Thnx voor je begrip @MindlessHeftig man...
Heb zelf het gevoel dat je wel wat moet oppassen om in zo'n staat te gaan trippen. Maar als het voor jou juist voelt om te doen moet je het gewoon doen natuurlijk.
Denk je ook niet dat als jij zo erg met introspectie en dergelijke bezig bent, dat het ook steeds moeilijker wordt om iemand te vinden die daar "100%" bij aansluit? Dat is mijn ervaring namelijk. Je vindt niet zo gauw een vrouw die daar zo mee bezig is. Niet dat ik wil zeggen dat je dat niet moet doen die introspectie, maar jij ontwikkelt je bewustzijn heel erg en zult dus ook min of meer iemand moeten vinden die daar min of meer mee matched denk ik.
Mee eens en dat doe ik ook ten volste!Dat zijn ook manieren om inzichten te krijgen en het te verwerken
Helemaal mee eens! Ik probeer ook zeker de positieve kanten eruit te halen.ik geloof dat alles met een reden gebeurd.
Het ene stemmetje zegt, help haar ze is in de war, en het andere stemmetje zegt, ze is niks waard, doe geen moeite...
Ik hoef haar nooit meer terug als partner, dat staat vast. Maar ze heeft nog nooit zoiets als dit gedaan in haar leven gedaan, vreemdgaan. Het gekke is dat ze, waarschijnlijk vanwege angst, zo gehandeld heeft. Ze heeft immers ja gezegd bij het aanzoek. En daarna nooit een gesprek gevoerd over gevoel of dat er iets niet oké was. Voor de vakantie zei ze nog hoe gelukkig ze was met alles wat we hebben opgebouwd. Hierom denk ik dat ze totaal niet weet wat waar vandaan komt. Dit maakt de grootste frustratie. Ik denk dat de mensen die ze nu om zich heen creëert haar ook niet tot bepaalde inzichten kunnen leiden. En ik ben bang dat ze een verkeerd pad op gaat nu. En het kunnen loslaten had voor mij veel minder moeilijk geleken als ze niet zulke stomme dingen had gedaan.Moeilijk hoor, eerlijk gezegd zou ik niet graag in jouw schoenen staan nu. Ik denk dat er weinig mensen zijn die je hiermee kunnen helpen. Aan de ene kant heb je toch wel gevoelens voor haar, helemaal niet gek natuurlijk, je was tenslotte verloofd. Aan de andere kant, als je verloofde tijdens je verloving vreemd gaat is er natuurlijk wel een heel groot probleem. Ik denk dat de gevoelens niet geheel wederzijds zijn anders doe je zoiets niet, sterker, je hebt er geen behoefte aan als je verloofd bent en denkt "de ware" te hebben gevonden.
Dat wil helemaal niet zeggen dat je haar niet kan helpen, maar, ik denk ook dat als je van haar af wilt, dat zo snel mogelijk moet doen. Ik kan alleen maar voor mezelf spreken en heb geen enkele ervaring met dit soort situaties, maar er is toch wel een giga breuk ontstaan die nooit meer zal gelijmd zal kunnen worden, zo zie ik het. De verloofde die je kende voor dat je wist dat ze vreemdging bestaat niet meer, die is voor altijd verdwenen. Mocht je samenblijven zal dit voor altijd meespelen in een eventueel huwelijk. Ik denk niet dat ik met deze onzekerheid mijn leven zou willen delen. Als ik tijdens een verloving een verloofde had die vreemdging zou ik haar nooit meer kunnen vertrouwen, dat is voor mij waar het om gaat in een huwelijk. Vertrouwen.
Ik ben dan ook maar een ouwe lul en vind het heel moeilijk om iemand raad te geven over iets waar ik geen ervaring mee heb maar voor mijzelf zou vertrouwen in een huwelijk alles zijn. Daar komt nog bij dat ik liefde zie als opoffering, om het wat ruw te zeggen. Je zult uit je "single" leven opofferingen moeten doen om een huwelijk goed te laten werken. Denk je dat zij bepaalde dingen wil opofferen om het huwelijk te laten werken? De fundamenten van een huwelijk zijn natuurlijk weggeslagen, ik denk niet dat er een goede basis is voor een huwelijk of eventueel nog samenwonen. Nogmaals, dat wil helemaal niet zeggen dat je haar niet helpen kan bij het zoeken naar een woning of een verblijf. Maar geef haar een termijn als je ermee stoppen wil en doe het snel.
Je verkrampte door de euforie?Ja dat had ik zeker, en dat waardeerde ik er helemaal niet van. Ik verkrampte er juist van. K bleef het liefst in 1 positie zitten... Helemaal verstijfd.
Het zat er ook wel in dat je dit niet zomaar opzij legt. Het zal even tijd kosten...Vandaag had ik eigenlijk best wel een slechte dag... Hele dag gewerkt. Heel onrustig van binnen.
Het ene stemmetje zegt, help haar ze is in de war, en het andere stemmetje zegt, ze is niks waard, doe geen moeite...
Ik vecht tegen mezelf.
Ik hoef haar nooit meer terug als partner, dat staat vast.
De trip kwam op als mdma idd. Soort tinteling in m'n hoofd en trok door in de rest van m'n lichaam. Maar van dit effect versteende ik. Niet op een manier dat het lekker is om te bewegen, zoals je met mdma wel uren lang kan dansen. Echt alleen maar stilzitten met open ogen en nadenken... Relativeren over 1 onderwerp.Je verkrampte door de euforie?
Ik vond het destijds wel prettig, maar meer op een (hele lichte) MDMA achtige manier. Het was wat geforceerd fijn voelen. Dat had ik nog nooit ervaren met psilo, waar ik me initieel weleens wat vrolijk door voel maar niet echt euforisch op die manier. (natuurlijk heb ik ook wel echt euforie ervaren op psilo, maar dat is niet slechts een simpel lichamelijk gevoel, maar meer een soort revelatie)
Je hebt gelijk. Het is m'n bezorgdheid. En ik kan m'n gedachten niet verzetten. Maar het beste is loslaten. Zij wil mij niet kwijt als vriend, ze zei dat ik een van de beste mensen ben die ooit op haar pad gekomen is. Maar mijn leven gaat om mij.Duidelijk. Ik kan je duidelijk hierin niet adviseren, ik kan je alleen maar zeggen wat ik zou doen in deze situatie en dat is zo snel mogelijk tot afsluiting te komen. Doe zou ik puur doen voor mezelf. Het is haar keuze geweest om vreemd te gaan. Ik zou geen deelnemer willen zijn in de keuzes die ze nu maakt. Of het nu de juiste keuzes zijn of niet. Ik denk dat het nu tijd is om aan jezelf te denken.
Zij wil mij niet kwijt als vriend, ze zij dat ik een van de beste mensen ben die ooit op haar pad gekomen is.
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."