#1
@saivy: heb dat 4j geleden zelf ook gekregen, ik weet niet zeker ofdat samenhing met de hppd, gedeeltelijk wel iig. Eerst ging alles altijd in schokken.
5seconden: Ik droom, dit is niet echt, alles is nep
/2seconden: verschieten, hoe kan dit nu?
/1second: verheldering, 'toch realiteit'?
zo constant vast zitten in die 'loop'
Maar ik ben er niet zeker van ofdat dat een gevolg is van heel het beeld dat totaal niet meer klopt, iets wat je echt niet verwacht, niet kan aannemen dat zoiets kan, het niet geloven, en zo jezelf zodanig afvragen of je nog wel in de realiteit zit.
iig, Lees eens wat over 'derealisatie' en 'depersonalisatie'
wat jij beschrijft omvat beiden.
Die derealisatie heeft zeker 2jaar geduurd, 2jaar constant denken dat niets nog echt is, dat het allemaal gewoon 1 droom is.
Toen hebik het begrip 'derealisatie', een 'ziekte'/stoornis/..., ontdekt en ben ik beginnen beseffen dat ik niet de enige ben die zoiets heeft, en dat het gewoon een aandoening is. Vanaf dat je dat goed beseft, moet je aanvaarden dat het gewoon iets in je hoofd is, en dat je niet écht droomt ofdat de realiteit écht niet meer bestaat. (wat ik toen ook écht dacht). De hppd heeft er zeker ook wel een grote invloed op, omdat dat je beeld (letterlijk en figuurlijk) op alles, ook echt zo dusdanig verandert, dat het ook niet meer echt lijkt. Maar mijn visuele stoornissen waren echt 20x zwaarder dan gewoon wat stomme 'sneeuw'. Die sneeuw is echt niets.Je moet voor jezelf gewoon goed beseffen dat het gewoon een visuele stoornis is, en beseffen dat het niet kan dat je droomt, je bent en leeft nog steeds, net als iedereen, in de realiteit. Alles is echt, ookal lijkt het niet zo. Dat moet je voor jezelf heel duidelijk maken, om je erover te zetten. Zoek maar eens achter 'derealisatie" en "depersonalisatie", je zal hoogstwaarschijnlijk veel van de symptomen herkennen, en dat kan je zeker verderhelpen, om je er gewoon over te zetten.
Ik besef nu grotendeels wel dat alles wél echt is, dit alles is realiteit, maar ergens blijft dat dromerige/neppe gevoel nog wel lichtjes hangen...
5seconden: Ik droom, dit is niet echt, alles is nep
/2seconden: verschieten, hoe kan dit nu?
/1second: verheldering, 'toch realiteit'?
zo constant vast zitten in die 'loop'
Maar ik ben er niet zeker van ofdat dat een gevolg is van heel het beeld dat totaal niet meer klopt, iets wat je echt niet verwacht, niet kan aannemen dat zoiets kan, het niet geloven, en zo jezelf zodanig afvragen of je nog wel in de realiteit zit.
iig, Lees eens wat over 'derealisatie' en 'depersonalisatie'
wat jij beschrijft omvat beiden.
Die derealisatie heeft zeker 2jaar geduurd, 2jaar constant denken dat niets nog echt is, dat het allemaal gewoon 1 droom is.
Toen hebik het begrip 'derealisatie', een 'ziekte'/stoornis/..., ontdekt en ben ik beginnen beseffen dat ik niet de enige ben die zoiets heeft, en dat het gewoon een aandoening is. Vanaf dat je dat goed beseft, moet je aanvaarden dat het gewoon iets in je hoofd is, en dat je niet écht droomt ofdat de realiteit écht niet meer bestaat. (wat ik toen ook écht dacht). De hppd heeft er zeker ook wel een grote invloed op, omdat dat je beeld (letterlijk en figuurlijk) op alles, ook echt zo dusdanig verandert, dat het ook niet meer echt lijkt. Maar mijn visuele stoornissen waren echt 20x zwaarder dan gewoon wat stomme 'sneeuw'. Die sneeuw is echt niets.Je moet voor jezelf gewoon goed beseffen dat het gewoon een visuele stoornis is, en beseffen dat het niet kan dat je droomt, je bent en leeft nog steeds, net als iedereen, in de realiteit. Alles is echt, ookal lijkt het niet zo. Dat moet je voor jezelf heel duidelijk maken, om je erover te zetten. Zoek maar eens achter 'derealisatie" en "depersonalisatie", je zal hoogstwaarschijnlijk veel van de symptomen herkennen, en dat kan je zeker verderhelpen, om je er gewoon over te zetten.
Ik besef nu grotendeels wel dat alles wél echt is, dit alles is realiteit, maar ergens blijft dat dromerige/neppe gevoel nog wel lichtjes hangen...
Misschien ben ik dat ook wel. 
