#1
Ik hoop van harte dat de 2 die op pedofiel gestemd hebben, een grap maken.
Is denk ik meer dat pedofielen altijd al alleen maar negatief worden belicht en dat daar nu eens anders naar wordt gekeken. Begrijp me niet verkeerd, ik ben zeer tegen pedofiele praktijken.Jullie vergeten ook helemaal aan de slachtoffers te denken. Hoe zouden die zich voelen als een pedo vooral in de slachtofferrol geduwd wordt en we allemaal maar begrip moeten opbrengen voor die groep mensen omdat ze anders gekwetst zouden worden?
Waarom?Ik hoop van harte dat de 2 die op pedofiel gestemd hebben, een grap maken.
Je bent een dombo die crackyLaaste dag dat ik die pillen moet nemen maar hoofdpijn is is nog steeds niet over maar gisteren een vriend pushde me om wat te drinken en te blowen dus heb 2 hasj joints gerookt en 4 glaasjes vodka gemixed met 7up maar de hoofdpijn is er wel wat erger van geworden
En gisteren rond dat ik na huis ging nog wat overgegeven![]()
wat normaal nooit gebeurt maar drink meestal niet zo veel van dingen als vodka enz
Maar heb dus nog steeds hoofdpijn en vandaag iets erger door die alcohol en hasj en dit is de laaste dag dat ik die pillen moet nemen slikken
Er wordt hier uitgegaan dat het meerendeel van de pedofielen er voor gekozen heeft om seksloos door het leven te gaan, maar volgens mij is dat maar een heel klein gedeelte.
Seksualiteit zit wel heel erg diep in de genen, kijk anders zelf maar eens hoe lang je een leven zonder enige vorm van seks kan gaan. Dat zal je nog tegenvallen lijkt mij. Seks hebben is een oerdrift waar je nauwelijks aan kan ontkomen. Het celibaat maakt zelfs van heteroseksuele priesters en bisschoppen gewetenloze pedofielmonsters.
En het is wel degelijk politiek correct alse je als intolerante mongool weggezet omdat je juist voor die ene geaardheid geen begrip kan opbrengen.
We denken gewoon anders over iets. Kan dat ook met andere termen a.u.b? Ik vind het echt SCHANDALIG dat je me zo neer zet omdat ik nog een beetje begrip voor @Bas kan opbrengen.
Dat klopt, maar ik vraag me af of dat is omdat dat gewoon de onoverkomelijke realiteit ervan is, of omdat we niet weten hoe we met dit probleem om moeten gaan.Ik begrijp wat je bedoeld. En alhoewel ik ook beslist iedereen een goed leven gun, bewijzen alle feiten tezamen maar weer hoe weerbarstig de realiteit is. En hoe moeilijk het is om pedo's die kinderen daadwerkelijk willen misbruiken te herkennen.
Maar je kunt wellicht van ruimdenkende individuelen verwachten dat ze openstaan voor andere manieren van omgaan met zaken.De realiteit wijst gewoon keer op keer uit dat er pedo's blijven die bewust op zoek gaan naar slachtoffers.
Het is misschien 'sneu' voor pedofielen die zichzelf wél in de hand kunnen houden, maar je kan van de maatschappij als geheel niet verwachten dat zij bereid zijn pedo's zoals eerder werd voorgesteld in dit topic. Noem het 'Collateral damage'.
Je werkt in het ene geval met iets dat er is en in het andere geval met iets dat er niet is, dus ik weet niet of dat wel waar is.Omdat het in de kern om exact hetzelfde gaat.
Ik bewonder je schijnbaar eindeloze vertrouwen in de inherente goedheid van de mens.Maar je kunt wellicht van ruimdenkende individuelen verwachten dat ze openstaan voor andere manieren van omgaan met zaken.
Herkenbaar.
Soms zijn meningen ook vermoeiend. Ik moet ook eens wat vaker beroep doen op mijn zwijgrecht. (wink)
Herkenbaar.Altijd als ik de hele dag ziek op de bank zit/lig ga ik mij mening geven in zulke discussies, mijn excuses. Ik verveel mij nooit behalve als ik ziek ben.
Lang leve de liefde!
Nee hoor natuurlijk mag je een eigen mening hebben. Het kan een ego ding zijn maar dat hoeft niet. Doe je het omdat je (de 'algemene je') je aangevallen voelt of omdat je ergens van overtuigd ben. Bij jouw reactie had ik eerder het idee dat je oprecht kwaad was en dat is ook goed te begrijpen bij dit onderwerp.Als ik me echt goed voel heb ik eigenlijk geen mening. Een mening is een ego dingetje denk ik.
Nee hoor natuurlijk mag je een eigen mening hebben. Het kan een ego ding zijn maar dat hoeft niet. Doe je het omdat je (de 'algemene je') je aangevallen voelt of omdat je ergens van overtuigd ben. Bij jouw reactie had ik eerder het idee dat je oprecht kwaad was en dat is ook goed te begrijpen bij dit onderwerp.
Het is een supergevoelig onderwerp waar snel mensen kwaad bij worden. Ik snap heel goed dat jij je er kwaad over kan maken en ik persoonlijk word ook aardig misselijk wanneer ik aan pedo's denk. Ik probeer dingen daarom zo neutraal of emotieloos te formuleren, vooral bij zo'n heftig onderwerp. Dit zorgt er ook voor dat ik zelf wat 'detached' blijf van mijn eigen emoties hieromtrent. Ook omdat ik het wel interessant vind waarom mensen tot bepaalde conclusies komen (vooral die van mensen met een andere mening). Het blijft echter hun mening en voor mij heeft iedereen daar recht op. Wanneer ik zelf ergens echt van overtuigd ben is het ook moeilijk mij van mijn overtuiging af te brengen- niet zo zeer omdat ik daar niet voor open sta, maar omdat ik er goed over na heb gedacht. Ik ga er van uit dat mensen met een andere mening daar ook goed over hebben nagedacht. Maar ik geef toe, een ruzie is het me beslist niet waard en ben ik de eerste die afhaakt haha. Hou veels te veel van een relaxte dag!Ik irriteerde me een beetje omdat er zo relativerend over gedacht werd. Ik begrijp het wel dat het kan gerelativeerd worden. Alleen bij dit onderwerp heb ik daar geen zin in en daar voel ik mij ook niet schuldig over.
Alleen ik ben nogal niet tactisch in het overbrengen van dingen soms.
Wat ik bedoelde is dat de geaardheid bestaat uit meer dan alleen seksuele gevoelens. Wanneer jij een vrouw (of man?) leuk vindt, dan is dit toch ook niet enkel seksueel? Je wilt met een partner toch meer dan alleen maar seks? Wat mijn maat voor jongens voelt, dat bestaat voor een heel groot deel uit bewondering en respect, een jongen heeft welhaast een god-status voor hem. Hij geeft zielsveel om hen, wil hen beschermen, wil het beste voor hen. Ik durf trouwens te stellen dat wanneer het op misbruik aankomt hij nog veel gevoeliger is dan ons allemaal. Kinderen zijn zijn alles, kom daar maar niet aan. Als hij oog in oog zou staan met iemand die zojuist een kind heeft misbruikt, dan hoeven wij enkel nog maar een lijkenwagen te bellen. Hij zou voor ieder kind opkomen als was het zijn eigen kind.Dit stukje snap ik niet zo goed. Wat voor componenten heeft seksualiteit nog meer dan lust/liefde? Ik heb het even opgezocht om het begrijpen, dit stond op wikipedia
Zekerheid is er niet. Hoe zeker weet jij van jezelf dat jij nooit een vrouw zal aanranden? Behoorlijk zeker, vermoed (en hoop) ik. Maar weet je het volledig zeker? Geen enkel spoortje twijfel dat je ooit in een periode waarin het slecht met je gaat, waarin je psychische problemen krijgt, wanneer je stomdronken door de stad wandelt, of in watvoor situatie dan ook iets doet dat eigenlijk niet juist is? 100% zekerheid is een illusie, voor iedereen. Jij weet voor jezelf niet volledig zeker dat het niet gebeurt, maar bent wel zeker genoeg van je zaak om te kunnen stellen dat je geen gevaar bent voor de maatschappij.Hoe kan je dit zo met zekerheid zeggen? Je seksualiteit wordt gedreven door je instict, je oerdrift. Ik zeg dus niet dat iemand wel MOET toegeven aan zn lusten, maar wel dat je maatje er altijd aan zal blijven denken, het zal altijd een soort diep verlangen zijn. De overweging zal er altijd zijn. Zoiets kan je niet uitschakelen.
Nee. Hoe vaak je ook zegt dat het moeilijk voor hem móét zijn, dat ís het niet. Je kunt het je niet vóórstellen dat het niet moeilijk voor hem is. Dat is wat anders. Ik kan niet anders dan herhalen dat hij dat heel anders ervaart.Natuurlijk zal het moeilijk voor hem zijn om zich te weerhouden. Ik zou geen kilometer in zijn schoenen willen lopen, laat staan de kilometers die hij elke dag loopt.
Klopt. Dat is ook niet van de ene op de andere dag gebeurd. Dat heeft ook jaren gekost. Liefdesverdriet is heel heftig geweest voor hem. Van zijn 13e tot zijn 16e is hij waanzinnig verliefd geweest op een jongen bij hem op school. Van één jaar jonger dan hijzelf, dus dat was op zich nog niet zo heel gek. Maar hij was veel te verlegen om ook maar een woord tegen die jongen te durven zeggen. Homofobe sfeer op school, enigszins homofobe ouders, pesten op school, dus voor zijn homo-zijn durfde hij ook al beslist niet uit te komen. Hij wist tegelijkertijd ook dat hij later nooit meer een kans zou krijgen op een relatie. Want hij wist toen al hoe het zat met hem. Al heeft hij dat eerst nog heel hard proberen te ontkennen en onderdrukken. Hij ging bewust naar oudere jongens kijken om te zien of hij hen ook leuk kon vinden. Jaren heeft hij heel vurig gewenst dat hij 'gewoon' homo zou zijn of zou kunnen worden. Na een diepe depressie van een aantal jaren is hij daar uiteindelijk ook weer uitgeklommen. Het liefdesverdriet echter is tot op de dag van vandaag nooit helemaal overgegaan. Nog steeds kan hij daar - wanneer hij er teveel over nadenkt nadat hij na een avondje bier drinken alleen thuis komt - een traantje om laten. Lang niet meer zo veel als toen. Maar toch, nog altijd, zo af en toe.Hoe kan hij dat in zijn puberteit verwerkt hebben? Zoiets verwerk je niet zomaar. Hoe kan je de consequenties inzien van zo'n situatie en zeker op die leeftijd. Misschien heeft hij er nu vrede mee, over 5 jaar, of 10 jaar. Maar wat nou als iedereen om hem heen een partner vind, man vrouw of de 18 soorten die ik nog nooit gezien heb. Hij zal verschrikkelijk eenzaam zijn, boos misschien.
We kennen elkaar goed ja. Goed genoeg.Dit kan ik niet begrijpen. Ik begrijp niet hoe je ook maar die kans wil toelaten, zelfs stimuleren, hoe je ook maar misschien dat hele kleine beetje risico wil lopen. 000,1 procent blijft een risico. Je wil absoluut niet dat het gebeurd, natuurlijk niet en ik geloof echt dat het je broeder is en je gelooft dat hij nooit dat zou doen ( neem aan dat jullie broeders zijn en niet zomaar drinkmaatjes gezien t verhaal dat ie je verteld)
Ik niet, want ik ken hem.Hoe kan je met de feiten die je weet en zon situatie als dit zoiets laten afhangen van gevoel? Ik kan me niet in jou schoenen verplaatsen en het is makkelijk zeggen omdat het mij voorderest emotioneel niks doet, maar ik hoop dat ik rationeel zou reageren in zon situatie en beseffen dat het het beste is als hij niet teveel vrijwilligerswerk met kinderen gaat doen en ZEKER niet op bijvoorbeeld een kinderdag verblijf te werken. Daar krijg ik al aardig de kriebels van om eerlijk te zijn
Nogmaals, je projecteert je eigen gevoel op hem. Nee, het is voor hem niet moeilijk. Ik zou werkelijk waar niet weten met watvoor hulp we hem van dienst zouden kunnen zijn. Er zijn echter pedo's die wel hulp nodig hebben. Hij is er daar niet één van.Niet aan mij gericht maar wou toch wat zeggen. Ik denk dat ELKE pedofiel maatregelen cq hulp nodig heeft. Ik geloof niet dat er pedofielen zijn die er geen moeite mee hebben, dat kan gewoon niet. Als we het niet hebben over een aseksuele pedofiel zullen er altijd ''verboden'' lustgevoelens zijn. We zijn mensen, tuurlijk is dat moeilijk.
Het instinct om kinderen te beschermen verdwijnt niet nee, gelukkig maar. Ideeën over hoe we dat het beste kunnen doen zijn wel aan verandering onderhevig. Ik zie het inderdaad ook niet snel gebeuren, maar het is mogelijk en er bovendien hoog tijd voor.De acceptatie van pedo's gaat nooit gebeuren, het zit ook in mensen hun instict om kinderen te beschermen. Het is niet haalbaar, althans ik zie het niet gebeuren
Tja, ik val in herhaling. Maar slachtoffers voorkom je niet door ervoor te zorgen dat pedofielen hun geaardheid geheim moeten houden op straffe van maatschappelijke uitsluiting en geweld. Integendeel.En begrip inderdaad. Begrip dat ze zelf niet voor hun gevoelens kiezen. Maar wat weegt er zwaarder in deze, het belang van elk potentieel slachtoffer of het belang van de ene volwassen man?
Daar heb je gelijk in. Die groep had ik in mijn vorige bericht inderdaad achterwege gelaten.Bij het 'kiezen voor aseksualiteit' (zoals jij dat voorstelt) of het in bedwang houden van pedoseksuele driften wordt er blijkbaar gemakshalve van uit gegaan dat de pedo van goede wil is. Laten we er even voor het gemak van uitgaan dat er 'goede' pedo's bestaan die zichzelf kunnen bedwingen. Blijft het gevaar van pedo's die juist wél kwaad in de zin hebben.
Zij zouden van het type kunnen zijn dat voor hun daden geen berouw heeft. Het zou ook anders kunnen liggen. Ik kan niet in hun hoofden kijken. Hun daden zijn hoe dan ook op geen enkele manier goed te praten.Met alle respect, maar wanneer ik de gezichten bekijk van daders als Robert M, Benno L., Sietze van der V. dan betwijfel ik ten zeerste of zij bereid zijn, nog sterker in staat zijn om zichzelf te doen transformeren tot een beter persoon zoals jij dat schetst.
Oké, n=1, maar als ik naar mijn maat kijk dan geldt dat niet voor hem. Hij is gelukkig, heeft veel vrienden waar hij leuke dingen mee onderneemt, en ziet zijn geaardheid niet als last, maar zelfs als iets moois. Iets dat bij hem past. Dat is misschien ook wel een beetje uit noodzaak geboren: dat wat je niet kunt veranderen, daar kun je maar beter gelukkig mee zijn.en volgens mij heeft een pedofiel ook niet echt een gelukkig leven als pedofiel.
Ik begrijp het maar zie het anders. Ik vrees dat ik je dat niet afdoende uitgelegd kan krijgen.Maar als ik hoor dat iemand die pedofiel is vrijwilligerswerk wil doen met kinderen ook al heeft hij geen seksuele intenties dan ontwaakt er in mijn vaders hart een soort van beest. Al zie ik een verkeerde verliefde blik dan krijgt ie al een mes in zijn nek.
Amen.Lang leve de liefde!
Wanneer het daadwerkelijk zo is dat je bewust kan kiezen om aseksueel te worden wanneer je seksuele gevoelens hebt, dan moet het ook net zo makkelijk zijn bewust te kiezen seksuele gevoelens te hebben wanneer je aseksueel bent. Want het zijn twee zijden van dezelfde munt. Of het is mogelijk voor beide of onmogelijk. Één van de twee kan niet.
Helaas heb ik deze vrouw vaker voorbij zien komen. Heb je ooit verder onderzoek gedaan naar wie deze vrouw is en wat haar andere opvattingen zijn? Ze is een volwassen libertariër (kom op, libertarisme klinkt cool op de middelbare school maar dan leer je dat mensen niet op zo'n fijne idealistische manier handelen en dat ultiem kapitalisme niet al onze problemen gaat oplossen), ontkent klimaatverandering en is binnen feministische kringen erg controversieel.
Zo legt zij in de video die ik hier beneden link uit hoe vroeger alles beter was, omdat vrouwen toen nog vooral met elkaar omgingen in de private sfeer, terwijl mannen de publieke sfeer hadden. Vervolgens zegt ze, 'ik zeg niet dat we terug moeten'. Echter gaat ze maar door met opnoemen hoe alles vroeger beter was want ja, toen werden mannen nog niet continue getest door al die vrouwen op de werkvloer. Tjah, we moeten maar accepteren dat er een bepaalde seksuele spanning is aangezien mannen zich gewoonweg niet in kunnen houden. Hoewel ze al deze dingen niet expliciet zegt, is dit heel bekend discours in conservatieve kringen.
Dan nu de daadwerkelijke theorie die in jouw video voorkomt: haar uitgangspunt is dat onze vrouwelijke decadentie ertoe zal leiden dat we verwoest worden door "echte" mannen, zoals, weet ik veel, IS? Decadentie impliceert dat we momenteel aan het vallen zijn van een eerder hoogtepunt. Wat is dan dat hoogtepunt en voor wie? Dat zijn vrij fundamentele vragen die hierbij komen kijken. Het lijkt me in ieder geval duidelijk dat dit hoogtepunt voornamelijk was weggelegd voor blanke mannen en dat er pas heel kort ruimte is voor anderen.
De idee dat de Westerse samenleving decadent is geworden is niet bepaald nieuw, in de 18de en 19de eeuw waarschuwden ook voor de naderende val van 'het Westen' (dit concept is volledig achterhaald, maar nu niet per sé relevant, als je het hier niet mee eens bent wil ik het daar alsnog wel over hebben).
In de 18de eeuw had je het beroemde werk van Edward Gibbon, The History of the Decline and Fall of the Roman Empire. Deze interesse in de val van het Romeinse rijk vertaalde zich naar een algemenere interesse in wat ervoor zorgt dat samenlevingen vallen.
Éen van deze theorieën was dat 'verwijfde', hedonistische keizers en algemene decadentie de Romeinen kwetsbaar lieten voor invallen van o.a. de echt mannelijke Visigothen en Vandalen. Dit is echter pseudowetenschap en wordt in geen enkele academische kring serieus genomen. De zogenaamde 'decadente' keizers (Nero, Caligula, Elagablus) heersten van de eerste tot de derde eeuw, maar het Romeinse rijk 'viel' niet tot aan het eind van de vijfde eeuw (476). Tijdens deze periode had het Romeinse Rijk juist keizers die hoog aangeschreven staan, zoals Constantijn de Grote, Theodosius II, etc.
Bovendien bestond het Oost Romeinse Rijk (ook wel het Byzantijnse Rijk) nog tot 1453 (val van Constantinopel), oftewel nog zo'n 1000 jaar (och en wee, zo snel kan het gaan).
En dan komt nog wel het belangrijkste punt: Paglia negeert alle andere factoren die enorme rollen speelden in de zogenaamde ondergang van het Romeinse Rijk: politieke geheimstrijd, corruptie, steeds minder effectieve bureaucratie, moeilijkheden met het doorvoeren van hervormingen, moeite met het innen van belastingen, ineffectief leger, etc.
Dan zijn er ook nog externe factoren, zoals natuurrampen als droogtes, overstromingen, mislukte oogsten, etc.
Paglia zegt over Griekse kunst dat het plotseling minder mannelijk werd en dat ze allemaal maar verwijfde mietjes waren terwijl de oude standbeelden van grote mannelijke krijgers waren. Hierbij vergeet zij echter dat ideeën van mannelijkheid niet altijd het zelfde zijn en dat deze veranderen en negeert ze de specifieke culturele context van de tijd waar ze over spreekt mee te nemen in haar analyse.
Ze doet verder ook weinige concrete claims, behalve dat ze iets globaals zegt over hoe de Griekse en Romeinse samenlevingen "genderfluïditeit en verwijving" toestonden en dat hun rijken daarna gevallen zijn.
Nog een punt om haar theorie onderuit te halen, ze spreekt van een extreme val alsof er sprake is van directe discontinuïteit. Zo kijkt geen enkele historicus er eigenlijk meer tegenaan, deze samenlevingen waren niet in een keer weg. Rome was inderdaad overgenomen door de Vandalen, maar de samenleving bleef en bestaan en veranderde slechts heel geleidelijk (dezelfde mensen woonden er namelijk nog steeds).
Ook noemt ze niet dat fluïde seksualiteit en homoseksualiteit ook gewoon werd getolereerd en zelfs geaccepteerd tijdens de hoogtijdagen van het Romeinse Rijk.
Ik zie zelf ook niet in hoe meer mensen de beste mogelijkheid geven om te floreren in onze samenleving mee zou helpen aan de destructie van die samenleving. Zelfs als je verder niets met deze mensen te maken zou willen hebben dragen zij bij aan de samenleving op allerlei manieren waarop cismensen dat ook kunnen en doen. Hoe maakt dit onze samenleving in godsnaam kapot?
Ik kan op zich zien dat je als leek deze theorie interessant vindt, maar het is denk ik wel goed om bronnenkritiek toe te passen en te kijken waar deze vrouw vandaan komt en wat anderen zeggen over haar punten. Ik zag in een andere topic (over conspiracies e.d. dacht ik) al dat je lettelijk zei dat het niet uitmaakt waar iets staat. Dit is juist het allerbelangrijkste! Dit soort ongein zorgt ervoor dat Trump gewoon kan zeggen 'Fake News'.
Ik zou, als je nog niet overtuigd bent ook nog een voorbeeld over de Sengoku Periode in Japan kunnen voorleggen.
Dit is een behoorlijk verhaal geworden, ik wil je ook in dit geval niet beledigen. Ik erger mij echter enorm aan mensen die dit soort non-historie spuwen om het maatschappelijk debat een bepaalde kant op te sturen (in dit geval dus Paglia, niet jij). Dat is een van de (voor mij) irritantste dingen aan mijn vakgebied: in tegenstelling tot bijvoorbeeld microbiologie of andere hele specifieke vakgebieden meent iedereen wel wat te weten over geschiedenis, maar in feite hebben mensen zich vaak nauwelijks ingelezen en grijpen ze aan wat een of andere figuur zegt als het aansluit bij hun opvattingen. Ik begrijp dit wel, maar het is vaak frustrerend en soms ook gevaarlijk. Dergelijke sentimenten zorgen er namelijk voor dat mensen die LHBTQ+ mensen iets aan willen doen zich gesterkt voelen.
Maar de natuur werkt niet vanuit een dualistisch principe. Interseksualiteit komt veel vaker voor dan je denkt (er zijn schattingen dat ze ongeveer even vaak voorkomen als mensen met rood haar), en als je al die mensen wilt afdoen als een afwijking dan vind ik dat persoonlijk niet echt netjes. Vaak wordt bij geboorte van deze mensen door de arts of de ouders de keuze gemaakt om er maar een jongetje of meisje van te maken, wat heel goed de natuurlijkheid van dit dualistische systeem weergeeft.
Daarnaast zijn er nog veel meer variaties en gradaties in zo veel dingen die hiermee te maken hebben dat dat dualistische perspectief eerder geforceerd voelt. Dit dualistische principe komt ook echt niet overal voor in de natuur, er zijn genoeg diersoorten die niet zo werken.
"Het is niet voor niets dat in de gehele geschiedenis van de mens de slaaf/meester relatie steeds weer terugkomt. het werkt." Dat we iets altijd al op een bepaalde manier doen betekend op zichzelf helemaal niets.
Dus in feite is deze essentie van jezelf (dit ben jezelf, maar alleen als je stopt met denken) dus iets wat we niet echt in woorden kunnen vatten of emprisch aan kunnen tonen? Het is iets dat jij voelt en waarvan jij overtuigd bent dat je het ervaart. Is er wetenschappelijk onderzoek naar gedaan dat dit kan aantonen?
Bovendien is je essentie dus genderloos en is alles wat je verder bent (met je gedachten en lichaam) relatief? Dan zou transgenderisme toch nog steeds niet vergezocht zijn? Dat is dan toch net zo valide als een cis-normatieve invulling daarvan? Dat bestaat ook alleen maar zodra je het denkt. Deze relatieve identiteit komt bovendien elke dag voor omdat dat nou eenmaal de wereld is waarin we moeten functioneren.
Hoe werkt deze essentie dan in de wereld? Aangezien daar alles weer relatief is?
Ik benoemde ook specifiek je manier van uitleggen. Je gebruikt veel woorden zonder deze concreet te definiëren maar legt het uit in cirkeltjes. Nu snap ik dat het in jouw idee van essentie niet heel anders gaat, maar deze essentie heb ik nooit gevoeld of meegemaakt.
Dan kun jij zeggen: ja, daarom moet je er ook mee in contact komen. Maar dat zeggen christenen in principe ook over Christus, die heb ik ook nog niet ontmoet. Maar als ik me open stel en hem zoek dan vind ik hem vanzelf, aldus christelijke predikers.
Ik wil jouw ervaring niet delegitimiseren, maar ik denk dat als we als samenleving gaan kijken hoe we met bepaalde dingen om moeten gaan dat we ons dan beter op wetenscchappelijk onderzoek kunnen richten dan op dergelijke ongrijpbare dingen (hoewel jij zult denken dat deze niet ongrijpbaar is).
Ten slotte, zelfs als deze essentie daadwerkelijk bestaat denk ik dat er praktischere manieren zijn om met dit issue om te gaan die constructiever zijn en op lange termijn meer geluk brengen voor meer mensen.
Het lijkt erop dat de meeste mensen op de wereld niet zo denken als jij. Toch hebben we volgens mij best wel veel vooruitgang geboekt en staat onze samenleving helemaal niet op omvallen. Er zijn wel issues in de wereld, maar dit is niets nieuws. Sterker nog, we leven in de meest vreedzame en economisch bloeiende tijd in de geschiedenis van de mensheid. Dit voelt misschien niet zo door alle negativiteit die je in de media ziet, maar dat de zichtbaarheid is vergroot betekend niet dat er ook meer gebeurd.
Bang zijn voor de ondergang van de samenleving is ook van alle tijden, maar als we kijken naar wat we bereikt hebben dan denk ik dat veel mensen nu aantoonbaar beter leven dan een paar honderd jaar of zelfs enkele decennia geleden. Voor mensen die niet blank en mannelijk zijn is het de afgelopen jaren helemaal drastisch beter geworden.
Er zijn nog genoeg problemen, waarvan het klimaat denk ik onze voornaamste zorg is (zou moeten zijn). Dit moet aangepakt worden, maar dat kan denk ik vooral door concrete dingen te veranderen die prima aan te pakken zijn in de relatieve wereld (zoals eerder ook al is gebeurd, feminisme, civil rights, dekolonisatie, etc.).
Misschien staan er spelfouten in of lopen zinnen niet helemaal lekker, maar ik heb geen zin meer om alles helemaal na te lezen haha
"AI Samenvatting is momenteel niet beschikbaar (Service offline)."