#1
We zoeken naar iets wat we al weten. Maakt het zoeken niet minder leukHet is eerder een existentieel weten.
Leven na de dood?
168 antwoorden
74 weergaven
18-5-2026
#2
T lijkt me eng maar om te weten dat het echt kan bijvb is het ook weer minder eng
#3
Nee.Maar jij gelooft et dus niet in
#4
Ik vind leven een stuk enger dan de doodT lijkt me eng maar om te weten dat het echt kan bijvb is het ook weer minder eng
#5
Het zoeken is in bepaalde zin leuk te noemen ja, maar zoeken leidt ook altijd juist weg van jezelf. Staak de zoektocht en dat wat je zoekt zal zich openbaren aan je.We zoeken naar iets wat we al weten. Maakt het zoeken niet minder leuk![:wink:]()
Het is te dichtbij. We kijken er allemaal overheen omdat het té dichtbij is. En dus beginnen we een zoektocht naar dat wat hier alreeds is. En we zoeken op alle verkeerde plekken. Uiteindelijk maakt het niet uit, want dat wat we zoeken kan nooit verloren worden in de werkelijkheid, maar man... Wat zorgt die zoektocht voor een onvoorstelbaar leed wereldwijd...
#6
Je vind leven enger als de dood? Mag ik vragen wrm? of ik snap het verkeerd kan aan mij liggen maar.Ik vind leven een stuk enger dan de dood.. Leuker? weet ik in deze "nu" niet. Misschien in een latere
![:wink:]()
#7
Jaa dat is ook zo dat we zoeken naar iets wat er al is. Je kunt eindeloos verder zoeken zoals ik steeds doe.en k heb ook verder niemand in de familie of naasten die een BDE hebben gehad. anders had ik het jullie 100 procent ceker kunnen vertellen/uitleggen. En was al dat zoeken niet nodig geweest. Maar t blijft soms een raadsel tenmniste bij mij.Het zoeken is in bepaalde zin leuk te noemen ja, maar zoeken leidt ook altijd juist weg van jezelf. Staak de zoektocht en dat wat je zoekt zal zich openbaren aan je.
Het is te dichtbij. We kijken er allemaal overheen omdat het té dichtbij is. En dus beginnen we een zoektocht naar dat wat hier alreeds is .
#8
Stoppen met zoeken kan ik altijd nog. Stiekem hoef ik allang niet te zoeken. Sterker nog, dat heeft nooit gehoeven inderdaad. Maar er zijn ook vele leuke dingen in het zoeken, met vele ups (zoals nu) en downs. Dus geniet daar nog van en leer... Deel van Mezelf is niet voor niks dit leven gaan leidenHet zoeken is in bepaalde zin leuk te noemen ja, maar zoeken leidt ook altijd juist weg van jezelf. Staak de zoektocht en dat wat je zoekt zal zich openbaren aan je.![:)]()
Vind jij dat het leven niet beangstigend kan zijn dan? Dood is voor mij hetzelfde als wat ik was vóór dit leven/bewustzijn. Van die tijd kan ik me sowieso geen leed herinneren. Wel in dit leven... hoop angst verdriet en haat wat ik om mij heen zie. Gelukkig bestaat de liefde ook nog maar soms heb ik het idee dat die specifiek gezocht moet worden.Je vind leven enger als de dood? Mag ik vragen wrm? of ik snap het verkeerd kan aan mij liggen maar.
#9
Dat ceker ma de dood lijkt me best n beetje eng behalve als ze echt bewezen dat er meer is wat ik ook wel denk. k zit nu al 8 maand met dingen als angst enzv door 1 foutje. Maar je geeft al aan van dat je je niks kan herinneren enzv, wat ook normaal is. Maar hoe weet je dan dat je hiervoor leven/bewustzijn hebt gehad?.Stoppen met zoeken kan ik altijd nog. Stiekem hoef ik allang niet te zoeken. Sterker nog, dat heeft nooit gehoeven inderdaad. Maar er zijn ook vele leuke dingen in het zoeken, met vele ups (zoals nu) en downs. Dus geniet daar nog van en leer... Deel van Mezelf is niet voor niks dit leven gaan leiden
Vind jij dat het leven niet beangstigend kan zijn dan? Dood is voor mij hetzelfde als wat ik was vóór dit leven/bewustzijn. Van die tijd kan ik me sowieso geen leed herinneren. Wel in dit leven... hoop angst verdriet en haat wat ik om mij heen zie. Gelukkig bestaat de liefde ook nog maar soms heb ik het idee dat die specifiek gezocht moet worden.
#10
Over die BDE's durf ik niets te zeggen. Wat daar de vorm en inhoud van is, verschilt wellicht (subtiel of niet) per persoon. De geloofsfactor die erbij komt kijken zit me ook niet goed. Ik ben niet iemand die graag gelooft in iets, want geloven betekent dat je het niet (100%) weet. Ik denk dat je het pas 100% weet wanneer je echt dood gaat en daarom is erover speculeren ook niet zo interessant voor me.Jaa dat is ook zo dat we zoeken naar iets wat er al is. Je kunt eindeloos verder zoeken zoals ik steeds doe.en k heb ook verder niemand in de familie of naasten die een BDE hebben gehad. anders had ik het jullie 100 procent ceker kunnen vertellen/uitleggen. En was al dat zoeken niet nodig geweest. Maar t blijft soms een raadsel tenmniste bij mij.
Ik doelde meer op waarom we allemaal zoeken. Letterlijk alles dat we doen, doen we omdat we denken dat we er (meer) geluk van zullen krijgen. Terwijl geluk hier al aanwezig is, voordat we ook maar iets doen. Sterker nog, we zijn het geluk dat we zoeken. We zoeken het geluk in alle dingen van de wereld, terwijl we niet beseffen dat we zelf dat geluk zijn waar we de hele tijd naar op zoek zijn. En omdat we het zelf zijn, kunnen we het ook nooit kwijtraken. Wisten we dit, dan zouden praktisch alle problemen in de wereld ophouden te bestaan. Maar we weten het niet. We kijken erover heen omdat het te dichtbij is, te overduidelijk. En daarom beginnen we weer een nieuwe zoektocht naar iets in de wereld. Iets waarvan we denken dat het ons geluk gaat brengen.
We gaan er zo lang mee door totdat we die ups en downs zat worden denk ik. Ik ben ze (blijkbaar) ook nog niet zat. Het geeft nog een kick om te zoeken, om te verlangen.Stoppen met zoeken kan ik altijd nog. Stiekem hoef ik allang niet te zoeken. Sterker nog, dat heeft nooit gehoeven inderdaad. Maar er zijn ook vele leuke dingen in het zoeken, met vele ups (zoals nu) en downs. Dus geniet daar nog van en leer... Deel van Mezelf is niet voor niks dit leven gaan leiden![:)]()
Al denk ik toch dat we juist hier komen om te leren dat het ultieme geluk niet in de wereld is te vinden. Maar alles op zijn eigen tijd. Het heeft ook geen zin om het te forceren. Je bent pas ergens klaar mee als je er klaar mee bent, dat bepaal je zelf niet.
Vind ik ook ja.Vind jij dat het leven niet beangstigend kan zijn dan? Dood is voor mij hetzelfde als wat ik was vóór dit leven/bewustzijn. Van die tijd kan ik me sowieso geen leed herinneren. Wel in dit leven... hoop angst verdriet en haat wat ik om mij heen zie. Gelukkig bestaat de liefde ook nog maar soms heb ik het idee dat die specifiek gezocht moet worden.
#11
Jaa hier kun je wel uuuren over discussiëren maar ze zeggen dat het ook behalve eng is ook n heele mooie ervaring moet zijnMisschien een vreemde uitspraak, maar men gedachten kunnen dat niet aan.
De meningen hieromtrent blijven boeiend en fascinerend.
De dood, de uiterste grenservaring van de mens. Wie zal het weten...
Kan er niet dieper over nadenken.
#12
We zijn het ongelofelijk eens andere ik !We gaan er zo lang mee door totdat we die ups en downs zat worden denk ik. Ik ben ze (blijkbaar) ook nog niet zat. Het geeft nog een kick om te zoeken, om te verlangen.
Al denk ik toch dat we juist hier komen om te leren dat het ultieme geluk niet in de wereld is te vinden. Maar alles op zijn eigen tijd. Het heeft ook geen zin om het te forceren. Je bent pas ergens klaar mee als je er klaar mee bent, dat bepaal je zelf niet.
#13
hoop dat het einde bewustzijn is. ze mogen van mijn lijk een mooi knutselwerk maken, maar ik wil mij nooit meer ergens van bewustzijn. Beetje dat waar je bent waar je bent als je heel diep slaapt, maar dan nog dieper...
#14
Die ups en downs deden me even aan Be Here Now van Ram Dass denken:We zijn het ongelofelijk eens andere ik !![:grin:]()
#15
ik ga stuk op het stukje ....steek je snikkel zonder rubber ......
#16
De cyclus van reïncarnatie stoppen. Van het wiel van Samsara afstappen, wat ze in het boeddhisme geloven.hoop dat het einde bewustzijn is. ze mogen van mijn lijk een mooi knutselwerk maken, maar ik wil mij nooit meer ergens van bewustzijn. Beetje dat waar je bent waar je bent als je heel diep slaapt, maar dan nog dieper...
Het ding is, dat moet je in dít leven doen. Sterven in dit leven met een hoop wrok jegens de wereld laat je die karma meenemen naar wellicht onstoffelijke dimensies waar je niet het filter van het menselijk ego hebt dat goede én slechte energie tegenhoudt. Waardoor je in een soort 'bardo' staat terecht kan komen tussen levens, met je eigen schaduwzijde.
Tenminste, dat is waar ze in het boeddhisme over spreken.
#17
Ik geloof in eerdere levens en daarmee dus eigenlijk automatisch dat hierna weer een nieuw leven volgt.
Voor mijn gevoel bevind ik me in een stadium van mijn zijn en kreeg ik bij de geboorte een bijpassende uitdaging mee om (opnieuw) kennis te maken met mijn kwaliteiten en minder sterke kanten en ze verder te ontwikkelen.
Kortgezegd zie ik mijn huidige leven als voorbereiding op het volgende en probeer ik vanuit dat perspectief het beste eruit te halen om het proces zo soepel mogelijk te laten verlopen
Voor mijn gevoel bevind ik me in een stadium van mijn zijn en kreeg ik bij de geboorte een bijpassende uitdaging mee om (opnieuw) kennis te maken met mijn kwaliteiten en minder sterke kanten en ze verder te ontwikkelen.
Kortgezegd zie ik mijn huidige leven als voorbereiding op het volgende en probeer ik vanuit dat perspectief het beste eruit te halen om het proces zo soepel mogelijk te laten verlopen
#18
Mij lijkt het juist weer razend interessant om in detail te weten wat er aan mijn leven voorafging. Ik ben nogal nostalgisch ingesteld, dus ik zou het leuk vinden om terug te kunnen blikken en te ontdekken waar delen van mijn persoonlijkheid hun oorsprong vonden.Lijkt me vrij klote als je al je vorige levens herinnerde... Dus vind het wel een goed idee dat we dat niet weten.
Ook zie ik mijn vorige levens als een soort familieleden. Je herkent jezelf immers terug op bepaalde vlakken, dus wekt dat een vertrouwd gevoel op. Daarnaast vind ik het ook gewoon fijn om er een herinnering aan te hebben. Het engste aan de dood is voor mij in de vergetelheid raken, waardoor het ook weer een vorm van respect is om me bewust te zijn van de reis die mijn ziel tot nu toe gemaakt heeft en daar betekenis aan te geven
#19
Mij lijkt het juist weer razend interessant om in detail te weten wat er aan mijn leven voorafging. Ik ben nogal nostalgisch ingesteld, dus ik zou het leuk vinden om terug te kunnen blikken en te ontdekken waar delen van mijn persoonlijkheid hun oorsprong vonden.
Ook zie ik mijn vorige levens als een soort familieleden. Je herkent jezelf immers terug op bepaalde vlakken, dus wekt dat een vertrouwd gevoel op. Daarnaast vind ik het ook gewoon fijn om er een herinnering aan te hebben. Het engste aan de dood is voor mij in de vergetelheid raken, waardoor het ook weer een vorm van respect is om me bewust te zijn van de reis die mijn ziel tot nu toe gemaakt heeft en daar betekenis aan te geven
Je gaat er hier nog steeds van uit dat er een hogere ego bestaat. Dat er een ander is buiten jou zelf.
Maar je heb het zelf verzonnen. Dus dan ga je er van uit dat jou fantasie echt is.
Dan ben je inweze god. Maar wat houd je als god zijnde tegen om niet jezelf voor de gek te houden om te bedenken dat er iets bestaat buiten jezelf?
#20
Nou ik denk dat het wijs was van de natuur om ons met een schone lei te laten beginnen. Want als je een eerder leven hebt gehad, heb je er waarschijnlijk meerdere gehad. 1 leven trauma om te herinneren lijkt mij meer dan genoeg. We hebben ook niet voor niets een onderbewuste waar we niet constant bewust van zijn. Het lijkt mooi, om dingen te kunnen herinneren van je vorige leven(s), maar dan wil je je selectief de mooie dingen kunnen herinneren. Ik denk niet dat je élke pijn, élke manier waarop je om het leven gekomen bent, vermoord, verkracht en gemarteld bent, wilt herinneren.Mij lijkt het juist weer razend interessant om in detail te weten wat er aan mijn leven voorafging. Ik ben nogal nostalgisch ingesteld, dus ik zou het leuk vinden om terug te kunnen blikken en te ontdekken waar delen van mijn persoonlijkheid hun oorsprong vonden.
Ook zie ik mijn vorige levens als een soort familieleden. Je herkent jezelf immers terug op bepaalde vlakken, dus wekt dat een vertrouwd gevoel op. Daarnaast vind ik het ook gewoon fijn om er een herinnering aan te hebben. Het engste aan de dood is voor mij in de vergetelheid raken, waardoor het ook weer een vorm van respect is om me bewust te zijn van de reis die mijn ziel tot nu toe gemaakt heeft en daar betekenis aan te geven
Ik vind het een enorm geruststellende gedachte dat het tijdelijke in de vergetelheid raakt en elk moment zo steeds een nieuw begin is. That's the way of life, alles gaat in cycli. Alles dat in tijd bestaat is vergankelijk, dat wat buiten tijd bestaat blijft hetzelfde. De dood is alleen voor dat wat in tijd bestaat.
Misschien dat ons bewustzijn zich nu gefocust heeft tot een zeer beperkte 'straal': dat wat we onze geest noemen (in de ruime zin: gedachten, sensaties en percepties). Dat er een hogere zelf is, maar dat dat dezelfde zelf is die je nu bent, maar niet meer gefocust tot de menselijke geest, maar meer 'wijd open'. Op die manier heb ik ego-oplossingen tijdens trippen ook altijd ervaren: de focus van bewustzijn tot een persoon + wereld verdwijnt en een "groter" bewustzijn openbaart zich, maar er is nooit een overgang van het "ene" naar het "andere" bewustzijn. Geen grens tussen twee verschillende "bewustzijnen". Het is ditzelfde bewustzijn dat ik nu ben, maar dan niet- of minder gefocust.Je gaat er hier nog steeds van uit dat er een hogere ego bestaat. Dat er een ander is buiten jou zelf.
Maar je heb het zelf verzonnen. Dus dan ga je er van uit dat jou fantasie echt is.
Dan ben je inweze god. Maar wat houd je als god zijnde tegen om niet jezelf voor de gek te houden om te bedenken dat er iets bestaat buiten jezelf?