#1
Ik zat meer aan een dolksteek te denken, maar dat is ook een idee.'oeps, was dat nou scopolamine?'
I like your thinking!
Orgaandonor ja of nee?
160 antwoorden
56 weergaven
18-5-2026
I like your thinking!
#2
Jep, te dunne naalden raken verstopt. Geloof me, ik spreek in deze uit ervaring 😅 Toch gebruikte ik IV het liefst een zo dun mogelijk naald. Maar dan ging er ook iets in i.p.v. eruit.Om in te haken op het naalden verhaal, is het niet zo dat je voor bloed afnemen een veel dikkere naald nodig hebt, aangezien er bloedplaatjes doorheen moeten
De naalden die ze voor de covid injecties gebruiken zijn echt heel dun. Ik gok 27g (grijs) of misschien zelfs 30g (lichtgeel). Die eerste is meer geschikt voor subcutaan, die laatste ook wel voor insuline.
Voor de meeste intramusculaire injecties worden naalden gebruikt met ruim een dubbel zo grote diameter.
#3
Wie heeft het over structureel? Het is inderdaad meer incidenteel en wanneer het gebeurde, werd het prikje even snel gezet los van de andere procedures.Dat er structureel mensen tegen hun wil worden ingeënt lijkt me inderdaad een erg sterk verhaal. Wellicht een incident of 2 waar er miscommunicatie was en geen opzet.
Dat ze bij de Sanguin een koelkastje met covid shots klaar hebben staan om toevallige slachtoffers even een injectie te geven. Heb dat gestaan op een of ander sosjoomedia platform? Tevens is Sanguin geen GGD en kunnen die helemaal niet zien of jij een vaccinatie hebben gehad, maar ze zullen dan achter de schermen wel samen werken met de vrijmetselarij ofzo.
Om in te haken op het naalden verhaal, is het niet zo dat je voor bloed afnemen een veel dikkere naald nodig hebt, aangezien er bloedplaatjes doorheen moeten
Het is enkel omdat ik en anderen zo zwaar tillen aan lichamelijke zelfbeschikking en daarnaast het vertrouwen in de medische wereld zo'n deuk opgelopen heeft in de laatste jaren, dat ik (om nu even enkel voor mezelf te spreken) volledige transparantie wil over alles wat er gebeurd tijdens een behandeling. Ik wil geen enkel risico op tegen mijn wil geïnjecteerd worden met een vaccin.
Lijkt me ook niet meer dan normaal, dergelijke volledige transparantie als het op je lichaam aankomt.
#4
Ze mogen maar 10 minuten bloed aftappen, daarna moeten ze stoppen ongeacht de hoeveelheid. Maar over het algemeen is het 0,5 liter. Ik heb al een tijdje geen bloed gedoneerd maar ik dacht dat @ljuv hier ook laatst dingen over had gepost. Na het snuiven van coke mag je 4 maanden niet doneren, maar dat is vooral als je een snuifbuisje deelt (dacht ik). Zou mezelf er sowieso ook niet comfortabel bij voelen, drugs gebruiken en daarna doneren. 😅
Klopt, klopt, as posted - dit gaat alleen om sos. Tot een paar maanden terug was dit nog anders. Staat allemaal in dit topic, a broertjes:4 maanden geen drugs... Daar houdt 90% van Nederland zich nog niet eens aan krijg ik het idee.
Dan wel met de eigen interpretatie die ik heb van drugs (dus inclusief alcohol en medicijnen).
Om dan toch maar antwoord te geven op mn eigenste vraag:
Sanquin heeft hun site geüpdatet (goeie stagair, eerlijk) en een hoop meer duidelijkheid gegeven.
Mag ik doneren als ik alcohol heb gedronken of drugs heb gebruikt?
Je mag bloed of plasma geven als je weer nuchter bent. Soms moet je langer wachten of kan je niet meer doneren. Bekijk de regels per type drug.www.sanquin.nl
Er mag dus eigenlijk best een hoop. Ik vond het gek dat cocaïne en pep niet hetzelfde behandeld werden, vond dit erover:
Mag je bloed aan de bloedbank geven als je cocaïne snuift? | Jellinek
Voor het snuiven van cocaïne geldt dat je gedurende 4 maanden geen bloed mag geven aan de bloedbank. Dit heeft te maken met de methode van gebruik.www.jellinek.nl
Naja, pep (en keta, en zoveel?) wordt uiteraard ook ook gewoon gesnoven, dus beetje onzinnig/ naïef uitgangspunt. Lijkt mij dan ook dat als je NIET je snuifbuis, sleutel, 20je deelt met anderen, en er dus geen kans is dat er neusslijmvlies overdracht is, je best zelf de afweging kan nemen om wel te doneren. Maar wellicht is de afweging 4 maanden niet te doneren met whatever je snuift wel de meest zuivere (haha) instelling. Ik ben nog steeds in dubio wat met mn donorschap te doen, dus tot die tijd doneer ik niet. Soesjes (en ketermieners) hebbik duidelijk wel door de neus gehaald... En 4 maanden is lang🤓
#5
WISTEN WE AL MAAR NIEMAND LUISTERT OOIT NAAR MIJ HE VERDOMME.Even nuanceren.
Heb de website van Sanquin geraadpleegd, en het gaat maar om 1 drugs die pas na 4maanden mag.
Bekijk bijlage 48140Bekijk bijlage 48140
Zo, weten we dat ook weer.
#6
RustaaaagghhhWISTEN WE AL MAAR NIEMAND LUISTERT OOIT NAAR MIJ HE VERDOMME.
#7
Daar geef ik je gelijk in, dat is absoluut je goed recht.
Maar is een covid vaccinatie nou echt het ding waar je je zorgen om moet maken bij bloed doneren? Dat voelt een beetje als in een auto stappen en je druk maken of er een vliegtuig op de wagen neer stort
Maar is een covid vaccinatie nou echt het ding waar je je zorgen om moet maken bij bloed doneren? Dat voelt een beetje als in een auto stappen en je druk maken of er een vliegtuig op de wagen neer stort
#8
Even dimmen jijWISTEN WE AL MAAR NIEMAND LUISTERT OOIT NAAR MIJ HE VERDOMME.
#9
Ik zou het wel willen, maar dit is mijn probleem"
Al weet je nooit of je een kasplantje Word of nog een volwaardig leven kan leiden.
Maar dat patiënten in h_un coma dingen voelen en horen, terwijl er geen hersenactiviteit te zien is..
Voor zover ik begrijp verwijderen ze eerst (een Deel van?) Je organen en daarna/daardoor overlijd je. Ik geloofde eerst dat je die pijn niet voelt..Maar daar heb ik mijn twijfels over als je dus weldegelijk dat kan waarnemen terwijl de monitoren aangeven dat dit niet het geval is.
Ik twijfel dus enorm, want ik wil het wel.
ik vind dat er te weinig openheid word gegeven.
er word je verteld dat je hersendood bent maar ik dacht dat je voor de orgaanverwijdering kon overlijden in het bijzijn van dierbaren niet dus.. dat lijkt me afschuwelijk voor iedereen, maar zeker voor ouders en hun kind(je) ik begrijp dat er dan beslissingen beïnvloedt kunnen worden door emoties.
En het is logisch als je hart verwijderd wordt dat dat je doodsoorzaak is. Maar doen ze die dan als eerst? En word je alsnog verdoofd? Ondanks hun theorie dat je niets voelt.
Ik ben dus op zoek naar:
Meer Kennis
Een aangewezen persoon die mijn wensen exact weet, waar ik op kan vertrouwen (hoe lang wil ik de kans krijgen mocht ik in een coma komen etc)
Hoe kijken jullie er tegen aan..mogen ze alles hebben?
Zo niet, waarom niet?
Je hoort genoeg verhalen dat ze ontwaken.Met de huidige apparatuur betekent hersendood toch dat er 0,0 hersenactiviteit is.
Los van de vraag of onze kennis en apparatuur toereikend genoeg is.
Maar je hoort ook al die verhalen van mensen in coma waarin de hersenen niks registreren en later blijken ze alles meegemaakt te hebben.Hoe weet ik nou zeker dat ik echt geen kans heb om te ontwaken uit mijn coma? en hoe kunnen artsen beweren dat je niets meekrijgt bij het verwijderen van organen/weefsels als hersendode patiënten bij ontwaken wel pijn en alles om hun bed heen hebben waargenomen.
IK ben er niet trots op,maar heb om die reden vorig jaar mijn ja naar een nee verandert. ook al gun ik anderen echt mijn organen en weefsel.mijn nee staat nu uiteraard definitief, maar ik ben wel aan het onderzoeken of het een nee blijft.
Op dit moment zou 1 familielid beslissen waar ik geen contact mee heb. Dat is een persoon die bij wijze van spreken direct de stekkers eruit trekt.
Het is jammer dat je niet kan laten vastleggen dat je wel wil doneren,maar in zo'n situatie iig nog een jaar de kans krijgt om te ontwake_n (ik noem maar iets)
Al weet je nooit of je een kasplantje Word of nog een volwaardig leven kan leiden.
Maar dat patiënten in h_un coma dingen voelen en horen, terwijl er geen hersenactiviteit te zien is..
Voor zover ik begrijp verwijderen ze eerst (een Deel van?) Je organen en daarna/daardoor overlijd je. Ik geloofde eerst dat je die pijn niet voelt..Maar daar heb ik mijn twijfels over als je dus weldegelijk dat kan waarnemen terwijl de monitoren aangeven dat dit niet het geval is.
Ik twijfel dus enorm, want ik wil het wel.
ik vind dat er te weinig openheid word gegeven.
er word je verteld dat je hersendood bent maar ik dacht dat je voor de orgaanverwijdering kon overlijden in het bijzijn van dierbaren niet dus.. dat lijkt me afschuwelijk voor iedereen, maar zeker voor ouders en hun kind(je) ik begrijp dat er dan beslissingen beïnvloedt kunnen worden door emoties.
En het is logisch als je hart verwijderd wordt dat dat je doodsoorzaak is. Maar doen ze die dan als eerst? En word je alsnog verdoofd? Ondanks hun theorie dat je niets voelt.
Ik ben dus op zoek naar:
Meer Kennis
Een aangewezen persoon die mijn wensen exact weet, waar ik op kan vertrouwen (hoe lang wil ik de kans krijgen mocht ik in een coma komen etc)
Hoe kijken jullie er tegen aan..mogen ze alles hebben?
Zo niet, waarom niet?
#10
Ik ben al 35 jaar volledig donor. Ze mogen alles hebben voor iedereen. Het zijn enge verhaaltjes dat je nog iets merkt.
Mijn misschien harde stelling is zelfs dat ik vind dat als je zelf geen donor bent je ook geen recht hebt een orgaan te ontvangen als je die nodig blijkt te hebben. Hard maar wel zo eerlijk.
Mijn misschien harde stelling is zelfs dat ik vind dat als je zelf geen donor bent je ook geen recht hebt een orgaan te ontvangen als je die nodig blijkt te hebben. Hard maar wel zo eerlijk.
#11
Ik was het altijd wel maar heb het een aantal jaren geleden ingetrokken.
Geen probleem mee, dan is het mijn tijd.Ik ben al 35 jaar volledig donor. Ze mogen alles hebben voor iedereen. Het zijn enge verhaaltjes dat je nog iets merkt.
Mijn misschien harde stelling is zelfs dat ik vind dat als je zelf geen donor bent je ook geen recht hebt een orgaan te ontvangen als je die nodig blijkt te hebben. Hard maar wel zo eerlijk.
#12
Zo dacht ik er ook over..Ik ben al 35 jaar volledig donor. Ze mogen alles hebben voor iedereen. Het zijn enge verhaaltjes dat je nog iets merkt.
Mijn misschien harde stelling is zelfs dat ik vind dat als je zelf geen donor bent je ook geen recht hebt een orgaan te ontvangen als je die nodig blijkt te hebben. Hard maar wel zo eerlijk.
Ik was erbij dat een jonge jongen geen bezwaar had. Zijn ouders kwamen er in het ziekenhuis achter dat hij dan niet in hun armen kon overlijden. Verder was ik er niet bij.
Ik weet niet of dan achteraf nog hoornvlies bv kan worden verwijderd.maar zijn moeder koos ervoor om hem te laten gaan in haar armen ook al had dat consequenties voor zijn "geen bezwaar"
Dat staat dan los van wat ik vind en vond. Ik vond het als buitenstaander al zo ingrijpend. Ik kan haar dan niet veroordelen of stellig beweren dat zij dan ook geen recht zou hebben op.
Ook al ging het niet.om.haar,zij besliste.
Ze was niet bewust bezig het donorschap tegen te werken. Ze was het afscheid aan het vormgeven.
#13
Wil je delen waarom je het hebt ingetrokken?Ik was het altijd wel maar heb het een aantal jaren geleden ingetrokken.
Geen probleem mee, dan is het mijn tijd.
#14
Nooit aan gedacht om me op te geven. Denk ook niet dat ze veel aan mijn organen hebben. De laatste 15j hebben die al wat te verduren gehad. Een doorwerkte lever en volgepufte longen kan je toch niet in een leeftijdsgenoot stoppen 🤪.
#15
Wst dacht je van je hoornvlies..daarmee voorkom je dat iemand blind word.Nooit aan gedacht om me op te geven. Denk ook niet dat ze veel aan mijn organen hebben. De laatste 15j hebben die al wat te verduren gehad. Een doorwerkte lever en volgepufte longen kan je toch niet in een leeftijdsgenoot stoppen 🤪.
Of huidtransplantatie?
Dat doen ze heel netjes..je dierbaren die je eventueel mogen zien na je overlijden zien daar niets van..even kijken of er een lijst is wat je allemaal kan doneren.
#16
Waarom ingetrokken?Ik was het altijd wel maar heb het een aantal jaren geleden ingetrokken.
Geen probleem mee, dan is het mijn tijd.
#17
Wil je delen waarom je het hebt ingetrokken?
Waarom ingetrokken?
Ik zag op latere leeftijd dat het in vele culturen erg belangrijk is om het lichaam van een overledene voor langere tijd te laten liggen alvorens het te verbranden/begraven, zodat de 'ziel' de tijd heeft zich los te maken van het lichaam, moest dat benodigd zijn. De manier waarop deze culturen naar de dood kijken spreekt veel meer tot mij dan hoe we hier in het westen naar de dood kijken. Ook het idee dat we mensen even oplappen met "onderdelen" spreekt mij tegen, al is het ook weer niet zo zwart/wit, want ik begrijp ook wel weer dat dit in sommige gevallen goed doet voor mensen. Maar over het algemeen gezien ben ik tegen hoe we hier naar de dood kijken.
#18
Je kind is toch iets extra erg. Dan snap ik t wel.Zo dacht ik er ook over..
Ik was erbij dat een jonge jongen geen bezwaar had. Zijn ouders kwamen er in het ziekenhuis achter dat hij dan niet in hun armen kon overlijden. Verder was ik er niet bij.
Ik weet niet of dan achteraf nog hoornvlies bv kan worden verwijderd.maar zijn moeder koos ervoor om hem te laten gaan in haar armen ook al had dat consequenties voor zijn "geen bezwaar"
Dat staat dan los van wat ik vind en vond. Ik vond het als buitenstaander al zo ingrijpend. Ik kan haar dan niet veroordelen of stellig beweren dat zij dan ook geen recht zou hebben op.
Ook al ging het niet.om.haar,zij besliste.
Ze was niet bewust bezig het donorschap tegen te werken. Ze was het afscheid aan het vormgeven.
#19
Ik heb het geconden.
Er is een verschil tussen organen en weefsel(logisch eigenlijk..maar de naam maakt wel dat je minder stilstaat dat het ook weefseldonatie betreft)
Ik had zelf niet genoeg stilgestaan bij de mogelijkheden en het belang van weefsel.
Huid voor brandwonden, zelfs bloedvaten, je botten of kraakbeen.
Er was laatst (EO geloof ik) een progamma waarin 100 mensen in beeld werden gebracht die te maken hadden hiermee.
Van orgaandonoren bij leven, nabestaande. Mensen die het uiteraard ontvingen.
Maar ook een vrouw die blind zou worden en nu haar zicht helemaal teruggeeft door hoornvliesdonatie.
Ik vond het schokkend dat er een tekort is aan huid. Mensen net brandwonden waarvan de transplantatie werd afgezegd omdat het niet beschikbaar was, de impact op het herstel(beter gezegd gebrek aan)
Het moeilijkst vind ik de kinderen.. ik heb veel respect voor mensen die bij leven belangeloos hun nier doneren.
Ik begrijp ook dat mensen die keuze intrekken als ze kinderen krijgen. Stel je voor dat je kind het nodig heeft.
Er is een verschil tussen organen en weefsel(logisch eigenlijk..maar de naam maakt wel dat je minder stilstaat dat het ook weefseldonatie betreft)
Ik had zelf niet genoeg stilgestaan bij de mogelijkheden en het belang van weefsel.
Huid voor brandwonden, zelfs bloedvaten, je botten of kraakbeen.
Er was laatst (EO geloof ik) een progamma waarin 100 mensen in beeld werden gebracht die te maken hadden hiermee.
Van orgaandonoren bij leven, nabestaande. Mensen die het uiteraard ontvingen.
Maar ook een vrouw die blind zou worden en nu haar zicht helemaal teruggeeft door hoornvliesdonatie.
Ik vond het schokkend dat er een tekort is aan huid. Mensen net brandwonden waarvan de transplantatie werd afgezegd omdat het niet beschikbaar was, de impact op het herstel(beter gezegd gebrek aan)
Het moeilijkst vind ik de kinderen.. ik heb veel respect voor mensen die bij leven belangeloos hun nier doneren.
Ik begrijp ook dat mensen die keuze intrekken als ze kinderen krijgen. Stel je voor dat je kind het nodig heeft.
#20
Ik zag op latere leeftijd dat het in vele culturen erg belangrijk is om het lichaam van een overledene voor langere tijd te laten liggen alvorens het te verbranden/begraven, zodat de 'ziel' de tijd heeft zich los te maken van het lichaam, moest dat benodigd zijn. De manier waarop deze culturen naar de dood kijken spreekt veel meer tot mij dan hoe we hier in het westen naar de dood kijken. Ook het idee dat we mensen even oplappen met "onderdelen" spreekt mij tegen, al is het ook weer niet zo zwart/wit, want ik begrijp ook wel weer dat dit in sommige gevallen goed doet voor mensen. Maar over het algemeen gezien ben ik tegen hoe we hier naar de dood kijken.
Over hoe de "westerse" cultuur met de dood omgaat kan je een mening hebben.
Ik krijg hier echter het idee dat jij het gebruik van donormateriaal als een logisch gevolg ziet van een cultuur die in jouw ogen geen respect heeft voor de doden/de dood.
Maar als we het over respect hebben, ik vind dat jij wel iets meer respect mag opbrengen voor de keus van de donors, de ontvangers van donormateriaal en het harde werk van zorgpersoneel om dit mogelijk te maken.
Want spreken over het "oplappen" van mensen en impliceren dat donormateriaal als "onderdelen" worden gezien door mensen vind ik niet echt een fijne opstelling.