#1
Groot respect. Jouw situatie ken ik niet. Het gevecht tegen depressie wel.
I salute you!
Depressie is gewoon kut. Hoe gaat het momenteel met jou - ben je het gevecht aan het winnen/heb je al gewonnen?
Wat fijn dat het in de tussentijd al beter gaat. Sterkte! Gaat goed komenRemember dat herstel geen schuine stijgende lijn is, maar heel rommelig gaat met betere perioden en terugval er tussendoor.. Ik was (en ben) vaak bang om opnieuw depressief te worden als ik me weer een week slecht voel, en het is natuurlijk goed om alert daarop te zijn, maar wees daarin ook een beetje mild voor jezelf (ook goed advies voor mezelf hehe)
Altijd lief voor jezelf zijn
Ik verwacht geen perfecte stijgende lijn, maar als het voorlopig geen plateau (of dalende lijn) wordt ben ik allang tevreden!
Top @Fenrir!
Een heel open en eerlijke post, fijn om te horen dat het weer de goede kant op gaat met je.![]()
Hartstikke fijn! Bedankt
Ik heb ervaring met jarenlang depressie en ik moet zeggen dat je zeker een grote stap hebt gemaakt, en ookal ken ik je niet zo goed ik heb wel respect voor je en ik hoop dat het steeds beter met je zal gaan.
lekker bezig!
Dank je wel, en bedankt voor het delen. Hoe gaat het met jou? Hopelijk ben jij er ondertussen al lang klaar mee.
Wat een eerlijk en open bericht Fenrir. Mooi om te zien dat het forum er niet alleen is om te posten hoe space/stoned/high we zijn en wat voor domme acties we nu weer uitgevoerd hebben.
Depressie is een asshole, en slapeloosheid ook, en samen zijn ze al helemaal geen prettig gezelschap. Goed om te horen dat er licht aan het einde van de tunnel is. Sterkte kerel! En veel geluk en nog meer beterschap gewenst voor de komende tijd en in de toekomst, keep us updated.
P.S. Hoe was de eerste keer op de weekendschool?
P.S. 2: Waar vind je de motivatie om iedere dag te koken? Is daar een techniek voor? Ik ben daar dus echt al 12 jaar te lui voor. :')
Heerlijk dat gesprekken hier over alles mogen gaan, en dat mensen ook advies en steun bieden aan anderen met een probleem, of een verslaving, of een chronische ziekte, of ...
De eerste keer weekendschool was top! De werknemers en vrijwilligers zijn tof, en de leerlingen ook heel lief (in mijn herinnering zijn pubers assholes maar dat is helemaal niet zo). Uit het werk dat ik verricht heb haalde ik ook veel voldoening. Tja, ik kan een minder cryptische omschrijving op pb gooien als je héél nieuwsgierig bent.
Ieder dag koken komt door een heleboel redenen, namelijk:
- Ik kook al sinds ik bij het aanrecht kan dus het is geen moeilijk karwei
- Sinds mijn 17de of zo heb ik sowieso minstens de helft van de tijd gekookt om mijn moeder te ontzien vanwege haar gezondheid (en nu dus elke dag, tot ze klaar zijn met bestralen in ieder geval)
- Ik vind het leuk om interessante dingen op tafel te zetten
én natuurlijk:
- Ik hou enorm van lekker eten, en bijna niemand kookt zo lekker als ik (het is niet arrogant als het waar is, toch?
Bedankt voor je lieve reactie RO, en alle anderen ook trouwens!