet van toepassing op het bewustzijn. Er zit nogal een verschil in de beleving ervan bij depressief zijn en euforisch zijn (om de extremen even te benoemen).
Klik om te vergroten...
De beleving van zwaartekracht is op deze manier inderdaad net zo subjectief. Interessante visie op het depressief/euforisch zijn trouwens, daar associeer ik zelf de zwaartekracht helemaal niet mee, eerder een bepaalde moeheid of energie vanuit mijzelf. :)
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#17
Alles gaat toch zwaar/met moeite als je je neerslachtig voelt? En licht/moeiteloos als je helemaal happy bent?

Dat eigentijd slaat dus eigenlijk enkel op het fysieke universum: het meten van het verval van bepaalde stoffen, het gebruik van kloktijd, etcetera? Daar heb ik geen enkel probleem mee, aangezien dat nuttige concepten zijn. Psychologische tijd (het werkelijk geloven dat wij leven ín tijd) daarentegen is een extreme misvatting imo.
F
FoolLid
01-01-2024, 00:00
#18
Mindless zei:
Alles gaat toch zwaar/met moeite als je je neerslachtig voelt? En licht/moeiteloos als je helemaal happy bent?
Klik om te vergroten...
Yup, ik zou dat zelf alleen niet met zwaartekracht associëren, eerlijk gezegd had ik dat ook nooit zo bekeken. Ik ervaar het meer als een verandering vanuit mijzelf (uitgeput zijn ofwel energiek zijn) dan een verandering van de krachten op mij. :)

Dat eigentijd slaat dus eigenlijk enkel op het fysieke universum: het meten van het verval van bepaalde stoffen, het gebruik van kloktijd, etcetera? Daar heb ik geen enkel probleem mee, aangezien dat nuttige concepten zijn.
Klik om te vergroten...
Yup!

Psychologische tijd (het werkelijk geloven dat wij leven ín tijd) daarentegen is een extreme misvatting imo.
Klik om te vergroten...
Kun je dit misschien verder toelichten? :)
M
MindlessLid
01-01-2024, 00:00
#19
Fool zei:
Mindless zei:
Alles gaat toch zwaar/met moeite als je je neerslachtig voelt? En licht/moeiteloos als je helemaal happy bent?
Klik om te vergroten...
Yup, ik zou dat zelf alleen niet met zwaartekracht associëren, eerlijk gezegd had ik dat ook nooit zo bekeken. Ik ervaar het meer als een verandering vanuit mijzelf (uitgeput zijn ofwel energiek zijn) dan een verandering van de krachten op mij. :)
Klik om te vergroten...
Maar de werkelijkheid van de krachten die op ons werken kennen we alleen als de daadwerkelijke sensaties die we hebben. Is het niet grappig dat we tegenwoordig vaak meer waarde gaan hechten aan de theorie dan de praktijk? :wink: In mijn subjectieve beleving is zwaartekracht niet een vaststaand iets. De ene keer lijkt het aanwezig, de andere keer niet.

Fool zei:
Mindless zei:
Psychologische tijd (het werkelijk geloven dat wij leven ín tijd) daarentegen is een extreme misvatting imo.
Klik om te vergroten...
Kun je dit misschien verder toelichten? :)
Klik om te vergroten...
Door psychologische tijd worden gedachten herhalend en ongeïnspireerd. Steeds moet het verleden erbij worden gehaald en probeert het verstand consistentie te behouden met eerdere gedachtes. Dit terwijl het verleden afgelopen is in totale zin, het is letterlijk nergens meer te bekennen. Ik bedoel niet dat evenementen niet zijn gebeurd. Ik bedoel dat het nu op geen enkele manier afhankelijk is van wat er in het verleden is gebeurd, maar toch leven 7 miljard mensen door het geloof hierin op die manier. Dit behouden van consistentie kost onnodig enorm veel energie, terwijl gedachten hierdoor gelimiteerd worden. Consistentie is dodelijk voor het openstaan voor nieuwe ideeën. En van het verleden maken we ook nog eens een identiteit. Alles wat er in het verleden is gebeurd zien we als onze levenservaring waar we ons mee identificeren. En dit verleden projecten we (in het nu!) naar een mogelijke toekomst. Dit alles zorgt compleet onnodig voor enorm veel lijden. Het is een werkelijk gevangenschap, het geloof in het werkelijk bestaan van die identiteit in tijd. Psychologische tijd en de mentale identiteit gaan hand in hand.
F
FoolLid
01-01-2024, 00:00
#20
Mindless zei:
Maar de werkelijkheid van de krachten die op ons werken kennen we alleen als de daadwerkelijke sensaties die we hebben. Is het niet grappig dat we tegenwoordig vaak meer waarde gaan hechten aan de theorie dan de praktijk? :wink:
Klik om te vergroten...
Die laatste zin is om meer manieren te interpreteren dan dat ik antwoorden kan bedenken. In welke context bedoel je dit? :)

In mijn subjectieve beleving is zwaartekracht niet een vaststaand iets. De ene keer lijkt het aanwezig, de andere keer niet.
Klik om te vergroten...
Daar is ook niets mis mee, ik zei alleen dat ik het interessant vond dat je dit zo ervoer. Dit gevoel heb ik namelijk totaal niet. :P

Door psychologische tijd worden gedachten herhalend en ongeïnspireerd. Steeds moet het verleden erbij worden gehaald en probeert het verstand consistentie te behouden met eerdere gedachtes. Dit terwijl het verleden afgelopen is in totale zin, het is letterlijk nergens meer te bekennen. Ik bedoel niet dat evenementen niet zijn gebeurd. Ik bedoel dat het nu op geen enkele manier afhankelijk is van wat er in het verleden is gebeurd, maar toch leven 7 miljard mensen door het geloof hierin op die manier. Dit behouden van consistentie kost onnodig enorm veel energie, terwijl gedachten hierdoor gelimiteerd worden. Consistentie is dodelijk voor het openstaan voor nieuwe ideeën. En van het verleden maken we ook nog eens een identiteit. Alles wat er in het verleden is gebeurd zien we als onze levenservaring waar we ons mee identificeren. En dit verleden projecten we (in het nu!) naar een mogelijke toekomst. Dit alles zorgt compleet onnodig voor enorm veel lijden. Het is een werkelijk gevangenschap, het geloof in het werkelijk bestaan van die identiteit in tijd. Psychologische tijd en de mentale identiteit gaan hand in hand.
Klik om te vergroten...
Als je dit niet zou hebben, zou je dan niet elke dag opnieuw dezelfde fout opnieuw maken en bij alles dat je onderneemt geen enkel opzicht vooruitgang boeken? Ik zie mij eerlijk gezegd niet als een functionerend iemand zonder dat ik begrip van tijd zou hebben. :P

Een reactie plaatsen

Je moet ingelogd zijn om te kunnen reageren op dit onderwerp.

InloggenRegistreren
1...34567
AI Samenvatting

"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."