Trippen om relatiebreuk

Rivalrie zei:

Heb je wel eens een open relatie overwogen? Het klinkt namelijk alsof je nog veel van haar houdt... maar zij lijkt niet trouw te kunnen zijn... lastig hoor. Zelf geloof ik niet zo in monogamie al ben ik in mijn huidige relatie wel monogaam 😁

Klik om te vergroten...

Nou open relatie... Voel ik niet perse iets voor. Maar 1 ding weet ik zeker, ik ga nooit meer iemand te huwelijk vragen. Ook niet als de vrouw waarmee ik ben dit wilt... Want zie hoe het uitpakt.

Voorlopig kan ik er nog niet aan denken maar in het nieuwe jaar zal ik zeker op zoek gaan naar leuke avontuurtjes 😉 vastigheid komt wel weer op m'n pad als ik daar aan toe ben.

Space Criminal zei:

Bedankt voor je bericht!

Medelijden heb ik zeker... Iedereen keert nu de rug naar haar. En aangezien ze geen 'echte' vrienden heeft sliep ze zelf bij de zus van een vriendin die ze helemaal niet kent. In een plaats waar ze nog nooit geweest is. Ze zei dingen als, ik kan beter doodgaan en opnieuw beginnen. Dus ik voelde dat ze het nodig had om een 2e kans te krijgen om als vrienden er voor elkaar te zijn. Ondanks alles hou ik nog steeds van haar en het blijft enorm pijnlijk.

Ik zie mezelf weliswaar als het slachtoffer, maar ik wil niet in de slachtofferrol blijven. Zij is de grootste verliezer en zij leert hier de grootste les. Voor mij is het alleen pijnlijk en moeilijk om hier doorheen te komen. Zeker omdat ik iedereen behandel zoals ik zelf ook behandeld zou willen worden. Ik geloof heilig in karma en omdat ik haar nu tegemoet kom door haar te helpen is alleen maar positief.

Toch voelde het niet als slecht om haar in d'r pyjama het huis uit te zetten aangezien zij met al haar leugens mij misleid heeft. Keiharde klap door ineens te zeggen dat ze twijfels heeft, nergens aan wil werken en per direct zelf op zoek gaat naar een woning.... Het ging niet eens slecht tussen ons. Nu het duidelijk is dat ze met een ander naar bed is geweest verklaart dit wel haar gedrag. Maar als het aan haar lag bleef ze met haar schijnheiligheid elke avond nog tegen mij aankruipen en dag maakt dat ik geen spijt heb van mijn uitlatingen en gedrag op die avond. Toen ik haar confronteerde dat ik wist dat ze was vreemdgegaan bleef ze nog steeds liegen. En als ik niet was doorgegaan had ze voor eeuwig hiermee blijven rondlopen. Nu leert ze wel haar les en kunnen we nog steeds normaal praten.

Het moeilijkste stuk blijft dat het niet eens slecht ging tussen ons. Het enige probleem, de oorzaak van alles, is dat ze zich niet verder durft open te stellen. We hebben dus nooit ergens aan gewerkt. Ze vertoonde wel vluchtgedrag sinds het aanzoek maar als ik er naar vroeg zei ze alleen dat ik haar tijd moest geven om eraan te wennen... Terwijl het haar idee was.

Vandaag is ze de hele dag bij mij thuis geweest, ik was werken. Ze heeft zelf wat spullen ingepakt Ed. Straks zie ik haar weer.

Klik om te vergroten...

Je hebt het allemaal helder, dat lijkt me prettig en nuttig om met de situatie te dealen.
Knap van je!

Space Criminal zei:

Dus ik voelde dat ze het nodig had om een 2e kans te krijgen om als vrienden er voor elkaar te zijn.

Klik om te vergroten...

Space Criminal zei:

Vandaag is ze de hele dag bij mij thuis geweest, ik was werken. Ze heeft zelf wat spullen ingepakt Ed. Straks zie ik haar weer.

Klik om te vergroten...

Is dit die 2e kans waar je het over had?
Ik volg je al vanaf het begin maar heb weinig toe te voegen aandeel rest. Vind dat je het allemaal goed aanpakt hebt, echt waar. Wat is de bedoeling nu dan? Als je dat wil delen natuurlijk ☺️

Zeelanddude zei:

Wat is de bedoeling nu dan? Als je dat wil delen natuurlijk

Klik om te vergroten...

Ik ga dit zeker delen, maar ik merk dat ik er te veel mee bezig ben geweest vandaag... Dus ik kom er morgen even op terug. Ff m'n gedachten verzetten en rustig worden.

Space Criminal zei:

Ik ga dit zeker delen, maar ik merk dat ik er te veel mee bezig ben geweest vandaag... Dus ik kom er morgen even op terug. Ff m'n gedachten verzetten en rustig worden.

Klik om te vergroten...

Komt goed dan en doe rustig aan.
Even tot rust komen is wel belangrijk ja. Heb je eigenlijk het idee dat je de situatie’s, soort van bewuster meemaakt, omdat je opschrijft wat er gebeurt?

Zeelanddude zei:

Komt goed dan en doe rustig aan.
Even tot rust komen is wel belangrijk ja. Heb je eigenlijk het idee dat je de situatie’s, soort van bewuster meemaakt, omdat je opschrijft wat er gebeurt?

Klik om te vergroten...

Ik schrijf naast dit forum nog veel meer op over de situatie. Dat helpt me zeker om dingen in kaart te brengen en een plekje te geven.

Iemand zei laatst tegen mij: zie het als een kans om pijn om te zetten in liefde. Om daarmee zelf te groeien en jezelf te overstijgen...
Het lukt mij nog niet helemaal hoor, al die negativiteit omzetten in liefde. Maar dat is wel waar ik uiteindelijk naartoe wil. Woede vasthouden is zinloos en heb je vooral zelf last van. Maar zo te lezen ben je zelf al snel tot zulk soort inzichten gekomen, ondanks dat het bij jou nog heel vers is allemaal. Goed bezig!

Zeelanddude zei:

Is dit die 2e kans waar je het over had?
Ik volg je al vanaf het begin maar heb weinig toe te voegen aandeel rest. Vind dat je het allemaal goed aanpakt hebt, echt waar. Wat is de bedoeling nu dan? Als je dat wil delen natuurlijk ☺

Klik om te vergroten...

Ik kon het niet laten om toch nog even van me af te schrijven.. Nu heb ik pas rust voor vandaag.

NiandraLades zei:

Iemand zei laatst tegen mij: zie het als een kans om pijn om te zetten in liefde. Om daarmee zelf te groeien en jezelf te overstijgen...
Het lukt mij nog niet helemaal hoor, al die negativiteit omzetten in liefde. Maar dat is wel waar ik uiteindelijk naartoe wil. Woede vasthouden is zinloos en heb je vooral zelf last van.

Klik om te vergroten...

Precies, ik wil alles zo positief mogelijk benaderen. Er zit een grote les in, en vooral voor haar. Ik wil ook dingen rechtzetten, nu ik die kans nog heb... Voordat ik haar loslaat. Zij sloot de deur, maar welke deur gaat ze nu kiezen. Ze is heel erg in de war en woede lost niks op. Ze heeft inzichten nodig en het lijkt erop dat ze voor het eerst sinds ik haar heb ontmoet op een hele andere manier begint te luisteren. Vaak als we vroeger wat dieper in emoties kwamen draaide er iets om bij haar van binnen. Alsof ze de knop van warm naar koud draaide. Maar nu ze helemaal staat te shaken van wat er allemaal gebeurt in haar leven kijkt ze me zo hulpeloos aan en zie ik haar met al haar echte emoties. En dat raakt mij heel diep in m'n hart.

Als je valt, val dan vooruit. Niet achteruit.

Ik val zoiezo vooruit, dat heb ik al met mezelf afgesproken. Maar zo besluiteloos als ze is, heeft ze nu gewoon een duwtje in d'r rug nodig. De jongen waarmee ze is vreemdgegaan zegt tegen iedereen dat hij niks in haar ziet en dat zij nu een makkelijke prooi is, maar tegen haar zegt hij dat hij echt gevoelens heeft en iets in haar ziet!?

Ik hoop gewoon dat ze zich beseft wie die jongen echt is want hij heeft haar op haar zwakste moment verleid, en doet dit nog steeds. Hij flirt met iedereen en pakt gewoon wat hij pakken kan. Ik heb er genoeg verhalen over gehoord. Gelukkig begint het langzaam tot haar door te dringen waar welke emoties vandaan komen. Ze was nog nooit vreemdgegaan in haar leven en ze zei, het overkwam mij gewoon. Ze had niet door wat ze aan het doen was. Alles leek nep, ze snapte er helemaal niks meer van.

Ik voel dat het juist is om te willen vergeven. Maar ik ben nog niet voldaan. We moeten nog stappen maken voordat de deur echt dicht is. Maar hij gaat dicht en mijn nieuwe deur die open gaat in 2020 wordt mijn meest uitdagende ooit. Ik ga binnekort plannen maken als m'n hoofd opgeruimd genoeg is van deze situatie en ik ga het leven verder consumeren zoals ik daar behoefte aan heb.

Ik lees dit nu pas... heavy. Fijne reacties van de mensen hierboven. Bij gebrek aan tijd om nu uitgebreider te reageren... heel erg veel sterkte met deze nare situatie @Space Criminal. Let goed op jezelf. <3

Ik heb vanmiddag de stoute schoenen aan getrokken.

Om half 5 heb ik 40mg 4-ho-met genomen.

Wat betreft het middel, het was een beetje zoals m'n afgelopen relatie was.... Ik miste de diepgang. Ik miste de creative vibe die truffels wel bieden. En ik vond er iets xtc achtig en tegelijkertijd iets opgefokts in zitten wat maakte dat de hele trip erg zwaar op mijn gevoel lag.

Ik probeerde een jointje te gaan draaien toen het effect ineens begon op te spelen. Vanaf het moment dat het opkwam werd ik verstijfd. Ik raakte in een verkrampte positie en wou liever helemaal niet bewegen. Ik betrapte mezelf er regelmatig op dat ik met opgetrokken schouders heel hoog aan het ademen was. Niet helemaal uitblaaste en eigenlijk verkrampte van alle ellende die nu speelt. De gehele trip had ik enorme last van een zenuwachtig ondertoontje. Ik voelde zo veel pijn en verdriet door alle keuzes van mijn ex. Het heeft mij heel diep geconfronteerd met alles wat er nu speelt. Uiteindelijk zat ik anderhalf uur in dezelfde positie op de bank. Toen ben ik opgestaan en ben gaan douchen. Ontspannen kleding aangedaan en verder gewerkt aan het jointje draaien project. Wat inmiddels al 2 uur stil lag. Ik moest me er echt toe zetten om überhaupt mijn arm uit te steken en een slok water te nemen. Ik verkrampte van alles. Het lag zo zwaar op m'n gevoel.

Het was een zware trip. Kep er weinig van genoten. Het was een soort confrontatie met een gevoels knoop. Ik denk dat ik meer voldoening uit een truffel trip had kunnen halen in deze fase. Dat middel spreekt tot mij op een heel ander level. De visuals vond ik vooral schaduwachtig, en de patronen die vormde hadden niet de schoonheid van een psilo trip. Ook met gesloten ogen miste ik de schoonheid van een echt plantmedicijn.

Maar ondanks de verkramping en alle negatieve dingen, heb ik nu wel uren lang zitten relativeren. Ik denk toch dat de trip goed geweest is. Ik en de confrontatie. Geen contact met de buitenwereld. Alleen thuis, althans er wonen hier ook 2 fantastisch lieve bengaalse katten. Wat ben ik toch blij met die 2. Het is echt een stelletje, ze likken erkaar helemaal af, slapen in elkaars armen. Zo mooi hoe liefdevol en puur die beesten zijn.

Al met al, denk ik dat dit middel iets eenmaligs was.

Met oud en nieuw iets gebruiken ben ik ook nog niet helemaal over uit. Voor de hele relatiebreuk had ik me bedacht om LSD (voor het eerst) te nemen en zo het nieuwe jaar in te gaan. Maar nu dit alles speelt weet ik niet zo goed wat nu juist is. Zoek ik nu de confrontatie te veel op, of helpt het me juist om te verwerken. En als ik LSD zou nemen, en me eigenlijk alleen maar geconfronteerd voel, kan ik dan wel gezellig oud en nieuw vieren... Ik weet niet eens of ik me wel prettig zal voelen om zo'n middel te nemen en met andere mensen te zijn. Allemaal twijfels, en bij twijfel niet inhalen.. Zo was het toch..? Maar de waaghals die ik soms kan zijn... Ik weet het gewoon nog niet. Ik voel het wel aan als het zover is.

Ander ideetje,
Ik heb nog nooit gemicrodoseert met truffels. Maar ik dacht misschien als start van het nieuwe jaar om dat een kans te geven?

Kan me helemaal voorstellen hoe je behoefte had aan de diepgang van truffels of paddo's. Heb zelf nog maar 1 keer 4-HO-MET gedaan (lichte dosering ook nog), maar merkte toch direct al dat 4-HO meer gericht op 'leuk trippen' leek te zijn. Op een bepaalde manier een minder 'eerlijk' middel dan truffels/paddo's welke me altijd (ook op lage dosering) tonen hoe het zit, zonder het mooier te maken dan het is. Ja, uiteindelijk kom ik er meestal in hemelse sferen mee, maar pas nadat ik de rauwe pijn heb gevoeld die in me zit.

Merkte je dan ook geen enkele ietwat geforceerde euforie in het begin? (Beetje zoals mdma maar dan een stuk minder in your face.) Ondanks waar je nu doorheen gaat? Of was daar helemaal niets van?

Ik zou ook nog weer een keer gaan trippen op 4-HO maar voel er geen aantrekking voor. In tegenstelling tot truffels, welke samen met paddo's eigenlijk de enige middelen zijn die ik gedaan heb die me die rauwe eerlijkheid bieden. Voel me daardoor ook altijd het meeste 'ge-reset' naderhand. Het toont je gewoon altijd wat je moet zien, hoe verschrikkelijk dat ook is soms.

Maar durf niet te zeggen of dat nu verstandig voor jou is om te doen. Dat weet je zelf het beste denk ik. Je kunt eventueel micro-doseren met psilo ja. Wat ik zelf weleens gedaan heb in tijden dat ik ook wat twijfels had, was een halve dosering (~ 7,5 gram) doen. Dan trip je waarschijnlijk niet echt, maar is er nog wel een duidelijk effect wat je kan helpen introspectief te worden.

Mindless zei:

Merkte je dan ook geen enkele ietwat geforceerde euforie in het begin? (Beetje zoals mdma maar dan een stuk minder in your face.) Ondanks waar je nu doorheen gaat? Of was daar helemaal niets van?

Klik om te vergroten...

Ja dat had ik zeker, en dat waardeerde ik er helemaal niet van. Ik verkrampte er juist van. K bleef het liefst in 1 positie zitten... Helemaal verstijfd.

Vandaag had ik eigenlijk best wel een slechte dag... Hele dag gewerkt. Heel onrustig van binnen.

Het ene stemmetje zegt, help haar ze is in de war, en het andere stemmetje zegt, ze is niks waard, doe geen moeite...

Ik vecht tegen mezelf.

Space Criminal zei:

Het ene stemmetje zegt, help haar ze is in de war, en het andere stemmetje zegt, ze is niks waard, doe geen moeite...

Klik om te vergroten...

Moeilijk hoor, eerlijk gezegd zou ik niet graag in jouw schoenen staan nu. Ik denk dat er weinig mensen zijn die je hiermee kunnen helpen. Aan de ene kant heb je toch wel gevoelens voor haar, helemaal niet gek natuurlijk, je was tenslotte verloofd. Aan de andere kant, als je verloofde tijdens je verloving vreemd gaat is er natuurlijk wel een heel groot probleem. Ik denk dat de gevoelens niet geheel wederzijds zijn anders doe je zoiets niet, sterker, je hebt er geen behoefte aan als je verloofd bent en denkt "de ware" te hebben gevonden.

Dat wil helemaal niet zeggen dat je haar niet kan helpen, maar, ik denk ook dat als je van haar af wilt, dat zo snel mogelijk moet doen. Ik kan alleen maar voor mezelf spreken en heb geen enkele ervaring met dit soort situaties, maar er is toch wel een giga breuk ontstaan die nooit meer zal gelijmd zal kunnen worden, zo zie ik het. De verloofde die je kende voor dat je wist dat ze vreemdging bestaat niet meer, die is voor altijd verdwenen. Mocht je samenblijven zal dit voor altijd meespelen in een eventueel huwelijk. Ik denk niet dat ik met deze onzekerheid mijn leven zou willen delen. Als ik tijdens een verloving een verloofde had die vreemdging zou ik haar nooit meer kunnen vertrouwen, dat is voor mij waar het om gaat in een huwelijk. Vertrouwen.

Ik ben dan ook maar een ouwe lul en vind het heel moeilijk om iemand raad te geven over iets waar ik geen ervaring mee heb maar voor mijzelf zou vertrouwen in een huwelijk alles zijn. Daar komt nog bij dat ik liefde zie als opoffering, om het wat ruw te zeggen. Je zult uit je "single" leven opofferingen moeten doen om een huwelijk goed te laten werken. Denk je dat zij bepaalde dingen wil opofferen om het huwelijk te laten werken? De fundamenten van een huwelijk zijn natuurlijk weggeslagen, ik denk niet dat er een goede basis is voor een huwelijk of eventueel nog samenwonen. Nogmaals, dat wil helemaal niet zeggen dat je haar niet helpen kan bij het zoeken naar een woning of een verblijf. Maar geef haar een termijn als je ermee stoppen wil en doe het snel.

Bad Karma zei:

Moeilijk hoor, eerlijk gezegd zou ik niet graag in jouw schoenen staan nu. Ik denk dat er weinig mensen zijn die je hiermee kunnen helpen. Aan de ene kant heb je toch wel gevoelens voor haar, helemaal niet gek natuurlijk, je was tenslotte verloofd. Aan de andere kant, als je verloofde tijdens je verloving vreemd gaat is er natuurlijk wel een heel groot probleem. Ik denk dat de gevoelens niet geheel wederzijds zijn anders doe je zoiets niet, sterker, je hebt er geen behoefte aan als je verloofd bent en denkt "de ware" te hebben gevonden.

Dat wil helemaal niet zeggen dat je haar niet kan helpen, maar, ik denk ook dat als je van haar af wilt, dat zo snel mogelijk moet doen. Ik kan alleen maar voor mezelf spreken en heb geen enkele ervaring met dit soort situaties, maar er is toch wel een giga breuk ontstaan die nooit meer zal gelijmd zal kunnen worden, zo zie ik het. De verloofde die je kende voor dat je wist dat ze vreemdging bestaat niet meer, die is voor altijd verdwenen. Mocht je samenblijven zal dit voor altijd meespelen in een eventueel huwelijk. Ik denk niet dat ik met deze onzekerheid mijn leven zou willen delen. Als ik tijdens een verloving een verloofde had die vreemdging zou ik haar nooit meer kunnen vertrouwen, dat is voor mij waar het om gaat in een huwelijk. Vertrouwen.

Ik ben dan ook maar een ouwe lul en vind het heel moeilijk om iemand raad te geven over iets waar ik geen ervaring mee heb maar voor mijzelf zou vertrouwen in een huwelijk alles zijn. Daar komt nog bij dat ik liefde zie als opoffering, om het wat ruw te zeggen. Je zult uit je "single" leven opofferingen moeten doen om een huwelijk goed te laten werken. Denk je dat zij bepaalde dingen wil opofferen om het huwelijk te laten werken? De fundamenten van een huwelijk zijn natuurlijk weggeslagen, ik denk niet dat er een goede basis is voor een huwelijk of eventueel nog samenwonen. Nogmaals, dat wil helemaal niet zeggen dat je haar niet helpen kan bij het zoeken naar een woning of een verblijf. Maar geef haar een termijn als je ermee stoppen wil en doe het snel.

Klik om te vergroten...

Ik hoef haar nooit meer terug als partner, dat staat vast. Maar ze heeft nog nooit zoiets als dit gedaan in haar leven gedaan, vreemdgaan. Het gekke is dat ze, waarschijnlijk vanwege angst, zo gehandeld heeft. Ze heeft immers ja gezegd bij het aanzoek. En daarna nooit een gesprek gevoerd over gevoel of dat er iets niet oké was. Voor de vakantie zei ze nog hoe gelukkig ze was met alles wat we hebben opgebouwd. Hierom denk ik dat ze totaal niet weet wat waar vandaan komt. Dit maakt de grootste frustratie. Ik denk dat de mensen die ze nu om zich heen creëert haar ook niet tot bepaalde inzichten kunnen leiden. En ik ben bang dat ze een verkeerd pad op gaat nu. En het kunnen loslaten had voor mij veel minder moeilijk geleken als ze niet zulke stomme dingen had gedaan.

Ik vecht gewoon met mezelf om te kiezen wat nu juist is.

Space Criminal zei:

Ja dat had ik zeker, en dat waardeerde ik er helemaal niet van. Ik verkrampte er juist van. K bleef het liefst in 1 positie zitten... Helemaal verstijfd.

Klik om te vergroten...

Je verkrampte door de euforie?

Ik vond het destijds wel prettig, maar meer op een (hele lichte) MDMA achtige manier. Het was wat geforceerd fijn voelen. Dat had ik nog nooit ervaren met psilo, waarbij ik me initieel weleens wat vrolijk door voel maar niet echt euforisch op die manier. (natuurlijk heb ik ook wel echt euforie ervaren op psilo, maar dat is niet slechts een simpel lichamelijk gevoel, maar meer een soort revelatie)

Space Criminal zei:

Vandaag had ik eigenlijk best wel een slechte dag... Hele dag gewerkt. Heel onrustig van binnen.

Het ene stemmetje zegt, help haar ze is in de war, en het andere stemmetje zegt, ze is niks waard, doe geen moeite...

Ik vecht tegen mezelf.

Klik om te vergroten...

Het zat er ook wel in dat je dit niet zomaar opzij legt. Het zal even tijd kosten...

Lastig te zeggen of nu weer trippen geen goed idee is of je juist verder helpt. Ik zou zelf zeggen neem gewoon even een tijdje niets maar wederom: dat kun je beter zelf bekijken. Wil alleen nog wel zeggen dat LSD vaak wel een erg positieve drive heeft. En dan niet die neppe euforie van MDMA of 4-HO-MET, maar meer een echte positiviteit en vrolijkheid. Tenminste, dit heeft het voor mij (en voor vele anderen). Alleen, omdat een LSD trip zo lang duurt kán het voorvallen dat je na uren lang trippen mentaal moe wordt maar tegelijkertijd nog heel erg gestimuleerd wordt door de LSD. Voor mij is dat altijd het punt om op te passen. Omdat je dan moeilijker die stortvloed aan gedachten en impulsen kunt handelen, kán je door een eventuele negatieve gedachte jezelf tijdens die moeheid overtuigen dat je een duistere kant op gaat. Door alles waar je nu mee hebt te dealen zou ik het eerlijk gezegd hierom afraden om dit binnenkort te doen. Zeker ook omdat je nieuw bent met dit middel.

In ieder geval, sterkte...

Space Criminal zei:

Ik hoef haar nooit meer terug als partner, dat staat vast.

Klik om te vergroten...

Duidelijk. Ik kan je duidelijk hierin niet adviseren, ik kan je alleen maar zeggen wat ik zou doen in deze situatie en dat is zo snel mogelijk tot afsluiting te komen. Doe zou ik puur doen voor mezelf. Het is haar keuze geweest om vreemd te gaan. Ik zou geen deelnemer willen zijn in de keuzes die ze nu maakt. Of het nu de juiste keuzes zijn of niet. Ik denk dat het nu tijd is om aan jezelf te denken.

Damn, succes met het verwerken van dit alles @Space Criminal

Oké de hele situatie is zojuist ontploft. Een vriend van me is verhaal gaan halen bij mensen uit de sportschool. Er werkt daar een jongen waar ze een goede klik mee heeft. Dit heeft ze ook eerder naar mij geuit.

Maar ik heb net voicememo's gehoord van personen waaraan die jongen heeft verteld dat hij sex met haar gehad heeft. Maar hij is 11 jaar jonger en flirt met iedereen. Hij heeft in de paar maanden dat hij daar werkt al met meerdere meisjes het bed gedeeld. Maar dat zijn natuurlijk enkel uitspraken. Ik ben woedend naar huis gereden en heb haar geconfronteerd. Ik zei dat ik wist wat ze gedaan heeft! Maar ze zweeg. Ze wist niet wat ze moest zeggen... Ik werd nog bozer en bozer en al schreeuwend heb ik gezegd dat ze de waarheid moet vertellen aangezien ik het eigenlijk al weet. En wederom niks... Ze zei ik wil niet met je praten op deze manier. Maar geen enkele keer zei ze dat ik ongelijk heb. Ik was zo woedend dat ik haar mee naar de voordeur heb gesleurd en naar buiten geduwd. In haar pyjama. Ik was echt helemaal door het geluid heen... En ik voelde dat dit de enige manier was om mijn emoties eruit te gooien.

Ik verlies mezelf niet snel... Maar deze situatie... Na alles wat ik voor haar gedaan heb.

Uiteindelijk beginnen de buren er last van te krijgen en ik wou niet dat het te veel een scène werd. Ik heb haar terug binnen gelaten en ze heeft haar spullen gepakt en is vertrokken. Tijdens het pakken van spullen probeerde ik nog uit haar te trekken dat ze de waarheid moest zeggen. En ze zei, we waren alleen close. Ze heeft met hem gezoend en voor de rest kwam er nog niet uit. Ik maakte haar duidelijk dat deze jongen wel aan meerder mensen verteld dat hij met haar naar bed geweest is, en daarop zei ze, 'dan is hij gewoon een lul' , 'want dat is niet zo'! Maar wat ik nog moet geloven weet ik niet. Maar ook zoenen en close zijn tijdens verloofd te zijn is voor mij erg genoeg om haar per direct de deur uit te zetten.

Nu aan het einde van dit bericht merk ik dat de woede afneemt. Ik heb 2 alprazolam erin gegooid, ga nu douchen en naar bed...

Ze is gelukkig weg. Geen idee waarheen.. Maar ze zoekt het maar uit.

Space Criminal zei:

Ik heb 2 alprazolam erin gegooid, ga nu douchen en naar bed...

Klik om te vergroten...

Daarmee vlucht je wel weg van je gevoel in plaats van het juist te doorleven hè. Als je het nuchter al niet aan kan, dan weet ik niet of trippen in deze mindset een goed idee is. Dan krijg je het keihard in je gezicht natuurlijk...

Wow dat is wel heel erg heftig!
Wat ontzettend pijnlijk is dit voor jou.
Je gevoel zat dus goed en je had voor dit voorval al de juiste beslissing genomen.
Het heeft nu een hele andere lading gekregen.
Niks is zo erg dan door de persoon welke het dichtst naast je staat te worden besodemieterd.