Ik kan er mee leven! Heb het uiteindelijk kunnen accepteren als een deel van mij en dat scheelt al enorm
![:)]()
Dat is tenminste wat, maar je kunt echt wat doen aan OCD klachten, meer dan er alleen mee proberen te leven.
Ik heb ook (milde) OCD gehad en soms komt het nog weleens op. Dingen als meerdere keren een slot checken bijvoorbeeld, terwijl ik heel goed weet dat 'ie dicht zit. Wat het met OCD is, is dat je meer mindfulness moet brengen in alles dat je doet. Doe je iets volledig met aandacht, dan is er direct dat gevoel van voldoening en niet dat knagende gevoel dat je het nog een keer moet doen. Hier kun je jezelf in trainen. Er zijn bijvoorbeeld wel mindfulness apps te krijgen. Ik ben me er bewust van dat ik in herhaling val, maar ook meditatie helpt enorm met bijvoorbeeld OCD. Met meditatie help je jezelf minder neurotisch te maken, waardoor je makkelijker 'mindful' de dag doorgaat. Je neemt dan tijden op de dag dat je bewust de dingen gaat voelen die oncomfortabel zijn, zodat deze je minder lastig vallen gedurende de rest van de dag. Dit maakt het makkelijker om uit die neurotische patronen te stappen, om niet zo dwangmatig je gedachten op te moeten volgen.
Ik wil je probleem niet bagatelliseren hoor. Het is extreem irritant dat dwangmatige, maar er is meer mogelijk dan er slechts mee leren leven.
Wat met angst om er gewoon NIET meer te zijn als je dood bent....als ik daaraan denk val ik in diep zwart gat ..mijn eigen IK ?????.gelukkig kan ik vermijden van nog maar te beginnen dènken aan zo een gedachte. Vlug weg daar want als het me toch overkomt , pfff....misselijk en adem nood, gelijk sterven denk ik ....
Het helpt om te beseffen dat die angst altijd alleen voor de toekomst is. Altijd voor 'wat nog moet komen'. Als jij er niet meer zou zijn, zou dat toch niet jouw ervaring zijn? Ik begrijp de angst aan de ene kant, maar het is ook een irreële angst.
Deze angst voel ik als ik gelukkig ben, ineens keert het om , omdat gelukkig zijn....me ook bewust maakt dat dit gevoel niet kan blijven duren.
ja ik zit raar ineen hoor.
Maar dat is een diep inzicht!
Dit is iets waar ik mij enorm in interesseer. Het is hartstikke waar: geluk is tijdelijk. Grijp daaraan vast en je zult onoverkomelijk lijden wanneer je het verliest. Hoewel contra intuïtief, zal geluk je juist gaan achtervolgen wanneer je je er niet aan probeert vast te grijpen.
We zitten allemaal raar in elkaar wat dit betreft hoor. We zoeken blijvend geluk op plekken waar het niet is te vinden.