#1
Dat is inderdaad waar non-dualiteit lastig wordt door de limitaties van taal en de daaruit voortvloeiende paradoxen. Iets wat vanuit een non-dualistisch oogpunt volkomen logisch lijkt, hoeft dat niet te lijken vanuit een dualistisch oogpunt. Met taal kunnen we nog net rationaliseren waarom bewustzijn niet te ontkennen valt, maar verder dan dat gaat het niet.
Ik zou dan tijdens een ego-oplossing kunnen zeggen dat bewustzijn alles is, omdat er geen eind (en geen begin) aan bewustzijn is, maar als iemand anders die zich identificeert met gedachten en het lichaam dit hoort, zal diegene dit projecteren bovenop het geloof van een lichaam te zijn in een fysieke wereld. Het komt er dus op neer dat iedereen enkel non-dualiteit kan begrijpen door eigen inzicht.
Zoals je zelf vast door je ego-oplossingen weet, is de echte ervaring van non-dualiteit niet kennis die je ervaart, maar revelatie. Er is geen ontkennen van het feit ervan, omdat degene die kán ontkennen niet aanwezig is.
Maar ja, dat blijven woorden zolang de echte ervaring ervan er niet is. En ook ik heb die ervaring nu niet, maar ga proberen 'm te krijgen met m'n truffelthee die bijna klaar is.![:wink:]()
Ik zou dan tijdens een ego-oplossing kunnen zeggen dat bewustzijn alles is, omdat er geen eind (en geen begin) aan bewustzijn is, maar als iemand anders die zich identificeert met gedachten en het lichaam dit hoort, zal diegene dit projecteren bovenop het geloof van een lichaam te zijn in een fysieke wereld. Het komt er dus op neer dat iedereen enkel non-dualiteit kan begrijpen door eigen inzicht.
Zoals je zelf vast door je ego-oplossingen weet, is de echte ervaring van non-dualiteit niet kennis die je ervaart, maar revelatie. Er is geen ontkennen van het feit ervan, omdat degene die kán ontkennen niet aanwezig is.
Maar ja, dat blijven woorden zolang de echte ervaring ervan er niet is. En ook ik heb die ervaring nu niet, maar ga proberen 'm te krijgen met m'n truffelthee die bijna klaar is.