DrugsForum.nl

01-01-2024, 00:00

Mindless zei:

Maar is dat wel zo rationeel? Je zei eerder zelf: kleine kans, je zou er niet op inzetten bij het casino. En inderdaad, het is extreem onwaarschijnlijk dat er hiervoor nooit iets is geweest, je alleen dit leven hebt en daarna weer een oneindigheid van niets. Dus die absolute nietsheid besloot even 1 keer een bestaan van circa 80 jaren 'iets' te zijn en daarna nóóit weer?

Klik om te vergroten...

Organisch materiaal kan ontstaan uit anorganische elementen, die worden blootgesteld aan grote hoeveelheden elektriciteit (bliksem). Dat is door middel van experimenten ook aangetoond.

Deze organische stoffen zijn zich gaan binden en er zijn cellen met DNA ontstaan. Toen volgde honderden miljoenen jaren van evolutie en is al het leven, zoals wij dat op aarde nu kennen, ontstaan. Inclusief wijzelf.

Die honderden miljoenen jaren, of misschien zelfs wel langer als je de leeftijd van de aarde neemt, maken de zeer kleine 'casinokans' wel eens stuk aannemelijker om daadwerkelijk plaats te vinden. Wat mijn inziens dus gewoon gebeurd is.

Daarbij treden in DNA strengen bij het kopiëren daarvan (in geval van celdeling, dat continue in ons lichaam plaatsvindt) foutjes op. Daardoor worden de DNA strengen steeds korter, wat de reden is van dat we verouderen, ziektes krijgen etc. Bij de mens is dat het dus ongeveer 80 jaar dat het DNA na heel veel keren kopiëren niet meer voldoende lengte heeft om ons in leven te houden. Daarna krijgen we ziektes en daaraan gaan we uiteindelijk dood.

01-01-2024, 00:00

Hardcore_frk zei:

Organisch materiaal kan ontstaan uit anorganische elementen, die worden blootgesteld aan grote hoeveelheden elektriciteit (bliksem). Dat is door middel van experimenten ook aangetoond.

Deze organische stoffen zijn zich gaan binden en er zijn cellen met DNA ontstaan. Toen volgde honderden miljoenen jaren van evolutie en is al het leven, zoals wij dat op aarde nu kennen, ontstaan. Inclusief wijzelf.

Die honderden miljoenen jaren, of misschien zelfs wel langer als je de leeftijd van de aarde neemt, maken de zeer kleine 'casinokans' wel eens stuk aannemelijker om daadwerkelijk plaats te vinden. Wat mijn inziens dus gewoon gebeurd is.

Daarbij treden in DNA strengen bij het kopiëren daarvan (in geval van celdeling, dat continue in ons lichaam plaatsvindt) foutjes op. Daardoor worden de DNA strengen steeds korter, wat de reden is van dat we verouderen, ziektes krijgen etc. Bij de mens is dat het dus ongeveer 80 jaar dat het DNA na heel veel keren kopiëren niet meer voldoende lengte heeft om ons in leven te houden. Daarna krijgen we ziektes en daaraan gaan we uiteindelijk dood.

Klik om te vergroten...

Ff los van het "spirituele gebeuren.
Top uitgelegd..facts enzo..

Maar dat zie ik meer als de fysieke reden van sterfelijkheid. Leven na de dood..een invulling ervan telt dit gegeven niet meer mee. Dit is tot en met de dood ipv erna(en dan denken de meesten vanuit een ziel of energie, en niet aan ons lichaam wat inderdaad stopt en ontbind.

01-01-2024, 00:00

Hardcore_frk zei:

Organisch materiaal kan ontstaan uit anorganische elementen, die worden blootgesteld aan grote hoeveelheden elektriciteit (bliksem). Dat is door middel van experimenten ook aangetoond.

Deze organische stoffen zijn zich gaan binden en er zijn cellen met DNA ontstaan. Toen volgde honderden miljoenen jaren van evolutie en is al het leven, zoals wij dat op aarde nu kennen, ontstaan. Inclusief wijzelf.

Die honderden miljoenen jaren, of misschien zelfs wel langer als je de leeftijd van de aarde neemt, maken de zeer kleine 'casinokans' wel eens stuk aannemelijker om daadwerkelijk plaats te vinden. Wat mijn inziens dus gewoon gebeurd is.

Daarbij treden in DNA strengen bij het kopiëren daarvan (in geval van celdeling, dat continue in ons lichaam plaatsvindt) foutjes op. Daardoor worden de DNA strengen steeds korter, wat de reden is van dat we verouderen, ziektes krijgen etc. Bij de mens is dat het dus ongeveer 80 jaar dat het DNA na heel veel keren kopiëren niet meer voldoende lengte heeft om ons in leven te houden. Daarna krijgen we ziektes en daaraan gaan we uiteindelijk dood.

Klik om te vergroten...

Ik heb het idee dat er hier twee dingen door elkaar gehaald worden: de casinokans van organisch leven dat ontstaat uit anorganische materie en de casinokans dat er vanuit het niets ineens een tijdsbestek van grofweg 80 jaar ervaring (een mensenleven) ontstaat en daarna weer niets.

Het eerste is een objectieve observatie van de materiële wereld, het tweede is bekeken vanuit jouw subjectieve bewustzijn.

Jij hebt duidelijk een materialistisch wereldbeeld (het fysieke universum is fundamenteel en van daaruit ontstaan organismen en daarin bewustzijn) maar er is nooit verklaard hoe bewustzijn uit materie kan ontstaan. Toch bestaat onze primaire ervaring uit bovengenoemd subjectieve bewustzijn.

Alle dingen die je omschrijft zullen kloppen, maar hebben betrekking op materie.

Hardcore_frk zei:

Ja, voor het bestaan van een doorgaande ziel kan ik dus totaal geen aanleiding bedenken waarom die zou bestaan.

Klik om te vergroten...

Een "ziel" is ook een woord met een beetje een religieuze ondertoon. Wat dacht je van bewustzijn? Bewustzijn is hier, dat valt niet te ontkennen. Wat als dat de "ziel" is? Wat als de inhoud van bewustzijn verdwijnt, maar bewustzijn zelf niet? Immers, er is nooit aangetoond dat bewustzijn uit materie ontstaat, dus mogelijk is het er ook niet van afhankelijk.

Hardcore_frk zei:

Dat wij het niet kunnen of willen accepteren en/of begrijpen dat er hierna niets meer is, ligt mijn inziens enkel aan onszelf (we zijn immers overlevers). Het biedt ons troost, tevens de basis van vele religies.

Klik om te vergroten...

Het accepteren dat er hierna niets meer is, is gebaseerd op niets meer dan een aanname/geloof.

Je kunt onmogelijk wéten dat er hierna geen ervaring meer zal zijn. Maar aangezien je alleen maar ervaring kent, is het niet logischer om daar vanuit te gaan, in plaats van dat waar je enkel een concept van hebt (niets)?

01-01-2024, 00:00

Martinus zei:

Heb jij nu herinneringen van je vorige leven? Ik totaal niks. Als er een volgend leven is kun je er ook vanuit gaan dat er een vorig leven was toch?

Natuurlijk is het allemaal speculatie, maar jij speculeer zelf ook dat je bang ben dat er een volgend leven is. Als je dan toch speculeer, speculeer dan iets wat je leuk vind.

Alvast zo denk ik er een beetje over. Waarom zou je voor het eind van je leven een doomscenario bedenken. Om extra te lijden?

Klik om te vergroten...

Ik speculeer niet echt, ik geloof dat er niks meer is. Gewoon lekker dood. Maar ben bang dat ik geen gelijk heb 🤷🏼‍♂️ angst is een raare ding, heel vaak onafhankelijk van ons zelf.
Het is zo een beetje als met mensen die voor het donker angstig zijn. Er zit niks, ze weten het, maar toch...

01-01-2024, 00:00

Geen schrik voor de dood.

01-01-2024, 00:00

Rivalrie zei:

Dit heb ik 2x meegemaakt. Kan zeggen dat ik weinig angst voelde. Volgens m'n psycholoog kan dat komen ........

Klik om te vergroten...

Ah, jij ook al?
Welkom bij de club!
Ik heb geen adhd, maar je gevoel is herkenbaar.

01-01-2024, 00:00

@Mindless
Vwb de geschiedenis van Charon, dit is in de Griekse Oudheid en tevens mythologie, erg lang voor zijnde de toekomst na het sterven, voor waarheid aangenomen.
Was je In de krijg gesneuveld?
Iedere dode kreeg enkele muntstukken mee, ook bij een lijkverbranding. Iedereen!
Want ook Charon moet betaald worden..

Op national geografic wordt er een serie docu's over de Egyptische oudheid uitgezonden, en dit met name over het Dal der Koningen, en natuurlijk het mummificeren.
De gebruiken hierbij.
Het ter aarde bestellen.
Het hoe, en waarom.
Heel boeiend!
Nu, na 4000 jaar na dato, worden er nog steeds fantastische vondsten bij opgravingen gedaan, van onschatbare waarde...

Ik moet zeggen dat ik de zienswijze van toen zeer interessant vind, maar ik vind de Charon visie voor mijn tocht naar een eventueel hiernamaals toch het prettigste vooruitzicht..
Iig. wat de farao'er betreft, deze was er alles aan gelegen om in goeden doen naar het hiernamaals te reizen.
Het lichaam moest intact blijven omdat de ziel anders het hiernamaals niet betreden kon.
Daartoe dus dat mummificeren.
Om de sarcofaag heen lagen grafvoorwerpen, allerlei spullen die de farao straks nodig kon hebben in het hiernamaals.
In grafvazen werden de organen bewaard, die uit het lichaam verwijderd waren.
Wat moet dit een fantastisch gevoel zijn als je een vonds doet vsn een nog ongerept graf! En deze worden nog steeds gevonden tegenwoordig!

wat mij betreft:

Ik wil per se dat er niets overblijft bij mijn verscheiden, waar anderen zorg over moeten dragen.
En dus: de oven in!
In 90 minuten ben ik teruggekeerd naar stof.
Het stof, waaruit ik ooit gekomen ben.
Na een verblijf in de cremulator is dit stof wat uit de oven komt, volledig fijngemalen.
En hierna?
Naar de zee.
Daar wil ik worden teruggegeven aan de aardse elementen.
En mijn ziel? Die gaat de weg volgen via het pontveer van Charon...
Want deze gang van zaken Staat mij het meeste aan, en ik heb vastgelegd, dat er enkele muntstukken meereizen met mijn stoffelijk overschot.
Jazeker!

Je moet toch enig vooruitzicht hebben, Mindless...!

01-01-2024, 00:00

Bedankt voor de uitleg @De Zandman

De Zandman zei:

Je moet toch enig vooruitzicht hebben, Mindless...!

Klik om te vergroten...

Ik laat me liever verrassen, maar ik zie het leven wel als een voorbereiding op de dood. In de zin van oefenen met loslaten voordat het moment komt dat je móet loslaten.

01-01-2024, 00:00

De Zandman zei:

En dus: de oven in!

Klik om te vergroten...

Mijn beide ouders hebben hiervoor gekozen. Ik zal dat nooit doen. Mijn leven lang geniet ik van kippetjes, karbonaadjes, gehaktballetjes en wat al niet meer. Na mijn dood wil ik de grond worden gestopt zodat mijn lichaam tot voedsel zal zijn voor de kleine organismen. Opdat zij van mijn lichaam kunnen feesten en eten. Ik zal er niet voor kiezen om tot as te worden gereduceerd maar zal de voedselketen tot dienst zijn. Daarna asfalteer je de boel maar, zal me een zorg zijn.

01-01-2024, 00:00

#10

Oehoeboeroe zei:

Mijn beide ouders hebben hiervoor gekozen. Ik zal dat nooit doen. Mijn leven lang geniet ik van kippetjes, karbonaadjes, gehaktballetjes en wat al niet meer. Na mijn dood wil ik de grond worden gestopt zodat mijn lichaam tot voedsel zal zijn voor de kleine organismen. Opdat zij van mijn lichaam kunnen feesten en eten. Ik zal er niet voor kiezen om tot as te worden gereduceerd maar zal de voedselketen tot dienst zijn. Daarna asfalteer je de boel maar, zal me een zorg zijn.

Klik om te vergroten...

Haha, ik denk er juist om die reden precies anders over!

01-01-2024, 00:00

#11

Als je teveel gebruikt hebt, lusten de organismen je niet eens meer....
Ik wil dus niet dat er mensen moeten zijn die alsnog puin moeten ruimen.
Opruimen de zooi.
Niemand meer tot last
En stof, dat worden we uiteindelijk allemaal...

01-01-2024, 00:00

#12

De Zandman zei:

Als je teveel gebruikt hebt, lusten de organismen je niet eens meer....
Ik wil dus niet dat er mensen moeten zijn die alsnog puin moeten ruimen.
Opruimen de zooi.
Niemand meer tot last
En stof, dat worden we uiteindelijk allemaal...

Klik om te vergroten...

Ik vind het altijd wel mooi om te beseffen dat de atomen waar we uit zijn opgebouwd (het stof?), al bestaan sinds het ontstaan van het heelal. Miljarden jaren dus!

01-01-2024, 00:00

#13

Je zou kunnen zeggen: de wet van behoud van energie...!

01-01-2024, 00:00

#14

Bang voor de dood. Als je niet weet wat het inhoudt, kan je er echt bang voor zijn?

I mean in een hoge boom klimmen en bovenin, als je naar beneden kijkt, bang zijn om te pletter te vallen. Is dat bang voor de dood?

niet durven te springen bij een bungeejump of skydive. Is dat bang voor de dood?

bang zijn om dood te gaan, ik denk dat het normaal is. Je weet niet wat het is, je weet niet wat er gaat gebeuren. Men is in het algemeen enigszins bang voor het onbekende.

Dood zijn in mijn optiek betekend niks meer. Je leven is dat wat er in je hersenen gebeurd. En die werken niet meer als je dood bent. Geen angst, geen blijdschap, geen zicht, geen nadenk functie, geen kwab die je hart verteld te pompen of je longblaasjes verteld zuurstof op te nemen.

Dit (dood) hoort bij het leven. Dit is wat je voor je geboorte ook allemaal niet had, en na je overlijden nooit meer zult hebben.

Klinkt misschien wat donker, maar zo denk ik er over. En bang zijn voor de dood lijkt mij in ieder geval normaal. Maar als het je tijd is is het je tijd, en dat kan je maar
Beter accepteren anders loopt je misschien dagelijks met angst voor de dood.

01-01-2024, 00:00

#15

Mindless zei:

Wellicht vanuit de simpele redenatie dat er nu iets is en dat je je niets kunt herinneren van hiervoor dus dan zal er hierna wel weer niets zijn.

Ik dacht eerst ook zo hoor. Als je er diep over na gaat denken, denk ik dat de meesten gauw zullen zien dat het een hele rare conclusie is ja.

Klik om te vergroten...

Maar wat zou er kunnen zijn? Wat zou hetgeen zijn wat voortleeft? Er zou dus iets overgedragen moeten worden. Een ziel ofzo? En wat is dat dan precies?

Ik heb hier nachtenlang, urenlang over gefilosofeerd met een vriend. Wij hebben een totaal tegenovergestelde blik hier op. Ik sta echt open om mijn mening te veranderen, maar er is geen enkel feitje wat mij anders heeft doen denken dat het leven, dit ene tijdelijke moment is en daarbuiten was en is er niks. Er is ook niks wetenschappelijk onderbouwd wat dit betreft.

01-01-2024, 00:00

#16

PsychedelicMagic zei:

Ik vrees dat reincarnatie waarheid is, maar ook ik wil niet reincarneren. Niet naar deze wereld maar ook niet naar een andere wereld. Ik vrees ook dat bewustzijn blijft bestaan, maar ik Hoop dat er na mijn dood geen bewustzijn is. Ik hoop darwin gelijk heeft. Hij is atheist. Ik ben agnost. Al neig ik er toch naar dat er leven is na de dood en dat het leven hier een soort leerschool is. Maar wat moet je leren als je lichamelijk en geestelijk zwaar gehandicapt bent? Of als je reincarneert in een kind dat door ernstige ziekte niet ouder word dan 5. Laat Darwin aub gelijk hebben. Geen god, geen leven na de dood, je nergens meer bewust van zijn.. Ik teken daarvoor!

Klik om te vergroten...

Als je een nachtmerrie hebt, wil je dat het stopt. Als je een mooie droom hebt, wil je dat het doorgaat. Maar een mooie droom is ook maar een droom en zal ooit eindigen en misschien plaats maken voor weer een nare droom. Beter kun je wakker worden uit de nare én de mooie droom...

Afwachten tot deze nachtmerrie eindigt is sowieso lijden met ook nog eens 0 garantie op verlossing erna.

01-01-2024, 00:00

#17

skunkopaat zei:

Maar wat zou er kunnen zijn? Wat zou hetgeen zijn wat voortleeft? Er zou dus iets overgedragen moeten worden. Een ziel ofzo? En wat is dat dan precies?

Ik heb hier nachtenlang, urenlang over gefilosofeerd met een vriend. Wij hebben een totaal tegenovergestelde blik hier op. Ik sta echt open om mijn mening te veranderen, maar er is geen enkel feitje wat mij anders heeft doen denken dat het leven, dit ene tijdelijke moment is en daarbuiten was en is er niks. Er is ook niks wetenschappelijk onderbouwd wat dit betreft.

Klik om te vergroten...

Mijn opvatting:

Er wordt niets overgedragen omdat hetgeen dat de dood zal overleven nooit in de wereld is gekomen, nooit in het lichaam is neergedaald. Het is andersom: het lichaam en de wereld zijn in dat verschenen. Precies zoals onze ervaring ook is.

Wat is er eigenlijk tijdelijk aan dit moment? Hetgeen dat tijdelijk is, is de vorm van dit moment. Maar de vorm van dit moment is maar de oppervlakte, de uiteindelijke substantie en realiteit van het moment is onderliggend aan die oppervlakte. De wetenschap kan verwijzen naar die realiteit (middels voornamelijk kwantum theorie denk ik zelf), maar geen hoeveelheid aan wetenschappelijk bewijs kan iemand van de oppervlakte naar die onderliggende substantie brengen, omdat dit een existentieel vraagstuk betreft. Wat hier nodig is, is de realisatie: ik bén die onderliggende realiteit. De 'Ik ben' is vóór de wereld. Niet in tijd, maar in bestaan. 'Ik ben' is onderliggend aan de oppervlakte. 'Ik ben' is niet geboren, dus hoe kan 'Ik ben' sterven? Hoe kan iets dat geen begin heeft een eind hebben? Hetgeen dat zal sterven is het lichaam en de wereld (die altijd tegelijk opkomen). De zintuigen zijn onlosmakelijk verbonden met de wereld. Nee, sterker nog: De zintuigen zijn de wereld.

Een mooi citaat uit de bijbel die naar dit verwijst:

Before Abraham, I AM.

Er staat niet, Before Abraham, I WAS. Dit heeft een reden. De 'Ik ben' is buiten tijd, oftewel: eeuwig. Het 'is'. Zo'n simpele uitspraak met zo'n diepe betekenis.

Dit klinkt misschien allemaal heel ongelofelijk, maar dit is gewoon allemaal je doodgewone zelf. Je bent hier altijd geweest en zal hier altijd zijn. Je bent vóór tijd en ruimte. Het huidige moment is de oppervlakte (vorm: tijd en ruimte), het Nu is de diepte (vormloosheid, eeuwigheid). Het Nu is een andere naam voor 'Ik ben'. Het is geen toeval dat het altijd hier en nu is.

Maar deze hele simpele realisatie hebben we vaak niet. Omdat we blijven denken, omdat we bezig blijven met wetenschappelijk bewijs. Al dat is alleen de oppervlakte. Terwijl jijzelf de diepte bént. Niet alleen jij, wij allemaal. Dit is geen intellectuele en ook geen bijzondere realisatie. Je ontdekt niets nieuws en weet ook niets meer dan anderen, iedereen weet en kent al de hele tijd: Ik ben. We denken alleen daar achteraan/bovenop: Ik ben... het lichaam. Dat is waar alle problemen beginnen. Als je het lichaam bent, kun je niet de rest van je ervaring zijn. En als je het lichaam bent, heb je een begin en een einde. De identificatie van bewustzijn (Ik ben) met het lichaam is dus een limitatie van zichzelf.

Anyway, ik ratel maar door. Fascinerend onderwerp, kan zo de rest van de dag erover doorgaan. Maar het is in werkelijkheid allemaal denk ik niet moeilijk, maar meer een verandering van perspectief.

01-01-2024, 00:00

#18

Wat heb jij een ontzettend diepe analytische benadering voor juist dit soort onderwerpen, @Mindless. Heel interessant om te lezen!
Al heb ik om deze bijdrage goed te kunnen volgen en begrijpen, meerdere keren doornemen.

De visie van @skunkopaat mist één onderdeel, en dat is de ziel. De entiteit.
Dit is nooit aangetoond kunnen worden tot dusverre, maar ik heb er toch wel wat eigen indrukken over.
Het is de grote vraag op zich, of er een leven na de dood van ons stoffelijk overschot voor de entiteit bestaat.
Zie hiervoor een topic wat hierover gaat, elders op DF..

01-01-2024, 00:00

#19

Mindless zei:

Mijn opvatting:

Er wordt niets overgedragen omdat hetgeen dat de dood zal overleven nooit in de wereld is gekomen, nooit in het lichaam is neergedaald. Het is andersom: het lichaam en de wereld zijn in dat verschenen. Precies zoals onze ervaring ook is.

Wat is er eigenlijk tijdelijk aan dit moment? Hetgeen dat tijdelijk is, is de vorm van dit moment. Maar de vorm van dit moment is maar de oppervlakte, de uiteindelijke substantie en realiteit van het moment is onderliggend aan die oppervlakte. De wetenschap kan verwijzen naar die realiteit (middels voornamelijk kwantum theorie denk ik zelf), maar geen hoeveelheid aan wetenschappelijk bewijs kan iemand van de oppervlakte naar die onderliggende substantie brengen, omdat dit een existentieel vraagstuk betreft. Wat hier nodig is, is de realisatie: ik bén die onderliggende realiteit. De 'Ik ben' is vóór de wereld. Niet in tijd, maar in bestaan. 'Ik ben' is onderliggend aan de oppervlakte. 'Ik ben' is niet geboren, dus hoe kan 'Ik ben' sterven? Hoe kan iets dat geen begin heeft een eind hebben? Hetgeen dat zal sterven is het lichaam en de wereld (die altijd tegelijk opkomen). De zintuigen zijn onlosmakelijk verbonden met de wereld. Nee, sterker nog: De zintuigen zijn de wereld.

Een mooi citaat uit de bijbel die naar dit verwijst:

Before Abraham, I AM.

Er staat niet, Before Abraham, I WAS. Dit heeft een reden. De 'Ik ben' is buiten tijd, oftewel: eeuwig. Het 'is'. Zo'n simpele uitspraak met zo'n diepe betekenis.

Dit klinkt misschien allemaal heel ongelofelijk, maar dit is gewoon allemaal je doodgewone zelf. Je bent hier altijd geweest en zal hier altijd zijn. Je bent vóór tijd en ruimte. Het huidige moment is de oppervlakte (vorm: tijd en ruimte), het Nu is de diepte (vormloosheid, eeuwigheid). Het Nu is een andere naam voor 'Ik ben'. Het is geen toeval dat het altijd hier en nu is.

Maar deze hele simpele realisatie hebben we vaak niet. Omdat we blijven denken, omdat we bezig blijven met wetenschappelijk bewijs. Al dat is alleen de oppervlakte. Terwijl jijzelf de diepte bént. Niet alleen jij, wij allemaal. Dit is geen intellectuele en ook geen bijzondere realisatie. Je ontdekt niets nieuws en weet ook niets meer dan anderen, iedereen weet en kent al de hele tijd: Ik ben. We denken alleen daar achteraan/bovenop: Ik ben... het lichaam. Dat is waar alle problemen beginnen. Als je het lichaam bent, kun je niet de rest van je ervaring zijn. En als je het lichaam bent, heb je een begin en een einde. De identificatie van bewustzijn (Ik ben) met het lichaam is dus een limitatie van zichzelf.

Anyway, ik ratel maar door. Fascinerend onderwerp, kan zo de rest van de dag erover doorgaan. Maar het is in werkelijkheid allemaal denk ik niet moeilijk, maar meer een verandering van perspectief.

Klik om te vergroten...

Dit betekend wel dat je moet geloven dat jij als entiteit door kan gaan als een andere vorm. Dus tegen alle feiten in ergens in geloven (want het is nooit aangetoond). Ik heb weleens dingen meegemaakt, of eigenlijk 'gevoeld' dat niet bij het lichaam, maar bij een entiteit hoorde. Dit was wel onder invloed van drugs, wat mij dus weer doet vermoeden dat je leven in je hoofd afspeeld.

Het stukje wat je quote is dan ook bijbels, en dat is volgens mij sowieso een interpretatie van een interpretatie. Het is geschreven in een tijd dat mensen veel voor waar aannamen en sowieso was kunnen lezen en schrijven in die tijd zeldzaam.

Ik ben zelf meer een persoon van feiten (lang leven autist zijn) en vind het dan ook heel moeilijk om verder te kijken naar iets wat voor mij eigenlijk niet bestaat. Het is lastig te bevatten welke vormen er (kunnen) zijn als die er (in het huidige perspectief dus) niet zijn en nooit zijn geweest.

Maar ik moet werken, ik heb geen tijd meer, maar ook ik kan mij in dit onderwerp verliezen. Praat er graag later over verder

01-01-2024, 00:00

#20

cutepool zei:

Hoe weet je het? Ik wist niet dat we al kennis over the life after death hebben.

Klik om te vergroten...

Heb jij nu herinneringen van je vorige leven? Ik totaal niks. Als er een volgend leven is kun je er ook vanuit gaan dat er een vorig leven was toch?

Natuurlijk is het allemaal speculatie, maar jij speculeer zelf ook dat je bang ben dat er een volgend leven is. Als je dan toch speculeer, speculeer dan iets wat je leuk vind.

Alvast zo denk ik er een beetje over. Waarom zou je voor het eind van je leven een doomscenario bedenken. Om extra te lijden?

Ihkv leven ( na) de dood, Wie is er bang voor de dood?

Een reactie plaatsen