van het begin, tot het stoppen...

Nou Yoro, het stoppen met roken ging aanvankelijk naar wens, maar ging daarna toch behoorlijk in rook op
Zonder op de details in te willen gaan, het moment bleek wel héél erg slecht gekozen, achteraf bezien. Daarom was ik ook even niet hier.

Maar niet getreurd, de volgende poging staat alweer ingepland en ik reken dan op iets meer zegen van boven

Gelukkig schijnt de zon weer hier en is het noodweer weer voorbij getrokken.


sarori

Yo Ro! Hoe gaat het met je? En met het afbouwen? Nog een paar weekjes, dan is het zover voor jou. Zorg dat je goed voorbereid bent, jawel, dat kan. Gewoon alles wat jij lekker en fijn vindt dicht bij je nemen voor de afkick (behalve dope dan ).

Lieve groeten,
R@r@

Sarori zei:

Nou Yoro, het stoppen met roken ging aanvankelijk naar wens, maar ging daarna toch behoorlijk in rook op

Klik om te vergroten...

Jammer voor je Sarori, maar zoals je zegt: niet getreurd.
Alles op zijn tijd. Als de omstandigheden er niet naar zijn probeer je het later gewoon opnieuw.
Het zonnetje schijnt en wanneer je (met een beetje hulp van daarboven) weer in wat rustiger vaarwater komt, gaat het je vast en zeker lukken

Sterkte en suc6 !

r@r@77 zei:

Yo Ro! Hoe gaat het met je? En met het afbouwen?

Klik om te vergroten...

Ha lieverd

Met mij gaat het naar omstandigheden prima hoor.
Ik sta nu al een tijdje stabiel op 25 mg/dag dus dat is wel even lekker na die moeilijke afbouwperiode! even een tijdje lichamelijk stabiel. Vanaf volgende week ga ik weer afbouwen met 2,5 mg p/dag.
Lijkt niet veel maar procentueel gezien kan het de komende weken weer best lastig worden.
Ik heb nog steeds goede moed, en nog net zo vastberaden om te stoppen.

Vorig weekend werd het me heel verleidelijk gemaakt om wat bruin te scoren, maar ik kon het met gemak afslaan. Ik heb er geen seconde over getwijfeld om het aan te nemen.
Ik had eerder een gevoel van afkeer. Weg met die rotzooi.
Dus geestelijk sta ik wat dat betreft nog steeds sterk in mijn schoenen.
Wel nog steeds een emotionele jojo ipv yoro... maar ja. Zo af en toe een traantje laten is ook weer niet het einde van de wereld.

Zo, vanavond weer lekker de stad in
Sinds ik gestopt ben met de bruin heb ik de ambitie weer teruggevonden om te gaan stappen.
Zal ook met het gestegen libido te maken hebben
Ik ben vorige weekend bij het stappen trouwens echt mijn droomvrouw tegen het lijf gelopen.
Klikte meteen, we hebben meer dan een uur onafgebroken samen zitten praten in de rokersruimte. Prachtige vrouw om te zien, en echt helemaal mijn type.
Ze is 25 jaar, woont in de omgeving, is werkzaam in de jeugdzorg, en had ik al gezegd dat ze er prachtig uitzag?!
Ik was echt helemaal overdonderd door haar...
Maar nog meer toen haar vriend ineens de rokersruimte binnen kwam lopen!
Ze had tijdens ons gesprek wel gezegd dat ze een vriend had, maar niet dat hij die avond ook daar was. Ik heb dus ook geen telefoonnummer meer kunnen vragen want ze gingen gelijk weg. Ze heeft me nog wel bij mijn been gepakt en een lach gegeven net voordat ze de deur uitliep.

Het was natuurlijk ook weer te mooi om waar te zijn.
Ze woont nu een jaar samen met die knakker.
Mijn verstand zegt, gauw vergeten en doorgaan.
Maar met de afkick ben ik net als rara toch een beetje emo geworden.
Fuck it, ik zie wel...
Wie weet wie ik vanavond allemaal ontmoet.

Ik ben iig nog steeds goed bezig.
Nog 9 weken, 3 dagen, and counting!

Lieve Yoro,

weet precies hoe je je voelt; helemaal "Remi" (Alleen op de wereld).

Met mij precies hetzelfde vanavond. Ik heb ook erg veel zin in intimiteit, maar manlief was moe van het omhakken van de boom in de tuin.

Eerst heb ik heel erg emo allerlei huilliedjes op Youtube (afspeellijsten) zitten afdraaien: Don't Cry (Guns 'n'' Roses), Drive (REM), Hijo de la Luna (Mecano) en niet te vergeten: Runaway Train (als je nog niet weg wilde rennen, vluchten van alles, dan zorgt dit lied er zeker voor!).

HEERLIJK: lekker zwelgen in mijn verdriet, de KUTdingen die ik allemaal voor die KUTzooi in mijn KUTleven heb gedaan. Als ik net clean ben huil ik van die dikke tranen en voel ik het verdiet écht van diep van binnen komen, is best mooi eigenlijk vind ik... Wat Cruijff al zei: "Elk nadeel heb zn voordeel . En dan nog even een kaskraker van Michael Jackson, zoals "Man in the mirror", helmaal toepasselijk: wat een KUTwereld...

Maar eerlijk is eerlijk: tussen het huilen door moet ik ook wel erg om mezelf lachen, gaat het door mn hoofd "Maar ik ben wel mooi helemaal CLEAN: Yes!" en ben ik zelfs al weer een beetje alle drama aan het afsluiten door te denken aan de wasmand die uitpuilt en de vaatwasser die nog moet worden geleegd, ja, door mij nu Eend! )

Ik besloot dan maar uit te gaan (voor wie het nog niet weet, ben bi, vindt man ok, dus helemaal toppie voor mij ).

En precies als je écht een leuke meid wil "scoren", lukt het dus gewoon niet. Yoro, ik wou dat ik op zn minst in een café was geweest. Ik heb wel 6 vrienden/vriendinnen gebeld en sms-jes gestuurd; niemand kon of wilde.

Van mijn bi-vriendinnetjes zat er één met manlief op de bank en moest de andere morgen om 6 uur op ("So what", dacht ik...). Verder moest 1 vriend thuis blijven van zijn vriendin, reageerde een andere vriendin niet op mijn bericht en was vriend 2 boos op mij omdat ik vorige week zaterdag onze afspraak was vergeten. Hij reageerde dus ook niet...

En ik zit dit allemaal wel zo relaxed te schrijven, maar wat ik eigenlijk wil zeggen: Ik voelde me écht verdomd alleen vanavond (net als Ciske de Rat, maar dan erger).

Helemaal gefrusteerd heb ik dus een glas wijn gepakt en liep ik de trap op. Ik was van plan lekker even met mijn man te gaan vozen, maar ja, het kan nog erger: hij sliep al...

Dus Yoro, als je in de Randstad woont, kunnen wij misschien uitgaan volgende week; samen eenzaam is in elk geval niet alleen!

Hoi!

Yoro, hoe gaat het met je? Deze week ga je weer afbouwen, schreef je.

Wil graag weten of alles ok is met je...

Lieve groet!

Hoi R@R@

Ik ben inderdaad gisteren weer begonnen met de meet verder af te bouwen.
Deze week sta ik op 22,5mg/dag.
Gaat niet helemaal zonder pijn of moeite, maar langzaam maar zeker kom ik er wel

Ik woon in Noord-Brabant, net tegen de Belgische grens aan.
Niet echt regio randstad zeg maar
Ik ben trouwens toch het stappen aan het afremmen.

Afgelopen weekend bij het stappen toch weer een paar pilletjes op
Ik merk dat ik gewoon nog niet bekwaam ben om te gaan stappen.
Voorlopig zal ik dus toch het stappen even links laten liggen.
Ik voel me toch al niet lekker, en dat zal de komende 2 - 3 maanden steeds slechter gaan.
Op zo'n avond ziekjes op stap te gaan word steeds moeilijker.
Dan ga ik toch weer lijntjes snuiven of pilletjes slikken om de avond door te komen.
Dat is niet de bedoeling natuurlijk, dus voorlopig voor mij even geen wilde zaterdagavonden.

Eerst maar eens goed uitzieken tot ik weer op eigen krachten een avondje stappen aan kan...

Mooi dat je het nog steeds allemaal volhoudt Yoro!
Stappen is nu nog voor jou een valkuil, maar dat zie je zelf gelukkig heel goed.
Eerder in dit topic schreef je er ook al eens over hoe lastig je dat vond.

Bedenk maar dat als alles achter de rug is, je weer kunt stappen en genieten tot je er dood bij neervalt...nou ja, niet helemaal natuurlijk
Opletten moeten we allemaal en afhankelijk van je voorgeschiedenis moet je dat een beetje meer of minder. Dat beseffen is het belangrijkste en zo te lezen doe je dat goed.

Je bent goed bezig vind ik en je motivatie staat nog steeds als een huis, ook als het eens wat minder gaat. Just continue the happy story.

Ik zal voor je duimen.
Sarori

Hoe gaat het met jou Yoro? Al last van afkick? Of valt het mee?

Hoi!

Sarori zei:

Je bent goed bezig vind ik en je motivatie staat nog steeds als een huis, ook als het eens wat minder gaat. Just continue the happy story.
Ik zal voor je duimen.
Sarori

Klik om te vergroten...

Thanks Sarori

Ik vind het zelf ook niet slecht gaan.
Het is nu bijna 3 maanden geleden dat ik mijn laatste bruine druppeltje over de folie liet rollen.
Ik heb gelukkig nog steeds weinig tot geen moeite om dat zo te houden.
Vooral het lichamelijk ziek voelen vind ik eigenlijk het zwaarst.
Maar dat is dan ook weer een stok achter de deur om juist niet terug te vallen.

En bij het stappen heb ik het er duidelijk moeilijk mee om overal af te blijven.
Sinds ik bruin ben gaan gebruiken ben ik een beetje minachtend over die andere drugs gaan denken. Zo van pff, dat is niet lichamelijk verslavend dus stelt dat geen fuck voor. Zolang het maar geen bruin is. Maar dat is nutuurlijk BullShit.
Die drugs kunnen zeker zo vernietigend zijn, dat heb ik zelf ervaren.
Zowel lichamelijk als geestelijk als voor de portomonee.
De enige manier waarop ik toendertijd daarmee heb kunnen stoppen was door een betere vervangende drugs te gaan gebruiken. Ik heb dus echt geen zin om weer terug te vallen op pilletjes en wit, met alle gevolgen van dien. Ik wou te veel tegelijk en wou te snel gaan.
Ik stel mijn avondjes stappen en mijn zoektocht naar vrouwelijk gezelschap dus uit tot na de zomervakantie. Dan maken die paar maanden ook niet meer uit.
Ik weet zeker dat ik dan sterker ben om ook van die andere drugs af te blijven.
Dat vrouwelijk gezelschap komt dan ook vanzelf wel

Trouwens nog maar zo´n 9 weken tot ik op nul sta met alles...

r@r@77 zei:

Hoe gaat het met jou Yoro? Al last van afkick? Of valt het mee?

Hoi!

Klik om te vergroten...

Hoi rara,

Gaat best redelijk. Ik heb nu een paar dagen een half pilletje meet afgebouwd.
Ik moet zeggen dat ik het wel voel, maar niet onhoudbaar.
Een paar weken geleden toen ik iedere week met 5 mg/dag zakte had ik het er moeilijker mee.
Ik mag zover dus in mijn handjes klappen
Ik verwacht dat begin volgende week, wanneer ik afbouw naar 20 mg/dag, het feest pas echt gaat beginnen. Maar misschien dat het ook wel meevalt.
Ik laat het wel over me heen komen.
Tot nu toe is me deze week tenminste nog meegevallen.

En hoe gaat ie nu met jou, nog afkickveschijnselen of bijwerkingen van je implantaat?
Gelukkig een korte werkweek, Is toch weer een last minder!

Gr, Yoro

Hoi Yoro,

Goed om positief te blijven, als je niet teveel beren op de weg ziet (en al helemaal geen BRUINe beren ) is dat mooi.

Maar je kan je wél alvast voorbereiden: wat maakt jou blij als je afkickt, of beter gezegd: minder wanhopig? Een goed begin is het halve werk!

Suc6!

r@r@77 zei:

wat maakt jou blij als je afkickt

Klik om te vergroten...

hmmm.. zelfs na lang nadenken krijg ik niets verzonnen.
Ik kan wel e.e.a verzinnen voor ná de afkick.
Tot die tijd lekker negatief en overal tegenaan schoppen
Weinig behoefte om nu blij te zijn, dat komt na de afkick vanzelf zodra ik me weer een beetje mens begin te voelen

UPDATE AFKICKSCHEMA

In de bijlage m'n bijgewerkt afkickschema.
p.s. weer ff aanklikken om leesbaar te maken.

Yo Ro!

HOE VOEL JE JE NU?

Ik heb even mijn agenda erbij gepakt om te kijken welke week we nu zitten. En a.s. dinsdag zit je op 20 mg., toch?

Volgens mij schreef jij dat 20 mg. bij jou het moeilijke punt is. Bij mij was dat altijd 10, maar aangezien ik nooit hoger dan 40 heb gezeten, kan dat verhoudingsgewijs wel klopppen. Kennelijk zijn er niet zo heel veel individuele verschillen wat dat betreft.

Overal lekker tegenaan schoppen, "be my guest!" Ook zoiets als emo , Go ahead; leef je uit!

Alles wat helpt om niet weer je dosis op te voeren of erger: weer aan de bruin te gaan is toegestaan!!!

Ik heb ook zo'n instelling van: ok, ik heb geaccepteerd dat ik zo ben tijdens afkick, het helpt me om het zo door te komen, dus neem me maar even zoals ik ben (maar dan natuurlijk de zorg voor en aanwezigheid van de kinderen een paar dagen minimaliseren).

Je weet waar je het voor doet! Je kan een lijstje maken waarop je alle redenen zet waarom JIJ clean wilt worden. Dat helpt als je het écht moeilijk krijgt.

Houd ons op de hoogte! Tegen mij mag je aanschoppen zoveel als je wilt!

Suc6!

Ik moet zeggen dat de afgelopen week soepeltjes verlopen is.
Komende dinsdag sta ik inderdaad op 20mg Rara.
Ik denk niet dat komende week het zwaarst word, maar ik denk wel dat het dan pas echt gaat beginnen... Zo laag heb ik, sinds ik jaren geleden begonnen ben, nog nooit gestaan.
Ook heb ik nog nooit zo lang achtereen geen bruin gebruikt.
Alle persoonlijk records maximaal overtroffen dus!
De komende laatste loodjes zullen waarschijnlijk nog het zwaarst worden.
Al eerder heb ik voorproefjes gehad van wat me te wachten staat.
Ik heb nog steeds hoop dat het misschien meevalt, maar verwacht toch het ergst.
Dan kan het ook alleen maar meevallen
Gelukkig dat ik het overdag veel te druk heb met mijn werk om mezelf kut te voelen.
Dan heb ik alleen de avond nog maar om chagrijnig mezelf rot te voelen.
Dat ik de nachten haast slapeloos doorkom begint bijna te wennen.
De ene nacht is beter dan de andere, maar zo gaat het al zeker een week of 10 sinds ik ben begonnen met afbouwen.
Als ik dat zo dag voor dag doe is het nog wel te overzien.
Iedere dag die ik doorkom streep ik af en dan weer op naar de volgende.
Tot nu toe werkt dit voor mij en kom ik langzaam maar zeker waar ik zijn wil.
Kwestie van volhouden, wat er ook gebeurt!

En hoe is nou met jou Rara??
Morgen weer voor de klas zeker... suc6 en jij ook volhouden ey!

Hé Yoro,

Gaat prima zo, toch? Ga maar uit van: "Ik kwam, ik zag en overwon!"

Ik werk alleen dinsdag, donderdag en vrijdag, maar morgen weer een drukke dag met kinderen naar school brengen, ophalen, zwemles middelste zoon etc.

Ik heb het gelukkig ook overdag te druk om ziek en depri te zijn nu. De spierpijn is veel minder nu. Ik heb een heerlijke dag gehad: met mijn kinderen + vriendinnetje van oudste zoon lekker naar het buitenbad geweest, patat gegeten (had vandaag even geen zin om te kokenO), heel veel lol aan tafel gehad...

De grijze wolken lijken langzaam weg te drijven. Ik vind mezelf weer langzaam terug; kan weer intens genieten van alles om me heen, ja nog steeds emo, maar nu heel blij emo.

Ik gun jullie (Eend, Yoro, Needle) het ook allemaal zó: het is zó heerlijk om weer je eigen gevoel te hebben!!! Als je aan de opiaten bent merk je geen verschil, pas als je er op terug kijkt, zoals ik nu.

Ik voel me vrij. Nee, ik ben nu niet hyper. Ik voel me juist "rustig blij". Bij mijn vorige implantaat (ook een 6-weeks) zat ik echt soms af te tellen, maar nu heb ik helemaal geen trek. Ik ben ervan overtuigd dat dat niet door de Naltrexon komt, maar dat er iets in mij is veranderd.

Slechts één minpunt: ik zat tijdens afkick op 3-4 pillen Oxazepam per nacht (van 10 mg.) en nu zit ik nog steeds op 2 pillen per nacht. Soms neem ik een nacht niets, omdat ik niet verslaafd wil worden, maar dat is nu al 3 nachten geleden... Ik wil niet de ene verslaving voor de andere inruilen, dus ik bouw nu al af.

En dankzij jou Eend, weet ik nu: LANGZAAM...


Hoi!

Yo! Hoe gaat het nu?

Van Stumper tot Ster!

Sluit me aan bij Yoro (en hoe gaat het met jou?): hoe gaat het Eend?

Enne: hoe gaat het met onze gevederde vriend Kanarie? Kan Arie of kan Arie niet?