#1
Het zal jullie vast verbazen maar in de kroeg, joe.
Hoe en waar heb jij je partner leren kennen?
133 antwoorden
17 weergaven
18-5-2026
#2
Mijn probleem is dat mijn schoonouders geen kinderen kunnen krijgen.
#3
Mijn probleem is dat mijn schoonouders geen kinderen kunnen krijgen...
#4
Hallooooaaa,
Ik vraag mij weleens af, hoe mensen elkaar hebben ontmoet, en waarom denk je dat jullie nog steeds een (liefdes) relatie hebben en daarin gelukkig zijn?
Ben gewoon benieuwd naar leuke, grappige, interessante verhalen🤗.
Ik had mijn ex leren kennen via werk, begon met flirten en op gegeven moment berichtjes over en weer en nja uiteindelijk 7 jaar mee uitgehouden 😂.
Korte relaties gehad voor die tijd en dat was eigenlijk via vriendengroep waar ik destijds mee omging, was nooit echt serieus verder..
Na die lange relatie was ik er eigenlijk wel klaar mee, maar heb toch nog wel wat kortstondige (nja of het nou echt relatie te noemen is.... uhh😂) dingetjes gehad via badoo, mja uiteindelijk gaat dat ook maar om 1 ding🙄. Dat werkt dus ook niet, volgens mij, of heeft iemand hier andere ervaringen mee?
Dus nu ben ik happy single, hoop ooit wel echt een soulmate te vinden, maar ik ga nergens op wachten, ik vind het zo ook wel prima voorlopig, lekker m'n eigen weg gaan zonder gezeik, super toch😏. Toch ben ik benieuwd... Hoe zijn jullie tot je soulmate gekomen, of is het stiekem toch de sleur waar je in zit? Of bang om alleen te zijn?
Ik ontken niet dat het soms gemis is een arm om je heen of iemand die lekker tegen je aan ligt, maarja, liever alleen dan met de verkeerde persoon daar ben ik wel achter🤐.
Ik ben er eigenlijk alleen maar op vooruit gegaan als k het zo bekijk haha, mja ik ben een nieuwsgierig persoontje, dusssss
Vertel je verhaal😄
Lekkere zondagavond vermaak toch😋
Ik vraag mij weleens af, hoe mensen elkaar hebben ontmoet, en waarom denk je dat jullie nog steeds een (liefdes) relatie hebben en daarin gelukkig zijn?
Ben gewoon benieuwd naar leuke, grappige, interessante verhalen🤗.
Ik had mijn ex leren kennen via werk, begon met flirten en op gegeven moment berichtjes over en weer en nja uiteindelijk 7 jaar mee uitgehouden 😂.
Korte relaties gehad voor die tijd en dat was eigenlijk via vriendengroep waar ik destijds mee omging, was nooit echt serieus verder..
Na die lange relatie was ik er eigenlijk wel klaar mee, maar heb toch nog wel wat kortstondige (nja of het nou echt relatie te noemen is.... uhh😂) dingetjes gehad via badoo, mja uiteindelijk gaat dat ook maar om 1 ding🙄. Dat werkt dus ook niet, volgens mij, of heeft iemand hier andere ervaringen mee?
Dus nu ben ik happy single, hoop ooit wel echt een soulmate te vinden, maar ik ga nergens op wachten, ik vind het zo ook wel prima voorlopig, lekker m'n eigen weg gaan zonder gezeik, super toch😏. Toch ben ik benieuwd... Hoe zijn jullie tot je soulmate gekomen, of is het stiekem toch de sleur waar je in zit? Of bang om alleen te zijn?
Ik ontken niet dat het soms gemis is een arm om je heen of iemand die lekker tegen je aan ligt, maarja, liever alleen dan met de verkeerde persoon daar ben ik wel achter🤐.
Ik ben er eigenlijk alleen maar op vooruit gegaan als k het zo bekijk haha, mja ik ben een nieuwsgierig persoontje, dusssss
Vertel je verhaal😄
Lekkere zondagavond vermaak toch😋
#5
De toekomst
#6
De toekomst
Vertel😋
#7
Dat zal ik in de toekomst weldegelijk doen.Vertel😋
#8
Lame🤨
#9
Oké, hier mijn verslag![:grinning:]()
Aangezien ik al 61 ben heb ik al wat achter de rug. Huwelijk( en) en andere relaties. Nu 11 jaar gescheiden en daarna heb ik ruim 4 jaar nodig gehad om weer een beetje tot mezelf te komen. Ik kwam nergens,wilde niks en leek wel een kluizenaar.
Daarna het roer omgegooid en ben ik eerst wat kilo’s kwijtgeraakt,daarna weer wat meer zorg aan uiterlijk en kleding besteed.
Mijn familie vond dat het wel weer tijd werd voor een man in m’n leven dus ik werd aangemeld bij een datingsite, zus zorgde voor een fotoreportage en ja hoor, daar stond ik ineens in de ‘ vitrine’ van een datingsite😊
Ik kreeg veel reacties, dus ik voelde me wel gevleid😀maar het was het allemaal niet. Een paar jaar aangemodderd en geprobeerd iemand toch een kans te geven maar op een gegeven moment was ik er klaar mee.
Anderhalf jaar geleden, ongeveer, had ik besloten om lekker alleen te blijven. Ik kan me goed redden, ging veel weg naar feestjes,dansen enz.
Maar, zo’n 8 maanden geleden was ik op een verjaardag van een collegaatje. En daar kwam ook een buurman.....wel aardig maar ook heel jong😊
Als toen iemand had voorspeld dat ik wat met hem zou krijgen had ik hem/ haar voor gek verklaard.
Het was zomer,warm en zwoel en het is zo’n buurt waar de buurtjes vaak bij elkaar komen.
Muziekje,drankje dus heel gezellig.
Nadat hij 3 weken lang iedere avond vroeg of ik met hem meekwam ben ik uiteindelijk toch gezwicht.
We hadden op een gegeven moment al wat gezoend/ geknuffeld maar verder wilde ik niet gaan. Maar ja, je mist soms toch die knuffel of een arm om je heen en de combinatie van warme zomeravonden,een wijntje ( teveel) ben ik er toch ingestapt.
Wel steeds met twijfels, want kan dit wel?
We hadden allebei zoiets van we zien het wel, beiden niet op zoek naar een relatie en beiden al 4 jaar single.
En nu ben ik elke avond bij hem, slaap daar 5 a 6 x per week. Eten we samen, kijken samen filmpjes en tja.....hebben we wel een relatie nu.
Alleen m’n oudste zoon weet ervan....ook dat ik af en toe aan het experimenteren ben met drugs en m’n zussen weten dat ik een ‘ foute’ vriend heb en zijn er niet echt blij mee. Ze zullen hem ook nooit ontmoeten want ze wonen gelukkig ver weg. En van m’n drugsgebruik mogen ze helemaal niks weten😗 Het is leuk ,spannend en lekker maar soms denk ik ook....dit kan toch geen jaren meer duren? Aan de andere kant laat ik het maar over me heen komen.....nu nog maar genieten en we zien wel hoe het gaat lopen. Weer een lekkere lap tekst hè , en ik heb me nog wel ingehouden😀😀
Daarna het roer omgegooid en ben ik eerst wat kilo’s kwijtgeraakt,daarna weer wat meer zorg aan uiterlijk en kleding besteed.
Mijn familie vond dat het wel weer tijd werd voor een man in m’n leven dus ik werd aangemeld bij een datingsite, zus zorgde voor een fotoreportage en ja hoor, daar stond ik ineens in de ‘ vitrine’ van een datingsite😊
Ik kreeg veel reacties, dus ik voelde me wel gevleid😀maar het was het allemaal niet. Een paar jaar aangemodderd en geprobeerd iemand toch een kans te geven maar op een gegeven moment was ik er klaar mee.
Anderhalf jaar geleden, ongeveer, had ik besloten om lekker alleen te blijven. Ik kan me goed redden, ging veel weg naar feestjes,dansen enz.
Maar, zo’n 8 maanden geleden was ik op een verjaardag van een collegaatje. En daar kwam ook een buurman.....wel aardig maar ook heel jong😊
Als toen iemand had voorspeld dat ik wat met hem zou krijgen had ik hem/ haar voor gek verklaard.
Het was zomer,warm en zwoel en het is zo’n buurt waar de buurtjes vaak bij elkaar komen.
Muziekje,drankje dus heel gezellig.
Nadat hij 3 weken lang iedere avond vroeg of ik met hem meekwam ben ik uiteindelijk toch gezwicht.
We hadden op een gegeven moment al wat gezoend/ geknuffeld maar verder wilde ik niet gaan. Maar ja, je mist soms toch die knuffel of een arm om je heen en de combinatie van warme zomeravonden,een wijntje ( teveel) ben ik er toch ingestapt.
Wel steeds met twijfels, want kan dit wel?
We hadden allebei zoiets van we zien het wel, beiden niet op zoek naar een relatie en beiden al 4 jaar single.
En nu ben ik elke avond bij hem, slaap daar 5 a 6 x per week. Eten we samen, kijken samen filmpjes en tja.....hebben we wel een relatie nu.
Alleen m’n oudste zoon weet ervan....ook dat ik af en toe aan het experimenteren ben met drugs en m’n zussen weten dat ik een ‘ foute’ vriend heb en zijn er niet echt blij mee. Ze zullen hem ook nooit ontmoeten want ze wonen gelukkig ver weg. En van m’n drugsgebruik mogen ze helemaal niks weten😗 Het is leuk ,spannend en lekker maar soms denk ik ook....dit kan toch geen jaren meer duren? Aan de andere kant laat ik het maar over me heen komen.....nu nog maar genieten en we zien wel hoe het gaat lopen. Weer een lekkere lap tekst hè , en ik heb me nog wel ingehouden😀😀
#10
Leuk om te lezen hoor! Fijn toch dat je nog zo open kunt stellen na zo'n lange periode, geeft de mens hoop!😊
#11
ze woont in amerika.
op facebook ontmoet.
hebben nu anderhalf jaar een relatie.
om de 3 maanden vliegt één van ons de grote plas over...
voor 1, 2, 3, 4 weken.
frequent flyer miles much smh.
maar ze is de liefde van m'n leven.
met 41 jaar durf ik dat wel te zeggen.
echt m'n homegirl.
#12
Leuk is leuk toch en anders niet.Aan de andere kant laat ik het maar over me heen komen.....nu nog maar genieten en we zien wel hoe het gaat lopen. 😀😀
7 jaar is best respectabel toch. Ze zeggen dat het grootste deel van de relaties op de werkvloer ontstaan, het lijkt mij alsnog wel een aparte combinatie.Ik had mijn ex leren kennen via werk, begon met flirten en op gegeven moment berichtjes over en weer en nja uiteindelijk 7 jaar mee uitgehouden 😂.
Datingsites en apps hebben voor mij nooit gewerkt, in tegenstelling tot de meeste mensen kom ik in het echt net iets leuker over, heuheuheu.Dat werkt dus ook niet, volgens mij, of heeft iemand hier andere ervaringen mee?
Ik was als plus gast mee naar een gala bal van een studievereniging in Huize Maas waar je voor €25 onbeperkt mocht drinken voor de avond. Er was een leuke jongedame in een rood jurkje wat erg wazig maar gezellig was. Na afloop zijn we beiden naar ons eigen appartementje vertrokken. Ik had nog wat berichten gestuurd maar ze hield de boot een beetje af. Op een gegeven moment toch afgesproken bij een jazz café nog eens een drankje te doen na wat smsjes te hebben uitgewisseld. In aanloop tot die afspraak voor een drankje echter twee weken niets meer van de jongedame vernomen ondanks dat ik wel een paar berichten had verstuurd. Ik had de hoop al opgegeven en zo'n 20 minuten voor de afspraak aan ontving ik plots alsnog een smsje dat ze er toch aan kwam, ik kan mij nog herinneren dat mij op dat moment een beetje dubbel gevoel bij stond.Ik vraag mij weleens af, hoe mensen elkaar hebben ontmoet, en waarom denk je dat jullie nog steeds een (liefdes) relatie hebben en daarin gelukkig zijn?
Toch ben ik benieuwd... Hoe zijn jullie tot je soulmate gekomen, of is het stiekem toch de sleur waar je in zit? Of bang om alleen te zijn?
Uiteindelijk na een drankje of twee was er ondanks dat we nuchter waren toch wel een klik en eigenlijk ook wel verrassend veel overeenkomsten. Ik mocht mee komen naar haar appartementje, wat thee gedronken en daarop volgend zag ik haar vrijwel direct meerdere dagen in de week. Ik was eigenlijk vrij snel verkocht, ik had op dat moment al ruim een maand een vaste scharrel die een relatie wou oppikken en na de eerste ontmoeting met het rode jurkje op het gala had ik mijn vaste scharrel al verteld dat ik iemand anders (eenmalig) had ontmoet en dat ik daarmee verder wou ondanks dat ik die arme meid herhaald had verteld dat ik niet op zoek was naar een vaste relatie.
De jongedame vertelde echter al vrij snel dat ze over 3 maanden vertrok naar Portugal om daar een paar maanden vrijwilligerswerk te gaan doen en dat ze daarna 400 kilometer verderop wou gaan wonen in Antwerpen en we elkaar waarschijnlijk nooit meer zouden zien. Jammer natuurlijk maar maar zolang het leuk is is het leuk en we zien wel verder zodra het moment daar is. Na 3 maanden voorzichtig gevraagd of ze het misschien gezellig zou vinden als ik mee kwam naar Portugal voor vrijwilligerswerk wat haar erg leuk leek. In Portugal voorzichtig opgeworpen dat ik op zich ook mijn studie in Antwerpen kon voortzetten en voorzichtig gevraagd of dat haar dan ook misschien gezellig leek waarop ik wederom een vrij enthousiaste reactie leek te krijgen.
In Antwerpen zochten we nog naar een eigen woonplek, de jongedame wou graag met studievriendinnen samen iets gaan huren en mijn eigen plekje leek mij op zich ook niet vervelend leek. Na een week op de stadscamping kon ze echter niets vinden samen met de vriendinnen, ik had interesse getoond in een kamer maar de huurbazin liet op het laatste moment niets meer van zich horen en had het appartementje ineens vergeven aan iemand anders. Op dat moment kwamen we een prachtig appartement met eigen tuin op gunstige locatie met lage huurprijs tegen met echter één probleem, een gedeelde slaapkamer.
Ondertussen wonen we dus zo'n 6,5 jaar samen en eigenlijk is het wel een beetje een cliché verhaal waarbij het vrij onverwacht overkwam en waarbij je toch wel stilletjes een beetje binnensmonds gaat braken. Het spijt me, ik kan er ook niets aan doen. Ik heb ook op allerlei manieren geprobeerd roet in het eten te gooien door middel van o.a. (uiteraard) drugs en andere jongedames om het verhaal een beetje origineel te houden en op momenten dacht ik ook, als ze mij nu zou verlaten zou ik daar alle begrip voor hebben en ik heb mij ook zeker op het randje begeven. Ik durf zeker nog niet te vroeg te juichen maar ik vrees er voor dat ik deze de komende tijd niet zal kunnen afschudden ondanks dat ik mijn best heb gedaan. Mocht het onverwacht anders lopen denk ik dat ik oprecht kan zeggen dat ik hoop dat ze gelukkig wordt.
Ik heb hiervoor nog twee andere relaties gehad van zo'n anderhalf a twee jaar en los daarvan ook wel fijne contacten gekend maar dat verliep toch vaak wel een stuk moeizamer. Mijn eerste vriendinnetje was ik smoorverliefd op, jarenlang liefdesverdriet van gehad (waarbij ik enige tijd ook oprecht geloofde dat ik de liefde van mijn leven kwijt was en ik nooit meer op dezelfde manier verliefd zou worden) maar achteraf gezien denk ik dat ik op dat moment ook nog niet toe was aan een meer lange termijn relatie, dramatische pubers ook altijd. Tweede relatie was leuk zolang het duurde maar toch wel (erg) blij dat ik daar niet aan vast zit, veel te vermoeiend. Relatie van de afgelopen jaren heeft ook mindere tijden gekend wat het niet overleefd had zonder de nodige communicatie maar al met al verbaast het mij wel hoe haast vanzelfsprekend de huidige relatie tot stand kwam en gevoelsmatig prettig bleef ondanks dat ik toch echt wel een heel vermoeiend persoon kan wezen.
#13
Wat leuk dat je dit topic bent begonnen @Snelleke Snel , ik hou er echt van om zulke verhalen te lezen altijd haha!
Ik heb tussen mijn 16e en 20e wat korte relaties gehad, die steeds een paar maanden duurden hooguit. Ik was toen erg actief op internetfora en via daar leerde ik veel mensen kennen met wie ik soms alleen in bed belandde of soms een korte relatie had. Maar na 3/4 maanden ging het dan om wat voor reden dan ook weer uit.
Op mn 19e/20e had ik ook een profiel op 2 datingsites staan. Ik was op mn 19e toen ik niet meer thuis woonde zomers nog wel mee geweest met het gezin op vakantie omdat we een roadtrip door de VS gingen maken. Dus dat leek me toch wel gaaf om nog mee te maken. Toen ik terugkwam van vakantie had ik een bericht van een man op 1 van die datingsites. Maar dat was inmiddels natuurlijk al een paar weken daarvoor verstuurd. Het bericht klonk toch wel erg leuk en zijn profiel zag er goed uit. Dus ik heb hem toch nog een bericht teruggestuurd. Hij natuurlijk helemaal verbaasd dat hij na zo'n tijd nog een reactie kreeg, hij had de hoop allang opgegeven en dacht dat ik gewoon niet geïnteresseerd was. Van augustus tot maart het jaar daarna (inmiddels was ik 20 geworden) hebben we alleen nog via de mail contact gehad. Hij had in de tussentijd een huis gekocht en in onze levens gebeurde van alles, maar van een afspraak kwam het al die maanden niet! Maar het voelde wel heel goed en we hadden wel intensief contact via de mail met elkaar en bouwden zo echt een band op al.
Eind maart zouden we toen toch eindelijk eens met elkaar gaan afspreken na al die maanden. We zouden gewoon een drankje doen in de stad. Maar deze pechvogel scheurde net die dag met sporten haar hamstring. Het was een hectische dag en ik liep op krukken en zag het niet zitten om naar de stad te moeten. Maar afzeggen wilde ik ook niet omdat ik wel echt heel benieuwd was naar hem geworden natuurlijk. Dus toen hebben we toch maar gewoon op mijn studentenkamer afgesproken, wat ik normaal niet zo snel deed uit veiligheid. Maar omdat ik al zolang met hem aan het mailen was durfde ik het toch wel aan.
Op die donderdagavond kwam hij dus naar mij en hebben we de hele avond gezellig zitten kletsen. Maar verder gebeurde er fysiek niks, maar hij had ondanks dat hij 6 jaar ouder was ook nog niet heel veel ervaring (ook geen maagd maar geen relaties gehad nog). We hadden in het echt ook wel een klik en het voelde gewoon meteen heel vertrouwd. Hij ging gewoon 's avonds weer naar huis en we zouden wel gewoon nog een vervolgdate afspreken.
De zondag erna was het stralend weer en postte hij op een forum waar we ook allebei op zaten dat hij lekker op zijn balkon in de zon zat met een stokbroodje met kruidenboter. Ik een reactie posten als iets van "oehh lekker, ik ben jaloers!". Zo raakten we weer aan de praat en toen ben ik ondanks mn gescheurde hamstring en met mn krukken heel impulsief met de trein naar zijn plaats gereisd. Bij het station haalde hij me met de auto op en gingen we naar zijn huis. De hele middag hebben we samen lekker op het balkon in de zon zitten kletsen en 's avonds diepvriespizza gegeten. Na het avondeten toen de zon weg was verplaatsten we naar de bank. En eindelijk begonnen we te zoenen hoor! Dat was zo lekker, dat toen we klaar waren de laatste trein allang vertrokken was haha. Dus toen ben ik meteen maar blijven slapen en hebben we ook seks gehad. En vanaf toen was het na maanden mailen en elkaar 2 keer zien in kannen en kruiken en hadden we een relatie. Als datum hebben we gewoon die zondag aangehouden, want dat was op 1 april, dus dat was wel grappig. Maanden later vertelde hij dat hij toen ik zo impulsief zei dat ik naar hem kwam nog afwas had staan waar hij geen tijd meer voor had en dat hij dat maar in een leeg keukenkastje had weggemoffeld om wel een goede indruk achter te laten hahaha.
Ik had wat korte relaties gehad dus, hij nog niet, maar uiteindelijk hebben we samen dus 10 jaar een relatie gehad, waarvan ik na 3 jaar bij hem ben ingetrokken en we 7 jaar samen hebben gewoond. In die tijd echt heel veel heftige dingen meegemaakt, maar daar kwamen we toch steeds weer uit. En net toen het met ons allebei weer beter ging en ik dacht dat we eindelijk weer echt in een positieve flow zaten en door konden, kwam hij op een vrijdagmiddag thuis uit zn werk en zei hij opeens dat hij niet meer verder wilde omdat zijn gevoel blijkbaar al bijna een jaar voor me minder aan het worden was/weg was. En dat hij zelf had gehoopt dat het terug zou komen, maar dat dat dus niet was gebeurd. Dus zonder dat hij er ooit met mij over heeft gepraat of er samen wat aan heeft willen doen om te kijken of hij dat gevoel weer terug kon krijgen hakte hij de knoop door en wilde hij opeens niet meer verder!
Dus dat kwam echt als een donderslag bij heldere hemel voor me. Daarna ben ik dus op zoek gegaan naar een andere woning wat nog best lastig was omdat ik nergens ingeschreven stond (beetje dom). Maar dat is gelukkig goedgekomen en 5 maanden na die dag dat hij thuiskwam ben ik verhuisd naar een andere stad. Al die tijd nog wel bij hem ingewoond omdat ik nergens anders heen kon, dus dat was wel echt kut, ook omdat we maar 1 slaapkamer hadden en gewoon nog in het zelfde bed sliepen ook nog eens. In die 5 maanden nadat het uitging hebben we meer ruzie gehad dan in die 10 jaar ervoor.
Volgende maand woon ik hier alweer 3 jaar en in die tijd is er op relatiegebied vrij weinig gebeurd. Ik heb heel in het begin een paar maanden een FWB-relatie gehad met een buurman, maar die kreeg toen een relatie met een andere vrouw. We spreken elkaar nog wel gewoon nu als we elkaar tegenkomen. Ik heb 1 relatie van een maand of 4 gehad met een man die ik had leren kennen op een feestje dat de sportschool gaf. Dat was gewoon in een kroeg waar we met elkaar aan de praat raakten. Hij was samen met zijn nichtje die bij hem logeerde en in de kroeg dus al wel gezoend met elkaar, maar we gingen apart van elkaar naar huis. De volgende ochtend spraken we nuchter meteen weer af en toen hebben we 4 maanden een erg ingewikkelde relatie gehad waarvan ik zelf heb gezegd dat dit niet goed voor me was en ik het uitmaakte. Daarna heb ik 2 dates gehad via Tinder, met de eerste niet echt een klik en de tweede was helaas een erg foute man waarmee ik 2 weken gedate heb maar helaas in zijn mooie praatjes ben getrapt. En dus flink de boot in ben gegaan en nog maanden problemen door en met hem heb gehad daarna. Dat speelde rond maart-juni vorig jaar af.
In juni vorig jaar sprak ik na al dat gedoe met die vent af met een man die ik ook al jaren via internet kende maar nog nooit gezien had. We waren allebei niet op zoek naar een relatie, maar waren wel nieuwsgierig naar elkaar. Met hem had ik IRL ook wel een klik en werden we Friends With Benefits. Ook ging ik die maand naar een meeting van een internetsite wat in een dorp hier in de buurt werd gehouden. Daar had ik wel een klik met een man, hele middag in elkaars buurt gezeten en een beetje geknuffeld en verder gewoon gezellige middag gehad op die meeting. Nummers uitgewisseld en de week erna alleen met hem afgesproken. Dat beviel wel, maar we werden niet verliefd op elkaar, kregen geen liefdesgevoelens. Maar we vonden elkaar wel leuk als vrienden en hadden wel seks met elkaar, dus met hem ook Friends With Benefits geworden. En ja, dat wisten die 2 mannen ook gewoon dat dat zo zat en was prima.
Maar na een paar maanden had ik het met die tweede man toch wel weer gezien, bleken we verder toch weinig gemeenschappelijks te hebben. Dus nou spreken we niet meer echt af, maar hebben nog wel gewoon af en toe via de app of die site contact met elkaar. En van het weekend kwam ik er dus achter dat die eerste man naast mij ook met een vriendin van mij FWB bleek te zijn, wat ik dus niet wist. Dus dat vind ik niet tof dat dat achter mijn rug om is gebeurd, want ze wisten dat wel van ons allebei. Vandaag zou ik al naar hem toe gaan om te logeren en ik heb er via de app verder nog niet echt over gepraat met hem omdat ik zoiets niet via de app wil doen. Dus ik ga vanmiddag wel gewoon naar hem toe en er face 2 face met hem over praten. En dan zie ik wel hoe het loopt en wat zijn verklaring is waarom het zo gegaan is en zal ik een besluit moeten nemen wat ik hier nu mee wil met hun 2.
Dus dat is een beetje hoe het hier gaat, voornamelijk via internet dus en soms met uitgaan of op een meeting. Maar na dat gedoe met die man van Tinder ben ik wel klaar met die datingapps, dus die heb ik toen wel allemaal verwijderd. En nu ben ik ook niet echt op zoek naar een relatie want ik heb nu al wel even genoeg aan mezelf en ben hard met mezelf aan het werk. Ook al is het zoals je zegt @Snelleke Snel ook wel eenzaam nu soms en mis ik iemand met wie ik alles kan delen en die arm om mn schouder, het is voor mij ook wel goed om even op mezelf aangewezen te zijn. Ik trek helaas dus ook wel "verkeerde" mannen aan, dus dan kan ik toch maar beter iets voorzichtiger zijn en eerst zelf maar wat sterker worden en blij zijn met mezelf. Zodat een relatie geen opvulling van een leegte wordt, maar een toevoeging. Want dat is toch wat gezonder.
Ik heb tussen mijn 16e en 20e wat korte relaties gehad, die steeds een paar maanden duurden hooguit. Ik was toen erg actief op internetfora en via daar leerde ik veel mensen kennen met wie ik soms alleen in bed belandde of soms een korte relatie had. Maar na 3/4 maanden ging het dan om wat voor reden dan ook weer uit.
Op mn 19e/20e had ik ook een profiel op 2 datingsites staan. Ik was op mn 19e toen ik niet meer thuis woonde zomers nog wel mee geweest met het gezin op vakantie omdat we een roadtrip door de VS gingen maken. Dus dat leek me toch wel gaaf om nog mee te maken. Toen ik terugkwam van vakantie had ik een bericht van een man op 1 van die datingsites. Maar dat was inmiddels natuurlijk al een paar weken daarvoor verstuurd. Het bericht klonk toch wel erg leuk en zijn profiel zag er goed uit. Dus ik heb hem toch nog een bericht teruggestuurd. Hij natuurlijk helemaal verbaasd dat hij na zo'n tijd nog een reactie kreeg, hij had de hoop allang opgegeven en dacht dat ik gewoon niet geïnteresseerd was. Van augustus tot maart het jaar daarna (inmiddels was ik 20 geworden) hebben we alleen nog via de mail contact gehad. Hij had in de tussentijd een huis gekocht en in onze levens gebeurde van alles, maar van een afspraak kwam het al die maanden niet! Maar het voelde wel heel goed en we hadden wel intensief contact via de mail met elkaar en bouwden zo echt een band op al.
Eind maart zouden we toen toch eindelijk eens met elkaar gaan afspreken na al die maanden. We zouden gewoon een drankje doen in de stad. Maar deze pechvogel scheurde net die dag met sporten haar hamstring. Het was een hectische dag en ik liep op krukken en zag het niet zitten om naar de stad te moeten. Maar afzeggen wilde ik ook niet omdat ik wel echt heel benieuwd was naar hem geworden natuurlijk. Dus toen hebben we toch maar gewoon op mijn studentenkamer afgesproken, wat ik normaal niet zo snel deed uit veiligheid. Maar omdat ik al zolang met hem aan het mailen was durfde ik het toch wel aan.
Op die donderdagavond kwam hij dus naar mij en hebben we de hele avond gezellig zitten kletsen. Maar verder gebeurde er fysiek niks, maar hij had ondanks dat hij 6 jaar ouder was ook nog niet heel veel ervaring (ook geen maagd maar geen relaties gehad nog). We hadden in het echt ook wel een klik en het voelde gewoon meteen heel vertrouwd. Hij ging gewoon 's avonds weer naar huis en we zouden wel gewoon nog een vervolgdate afspreken.
De zondag erna was het stralend weer en postte hij op een forum waar we ook allebei op zaten dat hij lekker op zijn balkon in de zon zat met een stokbroodje met kruidenboter. Ik een reactie posten als iets van "oehh lekker, ik ben jaloers!". Zo raakten we weer aan de praat en toen ben ik ondanks mn gescheurde hamstring en met mn krukken heel impulsief met de trein naar zijn plaats gereisd. Bij het station haalde hij me met de auto op en gingen we naar zijn huis. De hele middag hebben we samen lekker op het balkon in de zon zitten kletsen en 's avonds diepvriespizza gegeten. Na het avondeten toen de zon weg was verplaatsten we naar de bank. En eindelijk begonnen we te zoenen hoor! Dat was zo lekker, dat toen we klaar waren de laatste trein allang vertrokken was haha. Dus toen ben ik meteen maar blijven slapen en hebben we ook seks gehad. En vanaf toen was het na maanden mailen en elkaar 2 keer zien in kannen en kruiken en hadden we een relatie. Als datum hebben we gewoon die zondag aangehouden, want dat was op 1 april, dus dat was wel grappig. Maanden later vertelde hij dat hij toen ik zo impulsief zei dat ik naar hem kwam nog afwas had staan waar hij geen tijd meer voor had en dat hij dat maar in een leeg keukenkastje had weggemoffeld om wel een goede indruk achter te laten hahaha.
Ik had wat korte relaties gehad dus, hij nog niet, maar uiteindelijk hebben we samen dus 10 jaar een relatie gehad, waarvan ik na 3 jaar bij hem ben ingetrokken en we 7 jaar samen hebben gewoond. In die tijd echt heel veel heftige dingen meegemaakt, maar daar kwamen we toch steeds weer uit. En net toen het met ons allebei weer beter ging en ik dacht dat we eindelijk weer echt in een positieve flow zaten en door konden, kwam hij op een vrijdagmiddag thuis uit zn werk en zei hij opeens dat hij niet meer verder wilde omdat zijn gevoel blijkbaar al bijna een jaar voor me minder aan het worden was/weg was. En dat hij zelf had gehoopt dat het terug zou komen, maar dat dat dus niet was gebeurd. Dus zonder dat hij er ooit met mij over heeft gepraat of er samen wat aan heeft willen doen om te kijken of hij dat gevoel weer terug kon krijgen hakte hij de knoop door en wilde hij opeens niet meer verder!
Dus dat kwam echt als een donderslag bij heldere hemel voor me. Daarna ben ik dus op zoek gegaan naar een andere woning wat nog best lastig was omdat ik nergens ingeschreven stond (beetje dom). Maar dat is gelukkig goedgekomen en 5 maanden na die dag dat hij thuiskwam ben ik verhuisd naar een andere stad. Al die tijd nog wel bij hem ingewoond omdat ik nergens anders heen kon, dus dat was wel echt kut, ook omdat we maar 1 slaapkamer hadden en gewoon nog in het zelfde bed sliepen ook nog eens. In die 5 maanden nadat het uitging hebben we meer ruzie gehad dan in die 10 jaar ervoor.
Volgende maand woon ik hier alweer 3 jaar en in die tijd is er op relatiegebied vrij weinig gebeurd. Ik heb heel in het begin een paar maanden een FWB-relatie gehad met een buurman, maar die kreeg toen een relatie met een andere vrouw. We spreken elkaar nog wel gewoon nu als we elkaar tegenkomen. Ik heb 1 relatie van een maand of 4 gehad met een man die ik had leren kennen op een feestje dat de sportschool gaf. Dat was gewoon in een kroeg waar we met elkaar aan de praat raakten. Hij was samen met zijn nichtje die bij hem logeerde en in de kroeg dus al wel gezoend met elkaar, maar we gingen apart van elkaar naar huis. De volgende ochtend spraken we nuchter meteen weer af en toen hebben we 4 maanden een erg ingewikkelde relatie gehad waarvan ik zelf heb gezegd dat dit niet goed voor me was en ik het uitmaakte. Daarna heb ik 2 dates gehad via Tinder, met de eerste niet echt een klik en de tweede was helaas een erg foute man waarmee ik 2 weken gedate heb maar helaas in zijn mooie praatjes ben getrapt. En dus flink de boot in ben gegaan en nog maanden problemen door en met hem heb gehad daarna. Dat speelde rond maart-juni vorig jaar af.
In juni vorig jaar sprak ik na al dat gedoe met die vent af met een man die ik ook al jaren via internet kende maar nog nooit gezien had. We waren allebei niet op zoek naar een relatie, maar waren wel nieuwsgierig naar elkaar. Met hem had ik IRL ook wel een klik en werden we Friends With Benefits. Ook ging ik die maand naar een meeting van een internetsite wat in een dorp hier in de buurt werd gehouden. Daar had ik wel een klik met een man, hele middag in elkaars buurt gezeten en een beetje geknuffeld en verder gewoon gezellige middag gehad op die meeting. Nummers uitgewisseld en de week erna alleen met hem afgesproken. Dat beviel wel, maar we werden niet verliefd op elkaar, kregen geen liefdesgevoelens. Maar we vonden elkaar wel leuk als vrienden en hadden wel seks met elkaar, dus met hem ook Friends With Benefits geworden. En ja, dat wisten die 2 mannen ook gewoon dat dat zo zat en was prima.
Maar na een paar maanden had ik het met die tweede man toch wel weer gezien, bleken we verder toch weinig gemeenschappelijks te hebben. Dus nou spreken we niet meer echt af, maar hebben nog wel gewoon af en toe via de app of die site contact met elkaar. En van het weekend kwam ik er dus achter dat die eerste man naast mij ook met een vriendin van mij FWB bleek te zijn, wat ik dus niet wist. Dus dat vind ik niet tof dat dat achter mijn rug om is gebeurd, want ze wisten dat wel van ons allebei. Vandaag zou ik al naar hem toe gaan om te logeren en ik heb er via de app verder nog niet echt over gepraat met hem omdat ik zoiets niet via de app wil doen. Dus ik ga vanmiddag wel gewoon naar hem toe en er face 2 face met hem over praten. En dan zie ik wel hoe het loopt en wat zijn verklaring is waarom het zo gegaan is en zal ik een besluit moeten nemen wat ik hier nu mee wil met hun 2.
Dus dat is een beetje hoe het hier gaat, voornamelijk via internet dus en soms met uitgaan of op een meeting. Maar na dat gedoe met die man van Tinder ben ik wel klaar met die datingapps, dus die heb ik toen wel allemaal verwijderd. En nu ben ik ook niet echt op zoek naar een relatie want ik heb nu al wel even genoeg aan mezelf en ben hard met mezelf aan het werk. Ook al is het zoals je zegt @Snelleke Snel ook wel eenzaam nu soms en mis ik iemand met wie ik alles kan delen en die arm om mn schouder, het is voor mij ook wel goed om even op mezelf aangewezen te zijn. Ik trek helaas dus ook wel "verkeerde" mannen aan, dus dan kan ik toch maar beter iets voorzichtiger zijn en eerst zelf maar wat sterker worden en blij zijn met mezelf. Zodat een relatie geen opvulling van een leegte wordt, maar een toevoeging. Want dat is toch wat gezonder.
#14
Wouw lang verhaal haha, wel leuk om te lezen hoe dit bij iedereen zo kan lopen in het leven, blijft zo'n onvoorspelbaar iets! Dat maakt het leven toch interessant, je weet nooit wie of wat er op je pad komt 🙂
#15
wie?
#16
Via Tinder. Zij had 4-MMC liggen en ik was daar altijd al benieuwd naar. Had kaarten gewonnen voor een hardcore feest dus gevraagd of ze mee wou. Eerst een lijntje 4-MMC net na het ontmoeten en bij terugkomst uren lang op de bank lopen spacen met (te veel) ketamine.
Drugs schept een band right.
Drugs schept een band right.
#17
Nu bijna zeven jaar samen (beiden 30) met mijn man, elkaar ontmoet toen ik op kot (kamers) zat . Zelfde verdieping twee deuren van elkaar af. Beiden nog in een relatie. Aan het einde van het jaar net voor ik afstudeerde was ik een maand weg bij mijn ex, hoewel het daarvoor al een klik was raakten we toen aan de praat, na drie uur lang praten op het terras i.p.v. studeren, hebben we die nacht samen gedeeld 😏 en vanaf toen geen nacht meer apart geslapen (op een enkele nacht na in de afgelopen jaren). (Oh ja de dag nadien was ook hij beschikbaar .... en nee het contact met mij heeft het enkel een nodige zet gegeven maar ook zijn relatie was na zes, zeven jaar op een dood eind gelopen)
Elk jaar zijn we meer en meer naar elkaar toe gegroeid, we leren nog elke dag bij en na veel turbulente ervaringen ook rust aan t vinden samen.
Dit ook met dank aan vooral veel , heel veel praten, lezen en openstaan om te leren, maar zeker ook met dank aan de fantastische magische trips op paddestoelen (vnl) 🤩😎
Elk jaar zijn we meer en meer naar elkaar toe gegroeid, we leren nog elke dag bij en na veel turbulente ervaringen ook rust aan t vinden samen.
Dit ook met dank aan vooral veel , heel veel praten, lezen en openstaan om te leren, maar zeker ook met dank aan de fantastische magische trips op paddestoelen (vnl) 🤩😎
#18
Nee dit was een grapjeEcht???!
Ik zou het ook wel leuk vinden als het en public verteld wordt. Degenen die "erbij waren" voegen juicy stuff toe enzo 😁
Ik denk dat de meeste DF'ers van toen hier ook niet meer zo veel zitten. Heb nog wel af en toe contact met een paar.
#19
Tegenwoordig gebruiken we dan een (s)Nee dit was een grapje
Ik denk dat de meeste DF'ers van toen hier ook niet meer zo veel zitten. Heb nog wel af en toe contact met een paar.
Ik ben blij gemaakt met een dooie mus 😑
#20
Tijdens een "beleg je eigen pizza" avond