#1
nee man, dat is maar een concept.
dit topic is niet te beschrijven, en gelijk claimen vind ik nogal ego vs ego
dit topic is niet te beschrijven, en gelijk claimen vind ik nogal ego vs ego
Non-dualiteit video topic
127 antwoorden
16 weergaven
18-5-2026
#2
Leuk, met die zwaartekracht, maar bij mij gaat tijd nog steeds het langzaamst als ik iets saais doe en het snelst als ik iets leuks doe ![:confused:]()
#3
Hoewel ik niet denk dat er een causaal verband is tussen de hoeveelheid zwaartekracht die je voelt en de beleving van verloop van tijd, denk ik wel dat die twee op een of andere manier samengaan.Fool zei:Hoe snel iemand zijn/haar tijd verloopt hangt af van de hoeveelheid zwaartekracht die hij/zij ondervind. Satellieten die om de aarde vliegen hebben bijvoorbeeld een andere klok dan hier op de aarde.Psychedelibee zei:Als je aan de psychedelica zit bedoel je?Fool zei:Tijd is anders relatief genoeg om er met mate vrij in te kunnen bewegen.![:)]()
De laatste paar keren dat ik heb getript is me opgevallen dat naarmate ik 'dieper' ga, er een moment komt dat de beleving van zwaartekracht enorm toeneemt. Ik voel me dan bijvoorbeeld enorm de bank ingedrukt worden en het lijkt alsof ik niet kan opstaan. En dan is dat gevoel ineens compleet weg en voelt het alsof opstaan (of mijn arm of been omhoog bewegen bijvoorbeeld) geen inspanning kost, alsof er geen beleving van zwaartekracht is. Dit gaat steeds gepaard met het niet lijken te ervaren van tijd. Het is niet alleen dat ik dan geen klok kan lezen (het concept van tijd niet kan snappen) dan, maar er lijkt letterlijk geen tijd te verstrijken.
#4
CoolMindless zei:De laatste paar keren dat ik heb getript is me opgevallen dat naarmate ik 'dieper' ga, er een moment komt dat de beleving van zwaartekracht enorm toeneemt. Ik voel me dan bijvoorbeeld enorm de bank ingedrukt worden en het lijkt alsof ik niet kan opstaan. En dan is dat gevoel ineens compleet weg en voelt het alsof opstaan (of mijn arm of been omhoog bewegen bijvoorbeeld) geen inspanning kost, alsof er geen beleving van zwaartekracht is. Dit gaat steeds gepaard met het niet lijken te ervaren van tijd. Het is niet alleen dat ik dan geen klok kan lezen (het concept van tijd niet kan snappen) dan, maar er lijkt letterlijk geen tijd te verstrijken.
Ik ben bang dat geen zwaartekracht dat gaat veranderen, dat is toch een puur psychologisch fenomeen? :PZERO- zei:Leuk, met die zwaartekracht, maar bij mij gaat tijd nog steeds het langzaamst als ik iets saais doe en het snelst als ik iets leuks doe![:confused:]()
#5
De beleving van tijd is toch ook puur psychologisch te noemen? Als je geen gedachte/gevoel hebt over tijd, wat blijft er dan nog over van tijd in je beleving? Dat is naar mijn mening wat er gebeurd bij een trip en/of meditatie: het gedeeltelijk of geheel stoppen van tijdgedachten/gevoelens. Normaal zetten we de gedachten uit ons geheugen op een tijdslijn (die we ons 'leven' noemen). Dit is normaal een bijna constante activiteit van het verstand. Stoppen we daarmee, dan stopt de beleving van tijd ook.
Zwaartekracht is trouwens net zo subjectief te noemen als de beleving van tijd. Als je euforisch bent (om wat voor reden dan ook) lijk je ook niets te wegen. Natuurlijk, je zweeft niet weg, er zijn nou eenmaal natuurkundige wetten wat betreft het lichaam en de (relatie tot de) buitenwereld. Maar die zijn blijkbaar niet van toepassing op het bewustzijn. Er zit nogal een verschil in de beleving ervan bij depressief zijn en euforisch zijn (om de extremen even te benoemen).
Zwaartekracht is trouwens net zo subjectief te noemen als de beleving van tijd. Als je euforisch bent (om wat voor reden dan ook) lijk je ook niets te wegen. Natuurlijk, je zweeft niet weg, er zijn nou eenmaal natuurkundige wetten wat betreft het lichaam en de (relatie tot de) buitenwereld. Maar die zijn blijkbaar niet van toepassing op het bewustzijn. Er zit nogal een verschil in de beleving ervan bij depressief zijn en euforisch zijn (om de extremen even te benoemen).
#6
Sterker nog, volgens mij is de beleving van (bijna?) alles psychologisch. De beleving van tijd noem ik in dat opzicht ook psychologisch ja, er zit echter wel een verschil tussen de beleving van tijd en het verstrijken van je (meetbare) eigentijd.Mindless zei:De beleving van tijd is toch ook puur psychologisch te noemen? Als je geen gedachte/gevoel hebt over tijd, wat blijft er dan nog over van tijd in je beleving? Dat is naar mijn mening wat er gebeurd bij een trip en/of meditatie: het gedeeltelijk of geheel stoppen van tijdgedachten/gevoelens. Normaal zetten we de gedachten uit ons geheugen op een tijdslijn (die we ons 'leven' noemen). Dit is normaal een bijna constante activiteit van het verstand. Stoppen we daarmee, dan stopt de beleving van tijd ook.
De beleving van zwaartekracht is op deze manier inderdaad net zo subjectief. Interessante visie op het depressief/euforisch zijn trouwens, daar associeer ik zelf de zwaartekracht helemaal niet mee, eerder een bepaalde moeheid of energie vanuit mijzelf.Zwaartekracht is trouwens net zo subjectief te noemen als de beleving van tijd. Als je euforisch bent (om wat voor reden dan ook) lijk je ook niets te wegen. Natuurlijk, je zweeft niet weg, er zijn nou eenmaal natuurkundige wetten wat betreft het lichaam en de (relatie tot de) buitenwereld. Maar die zijn blijkbaar niet van toepassing op het bewustzijn. Er zit nogal een verschil in de beleving ervan bij depressief zijn en euforisch zijn (om de extremen even te benoemen).
#7
Alles gaat toch zwaar/met moeite als je je neerslachtig voelt? En licht/moeiteloos als je helemaal happy bent?
Dat eigentijd slaat dus eigenlijk enkel op het fysieke universum: het meten van het verval van bepaalde stoffen, het gebruik van kloktijd, etcetera? Daar heb ik geen enkel probleem mee, aangezien dat nuttige concepten zijn. Psychologische tijd (het werkelijk geloven dat wij leven ín tijd) daarentegen is een extreme misvatting imo.
Dat eigentijd slaat dus eigenlijk enkel op het fysieke universum: het meten van het verval van bepaalde stoffen, het gebruik van kloktijd, etcetera? Daar heb ik geen enkel probleem mee, aangezien dat nuttige concepten zijn. Psychologische tijd (het werkelijk geloven dat wij leven ín tijd) daarentegen is een extreme misvatting imo.
#8
Yup, ik zou dat zelf alleen niet met zwaartekracht associëren, eerlijk gezegd had ik dat ook nooit zo bekeken. Ik ervaar het meer als een verandering vanuit mijzelf (uitgeput zijn ofwel energiek zijn) dan een verandering van de krachten op mij.Mindless zei:Alles gaat toch zwaar/met moeite als je je neerslachtig voelt? En licht/moeiteloos als je helemaal happy bent?
Yup!Dat eigentijd slaat dus eigenlijk enkel op het fysieke universum: het meten van het verval van bepaalde stoffen, het gebruik van kloktijd, etcetera? Daar heb ik geen enkel probleem mee, aangezien dat nuttige concepten zijn.
Kun je dit misschien verder toelichten?Psychologische tijd (het werkelijk geloven dat wij leven ín tijd) daarentegen is een extreme misvatting imo.