opvoeding en drugs

Ik heb nog geen kinderen, maar ik denk hier wel eens over na. Met name omdat mijn zus kinderen heeft en redelijk open tegen ze is over drugs gebruik. Ik was er altijd tegen, aangezien ik in de basis vind dat je als ouder een goed voorbeeld zou moeten zijn. Tegelijkertijd, ben ik het ook wel eens met wat de anderen hierboven hebben gezegd over open zijn waardoor je kind eerder de waarheid zal vertellen. Ik vind het sowieso heel dubbel, want de hele maatschappij is bijzonder open (ook tegen kinderen) over alcohol, maar wanneer het over drugs gaat is het in enen een probleem.

Ik denk dat ik het zelf niet direct zou vertellen, maar mocht het gesprek er op komen dan zou ik wel zeggen dat ik ook wel eens gebruik of gebruikt heb. Ik zou het als ouder ook liever weten dat mijn kind gebruikt zodat ik dat allemaal een beetje kan sturen. Wat me overigens geen goed idee lijkt is gebruiken waar je kinderen bij zijn, dat vind ik wel echt het slechte voorbeeld geven. Maarja, aan de andere kant drinken mensen ook wel eens een biertje of wijntje waar kinderen bij zijn. Het blijft gewoon een bijzonder lastige kwestie, en dat is toch hoofdzakelijk door het enorme taboe wat er op drugs heerst.

Het is ook logisch dat je als ouder wil dat je kind geen drugs gebruikt. Ik denk dat wij dat als drugsgebruikers zelf ook nog het liefst zien als we ooit kinderen krijgen (of misschien al hebben). Maar ontkomen eraan doe je toch niet. Denk dat je alleen iets bij je kind echt kan overbrengen wat betreft drugsgebruik als je dat op een onbevooroordeelde manier doet. Als je een lekker puberend kind hebt moet je daar denk ik al helemaal voorzichtig mee omgaan.

De strengste ouders veroorzaken vaak de losbandigste kinderen. Met werkelijk alles verbieden, beginnend bij alcohol, bereik je naar mijn mening het averechtse effect.
Ik zou als ouder drugs natuurlijk nooit adviseren aan mijn kinderen, maar als mijn kind zou thuiskomen met een specifieke vraag over eenderwelke drug zou ik er niet over liegen.

Wat dat betreft vind ik dat mijn ouders het wat slecht aanpakken. Ze zijn heel onverschillig en negatief over alle drugs buiten alcohol, gewoonweg omdat ze er niks over weten en nooit gebruikt hebben. Met de wetenschap hoe overdreven ze over wiet denken (volgens mij denken ze dat dit veel en veel erger is dan alcohol) durf ik ze dus echt niks te vertellen over mijn drugsgebruik.

Misschien hebben wij wel een voordeel ten opzichte van ouders die nooit zelf wat hebben gebruikt. Dat voordeel is dat we het wellicht eerder doorhebben als onze kinderen wat gebruikt hebben en daar dan een open en fijn gesprek over kunnen hebben.

Psychedelibee zei:

Ik heb nog geen kinderen, maar ik denk hier wel eens over na. Met name omdat mijn zus kinderen heeft en redelijk open tegen ze is over drugs gebruik. Ik was er altijd tegen, aangezien ik in de basis vind dat je als ouder een goed voorbeeld zou moeten zijn. Tegelijkertijd, ben ik het ook wel eens met wat de anderen hierboven hebben gezegd over open zijn waardoor je kind eerder de waarheid zal vertellen. Ik vind het sowieso heel dubbel, want de hele maatschappij is bijzonder open (ook tegen kinderen) over alcohol, maar wanneer het over drugs gaat is het in enen een probleem.

Ik denk dat ik het zelf niet direct zou vertellen, maar mocht het gesprek er op komen dan zou ik wel zeggen dat ik ook wel eens gebruik of gebruikt heb. Ik zou het als ouder ook liever weten dat mijn kind gebruikt zodat ik dat allemaal een beetje kan sturen. Wat me overigens geen goed idee lijkt is gebruiken waar je kinderen bij zijn, dat vind ik wel echt het slechte voorbeeld geven. Maarja, aan de andere kant drinken mensen ook wel eens een biertje of wijntje waar kinderen bij zijn. Het blijft gewoon een bijzonder lastige kwestie, en dat is toch hoofdzakelijk door het enorme taboe wat er op drugs heerst.

Klik om te vergroten...

Het is zeker een voordeel als je zelf gebruikt hebt en het daardoor eerder herkent. Toen ik nog thuis woonde kwam ik vaak genoeg om 9 in de ochtend thuis met gigantische doppen en me ouders hadden helemaal niks door haha.

bobsacamano zei:

Misschien hebben wij wel een voordeel ten opzichte van ouders die nooit zelf wat hebben gebruikt. Dat voordeel is dat we het wellicht eerder doorhebben als onze kinderen wat gebruikt hebben en daar dan een open en fijn gesprek over kunnen hebben.

Klik om te vergroten...

Ikzelf zou idd zien/weten/doorhebben als een kind van mij ooit iets zou gebruiken, maar ben echt zo blij dat mijn ouders het niet doorhadden. Zou er niet aan moeten denken dat mijn ouders het wel zagen en er een 'open en fijn gesprek' erover hadden willen voeren. Lijkt mij dat geen enkele puber dat leuk zou vinden eigenlijk, haha, maar goed.

Als mijn ouders er voor open zouden staan zou ik het best een keer met ze erover willen hebben......

Ik ben eigenlijk wel blij dat ik het waarschijnlijk wel herken bij mijn eventueel toekomstige kinderen

Mijn vriend en ik gebruiken allebei wel eens wat, en we zijn al wat jaar samen dus ook wel besproken hoe we dat vorm zouden geven als we ooit kinderen zouden krijgen.

Zijn vader weet redelijk wat wij doen wat drugs betreft en vindt dat helemaal prima mits de frequentie en hoeveelheid binnen de perken blijft. Zelf is ie er ook niet vies van, het is wel echt iemand die er van kan genieten om de psychonaut uit te hangen en hij is een groot voorstander van therapeutisch gebruik van MDMA, maar ook een keurige meneer met een fulltime baan. Ik vind dat geweldig zo iemand Het is momenteel zelfs zo dat we nog wat M en acid voor 'm hebben liggen

Mijn moeder weet dat we blowen, maar meer ook niet denk ik. Ik peil wel eens wat ze er van vindt dat er mensen zijn die drugs doen en dan komt het er toch op neer dat ze liever heel bewust d'r oogklepjes ophoudt. Ook prima hoor, ze doet verder niet moeilijk ofzo.

En zelf? Tsja, hangt er ook wel een beetje van af, maar ik denk dat wanneer ze er naar vragen, ik altijd eerlijk over zal zijn, zoals ik hoop dat ze naar mij toe zijn. Ik ben van mening dat je kinderen nóóit als achterlijke mini-me's moet beschouwen ongeacht hun leeftijd. Het zijn bewuste individuen die hun eigen keuzes kunnen en zullen maken. Dan kan jij ze beter begeleiden hierin door ze voldoende informatie te verschaffen en te laten weten dat ze bij je terecht kunnen als er iets aan de hand is, óók als dat 'iets' drugs betreft. Ik denk dat wanneer je hen eerlijkheid en kennis verschaft zij ook minder snel losbandig zullen zijn. Ik heb sowieso liever dat mijn kinderen als ze oud genoeg zijn een jointje roken in m'n achtertuin, dan dat ze in een steegje hangen met een fles drank. Of ik er gezellig bij kom zitten weet ik dan weer niet, een blowende moeder is misschien niet heel cool