#1
Jawel joh, lietse pool.
Behandel een ander zoals je zelf behandeld wil worden zeg ik nog maar even...als je niet neergezet wilt worden als ‘intolerante mongool’ gedraag je dan ook niet als een ‘intolerante mongool’....![]()
Ik heb het al een paar keer gezegd maar ik begrijp nog altijd niet goed waarom dit vertaald wordt naar 'begrip tonen voor pedofiele lust'. Die vertaling mist voor mij volledig het punt. Het gaat niet om begrip tonen voor, het gaat om 'de maatschappij zo goed mogelijk beschermen tegen'.
En nee, ik zou natuurlijk liever geen pedofiel naast me hebben wonen wanneer ik kinderen had, laat staan een pedofiel mijn kind toevertrouwen wanneer ik een avond naar de film ga. Ik zie niet in hoe de veronderstelling dat 'wij' hier geen moeite mee zouden hebben volgt uit deze discussie?
Je hebt gelijk gezien het de enige optie is, of iemand moet alle pedo's vogelvrij verklaren. Daarbij kan je ze beter zo veel mogelijk in het zicht houden, maar des te schrijnender is het als een veroordeelde pedo (wat een fopstraffen in nederland, voor 2 inbraken krijg je even lang als het levenslang traumatiseren van een kind. ALS je uberhaupt al naar binnen moet.
ik stel voor verplicht chemisch castreren bij een veroordeling. Sommige fouten kan je nou eenmaal niet maken
De laatste vraag was een vraag, want er stond een vraagteken achter...Tja, dat is geen hogere wiskundenatuurlijk hebben mensen problemen met pedofielen vanwege het gevaar dat van hen uitgaat. Dat is ook volledig invoelbaar en precies waarom er in dit topic steeds zo op gehamerd wordt dat hun ziektebeeld behandeld moet worden zodat hopelijk voorkomen kan worden dat er een serieus incident plaatsvindt.
Ik heb het al een paar keer gezegd maar ik begrijp nog altijd niet goed waarom dit vertaald wordt naar 'begrip tonen voor pedofiele lust'. Die vertaling mist voor mij volledig het punt. Het gaat niet om begrip tonen voor, het gaat om 'de maatschappij zo goed mogelijk beschermen tegen'.
En nee, ik zou natuurlijk liever geen pedofiel naast me hebben wonen wanneer ik kinderen had, laat staan een pedofiel mijn kind toevertrouwen wanneer ik een avond naar de film ga. Ik zie niet in hoe de veronderstelling dat 'wij' hier geen moeite mee zouden hebben volgt uit deze discussie?
Deze maatregelen zijn inderdaad allemaal al een keer de revue gepasseerd. Interessant vraagstuk binnen de criminologie.En als we maatregelen moeten nemen welke dan? Psychologische hulp? Gebiedsverboden? Enkelbanden, chemische castratie?
Deze maatregelen zijn inderdaad allemaal al een keer de revue gepasseerd. Interessant vraagstuk binnen de criminologie.


De laatste vraag was een vraag, want er stond een vraagteken achter...
De vraag was ook niet per se aan jou gericht, maar zoals ik al zei, mensen die daar begrip voor kunnen opbrengen. Dat jij je aangesproken voelt (of juist niet) neem ik dan ter kennisgeving aan. Ik wil gewoon een paar vragen stellen waarvan ik mij afvraag hoe mensen daarover denken.
Jij noemt bijvoorbeeld pedofilie een ziekte. Ik las ergens anders dat iemand het ziet als een geaardheid waarmee je geboren wordt. Een ziekte kan je evt behandelen. Maar denk jij dat hier veel resultaat uit te verwachten valt? Seksualiteit is een krachtige energie. Minstens zo krachtig als bijvoorbeeld een drugsverslaving. En we weten hoeveel mensen daar problemen mee hebben op 'het rechte pad' te blijven.
En voor de mensen die het als een geaardheid zien waarmee je geboren wordt, zouden deze pedo's volgens jou ooit van hun geaardheid af kunnen komen? Of valt het niet te veranderen (net zoals je andere geaardheden niet kan veranderen) en moeten we er gewoon begrip voor hebben zonder maatregelen te nemen? En als we maatregelen moeten nemen welke dan? Psychologische hulp? Gebiedsverboden? Enkelbanden, chemische castratie?
Dat heb ik niet gezegd. Ik maak een duidelijk onderscheid tussen ziekte en geaardheid. Homoseksualiteit is een geaardheid, daar zijn we het denk ik wel over eens. Alleen sommigen zien pedofilie als een ziekte en anderen als een geaardheid.Inderdaad, op het moment dat je pedofilie als ziekte gaat beschouwen zeg je tussen de regels door dat homosekualiteit een ziekte is, en impliceer je dat je een geaardheid kan veranderen ga je denk ik een hoop mensen tegen de schenen schoppen :P Homo's kunnen genezen worden is wel erg 1900. Je seksualiteit is aangeboren, zit in je natuur. ooit komt t eruit, one way or the other of je het nou zelf wil of niet
In dit topic bedoel je? Nee volgens mij niet. Ik heb het over preventieve maatregelen om de (niet seksueel actieve) pedofiel al dan niet bepaalde vrijheden te ontnemen. Ik las eerder iets overDeze maatregelen zijn inderdaad allemaal al een keer de revue gepasseerd. Interessant vraagstuk binnen de criminologie.
Dan vraag ik mij af, wanneer je een afweging maakt tussen dat en veiligheid voor kinderen, hoe ziet dat fatsoenlijke leven van die pedo er dan uit?Is het politiek correct om een hele bevolkingsgroep gewoon een fatsoenlijk leven te gunnen?
Dat heb ik niet gezegd. Ik maak een duidelijk onderscheid tussen ziekte en geaardheid. Homoseksualiteit is een geaardheid, daar zijn we het denk ik wel over eens. Alleen sommigen zien pedofilie als een ziekte en anderen als een geaardheid.
Als je denkt aan seksueel misbruik dan begrijp ik je uitspraak 'pure evil' uiteraard maar al te goed. Maar wanneer we het over de geaardheid hebben, dan zou ikzelf die term zeker niet gebruiken. Pedofilie bestaat net als andere geaardheden niet enkel uit seksuele gevoelens, maar uit een spectrum van emoties waarvan de seksuele component slechts een deel is. Ik denk dat bij pedofilie de seksuele component een veel minder grote rol speelt dan bij de meeste andere geaardheden (aseksualiteit daargelatenSnap beide kanten wel, enerzijds kan je niks doen aan je "gevoelens, net zoals een homo gewoon valt op hetzelfde geslacht en een hetero op het andere geslacht. Kan je vrij weinig aan sturenAan de andere kant, pedofilie roept (bij mij en zo te lezen ben ik niet de enige) zo'n walging op, het is zo puur "evil". Waar trek je de grens ? Het laatste waar ik begrip voor kan opbrengen is het seksueel ook maar zien of benaderen van een kind, en nog zieker, baby's. Moet op een gegeven moment niet een grens getrokken worden om de maatschappij te beschermen ? (Hierbij promoot ik geen hunt the pedo avond of het preventief castreren van eventuele daders, zit gewoon hardop te denken. )
De grens ligt daar waar er een kind schade wordt berokkend. Gevoelens doen dit niet, verkeerde acties wel. Dáár, en nergens anders, ligt de grens.Waar trek je de grens ?
Die vredespijp herken ik en waardeer ik. Je bent bereid na te denken over dit gevoelige onderwerp en dat siert je.Snap wel dat het probleem niet opgelost worden met het opjagen van pedofielen en een soort razzia houden, en snap ook dat ze niks aan hun "gevoelens" kunnen doen en als ze ook daadwerkelijk voor zichzelf oppassen en bewust bezig zijn met hun eigen gedacht (ik las een paar pagina's terug iets over een vriend van.....naam kwijt toegaf dat hij op kinderen viel, petje af voor die persoon, dat is in mijn ogen heel erg brave. inhoud van zn boodschap daargelaten gaat ie wel met zn ballen op het blok met alleen maar negatieve gevolgen voor hemzelf.
(...)
Een redelijk felle mening, hopelijk wel een beetje genuanceerd. Kom met een vredespijp in de hand, wel nodig hier geloof ik
Je eerste vraag: nee, een geaardheid blijft. Ook al zou je het nog zo graag willen veranderen, dat lukt niet.En voor de mensen die het als een geaardheid zien waarmee je geboren wordt, zouden deze pedo's volgens jou ooit van hun geaardheid af kunnen komen? Of valt het niet te veranderen (net zoals je andere geaardheden niet kan veranderen) en moeten we er gewoon begrip voor hebben zonder maatregelen te nemen? En als we maatregelen moeten nemen welke dan? Psychologische hulp? Gebiedsverboden? Enkelbanden, chemische castratie?
Er is momenteel extreem weinig begrip voor pedo's. Dit topic hier op DF is een uitzondering in de zin dat ik nog nooit zo een genuanceerde discussie heb meegemaakt over dit onderwerp. Ja, ook hier lopen de gemoederen af en toe behoorlijk op, maar dan nog is deze discussie hier uitzonderlijk genuanceerd. Als heel Nederland meer de DF-kant op zou gaan zou het klimaat al een stuk vriendelijker zijn en ben ik ervan overtuigd dat er ook minder vaak iemand de fout in zou gaan. Alleen al in het belang van kinderen pleit ik voor meer begrip voor pedofielen.Ik vraag mij simpelweg af hoeveel begrip er precies is voor pedo's en hoeveel vrijheid we die personen willen gunnen met het potentiële gevaar dat ze zich toch vergrijpen aan kinderen.
Het is geen afweging tussen die twee. Het is een afweging die beide bevoordeelt.Dan vraag ik mij af, wanneer je een afweging maakt tussen dat en veiligheid voor kinderen, hoe ziet dat fatsoenlijke leven van die pedo er dan uit?
De grens ligt daar waar er een persoon* schade wordt berokkend. Gevoelens doen dit niet, verkeerde acties wel. Dáár, en nergens anders, ligt de grens.
* toevoeging Fenrir
Akkoord, dat is waar. Waar je mee geboren ben kan je niks aan doen en komt dus ook niet voort uit slechtheid of " evil" van betreffende persoon. Iedereen die op kinderen valt zal een moment gehad hebben waarop die zich dat realiseerde, of je je ook realiseert dat het nooit kan ligt wel aan de persoon zelf.verwondering zei:Als je denkt aan seksueel misbruik dan begrijp ik je uitspraak 'pure evil' uiteraard maar al te goed. Maar wanneer we het over de geaardheid hebben, dan zou ikzelf die term zeker niet gebruiken.
Dit stukje snap ik niet zo goed. Wat voor componenten heeft seksualiteit nog meer dan lust/liefde? Ik heb het even opgezocht om het begrijpen, dit stond op wikipediaPedofilie bestaat net als andere geaardheden niet enkel uit seksuele gevoelens, maar uit een spectrum van emoties waarvan de seksuele component slechts een deel is. Ik denk dat bij pedofilie de seksuele component een veel minder grote rol speelt dan bij de meeste andere geaardheden (aseksualiteit daargelaten), en de emotionele verbondenheid juist een veel grotere rol speelt.
Wij kunnen ons dat moeilijk voorstellen. Wij zijn niet anders gewend dan dat seks altijd en overal mogelijk is. Als je even niemand hebt om mee te seksen dan kan het desnoods betaald, of even een snelle Tinder- of Grindr-scharrel en je bent weer voorzien.
Voor mijn maat lag dat wel even anders want van kinds af aan wist hij al dat seks zijn leven lang niet voor hem weggelegd zou zijn. Hij is met dat idee opgegroeid, hij heeft seks nooit als mogelijkheid gezien. Er is voor hem geen sprake van dat het ooit 'moeilijk' zou kunnen zijn om zich ervan te weerhouden, want de overweging is er nooit.
Wat relaties betreft geldt hetzelfde. Hij is gedoemd altijd single te blijven. En ook dat is minder dramatisch voor hem dan voor menig ander, want ook dat heeft hij in zijn puberteit al verwerkt.
En ja, ik weet dat deze laatste zinnetjes bij mensen alarmbellen gaan doen afgaan. Als hij met kinderen zou gaan werken, zou ik daar dan niet een stokje voor moeten steken? En als er toch ooit iets mis zou gaan, zou ik daar dan niet medeverantwoordelijk voor zijn? Op de eerste vraag: nee.
Op de tweede vraag: zeker. Ik zou bereid zijn de volledige verantwoordelijkheid op me te nemen. Ik zou me mijn hele leven schuldig en ellendig voelen als er iets ergs gebeurt dat ik had kunnen voorkomen. Waarom zou ik er dan toch niets tegen doen en hem zelfs aanmoedigen wanneer hij een carrièreswitch zou maken? Omdat het zijn roeping is en ik wéét dat er niets misgaat. Hoe weet ik dat? Dat kan ik niet rationeel verklaren, enkel gevoelsmatig. Ik ken hem. Sterker nog, als er iémand is die nooit een kind kwaad zou kúnnen doen, dan is hij het. Juist hij.
Die vredespijp herken ik en waardeer ik. Je bent bereid na te denken over dit gevoelige onderwerp en dat siert je.
Het is inderdaad niet niets om zoiets aan iemand te vertellen. Dat zou je inderdaad 'met z'n ballen op het blok' kunnen noemen. Gelukkig voor hem heb ik ze enkel gekieteld en zijn vertrouwen niet beschaamd. Zoals ik ook weet dat hij mijn vertrouwen niet zal beschamen.
De grens ligt daar waar er een kind schade wordt berokkend. Gevoelens doen dit niet, verkeerde acties wel. Dáár, en nergens anders, ligt de grens.
Je vraag over maatregelen: maatregelen zijn nodig voor pedofielen die niet kunnen omgaan met hun seksuele gevoelens. Zij hebben hulp nodig. Dat is momenteel lastig of onmogelijk. Voor pedofielen die er géén moeite mee hebben zijn geen maatregelen nodig. Voor beide groepen is het voordelig als het tenminste veilig zou zijn voor hun geaardheid uit te komen.
Er is momenteel extreem weinig begrip voor pedo's. Dit topic hier op DF is een uitzondering in de zin dat ik nog nooit zo een genuanceerde discussie heb meegemaakt over dit onderwerp. Ja, ook hier lopen de gemoederen af en toe behoorlijk op, maar dan nog is deze discussie hier uitzonderlijk genuanceerd. Als heel Nederland meer de DF-kant op zou gaan zou het klimaat al een stuk vriendelijker zijn en ben ik ervan overtuigd dat er ook minder vaak iemand de fout in zou gaan. Alleen al in het belang van kinderen pleit ik voor meer begrip voor pedofielen.
et is geen afweging tussen die twee. Het is een afweging die beide bevoordeelt.
Waar je vooruitgang kan boeken is bij het behandelen van de probleemgevallen. Als je alle pedofielen plattrapt vind je die probleemgevallen niet. Die probleemgevallen blijven ondergronds en woekeren als een kankergezwel. Misbruik is helaas nooit volledig uit te roeien, dat is een utopie. Maar onze beste kans om het zoveel als maar mogelijk is te beperken, is zorgen dat álles bespreekbaar is, en er hulp geboden kan worden daar waar dat nodig is.
Met als belangrijkste motivatie de veiligheid van kinderen. En met als bijkomend voordeel dat alle pedofielen die perfect in staat zijn met (niet ondanks) hun gevoelens in de maatschappij mee te draaien een veel fatsoenlijker leven hebben.
Allereerst wil ik zeggen dat je mijn persoonlijke mening precies verwoord hebt, dus dank daarvoor!En begrip inderdaad. Begrip dat ze zelf niet voor hun gevoelens kiezen. Maar wat weegt er zwaarder in deze, het belang van elk potentieel slachtoffer of het belang van de ene volwassen man? Ik snap dat het verschrikkelijk is, maar het moet niet geaccepteerd worden. Het blijft een risico, en als er een de fout ingaat terwijl hij anderen had verteld over zijn voorkeur, wordt het opeens allemaal heel veel ingewikkelder denk ik. In het belang van kinderen pleit ik ervoor dat er iets gebeurd op het moment dat iemand ontdekt dat hij pedo is. Met een verplichte castratie gaan er inderdaad vrij weinig uit de kast komen ben ik bang, ik weet zelf ook de oplossing niet. In ieder geval een verbod met kinderen te werken en het advies niet in een kindrijke omgeving te gaan wonen, en een soort van begeleiding of checkup omdat hij toch ook af en toe zn ei kwijt moet
Jullie geven hier samen het goede voorbeeld en zijn voor mij opnieuw een reden om trots te zijn op dit forum!Er is momenteel extreem weinig begrip voor pedo's. Dit topic hier op DF is een uitzondering in de zin dat ik nog nooit zo een genuanceerde discussie heb meegemaakt over dit onderwerp. Ja, ook hier lopen de gemoederen af en toe behoorlijk op, maar dan nog is deze discussie hier uitzonderlijk genuanceerd. Als heel Nederland meer de DF-kant op zou gaan zou het klimaat al een stuk vriendelijker zijn en ben ik ervan overtuigd dat er ook minder vaak iemand de fout in zou gaan.
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."