Je bent idd 1000 jaar geleden, ( nog) niks.
Maar " niks" zijn is iets anders, als " dood" zijn. Want i.m.o. kan je alleen maar dood zijn, nadat je geleefd hebt.
I.m.o. ontstaat er alvorens geboren te worden, al veel eerder een entiteit. Een " spirit". Deze ontstaat al bij de bevruchte eicel, wanneer die zich voor de eerste keer deelt. Op dat moment is die entiteit ontstaan. Of dat al of niet een reincarnatie betreft van een eerder ontstane entiteit, lijkt mij onmogelijk.
Die entiteit, die ontstaat bij de samensmelting van de eicel met de zaadcel, zodra beide kernen van die twee aparte cellen in eerste aanleg, zich tot één kern hebben gevormd, waarna de opbouw , het continue delen van de miljarden cellen waaruit ons lichaam bestaat, kan beginnen. Een waar wonder,
Alleen al wanneer de stamcellen " weten", welk orgaan, of welk skelet deel zij moeten gaan vormen, dus ontstaan er al celdelende, het menselijk lichaam.
Aan dat celdelen komt op een gegeven moment een einde.
Ofwel gaan er cellen zich totaal anders gedragen, door zich met grote of iets mindere snelheid, zij zich delen waardoor een tumor kan ontstaan.
Maar dit gehele proces is al vergezeld van af aldus de eerste deling, van de entiteit, de geest, het "zijn".
Stopt de celdeling, dan sterven we af.
Immers, aan alles komt een einde, zo dus ook aan ons menselijk lichaam.
Dit verdwijnt, vergaat tot stof, en dan komt de hamvraag:
Wat gebeurt er met die entiteit? Die geest, die spirit, die onmerkbaar, ontastbaar is? Waar gaat die heen?
Of stopt die ook na het sterven?
En dit is de kern van het geloof, of beter gezegd, alle tegenwoordige geloven.
@ Mindless, graag jouw visie en aanvulling?