van het begin, tot het stoppen...

Een wijs besluit, Yoro, om alle harddrugs voorgoed vaarwel te zeggen.

Ik las net nog eens je eerste post in dit topic en je schrijft zelf dat het na je eerste xtc-pilletje in een stroomversnelling kwam en je gedurende een aantal jaren veelvuldig een aantal drugs hebt gebruikt. Je bent kennelijk verslavingsgevoelig en hoe vervelend dat ook is, je zult ermee moeten leven

Alles drugs die ik zelf weleens gebruik doen mijn grenzen vervagen. De een in een wat grotere mate dan de ander. Ik wordt week en slap en vergeet snel wat ik met mijzelf heb afgesproken. Dat doen drugs nou eenmaal en mooie voornemens gaan dan snel in rook op...

Het is heel goed mogelijk om uit je dak te gaan zonder drugs. Ik ken genoeg mensen die zonder drugs door het leven gaan en er ook nog eens intens van genieten.
Zo is sex de meest natuurlijke energiebooster die ik ken en de high die het kan geven is zalig. Als sex eens niet voorhanden is dan kan een mooie motorrit mijn geest bijvoorbeeld helemaal vrijmaken. Een paar bochtjes pakken, de natuur opsnuiven, een afdaling maken en in het dalletje neerstrijken op een terrasje met een leuke bijrijder is voor mij een super kick en mijn dag kan dan niet meer stuk. En na afloop heb ik nog niet eens een kater

De kunst is om die dingen te doen/ontdekken die je echt graag doet en dan zul je vanzelf zien dat je leven plezieriger wordt. Hoe helderder mijn geest is, des te meer ik kan genieten van de kleine dingen die ik anders niet eens opmerk. Zo werkt het in ieder geval bij mij. Of dat bij jou ook zo weet ik niet, maar je zou het gewoon eens kunnen proberen?

Drugs zijn lekker, maar vervagen ook. Daardoor mis ik soms gewoon die dingen die ik anders wel opmerk en waarvan ik zo kan genieten. Daarom kan en wil ik het alleen met mate doen, omdat ik al dat andere voor geen prijs wil missen.

Ik ben inderdaad verslavingsgevoelig... dat heb ik inmiddels mezelf wel bewezen
En ik was even vergeten hoe snel drugs, zelfs alleen de partydrugs al je goede voornemens letterlijk in rook kunnen doen opgaan.
Tenminste...
Ik was het niet echt vergeten, maar ik had het gewoon gemakshalve verdrongen om het voor mezelf goed te praten. Daar ben ik jammergenoeg altijd wel goed in geweest.
Eerst onbewust, maar daar word ik me nu dus wel bewust van.
(Het helpt natuurlijk wel door met m'n neus door jullie op de feiten gedrukt te worden)

Er zit dan ook niets anders op dan het totaal te verbannen.
Het is me nu heel duidelijk dat ik niet bekwaam ben om alleen "af en toe" wat te gebruiken.
Of alleen bij het stappen als partydrug.
Al ben ik nu sterker dan jaren geleden, ik ben nog steeds verslavingsgevoelig...

En zoals je zegt zijn er maar zat mensen die zonder enige vorm van drugs toch van het leven kunnen genieten. Dat is voor mij nog een beetje onbekend terrein en dat zal ik denk ik moeten leren. Wat jij hebt met motorrijden zoiets zal ik denk ook moeten zoeken.
Toch iets waar ik een kick van krijg.

Waar ik me altijd mee uit heb kunnen leven is (bij gebrek aan motorrijbewijs) snelle auto's rijden. Wat alleen niet zo slim was is om dit op de openbare weg te doen.
Dit heeft me dan ook heel wat acceptgirotjes en een paar maanden mijn rijbewijs gekost.
Eigenlijk dus ook niet voor bekwaam... Mijn laatste bekeuring is inmiddels al ruim een jaar geleden hoor, dus ik heb het wel afgeleerd. Misschien een idee om het als hobby/sport op 1 of andere manier te doen. En anders zal ik iets anders moeten ontdekken wat ik echt leuk vind.
Maar dat zie ik nog wel. Voorlopig heb ik daar toch lichamelijk de fut niet voor.

Eerst maar zorgen dat ik alles op een rijtje heb. Daar heb ik de komende maanden mijn handen vol aan Vandaag afgbouwd naar 40 p/dag.
Alhoewel de dag soms heel lang lijkt, vliegen de weken toch voorbij!
Ik heb in de afgelopen 45 dagen van 75 naar 40 mg/pdag afgebouwd.
Al die tijd ook geen korreltje bruin gebruikt
Zo gaat ie goed, lekker die dagen afstrepen en steeds dichterbij.
Het begin is gemaakt, nu nog dat moeilijkste laatste deel.

iig bedankt voor de goede adviezen en de virtuele steun ey!

Brrrrr, wat een rotweer
Maar goed, gelukkig eindelijk weekend

Ik zit nu alweer een paar dagen op 40mg en kan niet anders zeggen als dat ik een paar zware dagen/nachten gehad heb. Ik ben me er terdegen van bewust dat hoe dichter ik bij de nul komt, hoe zwaarder dit wordt... Maar dat maakt het er g*dver niet makkelijker op!
ik heb de afgelopen 3 nachten bijna geen oog dicht gedaan. en als ik dan 's ochtends uit bed kwam was het een drama. zeg maar net als ik bij een ander topic al beschreef:

Yoro zei:

Zodra ik mijn bed uit kom begint het, schokkend en bevend begeef ik me vlug naar het koffiezetapparaat, gauw dat ding aan voor een bak koffie.
Die paar minuten die ik daarop moet wachten zit ik met rillingen en kippenvil op de stoel.
gapend en geeuwend, ongecontroleerde spastische bewegingen, stikmisselijk... godver wat duurt dat lang voor die koffie klaar is.
Dan snel die pot meet innemen met een wankelend kopje koffie (Die ik trouwens vaak genoeg door zo''n spastische beweging over mezelf en de vloer heen mors, wat weer leid tot een enorme woedeaanval)
En dan met een sigaretje voor de kachel en tv, wachten tot het beter gaat. De scherpe kantjes zijn er dan met een kwartier half uur wel af.
Pas na een uur of anderhalf voel ik me weer mens.

Klik om te vergroten...

Maar dan op zijn heftigst.
Het eerste deel van de afbouw viel het in verhouding erg mee.
Niet lekker voelen, maar toch houdbaar.
Maar de afgelopen 2 weken, zeg maar toen ik van 50 naar 45, en deze week naar 40 mg/dag ben gegaan begint de ellende pas echt!
Vorige week duurde het 4 dagen voor het heftigste eraf was.
Hopelijk ga ik me nu dit weekend ook langzaamaan wat beter voelen, anders zie ik het somber in als ik komende dinsdag naar de 35 zak.
Even afwachten maar...

Het zal waarschijnlijk een bijwerking zijn hoor,
maar ik ben de laatste tijd echt een emotioneel wrak.
Ik heb nu bijvoorbeeld al een paar keer gehad dat ik op de bank tv zat te kijken met tranen in mijn ogen. Dat had ik anders nooit, en dan ook nog om van die programma´s die ik nog wel zo dom vind.
Net als gisteren bij vermist, en het was nog niet eens zo´n tranentrekker-aflevering!
Ik kan me zelfs de laatste keer dat ik gejankt had niet eens herinneren.
En nou de ene na de andere keer voel ik de tranen opkomen en dan zap ik maar gauw.
Behoorlijk wisselvallig... ik voel me nou niet echt stabiel.
Ik hoop wel dat het minder word in de loop van de weken!
Erg verwarrend allemaal.

Ik voelde me vanmorgen trouwens lichamelijk al wel een stuk beter.
Kan zijn omdat ik vanacht eindelijk een paar uurtjes heb kunnen slapen, en ook omdat het zonnetje buiten weer lekker schijnt. Hoe dan ook voel ik me toch weer wat beter.
Hopelijk volgen er nu een paar goede dagen/nachten voordat ik dinsdag naar 35mg toe ga.

Zo, de week van 40mg zit er weer op
Kort samengevat: hevig en verwarrend.
Veel schommelende gevoelens die van het ene uiteinde naar het andere schoten als een opgevoerde jojo.
De eerste paar dagen waren weer het zwaarst, en de laatste paar dagen van de week waren weer houdbaar. Vandaag mijn week-voorraad opgehaald.
Vanaf morgen 35mg/dag meet.
De eerste dagen/nachten zullen wel weer k*t zijn, maar ik weet nu dat het na een paar dagen waarschijnlijk weer beter gaat.
Even de kiezen op elkaar en doorgaan.

Ik heb vandaag bij de verstrekking tevens kunnen regelen dat ik vanaf 12 mei overstap van de vloeibare meet naar de pilletjes. Vind ikzelf makkelijker doseren. Zeker omdat ik mijn meet niet in 1 keer inneem op een dag, dus is dat bij vloeibare meet moeilijk te doseren.
Nu doe ik dat door een slok te nemen en op het zicht er wat in te laten zitten.
Dit is natuurlijk niet echt secuur, dus stap ik toch zeker wanneer de hoeveelheid steeds minder word liever over op pillen. Bij kleine hoevelheden tussen de 0 - 25mg is dat secure steeds meer van belang omdat een misrekening, een te grote slok of wat dan ook dan veel meer invloed heeft dan wanneer ik een slokje misreken op een potje van 75 mg.
Dat verschil merk je amper, maar op een potje van 25mg is dat wel anders.

Op 7 mei heb ik een afspraak met mijn verslavingsarts.
Tot die tijd bouw ik nog verder af tot ik dan op 25 mg/dag zit.
Dan krijg ik de dinsdag erop (12 mei) ook weer voor een week 25mg/pdag mee, maar dan in pilletjes van 5mg/stuk.
Die 7 mei bespreken we tevens de rest van mijn afbouwschema.
Die dag is er hopelijk ook al bekend of het mogelijk word voor mij om subutex te krijgen aan het eind van mijn afbouw. Dan gaan we kijken wat in mijn geval het beste zou zijn.
Op de gebruikelijke temgesic overstappen, of (indien tegen die tijd verkrijgbaar) op subutex overstappen? Wordt vervolgd...

je kunt bij de drogist en bij de apotheek kleine maatbekertjes halen waarmee je drankjes tot op de milliliter nauwkeurig kunt schenken

dat ze die niet meegeven vind ik wel raar btw, toen ik vloeibare meet kreeg en dat eens per week ophaalde, kreeg ik dr altijd een klein maatbekertje bij.

keep it up yoro

Misschien is het ook handig om te leren lucide dromen (check http://www.lucidipedia.com)
Soms kunnen cravingsdromen echt freaky zijn...

Ik meende mij ook te herinneren dat iemand ook mediteerde om door de moeilijke momenten heen te geraken.

Acetyllysergic zei:

Misschien is het ook handig om te leren lucide dromen (check http://www.lucidipedia.com)
Soms kunnen cravingsdromen echt freaky zijn...

Ik meende mij ook te herinneren dat iemand ook mediteerde om door de moeilijke momenten heen te geraken.

Klik om te vergroten...

Thanks man. Ik had daar nog nooit van gehoord. Ik heb net even op je link gekeken en het lijkt me wel interssant om te proberen. Ik ga er van ´t weekend eens voor zitten en het bestuderen.
En dan proberen in de praktijk te brengen natuurlijk!

Uiteraard houd ik je op de hoogte van mijn ervaringen.

Hoi Arie,

Ik heb inderdaad wel eens meer iemand gehoord over die kleine maatbekertjes.
Het moet inderdaad theoretisch wel lukken, en ik heb het ook nooit geprobeerd.
Toch krijg ik met vloeibaar niet echt het gevoel dat het secuur is.
Zo valt het me ook op dat de potjes die ik meekrijg op het oog niet altijd even vol afgetapt worden. Dan heb je nog het gezichtsbedrog als je op een maatbeker kijkt met het opbollende randje en de invalshoek hoe je naar de maatstrepen kijkt.
Ik weet het niet. Het zal waarschijnlijk wel meevallen en toch heb ik dat gevoel.
Dus al is het alleen maar psychologisch, ik ga het met de pillen proberen verder af te bouwen.

ArieKanariE zei:

keep it up yoro

Klik om te vergroten...

Thanks, ik doe mijn best!

En toen was het weer weekend... weer een stapje dichterbij
Ik begin de afbouw van de meet echter steeds slechter te verdragen.
De afgelopen paar dagen heb ik 35 mg/dag ingenomen maar het word met de week zwaarder.
Ik ben nu al een geestelijk en lichamelijk wrak.
Het vooruitzicht dat er zo nog vele dagen gaan volgen, die zelfs nog zwaarder worden is nou niet echt motiverend. Soms word dit me allemaal te veel.

Ik heb echt het gevoel dat ik mijn vonnis aan het uitzitten ben.
Voor alles wat ik gedaan heb zit ik nu gevangen in een ziek lichaam.
Aan het einde van mijn straf wacht mij pas de vrijheid.

Ik streep iedere dag af tot aan mijn vrijlating.
Vandaag staan er 55 strepen op de muur van mijn cel.
Maar tussentijds zie ik dagelijks de sleutel van mijn cel binnen handbereik.
Deze bruine sleutel hangt aan een zijden draadje in de hoek van mijn cel.
De eerste weken was me niet eens opgevallen dat de sleutel daar hing.
Maar hoe langer ik in die cel zit... hoe groter de verleiding om naar die sleutel te graaien en uit te breken. Ik heb de sleutel al een paar keer van het zijde draadje getrokken.
Maar voordat ik er mee naar het slot toe liep bedacht ik me en gooide ik de sleutel door de tralies naar buiten. Ik kan nu wel uitbreken, maar die vrijheid is maar van korte duur.
eenmaal ontsnapt is het een kwestie van tijd dat ik weer terug in de cel beland.
En dan moet ik de straf van voor af aan weer opnieuw uitzitten.
Dan is de straf nog zwaarder en nog langer...
Al die strepen op de muur van mijn cel worden dan in 1 keer weggeveegd.
Dat besef is steeds de beslisende factor geweest om de sleutel niet in het slot te steken en rond te draaien.

Ik heb de sleutel al een paar keer door de tralies naar buiten gegooid.
Maar wanneer ik dan 's ochtends wakker werd hing die telkens weer precies terug op dezelfde plek. Ik zal mijn vonnis dus uit moeten zitten met de wetenschap dat die verdomde sleutel binnen handbereik blijft...

Ik heb afgelopen zaterdag 2 strips met methadon pillen teruggevonden.
De afgelopen 2 dagen heb ik mijn dosis in pil-vorm ingenomen, en ik ben or nog niet aan uit of het tussen mijn oren zit, of dat het echt lichamelijk zo is.
De dosis die ik met de pillen nodig heb is minder dan de vloeibare
Ik heb het begin van de week met grote moeite afgebouwd naar 35mg p/dag
Toch heb ik de laatste 2 dagen maar 25 mg/dag aan pillen ingenomen met hetzelfde effect.
Dit idee kreeg ik ook tijdens mijn vakanties toen ik die pillen slikte.
Dat ik van de pillen minder nodig had dan de vloeibare?

Ik zou eigenlijk pas over 2 weken overstappen op de pillen, maar ik ga er morgen bij de verstrekking alles aan doen om morgen meteen al mijn dosis mee te krijgen in vorm van pillen.

Ik zit nu al 2 dagen op 25 mg, dus lijkt het me onzin om vanaf morgen 30 mg vloeibare te slikken. Ik weet dat ze genoeg van die pillen op voorraad hebben liggen, nu hoop ik alleen dat ik ze morgen meekrijg. Ik zal het wel zien...
Ik laat het nog wel weten of het gelukt is.

Yoro zei:

En toen was het weer weekend... weer een stapje dichterbij
Ik begin de afbouw van de meet echter steeds slechter te verdragen.
De afgelopen paar dagen heb ik 35 mg/dag ingenomen maar het word met de week zwaarder.
Ik ben nu al een geestelijk en lichamelijk wrak.
Het vooruitzicht dat er zo nog vele dagen gaan volgen, die zelfs nog zwaarder worden is nou niet echt motiverend. Soms word dit me allemaal te veel.

Ik heb echt het gevoel dat ik mijn vonnis aan het uitzitten ben.
Voor alles wat ik gedaan heb zit ik nu gevangen in een ziek lichaam.
Aan het einde van mijn straf wacht mij pas de vrijheid.

Ik streep iedere dag af tot aan mijn vrijlating.
Vandaag staan er 55 strepen op de muur van mijn cel.
Maar tussentijds zie ik dagelijks de sleutel van mijn cel binnen handbereik.
Deze bruine sleutel hangt aan een zijden draadje in de hoek van mijn cel.
De eerste weken was me niet eens opgevallen dat de sleutel daar hing.
Maar hoe langer ik in die cel zit... hoe groter de verleiding om naar die sleutel te graaien en uit te breken. Ik heb de sleutel al een paar keer van het zijde draadje getrokken.
Maar voordat ik er mee naar het slot toe liep bedacht ik me en gooide ik de sleutel door de tralies naar buiten. Ik kan nu wel uitbreken, maar die vrijheid is maar van korte duur.
eenmaal ontsnapt is het een kwestie van tijd dat ik weer terug in de cel beland.
En dan moet ik de straf van voor af aan weer opnieuw uitzitten.
Dan is de straf nog zwaarder en nog langer...
Al die strepen op de muur van mijn cel worden dan in 1 keer weggeveegd.
Dat besef is steeds de beslisende factor geweest om de sleutel niet in het slot te steken en rond te draaien.

Ik heb de sleutel al een paar keer door de tralies naar buiten gegooid.
Maar wanneer ik dan 's ochtends wakker werd hing die telkens weer precies terug op dezelfde plek. Ik zal mijn vonnis dus uit moeten zitten met de wetenschap dat die verdomde sleutel binnen handbereik blijft...

Klik om te vergroten...

Wat mooi omschreven!
Zet hem op. Je kan het. Nog even doorzetten en dan ben je vrij.

Dank je Elfquest, ik probeer het ook nog altijd positief in te zien
Ook al voel ik me belabberd, ik weet dat ik goed bezig ben dus zoals je zegt, doorzetten maar!

r@r@77 zei:

..BEN HELEMAAL CLEAN NU EN ER RETETROTS OP

Hoihoi!

Klik om te vergroten...

Als jij nu even bukt, dan rararaad jij vast wel waar ik die veer in stop

Het is ook iets om trots op te zijn. Het zal er niet gemakkelijker op worden, na die paar keren dat je bent teruggevallen.

speeseend zei:

Als jij nu even bukt, dan rararaad jij vast wel waar ik die veer in stop

Klik om te vergroten...

Thanx, maar ik denk dat je het gat niet eens meer kan vinden ... Ik voel mezelf net een zwangere vrouw die haar kinderen in haar benen en achterwerk draagt... verschrikkelijk...

Ik ben niet echt dik (nog steeds volgens BMI gezond gewicht, maar ik ben zó snel aangekomen de laatste 2 weken dat ik (echt waar, niet lachen!) mijn kont heen en weer voel schudden als ik loop, op het ritme van mijn passen.

Mezelf dik vinden was én van de redenen waarom ik ooit met heroïne ben begonnen... best wel gestoord; ik heb nog veel werk te verrichten...

Sarori zei:

Hoi Yoro, Was even niet hier en heb me weer bijgelezen.

Klik om te vergroten...

Hallo Sarori, is inderdaad weer eventjes geleden.
Hoe gaat het stoppen met roken trouwens tot nu toe?
Hopelijk heb je het vol kunnen houden!

Sarori zei:

Je bent goed bezig, ook al heb je intussen al de nodige zware dagen achter de rug. Het einde is in zicht, dus gewoon stug volhouden. Je weet dat je het kan!

Klik om te vergroten...

Thanks ik zie in de verre verte, helemaal aan het uiteinde van de horizon het einde in zicht komen. Ik kan nu eindelijk concreet aftellen. Niet meer in het onzekere van een globaal plan, nee helemaal tot in details uitgewerkt zodat ik er naartoe kan werken. Dat had ik echt nodig. Nu is het plan er, het is helder en het enige dat ik hoef te doen is deze komende tijd "uitzitten".
Dag voor dag afstrepen en dichterbij komen, heerlijk

Sarori zei:

Persoonlijk zou ik die Naltrexon liever in pilvorm nemen om de reden die Eend al aangeeft. Het is jouw lijf en stel dat je die Nal ineens zat bent (of er bijwerkingen van krijgt), dan moet het implantaat weer uit je lijf gesneden worden. Niet echt mijn ding, al dat gesnij in mijn lijf. Ik zou er huiverig voor zijn.

Klik om te vergroten...

Tja.. zo had ik het nog niet bekeken. Ik heb ook nog helemaal geen info verzameld of er goed over nagedacht. Maar ik heb nu een aantal voor en nadelen die ik voor mezelf zal moeten afwegen. Zal ook een beetje afhankelijk zijn van hoe het de komende maanden gaat.
Als ik nog steeds zo sterk in mijn schoenen sta dan zal ik zeker voor naltrexon pillen gaan.
Dat vertrouwen heb ik dan wel. Zeker als je dat afweegt tegen het feit dat eenmaal een implantaat erin, je er dan geen controle over hebt.
Maar als ik echt merk dat ik mezelf niet kan vertrouwen en het er heel moeilijk mee heb om sterk te blijven zal ik misschien toch kiezen voor een implantaat.
Voorkeur gaat nu uit naar de pillen, maar ik wacht het de komende maanden af voordat ik definitief beslis.

Fijn weer wat van je te horen Sarori

Nou Yoro, het stoppen met roken ging aanvankelijk naar wens, maar ging daarna toch behoorlijk in rook op
Zonder op de details in te willen gaan, het moment bleek wel héél erg slecht gekozen, achteraf bezien. Daarom was ik ook even niet hier.

Maar niet getreurd, de volgende poging staat alweer ingepland en ik reken dan op iets meer zegen van boven

Gelukkig schijnt de zon weer hier en is het noodweer weer voorbij getrokken.


sarori

Yo Ro! Hoe gaat het met je? En met het afbouwen? Nog een paar weekjes, dan is het zover voor jou. Zorg dat je goed voorbereid bent, jawel, dat kan. Gewoon alles wat jij lekker en fijn vindt dicht bij je nemen voor de afkick (behalve dope dan ).

Lieve groeten,
R@r@

Sarori zei:

Nou Yoro, het stoppen met roken ging aanvankelijk naar wens, maar ging daarna toch behoorlijk in rook op

Klik om te vergroten...

Jammer voor je Sarori, maar zoals je zegt: niet getreurd.
Alles op zijn tijd. Als de omstandigheden er niet naar zijn probeer je het later gewoon opnieuw.
Het zonnetje schijnt en wanneer je (met een beetje hulp van daarboven) weer in wat rustiger vaarwater komt, gaat het je vast en zeker lukken

Sterkte en suc6 !