#1
Veel geluk voor de komende tijd toegewenst @Fenrir . Ik zal je hier missen maar hoop meer dat het snel weer beter gaat met je.
Update Fenrir
73 antwoorden
17 weergaven
18-5-2026
#2
Ik ben hier nog niet zo lang lid en ken je niet echt, maar net het topic een beetje doorgelezen. Wel herkenbaar van de depressies. Rot dat het nu weer wat minder gaat. Maar goed van je dat je de tijd voor jezelf neemt en weer gaat kijken naar een behandeling. Veel sterkte!
#3
Leuk man! Waardering is altijd goed natuurlijk. Ik snap dat je twijfelt na zo'n lange tijd thuis gezeten te hebben, maar wat heb je te verliezen met die baan aannemen? In het ergste geval zeg je die baan toch weer op en dan sta je weer precies waar je nu staat, je kunt er niet echt op achteruit gaan lijkt me.Update: er is mij een betaalde functie aangeboden op mijn vrijwilligerswerk!
Ik twijfel nog of ik hem aanneem, aangezien dat wel meteen heel veel verantwoordelijkheid is voor iemand die pas een maand weer actief is. Maar het voelt goed om gewaardeerd te worden!
#4
Gefeliciteerd man, supergoed nieuws! Maar proberen een realistische afweging te maken en dan gewoon de beste keuze maken. Dat zal jou vast goed af gaan.Update: er is mij een betaalde functie aangeboden op mijn vrijwilligerswerk!
Ik twijfel nog of ik hem aanneem, aangezien dat wel meteen heel veel verantwoordelijkheid is voor iemand die pas een maand weer actief is. Maar het voelt goed om gewaardeerd te worden!
Ik ben een beetje druk, maar zal binnenkort ook inhaken op dit topic. Veel succes!
#5
Leuk man! Waardering is altijd goed natuurlijk. Ik snap dat je twijfelt na zo'n lange tijd thuis gezeten te hebben, maar wat heb je te verliezen met die baan aannemen? In het ergste geval zeg je die baan toch weer op en dan sta je weer precies waar je nu staat, je kunt er niet echt op achteruit gaan lijkt me.
Goed advies heren, bedanktGefeliciteerd man, supergoed nieuws! Maar proberen een realistische afweging te maken en dan gewoon de beste keuze maken. Dat zal jou vast goed af gaan.
Ik ben een beetje druk, maar zal binnenkort ook inhaken op dit topic. Veel succes!
#6
Gefeliciteerd @Fenrir !
Fijn dat het steeds beter met je gaat en super dat je waardering krijgt op je werk!
Fijn dat het steeds beter met je gaat en super dat je waardering krijgt op je werk!
#7
Gefeliciteerd @Fenrir !
Fijn dat het steeds beter met je gaat en super dat je waardering krijgt op je werk!
Dank je wel Eik!
Ik heb trouwens besloten dat deze functie, met alle verantwoordelijkheid die erbij hoort, momenteel nog niet aan mij besteed is. Pessimisme? Wijsheid? Ik ben in ieder geval trots op mezelf dat ik mijn twijfel herken en erken, en ook nog "Nee" heb durven zeggen.
Baby steps, maar wel in de goede richting
#8
Soms is het vermijding. Dan kan het goed zijn te proberen om dat te doorbreken. Soms is het echter noodzakelijke voorzichtigheid om te voorkomen dat je in overhaasting of het willen ''forceren'' van verder herstel dat wat je nu heb opgebouwd weer dreigt te verliezen. Ik hoop dat je de juiste beslissing hebt genomen door voor nu nog even ''nee'' te zeggen.Ik heb trouwens besloten dat deze functie, met alle verantwoordelijkheid die erbij hoort, momenteel nog niet aan mij besteed is. Pessimisme? Wijsheid? Ik ben in ieder geval trots op mezelf dat ik mijn twijfel herken en erken, en ook nog "Nee" heb durven zeggen.
Baby steps, maar wel in de goede richting![:)]()
#9
Dit klinkt logisch hoor. Hoewel een heleboel narigheden je kunnen overkomen, moet je toch echt ook zelf stappen zetten om je weer beter te gaan voelen. Je hebt zelf de keuze om de rest van je leven depressief op je slaapkamer te zitten, of toch één ander te proberen; niemand anders gaat je eruit sleuren. Dit even náást dat depressief zijn natuurlijk ook heel zwaar en heftig is.Het beste antwoord dat ik kan geven, stom als het klinkt, is dat ik het gewoon zat was en de beslissing heb genomen om niet meer vast te zitten. Dat antwoord is onvolledig, en eigenlijk zelfs onjuist, maar verklaart het beste de verandering die in gang is gezet. Ik ga er nog eens over nadenken, en als ik een beter antwoord heb pen ik het hier wel neer![:)]()
Ik heb mezelf toendertijd uit wanhoop de straat op gesleept, toch maar gaan hardlopen 'want ze zeggen dat het goed voor je is'. Wat ben ik blij dat ik dat ben gaan doen. Sporten is nu juist echt mijn uitlaatklep.
#10
Ik heb mezelf toendertijd uit wanhoop de straat op gesleept, toch maar gaan hardlopen 'want ze zeggen dat het goed voor je is'. Wat ben ik blij dat ik dat ben gaan doen. Sporten is nu juist echt mijn uitlaatklep.
Dat herken ik, door sporten maakt je lichaam stoffen aan waar je je beter door gaat voelen dus het positieve effect is niet alleen psychisch, je bent buiten en je wordt moe, maar ook chemisch. Het heeft mij zeker geholpen door duistere periodes heen te komen.
En goed dat je dicht bij jezelf blijft @Fenrir.
Crawl -> Walk -> Run.
#11
Dit klinkt logisch hoor. Hoewel een heleboel narigheden je kunnen overkomen, moet je toch echt ook zelf stappen zetten om je weer beter te gaan voelen. Je hebt zelf de keuze om de rest van je leven depressief op je slaapkamer te zitten, of toch één ander te proberen; niemand anders gaat je eruit sleuren. Dit even náást dat depressief zijn natuurlijk ook heel zwaar en heftig is.
Ik heb mezelf toendertijd uit wanhoop de straat op gesleept, toch maar gaan hardlopen 'want ze zeggen dat het goed voor je is'. Wat ben ik blij dat ik dat ben gaan doen. Sporten is nu juist echt mijn uitlaatklep.
Dat herken ik, door sporten maakt je lichaam stoffen aan waar je je beter door gaat voelen dus het positieve effect is niet alleen psychisch, je bent buiten en je wordt moe, maar ook chemisch. Het heeft mij zeker geholpen door duistere periodes heen te komen.
En goed dat je dicht bij jezelf blijft @Fenrir.
Crawl -> Walk -> Run.
You live and you learn
Het beste antwoord dat ik kan geven, stom als het klinkt, is dat ik het gewoon zat was en de beslissing heb genomen om niet meer vast te zitten. Dat antwoord is onvolledig, en eigenlijk zelfs onjuist, maar verklaart het beste de verandering die in gang is gezet. Ik ga er nog eens over nadenken, en als ik een beter antwoord heb pen ik het hier wel neer![:)]()
Een iets beter antwoord: eind augustus / begin september zat ik in één van mijn donkerste periodes tot nog toe, maar was ik niet suïcidaal. Ook niet catatonisch of psychotisch of anderszijds rijp voor het gesticht. Aangezien ik al die ontsnappingsmogelijkheden niet had kón ik alleen maar kiezen tussen me kut blijven voelen of proactief zijn. Optie twee was fijner
#12
Maar wat maakt nou dat je die beslissing hebt genomen, die beslissing überhaupt kon nemen, en daar ook echt naar bent gaan handelen? Het lijkt alsof je daar niet echt een antwoord op hebt. Toch vind ik dat totaal niet raar. Ik herken het. Na vele jaren heb ik zelf het antwoord ook nog steeds niet. Op m'n 17e/18e zwaar depressief geweest. Op een gegeven moment was ik haast geobsedeerd met zelfmoordplannen. Alles tot in de kleinste details uitgewerkt. Toen kwam het einde van de middelbare school in zicht, waar ik gewoon een ongelofelijke kuttijd heb gehad in al die jaren. Het leven had voor mij op dat punt voor mijn gevoel gewoon geen zin meer. Ik had niets, zo voelde het. Dit gaf me gaandeweg echter een soort gevoel van vrijheid, gek genoeg. Elke dag dat ik naar bed ging 's avonds, had ik weer een dag voor het leven gekozen, besefte ik me. Waarom dan? Ik had toch immers niks? Nee, nu niet... maar ik had wél een toekomst. Bovendien, als ik nu niks heb, wat heb ik dan te verliezen? Niks toch? Toen heb ik op een gegeven moment de knop omgezet. Ik had me voorgenomen na de middelbare school gewoon een nieuw leven te beginnen. Nieuwe omgeving, nieuwe mensen. Ik koos ook voor wat ik diep van binnen wilde, in plaats van wat iedereen van me verwachtte. Tot ieders verbijstering uitgeschreven voor scheikunde, ingeschreven voor psychologie. M'n ouders in verwarring, voor gek verklaard door mijn mentor, m'n scheikundeleraar over de rooie. Het boeide me allemaal niet. Ik ging nu mijn eigen weg. [Uiteindelijk was psychologie het toch ook niet voor mij, maar het heeft me desondanks wel nieuwe kansen geboden: ik bewandel nu een zijweg waarvan ik denk/verwacht dat die beter aansluit op mijn visie en levenswijze.]Het beste antwoord dat ik kan geven, stom als het klinkt, is dat ik het gewoon zat was en de beslissing heb genomen om niet meer vast te zitten.
Anyway, hoe je het geflikt hebt? Je komt er misschien nooit achter. Maar dát je het geflikt hebt, dat staat. Dat neemt geen mens je meer af. Ik hoop echt oprecht dat je de stijgende lijn weet vast te houden. Het leven is je gegund man, echt waar.
#13
Maar wat maakt nou dat je die beslissing hebt genomen, die beslissing überhaupt kon nemen, en daar ook echt naar bent gaan handelen? Het lijkt alsof je daar niet echt een antwoord op hebt. Toch vind ik dat totaal niet raar. Ik herken het. Na vele jaren heb ik zelf het antwoord ook nog steeds niet. Op m'n 17e/18e zwaar depressief geweest. Op een gegeven moment was ik haast geobsedeerd met zelfmoordplannen. Alles tot in de kleinste details uitgewerkt. Toen kwam het einde van de middelbare school in zicht, waar ik gewoon een ongelofelijke kuttijd heb gehad in al die jaren. Het leven had voor mij op dat punt voor mijn gevoel gewoon geen zin meer. Ik had niets, zo voelde het. Dit gaf me gaandeweg echter een soort gevoel van vrijheid, gek genoeg. Elke dag dat ik naar bed ging 's avonds, had ik weer een dag voor het leven gekozen, besefte ik me. Waarom dan? Ik had toch immers niks? Nee, nu niet... maar ik had wél een toekomst. Bovendien, als ik nu niks heb, wat heb ik dan te verliezen? Niks toch? Toen heb ik op een gegeven moment de knop omgezet. Ik had me voorgenomen na de middelbare school gewoon een nieuw leven te beginnen. Nieuwe omgeving, nieuwe mensen. Ik koos ook voor wat ik diep van binnen wilde, in plaats van wat iedereen van me verwachtte. Tot ieders verbijstering uitgeschreven voor scheikunde, ingeschreven voor psychologie. M'n ouders in verwarring, voor gek verklaard door mijn mentor, m'n scheikundeleraar over de rooie. Het boeide me allemaal niet. Ik ging nu mijn eigen weg. [Uiteindelijk was psychologie het toch ook niet voor mij, maar het heeft me desondanks wel nieuwe kansen geboden: ik bewandel nu een zijweg waarvan ik denk/verwacht dat die beter aansluit op mijn visie en levenswijze.]
Supernice dat het goed voor je heeft uitgepakt! Wat voor zijweg bewandel je nu, als ik zo brutaal mag zijn?
Anyway, hoe je het geflikt hebt? Je komt er misschien nooit achter. Maar dát je het geflikt hebt, dat staat. Dat neemt geen mens je meer af. Ik hoop echt oprecht dat je de stijgende lijn weet vast te houden. Het leven is je gegund man, echt waar.
Bedankt
#14
Dat mag je... :P Ik PM wel effe.Wat voor zijweg bewandel je nu, als ik zo brutaal mag zijn?
#15
Zó moe van de afgelopen dagen! (Vandaag huisraad nichtje verhuisd en gisteren haar nieuwe huis geschilderd en gepoetst, maandag een houten barkruk gemaakt voor iemand, zondag gevrijwilligerswerkt, zaterdagmiddag/-avond vriendin gesteund die net weer met antidepressiva begonnen is, vrijdag technofeest en pas om negen uur naar bed.)
Ook heb ik @Lytje pole @Iskra @Psilocyloner @Roze olifant nog niet geantwoord. Over een paar dagen, ik heb nu geen mentale bandbreedte over voor communicatie![:wink:]()
Morgen wéér om acht uur de wekker, argh. Welterusten DF.
Ook heb ik @Lytje pole @Iskra @Psilocyloner @Roze olifant nog niet geantwoord. Over een paar dagen, ik heb nu geen mentale bandbreedte over voor communicatie
Morgen wéér om acht uur de wekker, argh. Welterusten DF.
#16
Kom dit topic nu pas tegen, maar ik wou mededelen dat ik me ontzettend herken in je verhaal en je topics erover ook allemaal heb gelezen. Wat die truffeltrip betreft, mensen noemen het vaak een bad trip als ze zich niet goed hebben gevoeld, maar hoe "slechter" ik ben gegaan tijdens een trip hoe meer ik er van heb geleerd. "Fijn" dat jij dat ook zo hebt ervaren.
Supergoed dat je kleine aanpassingen maakt en er al wat van merkt. Hoe gaat het nu met je?
Ik merk rond de feestdagen zelf dat ik ongewenst melancholisch wordt (terwijl ik niet eens zoveel heb met kerst, maar opdringerige maatschappelijke eisen voor kerst die niet waar te maken zijn zonder echt familie waar je geconfronteerd wordt enzovoorts), hoop dat je nog steeds positieve effecten merkt en het liefst nog meer dan eerst.
Supergoed dat je kleine aanpassingen maakt en er al wat van merkt. Hoe gaat het nu met je?
Ik merk rond de feestdagen zelf dat ik ongewenst melancholisch wordt (terwijl ik niet eens zoveel heb met kerst, maar opdringerige maatschappelijke eisen voor kerst die niet waar te maken zijn zonder echt familie waar je geconfronteerd wordt enzovoorts), hoop dat je nog steeds positieve effecten merkt en het liefst nog meer dan eerst.
#17
Kom dit topic nu pas tegen, maar ik wou mededelen dat ik me ontzettend herken in je verhaal en je topics erover ook allemaal heb gelezen. Wat die truffeltrip betreft, mensen noemen het vaak een bad trip als ze zich niet goed hebben gevoeld, maar hoe "slechter" ik ben gegaan tijdens een trip hoe meer ik er van heb geleerd. "Fijn" dat jij dat ook zo hebt ervaren.
Supergoed dat je kleine aanpassingen maakt en er al wat van merkt. Hoe gaat het nu met je?
Ik merk rond de feestdagen zelf dat ik ongewenst melancholisch wordt (terwijl ik niet eens zoveel heb met kerst, maar opdringerige maatschappelijke eisen voor kerst die niet waar te maken zijn zonder echt familie waar je geconfronteerd wordt enzovoorts), hoop dat je nog steeds positieve effecten merkt en het liefst nog meer dan eerst.
Dank je wel! Hopelijk gaat het jou nu ook goed af (?)
Ik denk inderdaad dat moeilijke trips de nuttigste kunnen zijn. Then again heb ik nog nooit een "klassieke" bad trip gehad, misschien dat een eeuwigheid gefolterd worden door Satan of zoiets minder nuttig is en vooral heel stom
Het gaat nu wel oké. Net heel ziek geweest, mijn ritme is weg door de feestdagen, en ik heb soms moeite met mijn energie goed inschatten en nuttig besteden, dus ik heb de afgelopen weken een beetje een dipje. Die is vooral fysiek en energetisch though, ik zit wel nog goed in mijn vel. Ik verwacht over een weekje weer gezond en actief te zijn!
Tja, kerst... gelukkig heb ik het meeste weten te vermijden, afgezien van hier en daar twee kerstliedjes tijdens het boodschappen doen en een paar lowkey dingen met vrienden en familie die gewoon gezellig waren. Ik ben blij dat ik niet in een winkel werk en twee maanden lang alle kerstbullshit heb moeten verdragen haha
#18
't Is al even geleden dat ik een update heb geplaatst. Het wordt meteen een dienstmededeling: de komende dagen/weken zal ik weinig tot niet online zijn op het forum (en op Kik, dat ik samen met alle niet-DF-gerelateerde social media-apps tijdelijk verwijderd heb). Dit omdat het de laatste weken aardig kut met me gaat en ik even rust nodig heb; en ook in verband met wat hulpopties die ik momenteel verken die veel tijd en energie gaan vreten, waaronder mogelijkheden bespreken met de gemeente voor een uitkering en een nieuw behandeltraject op gang proberen te krijgen (waarschijnlijk medicatie).
Ik heb dit al aangegeven bij mijn lieftallige medemods en zij zullen de komende tijd, samen met lieftallige admin @MacLeod, zonder mij zorgen dat het forum netjes blijft en dat jullie rekels je een beetje gedragen![:wink:]()
Verder heb ik momenteel weinig te melden. Fenrir out![:peace2:]()
Ik heb dit al aangegeven bij mijn lieftallige medemods en zij zullen de komende tijd, samen met lieftallige admin @MacLeod, zonder mij zorgen dat het forum netjes blijft en dat jullie rekels je een beetje gedragen
Verder heb ik momenteel weinig te melden. Fenrir out
#19
Nog een update:
Zoals ik op 27 december al zei had ik in de kerstvakantie een terugval; ondertussen ben ik weer op het goede spoor. Het bevestigt maar weer hoe belangrijk een dagbesteding en een goed nachtritme zijn.
![:openmouth:]()
![:)]()
![:tongueout:]()
Einde Update
Zoals ik op 27 december al zei had ik in de kerstvakantie een terugval; ondertussen ben ik weer op het goede spoor. Het bevestigt maar weer hoe belangrijk een dagbesteding en een goed nachtritme zijn.
*​
Ondertussen heb ik weer genoeg te doen. Naast mijn aanstelling als mod hier en mijn vaste verplichtingen op maandag en zondag heb ik ook een vol programma, getuige deze week: net terug van een avondje bankhangen met een goede vriend, morgen een workshop familieopstellingen en daarna op en neer naar Tilburg naar een vriendin om wat kleren op te pikken die ze niet meer wil (roze Adidasvest! Kleurige legging!) en zaterdag een tripje met wat vrienden. Zondag naar mijn ouders voor een verjaardagsdiner met het gezin. Vijfentwintig word ik alweer *​
Voor het tripje van zaterdag wordt trouwens 2C-B genomen in plaats van LSD, aangezien één van de firsttimers heeft aangegeven momenteel niet in de juiste headspace te zitten om iets nieuws te proberen (dat bovendien zo lang duurt). Ik ben erg blij en trots dat hij dit durft aan te geven (het is toch niet leuk om als partypooper gezien te worden), en een 2C-B-tripje is natuurlijk ook erg leuk *​
Na maanden twijfelen toch maar de stap genomen om mijn haar af te knippen en mijn hoofd helemaal glad te scheren en het bevalt nog beter dan ik gehoopt had! Ook trots op mezelf dat ik het toch durfde.*​
Slaaphygiëne is nog even een minpuntje, daar moet ik weer hard aan gaan werken.*​
Gisteren knipoogde een knappe vrouw in het wild naar me, na wat geglimlach en blikken over en weer. Dat is me nog nooit overkomen. Voelt goed Einde Update
#20
knap of niet, het is sowieso +1
Je hebt haar nieuwsgierig gemaakt
Je hebt haar nieuwsgierig gemaakt