opvoeding en drugs

Mss ivm buitenlands IP. En Fool, ja weet ik, maar toch! Kom op zeg. Het is bijna 2016.

Ja, mannen voeden ook hun kinderen op. Het leek alleen de reactie van VROUW leuk om er een artikel over te publiceren, dus komt dat er boven te staan. :')

Praat jij met je kind over drugs ?

Kwam net dit tegen , een aantal hebben er wel een 'goed' beeld van is mijn mening.

Wat zouden jullie doen (als je kinderen hebt of zou hebben nu)?
http://www.telegraaf.nl/tv/vrouw/straat ... gs___.html

wat vertel je je kinderen over drugs?

ik ben daar wel benieuwd naar, als je kinderen hebt wat vertel je ze dan over drugs en als je nog geen kinderen hebt... hoe zou jij dat aanpakken dan?

wat vertel je ze, vertel je ze wat?
vertel je ze over je eigen drugsgebruik? (lijkt mij niet echt verstandig).

wie heeft hierover een gedachte?

Ik vind dat ouders nooit zelf moeten vertellen over hun eigen gebruik en het hun kinderen gewoon ten zeerste af moeten raden. Doen hun kinderen het dan toch, dan zal het wel zijn omdat de kinderen het echt willen. Ouders moeten het juiste voorbeeld geven. Pas vanaf een jaar of 21 of als je verstandige kinderen hebt vanaf een jaar of 18 vind ik dat ouders wel kunnen vertellen dat ze zelf ook wel eens wat gebruiken of hebben gebruikt. Als je het eerder vertelt als ouder geef je je kind het idee dat iedereen wel eens drugs gebruikt ofzo en dat de risico's dus heel erg meevallen. Ik denk dat de kans dat je kind zelf dan ook wat gaat proberen een stuk hoger gaat liggen.

Aan de andere kant, als je merkt dat je kind gebruikt maar het niet wilt toegeven, vind ik dat een goede ouder een gesprek gaat voeren met zijn of haar kind over het drugsgebruik. Door aan te geven dat je zelf ooit gebruikt hebt voelt je kind zich niet aangevallen en kun je samen beslissen hoe je kind verantwoordelijk moet gebruiken. Blijft een lastig onderwerp natuurlijk

Ik zou ze er niks over vertellen tenzij ze er naar vragen of zelf over drugs beginnen. Maar ik wil niet degene zijn die hen laat denken dat het normaal is of op ideeën brengen. Dus alleen als ze het gericht vragen of als het gesprek zo loopt dat ze toch drugs willen gaan gebruiken, dan begin ik liever met informeren over verantwoord drugsgebruik. En daar mag best uiteindelijk uit naar voren komen dat ik zelf wel eens drugs heb gedaan, want dat maakt wel denk ik, als ze het dan toch willen doen, dat je een betrouwbare bron voor ze kunt zijn. Maar dan zeg ik liever wel nog dat ik het 'wel eens' gedaan heb en niet vaak.

Het is denk ik wel een voordeel idat als je vermoed dat je kind drugs gebruikt of verslaafd raakt dat je voor die symptomen eerder oog hebt omdat je ze gemakkelijker kunt herkennen uit ervaring. En dat je weet hoe je wil dat er wel/niet tegen je gesproken wordt als drugsgebruiker, dat kun je inzetten tijdens het in gesprek gaan met je kind.

Je komt die ZERO tegenwoordig ook in elk forum tegen.

Ik zou mn kinderen het pas vertellen als ze ernaar vragen. En dan zou ik zoals hierboven ook al staat vermeld zeggen dat ik 'wel eens' wat gebruikt heb.

Ik denk dat het belangrijk is dat ze zien dat je het niet veroordeelt. Op het moment dat ze dat aan je merken klappen ze namelijk dicht en zullen ze altijd tegen je ontkennen dat ze iets gebruiken.

Toevallig kwam het gister thuis bij ons ter sprake omdat er een nieuwsfragment op tv kwam over het toenemend aantal doden als gevolg van xtc gebruik. Mn moeder heeft weer eens "subtiel" laten blijken dat ze werkelijk geen idee heeft van wat het is en wat het doet. Ze begon allemaal vragen te stellen die dit maar weer eens duidelijk lieten blijken. Tegelijkertijd merkte ik dat ze ontzettend anti is en drugagebruik dus volledig veroordeelt.

Ik heb dus glashard zitten liegen, dat is het resultaat. Never nooit zal ik tegen mijn ouders iets loslaten over mijn drugsgebruik en daar hebben ze helemaal zelf voor gezorgd. Nooit veroordelen dus, openstaan voor de redenen van gebruik en je proberen in te leven. Dan heb je kans dat je kind je eerlijk zal vertellen wat hij/zij gebruikt, hoe vaak en waarom.