Non-dualiteit video topic

Hier een filmpje waarmee misschien wat duidelijk wordt waarom het geen zin heeft om non-dualiteit filmpjes intellectueel te proberen te bevatten en op te slaan in het geheugen:


Lekker NL accent trouwens van die vrouw. :P


En ook eens een filmpje van Eckhart Tolle waarbij je hem zelf ziet. Erg belangrijk vind ik zelf, omdat lichaamstaal zoveel meer zegt dan woorden:

Sorry voor de triple post, maar dit filmpje wou ik hier echt even delen. Mooi kort filmpje waarin op een heel simpele manier duidelijk gemaakt wordt dat tijd eigenlijk het eeuwige 'nu' is. Ik denk dat dit wel te begrijpen valt voor de meeste mensen (geen wazig spiritueel gedoe ). Filmpje:


Pas op. Zie je het feit hiervan in, dan is dit in staat je wereldbeeld volledig op z'n kop te zetten.

Erg krachtig filmpje, begreep wel al dat het nu eeuwigheid is maar het legt het erg mooi en goed uit in context. Geloof jij wel in een verleden dan, aangezien we weten wat er is gebeurd?

Een idee wat ik had, is dat het universum volledig al vast staat maar dat het het bewustzijn is dat over een tijdlijn loopt en de cirkel steeds opnieuw afgaat. Dit zou ook perfect logisch zijn, alles is immers altijd in evenwicht en een universum dat al vast staat weet van zich zelf dat het uniform en evenwicht in balans verdeeld is zodat het kan blijven voort bestaan. Nu kan ik natuurlijk niet praten over de schaal van hoe groot een cyclus van het universum is, dit is zo immens dat het idee dat alles al vast staat verdwijnt in oneindigheid. Licht zie ik als het medium van bewustzijn, licht plant zich voor ment de lichtsnelheid of beter gezegd de snelheid van hoe snel het universum's zijn bewustzijn groeit. Licht zorgt ervoor dat materie verschillende energie niveaus kan aannemen, wat wij als bewuste waarnemers weer kunnen waarnemen en kunnen relativeren om onderscheidt te maken.
Geen licht = geen energie, geen contrasten oftewel = een non-duaal universum. Energie is dus volledig uniform verdeeld en er kan dus weinig onderscheidt gemaakt worden in zo een universum.

Nu stel, we nemen de uniforme verdeling van energie die op dat moment nog vrij weinig definitie heeft en hier ontstaat een specifieke golf in (de meest complexe golf, die het ons hele universum beschrijft van begin tot eind). Wij of beter gezegd het "nu", dus nu gaan we niet meer uit van individuen maar gewoon "het moment", observeren op welk stuk van de golf we zitten.
Waarom een zou het het universum een enkele golf zijn? Golven kunnen verschrikkelijk complex zijn, maar zijn wel harmonieus en dus in evenwicht. De oerknal was een singulariteit en het einde zal ook weer naar dezelfde singulariteit gaan als waarmee het begon.
Dus in de meest essentiële zin is het nu net zoals de golf onveranderlijk en oneindig, maar het is de berustwaarnemer of het kosmische bewustzijn dat door de golf verplaatst.

ElvenSpice zei:

Geloof jij wel in een verleden dan, aangezien we weten wat er is gebeurd?

Klik om te vergroten...

Op de momenten dat de illusie mij weet te overtuigen, wel. Dat zijn de meer uitdagende momenten. Drukte op het werk, lastige confrontaties met mensen, dat zijn de momenten waarin ik weer even helemaal in verleden en toekomst als werkelijk bestaande 'dingen' geloof. Het verleden "achter" mij en de toekomst "voor" mij. Maar dat is dus de illusie.

Dat we weten wat er is gebeurd is trouwens geen bewijs voor een werkelijk bestaand verleden, want je weet altijd alleen 'nu' wat er is gebeurd. En 'wat' er is gebeurd, beschrijft alleen de invulling (of meer exact: de vorm) van het nu, niet het nu zelf. Niet dat wat het nu echt is. Het zogenaamde verleden en de toekomst "bestaan" alleen als gedachtevormen die verschijnen in het nu.

Eerlijk gezegd ben ik niet zo van de theorieën (wat je dus doet met het verstand) over hoe het universum in elkaar zit. Maar wat me wel opvalt aan je verhaal is dat je meerdere keren zegt dat bewustzijn door 'iets' gaat of over een tijdlijn loopt. Dit kan sowieso niet zijn, omdat bewustzijn de basis van onze ervaring is. Zonder bewustzijn is er geen ervaring mogelijk. Bewustzijn moet wel de absolute basis zijn. Het universum gaat door bewustzijn (wat compleet stil is), niet andersom. De big bang is de geboorte van manifestatie (vorm) in het ongemanifesteerde (bewustzijn). En de big bang begint nu, en nu, en nu. Steeds weer opnieuw. Niet in het zogenaamde verleden (want dat heeft immers geen echt bestaan), maar nu. En het moment dat manifestatie "in" bestaan komt, is het er ook alweer "uit". Sterker nog, het is hetzelfde moment: nu. Daarom is het ook een illusie. Er komt nooit echt iets in bestaan. Wat wij 'licht' noemen, is "slechts" die oneindige reeks big bangs achter elkaar. Het zogenaamde fysieke universum is gemaakt van licht. Als je het feit van dit begint in te zien, sla je er echt steil van achterover hoe ongelofelijk magisch het bestaan is.

Ik weet trouwens ook heel goed dat dit enorm wazig kan overkomen en dat het lijkt dat ik net zo goed aan het speculeren ben. Maar dit alles is allemaal zó simpel en het is onze werkelijke ervaring. Haal je de illusie van tijd uit je ervaring weg, dan zijn er echt enorme implicaties. Daarom is dat filmpje ook zo krachtig.

Erdoorheen reizen we altijd*, de snelheid waarmee is ook (met enige mate) te beïnvloeden. In dat opzicht zou je relatief gezien aan anderen terug in de tijd kunnen 'reizen', door zelf naar een locatie met minder zwaartekracht te gaan. Als je dan na een X verschil echter terugkomt op je oude plek zal jouw omgeving niet diezelfde 'reis terug' gemaakt hebben en heb je er eigenlijk vrij weinig mee bereikt. Relativiteit maakt dit soort gesprekken altijd heel dubbelzinnig/foutgevoelig. :P


* ja, die lastige opmerking maak ik tegen iedereen die over tijdreizen begint. :P

Relativiteit maakt het heel dubbelzinnig ja, ik weet dat je gelijk hebt en jij weet wat ik bedoel.

Psychedelibee zei:

jij weet wat ik bedoel.

Klik om te vergroten...

Nouja daar gaat het om, nu staat het er ook nog eens. Dit topic was toch al ingewikkeld genoeg. :P

nee man, dat is maar een concept.

dit topic is niet te beschrijven, en gelijk claimen vind ik nogal ego vs ego

Leuk, met die zwaartekracht, maar bij mij gaat tijd nog steeds het langzaamst als ik iets saais doe en het snelst als ik iets leuks doe

Fool zei:

Psychedelibee zei:

Fool zei:

Tijd is anders relatief genoeg om er met mate vrij in te kunnen bewegen.

Klik om te vergroten...

Als je aan de psychedelica zit bedoel je?

Klik om te vergroten...

Hoe snel iemand zijn/haar tijd verloopt hangt af van de hoeveelheid zwaartekracht die hij/zij ondervind. Satellieten die om de aarde vliegen hebben bijvoorbeeld een andere klok dan hier op de aarde.

Klik om te vergroten...

Hoewel ik niet denk dat er een causaal verband is tussen de hoeveelheid zwaartekracht die je voelt en de beleving van verloop van tijd, denk ik wel dat die twee op een of andere manier samengaan.

De laatste paar keren dat ik heb getript is me opgevallen dat naarmate ik 'dieper' ga, er een moment komt dat de beleving van zwaartekracht enorm toeneemt. Ik voel me dan bijvoorbeeld enorm de bank ingedrukt worden en het lijkt alsof ik niet kan opstaan. En dan is dat gevoel ineens compleet weg en voelt het alsof opstaan (of mijn arm of been omhoog bewegen bijvoorbeeld) geen inspanning kost, alsof er geen beleving van zwaartekracht is. Dit gaat steeds gepaard met het niet lijken te ervaren van tijd. Het is niet alleen dat ik dan geen klok kan lezen (het concept van tijd niet kan snappen) dan, maar er lijkt letterlijk geen tijd te verstrijken.

Mindless zei:

De laatste paar keren dat ik heb getript is me opgevallen dat naarmate ik 'dieper' ga, er een moment komt dat de beleving van zwaartekracht enorm toeneemt. Ik voel me dan bijvoorbeeld enorm de bank ingedrukt worden en het lijkt alsof ik niet kan opstaan. En dan is dat gevoel ineens compleet weg en voelt het alsof opstaan (of mijn arm of been omhoog bewegen bijvoorbeeld) geen inspanning kost, alsof er geen beleving van zwaartekracht is. Dit gaat steeds gepaard met het niet lijken te ervaren van tijd. Het is niet alleen dat ik dan geen klok kan lezen (het concept van tijd niet kan snappen) dan, maar er lijkt letterlijk geen tijd te verstrijken.

Klik om te vergroten...

Cool

ZERO- zei:

Leuk, met die zwaartekracht, maar bij mij gaat tijd nog steeds het langzaamst als ik iets saais doe en het snelst als ik iets leuks doe

Klik om te vergroten...

Ik ben bang dat geen zwaartekracht dat gaat veranderen, dat is toch een puur psychologisch fenomeen? :P

De beleving van tijd is toch ook puur psychologisch te noemen? Als je geen gedachte/gevoel hebt over tijd, wat blijft er dan nog over van tijd in je beleving? Dat is naar mijn mening wat er gebeurd bij een trip en/of meditatie: het gedeeltelijk of geheel stoppen van tijdgedachten/gevoelens. Normaal zetten we de gedachten uit ons geheugen op een tijdslijn (die we ons 'leven' noemen). Dit is normaal een bijna constante activiteit van het verstand. Stoppen we daarmee, dan stopt de beleving van tijd ook.

Zwaartekracht is trouwens net zo subjectief te noemen als de beleving van tijd. Als je euforisch bent (om wat voor reden dan ook) lijk je ook niets te wegen. Natuurlijk, je zweeft niet weg, er zijn nou eenmaal natuurkundige wetten wat betreft het lichaam en de (relatie tot de) buitenwereld. Maar die zijn blijkbaar niet van toepassing op het bewustzijn. Er zit nogal een verschil in de beleving ervan bij depressief zijn en euforisch zijn (om de extremen even te benoemen).

Mindless zei:

De beleving van tijd is toch ook puur psychologisch te noemen? Als je geen gedachte/gevoel hebt over tijd, wat blijft er dan nog over van tijd in je beleving? Dat is naar mijn mening wat er gebeurd bij een trip en/of meditatie: het gedeeltelijk of geheel stoppen van tijdgedachten/gevoelens. Normaal zetten we de gedachten uit ons geheugen op een tijdslijn (die we ons 'leven' noemen). Dit is normaal een bijna constante activiteit van het verstand. Stoppen we daarmee, dan stopt de beleving van tijd ook.

Klik om te vergroten...

Sterker nog, volgens mij is de beleving van (bijna?) alles psychologisch. De beleving van tijd noem ik in dat opzicht ook psychologisch ja, er zit echter wel een verschil tussen de beleving van tijd en het verstrijken van je (meetbare) eigentijd.

Zwaartekracht is trouwens net zo subjectief te noemen als de beleving van tijd. Als je euforisch bent (om wat voor reden dan ook) lijk je ook niets te wegen. Natuurlijk, je zweeft niet weg, er zijn nou eenmaal natuurkundige wetten wat betreft het lichaam en de (relatie tot de) buitenwereld. Maar die zijn blijkbaar niet van toepassing op het bewustzijn. Er zit nogal een verschil in de beleving ervan bij depressief zijn en euforisch zijn (om de extremen even te benoemen).

Klik om te vergroten...

De beleving van zwaartekracht is op deze manier inderdaad net zo subjectief. Interessante visie op het depressief/euforisch zijn trouwens, daar associeer ik zelf de zwaartekracht helemaal niet mee, eerder een bepaalde moeheid of energie vanuit mijzelf.

Alles gaat toch zwaar/met moeite als je je neerslachtig voelt? En licht/moeiteloos als je helemaal happy bent?

Dat eigentijd slaat dus eigenlijk enkel op het fysieke universum: het meten van het verval van bepaalde stoffen, het gebruik van kloktijd, etcetera? Daar heb ik geen enkel probleem mee, aangezien dat nuttige concepten zijn. Psychologische tijd (het werkelijk geloven dat wij leven ín tijd) daarentegen is een extreme misvatting imo.

Mindless zei:

Alles gaat toch zwaar/met moeite als je je neerslachtig voelt? En licht/moeiteloos als je helemaal happy bent?

Klik om te vergroten...

Yup, ik zou dat zelf alleen niet met zwaartekracht associëren, eerlijk gezegd had ik dat ook nooit zo bekeken. Ik ervaar het meer als een verandering vanuit mijzelf (uitgeput zijn ofwel energiek zijn) dan een verandering van de krachten op mij.

Dat eigentijd slaat dus eigenlijk enkel op het fysieke universum: het meten van het verval van bepaalde stoffen, het gebruik van kloktijd, etcetera? Daar heb ik geen enkel probleem mee, aangezien dat nuttige concepten zijn.

Klik om te vergroten...

Yup!

Psychologische tijd (het werkelijk geloven dat wij leven ín tijd) daarentegen is een extreme misvatting imo.

Klik om te vergroten...

Kun je dit misschien verder toelichten?

Fool zei:

Mindless zei:

Alles gaat toch zwaar/met moeite als je je neerslachtig voelt? En licht/moeiteloos als je helemaal happy bent?

Klik om te vergroten...

Yup, ik zou dat zelf alleen niet met zwaartekracht associëren, eerlijk gezegd had ik dat ook nooit zo bekeken. Ik ervaar het meer als een verandering vanuit mijzelf (uitgeput zijn ofwel energiek zijn) dan een verandering van de krachten op mij.

Klik om te vergroten...

Maar de werkelijkheid van de krachten die op ons werken kennen we alleen als de daadwerkelijke sensaties die we hebben. Is het niet grappig dat we tegenwoordig vaak meer waarde gaan hechten aan de theorie dan de praktijk? In mijn subjectieve beleving is zwaartekracht niet een vaststaand iets. De ene keer lijkt het aanwezig, de andere keer niet.

Fool zei:

Mindless zei:

Psychologische tijd (het werkelijk geloven dat wij leven ín tijd) daarentegen is een extreme misvatting imo.

Klik om te vergroten...

Kun je dit misschien verder toelichten?

Klik om te vergroten...

Door psychologische tijd worden gedachten herhalend en ongeïnspireerd. Steeds moet het verleden erbij worden gehaald en probeert het verstand consistentie te behouden met eerdere gedachtes. Dit terwijl het verleden afgelopen is in totale zin, het is letterlijk nergens meer te bekennen. Ik bedoel niet dat evenementen niet zijn gebeurd. Ik bedoel dat het nu op geen enkele manier afhankelijk is van wat er in het verleden is gebeurd, maar toch leven 7 miljard mensen door het geloof hierin op die manier. Dit behouden van consistentie kost onnodig enorm veel energie, terwijl gedachten hierdoor gelimiteerd worden. Consistentie is dodelijk voor het openstaan voor nieuwe ideeën. En van het verleden maken we ook nog eens een identiteit. Alles wat er in het verleden is gebeurd zien we als onze levenservaring waar we ons mee identificeren. En dit verleden projecten we (in het nu!) naar een mogelijke toekomst. Dit alles zorgt compleet onnodig voor enorm veel lijden. Het is een werkelijk gevangenschap, het geloof in het werkelijk bestaan van die identiteit in tijd. Psychologische tijd en de mentale identiteit gaan hand in hand.

Mindless zei:

Maar de werkelijkheid van de krachten die op ons werken kennen we alleen als de daadwerkelijke sensaties die we hebben. Is het niet grappig dat we tegenwoordig vaak meer waarde gaan hechten aan de theorie dan de praktijk?

Klik om te vergroten...

Die laatste zin is om meer manieren te interpreteren dan dat ik antwoorden kan bedenken. In welke context bedoel je dit?

In mijn subjectieve beleving is zwaartekracht niet een vaststaand iets. De ene keer lijkt het aanwezig, de andere keer niet.

Klik om te vergroten...

Daar is ook niets mis mee, ik zei alleen dat ik het interessant vond dat je dit zo ervoer. Dit gevoel heb ik namelijk totaal niet. :P

Door psychologische tijd worden gedachten herhalend en ongeïnspireerd. Steeds moet het verleden erbij worden gehaald en probeert het verstand consistentie te behouden met eerdere gedachtes. Dit terwijl het verleden afgelopen is in totale zin, het is letterlijk nergens meer te bekennen. Ik bedoel niet dat evenementen niet zijn gebeurd. Ik bedoel dat het nu op geen enkele manier afhankelijk is van wat er in het verleden is gebeurd, maar toch leven 7 miljard mensen door het geloof hierin op die manier. Dit behouden van consistentie kost onnodig enorm veel energie, terwijl gedachten hierdoor gelimiteerd worden. Consistentie is dodelijk voor het openstaan voor nieuwe ideeën. En van het verleden maken we ook nog eens een identiteit. Alles wat er in het verleden is gebeurd zien we als onze levenservaring waar we ons mee identificeren. En dit verleden projecten we (in het nu!) naar een mogelijke toekomst. Dit alles zorgt compleet onnodig voor enorm veel lijden. Het is een werkelijk gevangenschap, het geloof in het werkelijk bestaan van die identiteit in tijd. Psychologische tijd en de mentale identiteit gaan hand in hand.

Klik om te vergroten...

Als je dit niet zou hebben, zou je dan niet elke dag opnieuw dezelfde fout opnieuw maken en bij alles dat je onderneemt geen enkel opzicht vooruitgang boeken? Ik zie mij eerlijk gezegd niet als een functionerend iemand zonder dat ik begrip van tijd zou hebben. :P

Boh, we hadden dit subforum eerder het "denk"-forum ofzo kunnen noemen xd.
Blijft wel altijd interessant deze onderwerpen, de groten denkers van de klassieke oudheid hielden zich hier ook enorm mee bezig.

Fool zei:

Die laatste zin is om meer manieren te interpreteren dan dat ik antwoorden kan bedenken. In welke context bedoel je dit?

Klik om te vergroten...

In de zin dat er vaak allerlei theorieën/concepten worden bijgehaald bij onze eigen subjectieve werkelijkheid. "Ik voel me zwaar, oh dat is de 'zwaartekracht' die op me werkt", "Ik moet me zo gedragen, want in het 'verleden' heb ik me ook zo gedragen", "ik voel me neerslachtig, want het is 'zondag', de dag voor 'maandag'", "ik moet me 'volwassen' gedragen, want ik ben 'xx jaar oud'". Enzovoort, enzovoort, enzovoort... Eerst wordt er een mentaal concept bedacht om een aspect van de werkelijkheid te beschrijven en vervolgens passen we dit als interpretatie steeds toe bovenop onze werkelijke ervaring. Nogmaals, die concepten op zichzelf zijn niet verkeerd of zo. De meeste zijn juist hartstikke nuttig. Het is het steeds binnen de restricties van die concepten leven dat zoveel problemen en leed oplevert.

Fool zei:

Als je dit niet zou hebben, zou je dan niet elke dag opnieuw dezelfde fout opnieuw maken en bij alles dat je onderneemt geen enkel opzicht vooruitgang boeken? Ik zie mij eerlijk gezegd niet als een functionerend iemand zonder dat ik begrip van tijd zou hebben. :P

Klik om te vergroten...

Hier ook: het concept van tijd is niet verkeerd en is voor het menselijk bestaan ook nodig. Non-dualiteit gaat erom dat "naast" die dimensie van tijd een tijdloze "dimensie" van bewustzijn bestaat. Naast tussen aanhalingstekens omdat er niet echt een dimensie van tijd is. Die dimensie is een illusie die "bestaat" zolang er een tijdlijn gecreëerd wordt door het verstand. En 'tijd' is nog maar de eerste illusie die gaat als het eigen bewustzijn onderzocht wordt. 'Afstand' is ook een concept, 'objecten' zijn concepten, 'anderen' zijn concepten, de 'wereld' is een concept. Allemaal bruikbare concepten, maar het werkelijke "spul" waaruit ze bestaan is alleen maar bewustzijn.

We hoeven niet 100% van de "tijd" het concept van tijd toe te passen. Het verstand is geobsedeerd geraakt door tijd en blijft 'tijd-gedachten' produceren, ook wanneer er helemaal niets gebeurd. De mens kan als enige dier niet gewoon 'zijn'. Er moet altijd activiteit zijn, om die fictieve tijdlijn aan te blijven vullen. Om psychologische tijd en daarmee de mentale identiteit te blijven creëren.

ElvenSpice zei:

Boh, we hadden dit subforum eerder het "denk"-forum ofzo kunnen noemen xd.

Klik om te vergroten...

Je hebt gelijk. On-topic:

Food for thought, thanks. Ik denk dat ik wel begrijp wat je bedoeld, maar weet nog niet helemaal hoe ik daar zelf over moet denken. Gaat nog eventjes duren.