opvoeding en drugs

ooscaar zei:

Punt was meer dat ik denk dat je een kind van 14/15 beter niet over je eigen vroegere drugsgebruik kunt vertellen, aangezien iemand van 14/15 dan misschien denkt dat ook hij/zij het wel kan doen en nog eens goed terecht kan komen.

Klik om te vergroten...

Als je eigen vroegere drugsgebruik nogal roekeloos was, is dat misschien wel beter ja

Als je kind met vragen komt, kun je best wel voorlichting geven inderdaad,

Klik om te vergroten...

Daar zijn we het inderdaad over eens dan

Ik heb het vroeger als puber wel storend gevonden dat er zoveel waanideeen waren over drugs. Toch echt een groep volwassenen die heel erg denkt "drugs is alles wat verboden is en dus slecht, alles wat legaal is, is niet zo erg". Dus als je kind van 16 flink bier drinkt, niks aan de hand, maar een jointje maakt hem ineens een junkie. Zelf meegemaakt dat een moeder van mijn vriend tegen hem zei dat ze liever had dat hij 'gewoon alcohol dronk'. Zij was ervan overtuigd dat hij naar een afkickkliniek moest omdat hij wiet rookte. Gelukkig is niet iedereen zo hysterisch, maar toch....

Reeele voorlichting werkt veel beter, dan kun je tenminste een gesprek hebben. Hoe zit het nu eigenlijk precies met verslaafd raken, bijvoorbeeld? Toen ik er achter kwam dat je na 1x een sigaret roken echt niet meteen verslaafd was, leek me dat risico toch best mee te vallen. Maar na een jaar kwam ik erachter dat er toch langzaam een verslaving was ingeslopen.

ik zou er pas over beginnen als het mij werd gevraagd, om geen interesse te wekken in drugs die er (nog) niet is bij mijn kinderen.

Klik om te vergroten...

kinderen hebben toch al best vroeg vragen over dingen die ze om zich heen zien, zoals alcohol, sigaretten en koffie. Niet te vergeten de ritalin. Hoe zit dat eigenlijk, wanneer en waarom is iets slecht, wat is dat dan verslaafd zijn.

Alleen je kinderen aanraden om nog even met drugs (en alcohol) te wachten vind ik wel erg belangrijk.

Klik om te vergroten...

Denk ik ook, en daar is ook wel een goede reden voor. Alcohol is nu eenmaal aantoonbaar een stuk slechter voor je wanneer je 14 bent, dan wanneer je 21 bent. Wat dat betreft is die puberleeftijd toch lastig wat dat betreft, omdat je zoveel wilt uitproberen juist wat niet mag. Ik hoop dat een genuanceerd beeld een kind dan helpt om goede keuzes te maken. Hoe bepaal je eigenlijk of iets slecht voor je is? Daar hebben genoeg mensen helemaal geen idee van. Ik heb dan liever dat mijn kind, als hij dan toch iets wil proberen van drugs, weet welke afweging hij maakt. Ik zou liever hebben dat mijn kind als puber wat blowt, dan dat hij alcohol drinkt bijvoorbeeld.

mijn mening erg belangrijk om ook de negatieve kanten van drugs erg goed uit te leggen. En vooral dat je er niet te vroeg mee moet beginnen.Ik vind, net zoals jij Cheiron, dat je als ouder ook zeker niet overspannen moet reageren, want dat resulteert er alleen maar in dat kinderen hun drugsgebruik geheim gaan houden. Je moet als ouders een vertrouwensband creëren zodat het onderwerp drugs bespreekbaar is én je moet proberen je kinderen te ontmoedigen drugs te gebruiken op een te jonge leeftijd.

Klik om te vergroten...

We zijn het inderdaad meer eens dan ik eerder dacht Kan ik me helemaal in vinden.
Blijft denk ik toch altijd een spannend onderwerp, kinderen doen nu eenmaal op een bepaalde leeftijd niet meer zonder meer wat je als ouder zegt...

Inderdaad MusicIsLife, gister was er op de radio een onderwerp over xtc en het aantal ongevallen dat erbij kwamen kijken... Kwam pap dus aan met een verhaal waarbij iemand door vier agenten/beveiligers/EHBO medewerkers in bedwang moest worden gehouden en zeer agressief was. Ik proberen te zeggen dat het waarschijnlijk niet alleen door de xtc zou komen maar daar was hij zeker van. Toen ik door liet schemeren dat er op de festivals waar ik naartoe ga ook wel eens mensen niet zo helder rondlopen moest ik uit hun buurt blijven :\\

Ik hoef ook niet te proberen om ook maar iets erover te zeggen want dan kom ik tot m'n 25e het huis niet meer uit.

^Ik zou daar echt ontzettend wild van kunnen worden. Dat je van te voren al weet dat ze niet naar je zullen luisteren. Dat je je niet gehoord voelt.. Ik zie mezelf al staan schreeuwen en met deuren smijten. Het is maar goed dat ik niet nog thuis woon anders was ik er allang uit geschopt
Hoewel m'n eigen moedertje wel weet dat ik af en toe drugs neem. Ze vindt het niet leuk maar ze weet dat ze toch geen controle meer over me heeft.. Ze heeft wel gevraagd of ik het dan altijd laat testen en dat heb ik beloofd.

Mijn vader heeft het aantal maanden geleden aan mij gevraagd..
We zaten in de auto: Mijn vader achter het stuur, mijn moeder in de passagier stoel en ik achterin.
Ik vertelde hen dat ik zaterdag een feest heb, en toen vroeg hij of ik ooit een pilletje heb gebruikt. (gesprek was natuurlijk uitgebreider maar ik vertel ff in het kort).
We hebben nooit over drugs gehad, dus ik wist niet goed hoe mijn ouders hierop zouden reageren. Ik zie mijn ouders ook niet vaak meer dus ik had ook niet zo zin om te liegen. Dus ik antwoordde met "Ja, ik heb het wel es geprobeerd ja.." Waarop mijn vader meteen zei: "Nou, dat is dom." En mijn moeder begon toen ook meteen te bemoeien enzo.
Mijn vader ook weer blablabla.

Ja.. ik had dus geen zin om uit te leggen, waarom. Ik had zelfs geen hoop meer dat het gesprek nog positief zou aflopen. Dus toen mijn pa vroeg hoevaak ik het had gedaan had ik besloten om toch het gesprek af te sluiten met een kleine leugen voor eigen bestwil... dat het maar 1x was en daarna nooit meer.
Mijn vader begrijpt dat ik nog jong ben en dingen wil uitproberen maar hij zei dat ik met mijn leven aan het spelen was.
Nu, als ik mijn ouders weer zie, vraagt mijn pa mij wel es wanneer ik naar een festival ga. (Heel irritant, want ik weet meteen waar het gesprek naar toe leidt). Hij is gewoon heel lief en zorgzaam eigenlijk.
Ook als ik het huis verlaat om naar een feest te gaan, roept hij mij dan terug en geeft hij mij advies dat ik niet moet gaan gebruiken en zo. Hij bedoelt het hartstikke goed, maar ik voel me zo naar dat ik toch weer moet gaan liegen.

Ik heb een jonger broertje, en hij is nu 14. Ik merk dat ik best veel invloed op hem heb. Hij doet dingen / vindt dingen leuk die ik ook leuk vind. (Muziek, Games, Lichamelijke oefeningen, etc..). Hij en ik zijn ook best wel close, en we hebben altijd van die kleine geheimpjes die we ook niet aan onze ouders vertellen.

Door het gesprek met mijn ouders over drugs, ben ik gaan denken... Tuurlijk wil ik niet dat mijn broertje nu/later drugs gaat gebruiken.. Dat vind ik gewoon.. raar. Mijn kleine broertje...
Aan de andere kant.. als hij later ouder wordt en daar ooit interesse in heeft, heb ik het liefst dat hij het mij gewoon verteld. Dan zou ik op hem kunnen letten en evt. tips/advies kunnen geven. Van do's en don'ts. (Niet dat ik onwijs veel erover weet over alle drugs, maar zou wel info op kunnen zoeken).
Mocht hij te ver gaan dan zou ik hem dus eruit kunnen helpen. OF BETER: Voorkomen dat het te ver gaat!

Dus.. ik heb het mijn broertje verteld dat ik wel es dingen heb gebruikt. En hij heeft ook ernaar gevraagd, en ik heb hem mijn ervaringen verteld.

.. Ik heb hem gewaarschuwd voor de gevaren, en die gevaren uiteraard EXTRA overdreven gemaakt. Bijvoorbeeld dat als hij voor zijn 18ste drugs gaat gebruiken dat het zeer schadelijk voor zijn hersenen zijn omdat ze nog in de groei zijn. En dat hij nooit slimmer wordt enzo. En dat hij het beste zo lang mogelijk kan uitstellen.

De fouten die ik maak, leert hij er van.

Misschien vinden jullie het fout, dat ik het mijn minderjarige broertje verteld heb.. ik heb echt getwijfeld.. ik wil gewoon dat hij over dit onderwerp, open met mij erover kan hebben.
En dat ik er voor hem ben.

Ik heb nog geen kinderen, maar ik denk hier wel eens over na. Met name omdat mijn zus kinderen heeft en redelijk open tegen ze is over drugs gebruik. Ik was er altijd tegen, aangezien ik in de basis vind dat je als ouder een goed voorbeeld zou moeten zijn. Tegelijkertijd, ben ik het ook wel eens met wat de anderen hierboven hebben gezegd over open zijn waardoor je kind eerder de waarheid zal vertellen. Ik vind het sowieso heel dubbel, want de hele maatschappij is bijzonder open (ook tegen kinderen) over alcohol, maar wanneer het over drugs gaat is het in enen een probleem.

Ik denk dat ik het zelf niet direct zou vertellen, maar mocht het gesprek er op komen dan zou ik wel zeggen dat ik ook wel eens gebruik of gebruikt heb. Ik zou het als ouder ook liever weten dat mijn kind gebruikt zodat ik dat allemaal een beetje kan sturen. Wat me overigens geen goed idee lijkt is gebruiken waar je kinderen bij zijn, dat vind ik wel echt het slechte voorbeeld geven. Maarja, aan de andere kant drinken mensen ook wel eens een biertje of wijntje waar kinderen bij zijn. Het blijft gewoon een bijzonder lastige kwestie, en dat is toch hoofdzakelijk door het enorme taboe wat er op drugs heerst.

Het is ook logisch dat je als ouder wil dat je kind geen drugs gebruikt. Ik denk dat wij dat als drugsgebruikers zelf ook nog het liefst zien als we ooit kinderen krijgen (of misschien al hebben). Maar ontkomen eraan doe je toch niet. Denk dat je alleen iets bij je kind echt kan overbrengen wat betreft drugsgebruik als je dat op een onbevooroordeelde manier doet. Als je een lekker puberend kind hebt moet je daar denk ik al helemaal voorzichtig mee omgaan.

De strengste ouders veroorzaken vaak de losbandigste kinderen. Met werkelijk alles verbieden, beginnend bij alcohol, bereik je naar mijn mening het averechtse effect.
Ik zou als ouder drugs natuurlijk nooit adviseren aan mijn kinderen, maar als mijn kind zou thuiskomen met een specifieke vraag over eenderwelke drug zou ik er niet over liegen.

Wat dat betreft vind ik dat mijn ouders het wat slecht aanpakken. Ze zijn heel onverschillig en negatief over alle drugs buiten alcohol, gewoonweg omdat ze er niks over weten en nooit gebruikt hebben. Met de wetenschap hoe overdreven ze over wiet denken (volgens mij denken ze dat dit veel en veel erger is dan alcohol) durf ik ze dus echt niks te vertellen over mijn drugsgebruik.

Misschien hebben wij wel een voordeel ten opzichte van ouders die nooit zelf wat hebben gebruikt. Dat voordeel is dat we het wellicht eerder doorhebben als onze kinderen wat gebruikt hebben en daar dan een open en fijn gesprek over kunnen hebben.

Psychedelibee zei:

Ik heb nog geen kinderen, maar ik denk hier wel eens over na. Met name omdat mijn zus kinderen heeft en redelijk open tegen ze is over drugs gebruik. Ik was er altijd tegen, aangezien ik in de basis vind dat je als ouder een goed voorbeeld zou moeten zijn. Tegelijkertijd, ben ik het ook wel eens met wat de anderen hierboven hebben gezegd over open zijn waardoor je kind eerder de waarheid zal vertellen. Ik vind het sowieso heel dubbel, want de hele maatschappij is bijzonder open (ook tegen kinderen) over alcohol, maar wanneer het over drugs gaat is het in enen een probleem.

Ik denk dat ik het zelf niet direct zou vertellen, maar mocht het gesprek er op komen dan zou ik wel zeggen dat ik ook wel eens gebruik of gebruikt heb. Ik zou het als ouder ook liever weten dat mijn kind gebruikt zodat ik dat allemaal een beetje kan sturen. Wat me overigens geen goed idee lijkt is gebruiken waar je kinderen bij zijn, dat vind ik wel echt het slechte voorbeeld geven. Maarja, aan de andere kant drinken mensen ook wel eens een biertje of wijntje waar kinderen bij zijn. Het blijft gewoon een bijzonder lastige kwestie, en dat is toch hoofdzakelijk door het enorme taboe wat er op drugs heerst.

Klik om te vergroten...

Het is zeker een voordeel als je zelf gebruikt hebt en het daardoor eerder herkent. Toen ik nog thuis woonde kwam ik vaak genoeg om 9 in de ochtend thuis met gigantische doppen en me ouders hadden helemaal niks door haha.

bobsacamano zei:

Misschien hebben wij wel een voordeel ten opzichte van ouders die nooit zelf wat hebben gebruikt. Dat voordeel is dat we het wellicht eerder doorhebben als onze kinderen wat gebruikt hebben en daar dan een open en fijn gesprek over kunnen hebben.

Klik om te vergroten...

Ikzelf zou idd zien/weten/doorhebben als een kind van mij ooit iets zou gebruiken, maar ben echt zo blij dat mijn ouders het niet doorhadden. Zou er niet aan moeten denken dat mijn ouders het wel zagen en er een 'open en fijn gesprek' erover hadden willen voeren. Lijkt mij dat geen enkele puber dat leuk zou vinden eigenlijk, haha, maar goed.

Als mijn ouders er voor open zouden staan zou ik het best een keer met ze erover willen hebben......

Ik ben eigenlijk wel blij dat ik het waarschijnlijk wel herken bij mijn eventueel toekomstige kinderen

Mijn vriend en ik gebruiken allebei wel eens wat, en we zijn al wat jaar samen dus ook wel besproken hoe we dat vorm zouden geven als we ooit kinderen zouden krijgen.

Zijn vader weet redelijk wat wij doen wat drugs betreft en vindt dat helemaal prima mits de frequentie en hoeveelheid binnen de perken blijft. Zelf is ie er ook niet vies van, het is wel echt iemand die er van kan genieten om de psychonaut uit te hangen en hij is een groot voorstander van therapeutisch gebruik van MDMA, maar ook een keurige meneer met een fulltime baan. Ik vind dat geweldig zo iemand Het is momenteel zelfs zo dat we nog wat M en acid voor 'm hebben liggen

Mijn moeder weet dat we blowen, maar meer ook niet denk ik. Ik peil wel eens wat ze er van vindt dat er mensen zijn die drugs doen en dan komt het er toch op neer dat ze liever heel bewust d'r oogklepjes ophoudt. Ook prima hoor, ze doet verder niet moeilijk ofzo.

En zelf? Tsja, hangt er ook wel een beetje van af, maar ik denk dat wanneer ze er naar vragen, ik altijd eerlijk over zal zijn, zoals ik hoop dat ze naar mij toe zijn. Ik ben van mening dat je kinderen nóóit als achterlijke mini-me's moet beschouwen ongeacht hun leeftijd. Het zijn bewuste individuen die hun eigen keuzes kunnen en zullen maken. Dan kan jij ze beter begeleiden hierin door ze voldoende informatie te verschaffen en te laten weten dat ze bij je terecht kunnen als er iets aan de hand is, óók als dat 'iets' drugs betreft. Ik denk dat wanneer je hen eerlijkheid en kennis verschaft zij ook minder snel losbandig zullen zijn. Ik heb sowieso liever dat mijn kinderen als ze oud genoeg zijn een jointje roken in m'n achtertuin, dan dat ze in een steegje hangen met een fles drank. Of ik er gezellig bij kom zitten weet ik dan weer niet, een blowende moeder is misschien niet heel cool

Het filmpje werkt niet. Waarom is dit een onderdeel van VROUW? Mannen hebben toch ook kinderen?

ZERO- zei:

Het filmpje werkt niet. Waarom is dit een onderdeel van VROUW? Mannen hebben toch ook kinderen?

Klik om te vergroten...

Bij mij deed het filmpje het wel prima. Vind het ook jammer dat ze alleen vrouwen interviewen, die staan vaak toch al te trappelen als ze hun mening mogen verkondigen. Ben juist benieuwd wat de papa's ervan denken!

ZERO- zei:

Het filmpje werkt niet. Waarom is dit een onderdeel van VROUW? Mannen hebben toch ook kinderen?

Klik om te vergroten...

Hoho rustig, waarschijnlijk gewoon omdat de redactie van VROUW bedacht dat het een geld verdienend artikel zou zijn. Het is en blijft wel de Telegraaf hé.

Mss ivm buitenlands IP. En Fool, ja weet ik, maar toch! Kom op zeg. Het is bijna 2016.

Ja, mannen voeden ook hun kinderen op. Het leek alleen de reactie van VROUW leuk om er een artikel over te publiceren, dus komt dat er boven te staan. :')

Praat jij met je kind over drugs ?

Kwam net dit tegen , een aantal hebben er wel een 'goed' beeld van is mijn mening.

Wat zouden jullie doen (als je kinderen hebt of zou hebben nu)?
http://www.telegraaf.nl/tv/vrouw/straat ... gs___.html

wat vertel je je kinderen over drugs?

ik ben daar wel benieuwd naar, als je kinderen hebt wat vertel je ze dan over drugs en als je nog geen kinderen hebt... hoe zou jij dat aanpakken dan?

wat vertel je ze, vertel je ze wat?
vertel je ze over je eigen drugsgebruik? (lijkt mij niet echt verstandig).

wie heeft hierover een gedachte?

Ik vind dat ouders nooit zelf moeten vertellen over hun eigen gebruik en het hun kinderen gewoon ten zeerste af moeten raden. Doen hun kinderen het dan toch, dan zal het wel zijn omdat de kinderen het echt willen. Ouders moeten het juiste voorbeeld geven. Pas vanaf een jaar of 21 of als je verstandige kinderen hebt vanaf een jaar of 18 vind ik dat ouders wel kunnen vertellen dat ze zelf ook wel eens wat gebruiken of hebben gebruikt. Als je het eerder vertelt als ouder geef je je kind het idee dat iedereen wel eens drugs gebruikt ofzo en dat de risico's dus heel erg meevallen. Ik denk dat de kans dat je kind zelf dan ook wat gaat proberen een stuk hoger gaat liggen.

Aan de andere kant, als je merkt dat je kind gebruikt maar het niet wilt toegeven, vind ik dat een goede ouder een gesprek gaat voeren met zijn of haar kind over het drugsgebruik. Door aan te geven dat je zelf ooit gebruikt hebt voelt je kind zich niet aangevallen en kun je samen beslissen hoe je kind verantwoordelijk moet gebruiken. Blijft een lastig onderwerp natuurlijk