Om in te gaan over de OPvraag van
@De Zandman
Dit was mijn 1e sinterklaas alleen..
Dit word mijn 1e kerst alleen.
I
Ik heb gemerkt.. alleen de boom al soms juist de eenzaamheid en vooral de reden waarom benadrukt.
Ik weet wat ik mis...is het een vloek of een zegen? Iig vooral in de decembermaand een vloek. Uitgesloten dat ze 'terugkomen. Sorry dat ik er wat omheen praat ivm privacy. Sommigen dingen zijn een feit, onomkeerbaar.
Dit jaar heeft het enige familielid mij uitgenodigd 2e kerstdag.
Ik weigerde direct, verdomme toch geen uitnodiging uit medelijden!!!
Persoon hield voet bij stuk. Nee geen medelijden(weet wel beter) maar het kerstgevoel (niemand buitensluiten)
Ik waardeer het zeer.ik geloof alleen niet dat de uit uitnodiging er is omdat ze mij, als persoon graag willen! Zou hij zijn schuldgevoel afkopen? Uit ervaring weet ik: er word een keurig verzorgde mrloverdj verwacht
dankbaar,en soort gangmaker, die gesprekken opstart, in gang houd met her en der een komische Noot.
Wie weet is het wel goed voor mij, fake ik till you make it en er zijn er momenten daadwerkelijk minimaal oke of leuk. Ook al staat die grote roze olifant in de Kamer.
Want laten merken dat ik niet hersteld ben.
is uit den boze. Triest maar het is een grote comedy..lever ik een happy mrloverdj.
Dan zullen ze me alsnog nooit zien als een persoon, altijd de eeuwige exclient met de vele fouten in hun ogen die weigert dat gedeelte af te sluiten. Hoogstens "periode mentaal stabiel" voor hun.
Maar vertoon ik wel vorm van 'zwakte- minder spraakzaam..geen glimlach, wellicht een traan. Dan word nog net geen opname besproken. Dat is voor hun het bewijs..zie je wel. Er mankeert (weer iets) iets aan Mrloverdj.
Enfin zo kom ik de kerstdagen door.
Ik heb veel last ven lethargie, mentale pijn, flashbacks en oooo dat schuldgevoel. De wens om de tijd terug te draaien. Ze 'te redden'
het voelt wat als afkicken...dag voor dag de decembermaand door. Meer kan ik niet doen(?)
Deze post is deprimerender overgekomen dan ik wilde..ik hoop als mensen zich er deels in herkennen, dat ik het niet voor niets heb gedaan
