#1
Ik heb last gehad van angst/paniekstoornis en deze overwonnen. Ik ben daarin zo ver gegaan dat er een periode was dat ik even geen enkele vorm van angst meer kende, ik dacht dan ook een periode dat angst per definite iets slechts was en dat alles liefde moest zijn, mede omdat ik in contact kwam met spirituele mensen die er net zo over dachten.
Inmiddels ben ik daar van afgestapt. Angst heeft wel degelijk een functie, het laat je inspelen op gevaar. Want als je geen angst kent dan is er ook geen gevaar. En als er gevaar is en je herkent het niet of je bent te eigenwijs om het te willen herkennen dan kan het slecht met jou (of met anderen) aflopen.
Goed voorbeeld is de Corona crisis. Die heeft mij laten doen in zien dat er wel degelijk nog reeele gevaren bestaan waarop ingespeeld dient te worden. Het heeft mij doen laten inzien dat de mensen die de ernst van de situatie ontkenden en gedachtes haden als 'mij kan niets overkomen omdat ik immuun ben omdat ik geen angst ken en alleen maar liefde uitstraal' gewoon een gigantische plaat voor hun harsens hebben.
Reeele angst is niet slecht, het heeft een functie. Maar de angst kan dus ook met onszelf aan de haal gaan, bang zijn voor zaken die helemaal geen gevaar vormen, en in zulke gevallen van irreele angst heeft die geen functie en he je er alleen maar last van. En dan is het zaak om door middel van zelfonderzoek al dan niet met hulp te gaan kijken waar die angst vandaan komt. Je zal je angsten dus onder ogen moeten komen, en omarmen in plaats van ervan weg te lopen. En dan kan je je irreeele angsten overwinnen.
Paniek lijkt me de overtreffende trap van angst die altijd ongewenst is. Waar reele angst je gevaar doet laten inzien en je daarop laat inspelen zorgt paniek er voor dat je geen controle meer over jezelf hebt en dat is altijd verkeerd.
Niet alles moet altijd liefde zijn. Als je in je liefdesbubbel blijft terwijl er gevaar dreigt dan maakt liefde je blind (die uitdrukking is er niet voor niets) voor het reele gevaar en kan het nog wel eens slecht met jou aflopen. Of het loopt slecht met anderen af die je blootstelt aan gevaar.
Ik ben het niet eens met @Legio Patria Nostra dat je er nooit zelf uit kan komen, want ik heb mijn angststoornis ook zelf onder controle gekregen. Maar uiteraard kan je hier ook hulp van anderen je helpen, hulp van psychische specialisten, maar ook hulp van familie en vrienden. Praat over je angsten, benoem ze, en kijk of die reel of irreeel zijn en of dat je angst niet in paniek overslaat.
Iedereen kan zijn irreeele angsten overwinnen, maar waak er voor om angst helemal uit je leven te bannen. Want hoewel we tegenwoordig leven in een wereld waarin er nog maar weinig gevaren dreigen zijn er nog wel degelijk gevaren waarop ingespeeld dient te worden. En daar heb je toch een klein beetje angst voor nodig!
Dat is mijn inzicht. Angst op zich is geen emotie die ter aller tijde slecht is. Angst heeft een functie als die reeel is en niet overslaat in blinde paniek. Het is de irreele angst alsmede de paniek die bestreden dient te worden, maar de reeele angst mag van mij blijven.
Inmiddels ben ik daar van afgestapt. Angst heeft wel degelijk een functie, het laat je inspelen op gevaar. Want als je geen angst kent dan is er ook geen gevaar. En als er gevaar is en je herkent het niet of je bent te eigenwijs om het te willen herkennen dan kan het slecht met jou (of met anderen) aflopen.
Goed voorbeeld is de Corona crisis. Die heeft mij laten doen in zien dat er wel degelijk nog reeele gevaren bestaan waarop ingespeeld dient te worden. Het heeft mij doen laten inzien dat de mensen die de ernst van de situatie ontkenden en gedachtes haden als 'mij kan niets overkomen omdat ik immuun ben omdat ik geen angst ken en alleen maar liefde uitstraal' gewoon een gigantische plaat voor hun harsens hebben.
Reeele angst is niet slecht, het heeft een functie. Maar de angst kan dus ook met onszelf aan de haal gaan, bang zijn voor zaken die helemaal geen gevaar vormen, en in zulke gevallen van irreele angst heeft die geen functie en he je er alleen maar last van. En dan is het zaak om door middel van zelfonderzoek al dan niet met hulp te gaan kijken waar die angst vandaan komt. Je zal je angsten dus onder ogen moeten komen, en omarmen in plaats van ervan weg te lopen. En dan kan je je irreeele angsten overwinnen.
Paniek lijkt me de overtreffende trap van angst die altijd ongewenst is. Waar reele angst je gevaar doet laten inzien en je daarop laat inspelen zorgt paniek er voor dat je geen controle meer over jezelf hebt en dat is altijd verkeerd.
Niet alles moet altijd liefde zijn. Als je in je liefdesbubbel blijft terwijl er gevaar dreigt dan maakt liefde je blind (die uitdrukking is er niet voor niets) voor het reele gevaar en kan het nog wel eens slecht met jou aflopen. Of het loopt slecht met anderen af die je blootstelt aan gevaar.
Ik ben het niet eens met @Legio Patria Nostra dat je er nooit zelf uit kan komen, want ik heb mijn angststoornis ook zelf onder controle gekregen. Maar uiteraard kan je hier ook hulp van anderen je helpen, hulp van psychische specialisten, maar ook hulp van familie en vrienden. Praat over je angsten, benoem ze, en kijk of die reel of irreeel zijn en of dat je angst niet in paniek overslaat.
Iedereen kan zijn irreeele angsten overwinnen, maar waak er voor om angst helemal uit je leven te bannen. Want hoewel we tegenwoordig leven in een wereld waarin er nog maar weinig gevaren dreigen zijn er nog wel degelijk gevaren waarop ingespeeld dient te worden. En daar heb je toch een klein beetje angst voor nodig!
Dat is mijn inzicht. Angst op zich is geen emotie die ter aller tijde slecht is. Angst heeft een functie als die reeel is en niet overslaat in blinde paniek. Het is de irreele angst alsmede de paniek die bestreden dient te worden, maar de reeele angst mag van mij blijven.