Het beste antwoord dat ik kan geven, stom als het klinkt, is dat ik het gewoon zat was en de beslissing heb genomen om niet meer vast te zitten.
Maar wat maakt nou dat je die beslissing hebt genomen, die beslissing überhaupt kon nemen, en daar ook echt naar bent gaan handelen? Het lijkt alsof je daar niet echt een antwoord op hebt. Toch vind ik dat totaal niet raar. Ik herken het. Na vele jaren heb ik zelf het antwoord ook nog steeds niet. Op m'n 17e/18e zwaar depressief geweest. Op een gegeven moment was ik haast geobsedeerd met zelfmoordplannen. Alles tot in de kleinste details uitgewerkt. Toen kwam het einde van de middelbare school in zicht, waar ik gewoon een ongelofelijke kuttijd heb gehad in al die jaren. Het leven had voor mij op dat punt voor mijn gevoel gewoon geen zin meer. Ik had niets, zo voelde het. Dit gaf me gaandeweg echter een soort gevoel van vrijheid, gek genoeg. Elke dag dat ik naar bed ging 's avonds, had ik weer een dag voor het leven gekozen, besefte ik me. Waarom dan? Ik had toch immers niks? Nee, nu niet... maar ik had wél een toekomst. Bovendien, als ik nu niks heb, wat heb ik dan te verliezen? Niks toch? Toen heb ik op een gegeven moment de knop omgezet. Ik had me voorgenomen na de middelbare school gewoon een nieuw leven te beginnen. Nieuwe omgeving, nieuwe mensen. Ik koos ook voor wat ik diep van binnen wilde, in plaats van wat iedereen van me verwachtte. Tot ieders verbijstering uitgeschreven voor scheikunde, ingeschreven voor psychologie. M'n ouders in verwarring, voor gek verklaard door mijn mentor, m'n scheikundeleraar over de rooie. Het boeide me allemaal niet. Ik ging nu mijn eigen weg. [Uiteindelijk was psychologie het toch ook niet voor mij, maar het heeft me desondanks wel nieuwe kansen geboden: ik bewandel nu een zijweg waarvan ik denk/verwacht dat die beter aansluit op mijn visie en levenswijze.]
Anyway, hoe je het geflikt hebt? Je komt er misschien nooit achter. Maar dát je het geflikt hebt, dat staat. Dat neemt geen mens je meer af. Ik hoop echt oprecht dat je de stijgende lijn weet vast te houden. Het leven is je gegund man, echt waar.