Dat hoor ik vaker. :-Ptomz0r zei:Zolang ik geen relatie heb vind ik het allemaal prima. :P
Ik vraag me toch af of de mensen die het doen het gevoel hebben dat ze een risico lopen en stiekem toch een beetje jaloers zijn, of dat ze daadwerkelijk al die gevoelens van zich af kunnen zetten. Lijkt me best onwaarschijnlijk.
Evert zei:Mensen lijken de neiging te hebben om het onwaarschijnlijk te vinden als anderen iets kunnen waarvan ze van zichzelf weten dat ze het nooit zouden kunnen.
vode zei:Mijn vriendenkring bestaat eigenlijk voornamelijk uit koppels met open relaties en hier en daar polyamoureuse koppels. Voor mij is het niet meer zo iets vreemds en niemand word er bij ons op aangekeken eigenlijk. Ik zit momenteel in een gesloten relatie die in de toekomst waarschijnlijk wel open zal gaan, maar momenteel hebben we onze handen al vol aan elkaar.
Ik heb ooit ook een polyamoureuze relatie gehad en dat was een fijne ervaring. Het was niet 'die heeft met die en ook wat met die en die heeft wat met die en doen allemaal apart ons ding' maar iedereen was vrienden met elkaar, respecteerde elkaar en vaak ontstond er zelfs een driehoekje.
Ik heb het geluk gehad dat ik vanaf jonge leeftijd omringd was door mensen die in vrije liefde geloven dus ik heb er nooit problemen mee gehad of commentaar op gehad.
Verder is dit geen preek, ik vind monogame relaties even uniek/speciaal/fijn. Het is maar net wat voor jullie twee het beste werkt.
vode zei:Ik neem aan dat de meeste volwassenen slim genoeg zijn en hun kind goed genoeg kennen om te weten of ze dit aankunnen of niet. Zegt meer over jou dan hun als je dat smerig vind, Dreuge.
Ik heb een relatie gehad met een polyamoureuze man, hij had een vrouw en kind waar ik ook mee op schoot. Geweldige mensen. Ik heb het kind nou al een aantal jaar zien opgroeien (niet meer van dichtbij zoals toen ik er mee samen was) en ik heb nog geen enkel negatief effect opgemerkt. Het kindje heeft volgens mij zelfs meer sociale skills dan het doorsnee kind van zijn leeftijd.
Zolang het kind word opgevoed met keuzevrijheid, de wetenschap dat poly niet het enige is maar monogamie ook een optie is, dan zie ik niks fout aan je kind laten weten dat je poly bent.
Wackie zei:Als kinderen er moeite mee hebben, dan denk ik dat dat komt doordat die kinderen eerst allerlei taboes aangeleerd zijn. Kinderen hebben niet van nature een afkeer tegen sex ofzo hoor.
De vraag is dan dus waar het probleem zit.
En als een kind dus opgevoed word door iemand die die taboes niet heeft, dan is er misschien helemaal geen probleem ?
vode zei:Ik heb een relatie gehad met een polyamoureuze man, hij had een vrouw en kind waar ik ook mee op schoot. Geweldige mensen. Ik heb het kind nou al een aantal jaar zien opgroeien (niet meer van dichtbij zoals toen ik er mee samen was) en ik heb nog geen enkel negatief effect opgemerkt. Het kindje heeft volgens mij zelfs meer sociale skills dan het doorsnee kind van zijn leeftijd.
Je ouders hebben je toch nooit beloofd niet meer te neuken?tomz0r zei:Bovendien kunnen veel kinderen gewoon niet leven met het idee dat hun ouders met andere mensen seksen. Ik zou dat als kind ook verschrikkelijk vinden en mijn vertrouwen in hun zou enorm gedaald zijn.
Same here.Fishhead0707 zei:Single is Single en een relatie is een relatie. Ik heb genoeg aan mijn partner in een relatie. Ik hoef geen open relatie te hebben om het spannend te houden.
Maar het mooie is dat iedereen zelf mag beslissen wat hij of zij fijn vind.
![:)]()
Dreuge zei:smerig
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."