Hoe komen jullie medeleden de wintertijd door??

Simpel lijkende vraag, maar...
Hoe komen jullie medeleden de donkere koude wintertijd door?

Ik haat de winter.
Kerstmis, Nieuwjaar, in deze tijden wens ik dus, dat ik weer in Sidi Bel Addes zit in de woestijn met een peloton van mijn kameraden van toen.
Alhoewel Kerstmis ook in het legioen gevierd wordt. Zo bijvoorbeeld door het maken van een maquette aangaande het kerstverhaal, en verdomd daar komen zelfs generaals naar kijken en beoordelen!
Ik heb de zwaarste periode met kerst mee moeten maken, ik heb er dus niet zoveel zin an....sterker nog, ik ervaar deze maanden als een regelrechte kuttijd van jewelste!
Alle " saamhorigheid", vrede op aarde, vreetpartijen, bahbah.
En op kerstavond zit de kerk ineens vol. Staande receptie! Zooo tegenstrijdig, in de rest van het jaar zie je deze "gelovigen " dus niet..
Bah. Je deteste les temps comme ca.

Ik vind de wintermaanden juist fijn, behalve dat ik slecht in het donker zie.

Misschien proberen je perspectief te veranderen?
Bekijk het vanuit een kant waarbij je de voordelen inziet, elk seizoen heeft ze voordelen en nadelen. Voor mij helpt dat. Verder heb ik niet echt tips

Adapt and survive💪🏻

(Je topic staat er btw dubbel tussen)

Ben nu 26 jaar en alles om me heen heeft een invloed op me.

Dus ondertussen kan ik, in normale tijden, het waarderen de jaargetijden van het jaar. In de lente komen de levenslustige mensen uit de huizen en worden de eerste ontmoetingen buiten weer gemaakt. Terras, park of de tuin.

In de donkere tijden kruipen mensen weer terug en gaan de ontmoetingen naar binnen of kruipen mensen zelf wat meer terug. Doet me denken aan dit nummer het fenomeen. Ik als nacht mens waardeer de stilte die dan in de wintertijden heerst. Het voelt koud en kil aan. Een dipje vond ik eerst niet fijn aan de tijd die je hiervan krijg maar die ontloop je toch niet meer dus omarm ik het maar. Een periode van denken en die kleine pijntjes maar te voelen. Het relativeert voor me en zet dingen op de plek.

Vorig jaar met corona ben ik wel keihard gebroken ervan. En deze winter zie ik dan ook niet als een reguliere winter periode maar eentje die, in mijn hoofd, net zo bikkelhard gaat worden als degene vorig jaar en misschien wel erger. Dus heb me mentaal zo erg voorbereid nu dat ik een strijd aan moet gaan met mezelf. Dus heb tussen vorige versoepelingen en nu flink geïnvesteerd (materialistisch als mentaal) om de donkere dagen, die mogelijk, geforceerd binnen gevoerd moet worden door te kunnen gaan.

het zelfde hoe ik de zomer door kom

Dat is zeker een optie, dank je, alleen....moet ik die hond dan juist als ik eraan gehecht ben geraakt weer afgeven?....

De Zandman zei:

Dat is zeker een optie, dank je, alleen....moet ik die hond dan juist als ik eraan gehecht ben geraakt weer afgeven?....

Klik om te vergroten...

Dat is altijd lastig. Ik heb zelf pleeg en trainingshonden gehad(training gegeven) het scheelde voor mij enorm dat ik wist..dit is maar tijdelijk.
Ik kon daardoor daardoor makkelijker afstand te houden op het moment dat ik afscheid moest nemen.
En het hechten aan ze, gebeurde wel. .maar met meer afstand..je weet dat het tijdelijk ja en geen nieuw gezinslid.
Maar het genieten was er volop!

Zeker toen ik blindegeleiden/ptss/autisme honden had. Die waren het 1e jaar bij mij terecht voor socialisatie en training..het afscheid was emotioneel. Maar dat 'mijn' hond een anderr.. zoals jij en Tasja.. zou helpen, gaf mij genoeg troost, die genoegdoening.

Jouw troosr kan zijn, dat je de hond parttime neemt(wat minder hechting, praktischer voor eigenaren)of de eigenaren laten de hond om de dag bij je. Je hebt veel constructies..

maar vooral....
Je weet dat de hond weg gaat zodra.....Tasja terugkomt! Maakt dat het niet makkelijker? Mocht je echt verdriet/gemis krijgen , is daar Tasje met een dubbele dosis liefde en binding om te helen.
Wie weet houden jij en tasja wel een leuk contact met die hond en zijn baasjes!

Helaas moet ik het noemen. Maar mocht het niet lukken met jou en Tasja..asjeblieft..hoe dubbel het ook voelt..ik hoop dat je niet voor de keuze gaat: geen Tasja, dan nooit meer een hond.

Van alle honden zijn er maar 1, ik ken PTSS'ers (of die dan ook een hulphond 'mag) werd deze uitspraak zo vaak gedaan. Och arme wat een verdriet. Sommige zeiden een nieuwe trauma..dit nooit meer

Allemaal...of ze nu de oude adopteerde (kan niet altijd, wel soms, ligt aan situatie) een nieuwe hulphond namen.
Of een 'gewone' hond
(vraag dan na bij de stichting als Tasja terugnemen als (hulp)hond, een andere hond een obstakel vormt)

Anyway...allemaal bloeiden ze terug op. Met bloedend hart naar de oude situatie toen hulphond gewoon hulphond was. Maar de tijdelijke nieuwe gaf weer verlichting en vreugde.

Ik wilde realistisch zijn, snap heel goed dat je er niet aan moet denken, het zijn ook negatieve speculaties. Toch. Hoe eerlijk ook, misschien heb je iets eraan. Al is het maar 1 zin/alinea.

Hoe dan ook. We geven niet op.
Als je rock bottom zit kan je opgeven of geloven(hopen)

Jii hebt die kracht om te hopen. Je kan het @De Zandman ! Vol het gevecht ingaan voor Tasja, vergeet jezelf niet(cliché maar waar)
We winnen of we verliezen strijdend.
Ik ga voor winnen, weet zeker jij ook!!
💪

Dank je voor deze peptalk en nee, ik geef niet op hoor, nooit. Zo zit ik niet in elkaar!
Mocht ik tasja niet terugkrijgen, dan neem ik zeer zeker een andere hond. Jazeker. Maar nu staat mijn hoofd hier evenmin niet naar...
Het mag, en kan niet zo zijn dat er een blokkade zou ontstaan om ook "verder" te denken en vooruit te blijven kijken!
Dat zou tasja ook niet willen denk ik zo.het is fijn dat er mensen zijn, die meeleven met wat er zoal hier op DF gebeurt!
Niet alleen in mijn zaak, maar ook die van anderen!
Het is toch een typische gemeenschap, de gemeenschap van DF die toch enigzins drugsgerelateerd is...
Hier kan de rest van de mensheid eens een voorbeeld aan nemen!

Purplext zei:

De wintermaanden gewoon uitzitten, alles gaat uiteindelijk voorbij.

Bekijk bijlage 33833

Klik om te vergroten...

"Ik voel me zo verdrietig".
- "Kijk maar naar bomen, die hebben in de winter hun bladeren nog".
"Mijn verdriet is nu verdwenen".

Kwam uit een goed hart wat je zei maar het is nogal een loze spreuk. Maar wel komisch.

Dirkjan zei:

"Ik voel me zo verdrietig".
- "Kijk maar naar bomen, die hebben in de winter hun bladeren nog".
"Mijn verdriet is nu verdwenen".

Kwam uit een goed hart wat je zei maar het is nogal een loze spreuk. Maar wel komisch.

Klik om te vergroten...

Het is maar hoe je het leest. Niet helemaal goed in jouw geval: de arme boom verliest juist al z'n bladeren.

Misschien begrijp je deze beter 🤗

De Apotheker zei:

drugsweekenden en veel werken

Klik om te vergroten...

Same

+Drugsavonden doordeweeks
+Booty calls

De Zandman zei:

Ik ben met de kerstdagen en een week daarvoor, net zoals nu ongeveer, stevig depressief gestemd door het feit dat 41 jaar geleden met een alles overheersende daverende knal, mijn leven in elkaar stortte, totaal onverwacht en on voorbereid. Dit gebeurde op 22 december 1980 en het staat me nog zo na, dat ik alles steeds her beleef... zwetend wakker word en een kuthumeur heb. Ja.
Dit is een wond die de tijd niet heeft kunnen helen. Nee.

Klik om te vergroten...

Ach wat kut man! Therapie wel ervoor? wil je er iets over kwijt?

Ik sta vroeg op(6-4 uur)

Althans sinds 4 dagen nu ofzo..

Doe een uur yoga als ik wakker word beetje meditatie(Vermijd alles wat digitaal is naast muziek)

doe 100 pushups(verspreid over de dag) en wil ook een vrijwilligersbaantje zoeken

Naja social media al een tijd verwijdert alles maar ik vind dit forum wel heel leuk opzich

Ohja en voedingssupplementen

Snoozerboy5000 zei:

Ach wat kut man! Therapie wel ervoor? wil je er iets over kwijt?

Klik om te vergroten...

Ik heb daar een heel stuk over geschreven alhier, dat ga ik niet nog eens overdoen...en met therapie ben ik he le maal gestopt.
Al dat gegraaf in vroeger....daar heb je geen flikker aan.
Wat je gisteren deed, of vorig jaar, daar kan je eindeloos over doorzwammen, je kunt er niets meer aan veranderen.
Wel wat je straks, morgen of volgende week gaat doen. Daar moet je je aandacht aan besteden!
Therapie of niet, je moet alles toch echt helemaal zelf doen...
IT is not worth crying about spilt milk.
Daar moet ik het mee doen.

Waar lees ik dat ?

Een heel stuk terug.
Is al lang geleden allemaal.
Ach. Het doet er niet meer toe.

De Zandman zei:

Een heel stuk terug.
Is al lang geleden allemaal.
Ach. Het doet er niet meer toe.

Klik om te vergroten...

Snap niet waarom je er dan uberhaubt over begint maar oke..

Hoop dat je minder last van je nachtmerries krijgt

Snoozerboy5000 zei:

Snap niet waarom je er dan uberhaubt over begint maar oke..

Hoop dat je minder last van je nachtmerries krijgt

Klik om te vergroten...

Ha newbie, de meesten draaien wat langer mee op het forum en kennen De Zandman en zijn geschiedenis dus ook wat beter. In het babbelen over hoe mensen de feestdagen doorkomen (wat zijn vraag is) is het dus niet nodig om op te graven waarom dit voor onze Zandman moeilijke dagen zijn.

Je leert mensen gaandeweg vanzelf beter kennen.

oke thanks yo, miauw miauw over en uit x

Ik vertoef vele uren meer dan gewoonlijk in het land der dromen. Slapen, soms wel 14u per dag.

Zwaaien,. Naar wat, of naar wie?

Met zulk prachtig zonnig koud winterweer als vandaag is het geen kwestie van door komen. Ik geniet van dit weer!