vrolijk genietend van het lekkere weer en op weg naar de coffeeshop voor een lekker bakje koffie na een nacht hard werken, gebeurde dan toch eindelijk het onvermijdelijke ...
the big choice
![:wink:]()
vanaf het moment dat ik die gozer zag lopen wist ik al dat ik als het ware op een T splitsing stond. Toegeven of sterk zijn ...
je raadt het al .. dat figuur was een bekende dealer die me altijd graag mocht, omdat ik erg goed was in het spekken van zijn portomonee en je zag als het ware de eurotekens weer in zn ogen springen toen hij me zag ... na wat casual gejammer over lang geleden kreeg ik als vanzelfsprekend een paar bolletjes wit en bruin .. van allebei drie
het rare was dat, dit vooraf gevreesde moment, eigenlijk totaal niets inhield .. het kwijl liep me niet in de mond, pietje craving kwam niet keihard aangerend .. het was net alsof hij me een suikerklontje voor mn koffie had gegeven, zo gewoontjes voelde het ...
ik heb eigenlijk alleen nog heel even getwijfeld of ik die zooi weg zou geven, zullen zat mensen blij mee zijn tenslotte, maar dan had ik doelbewust iemand op moeten gaan zoeken. Niet dat het daar dan fout had gegaan ofzo, maar ik heb gewoon geen zin in zulke mensen in mn leven. Die ene zwerver die ik een keer 2 euro gaf, krijst me nou nog steeds van 100 meter afstand na voor wat geld, dus daar begin ik ook niet meer aan
Dus heb het maar weggegooid .. deed geeneens pijn .. ook iets dat ik echt had verwacht .. was eigenlijk best een beetje grappig en op de een of andere manier is het een prima ego booster geweest, want voel me nu toch best goed eigenlijk
