#1
Mooi dat je mensen begeleidt hebt bij hun laatste momenten. Oprecht.Het spijt me DJ. Ik ben het niet met je eens. Ik heb veel stages gelopen in rust-en verzorgingstehuizen en heb mensen van dichtbij zien sterven. Ik moet er, voor mijn eigen interpretatie en het respect jegens het jouwe, wel aan toevoegen dat mensen die terminaal heel zwaar ziek zijn (zoals dementeerden, terminale kanker etc) dit een ander verhaal is tov mensen die bij zinnen zijn en het leven laten gaan.
Jees, het is geen makkelijk onderwero. Ik zal eens open kaart spelen : ik begrijp jouw mening net als vele anderen maar toch is er altijd een stuk in mij die vele zaken in twijfel trekt. Natuurlijk ga je dood in je eentje. Wordt je geboren alleen? En is een leven lijden in afzondering en eenzaamheid niet een klein beetje vergelijkbaar met alleen sterven.
Als het gaat over de dood moeten zij die nog leven zwijgen. Want zij die zwijgen zijn niet dood. Ze bestaan.
Mijn opa had longkanker waarbij hij drastisch achteruit ging. Uitiendelijk is hij via euthanasie uit het leven gegaan en ik weet nog dat ik het heel bijzonder en waardevol vond dat we het zo konden afsluiten. Vaarwel konden zeggen. Dat is echt vrij zeldzaam echter.
