van het begin, tot het stoppen...

omg Ra met de matteklopper achter me aan

En de reden van het op een zuipen zetten met het witte toetje achterop...
Ik heb wel een beloning verdiend... da's denk ik de voornaamste reden.
Een slopende werkweek met hele lange werkdagen, de goede beoordeling, en twee dagen braaf in de weer met mijn neefje en nichtjes waarna ik echt helemaal op was.
Na dat alles had ik zoiets van: en nu even tijd voor mezelf!
De beoordeling op het werk is dus niet de enige reden, maar wel één van de redenen.
In ieder geval wel de aanleiding.
Maar wanneer die eerste drankjes achter in de keel gegoten zitten krijgt het een wending.
Dan speelt alles wat tegen zit ook weer op.
Momenteel privé weer eens niet echt in rustig vaarwater.
De stress van het vooruitzicht op de afkickperiode...
Ook omdat ik tijdens die periode een aantal verplichtingen heb.
Verjaardag van mijn neefje (word 6 jaar).
Ik en zijn moeder brengen hem en zijn schoolvriendjes naar de bioscoop.
We gaan geloof ik Mega Mindy kijken ofzo.
Vind ik echt superleuk om te doen hoor, maar ben gewoon bang dat ik dan erg ziek ben.
Afzeggen is dan niet makkelijk, en om daar dan toch met mijn zieke kop de hele dag tussen die kinderen te zitten, daar heb ik stress van.
Dan de dag daarna is mijn broer jarig.
Gaan we brunchen en daarna bowlen en weet ik het allemaal nog meer.'
Wederom heb ik daar echt wel zin in, maar natuurlijk niet als ik daar midden in de afkick tussen zit!
Dan mijn vakantie naar Frankrijk.... die loopt ook al aardig in de soep.
Ik zou daar rustig een week naar mijn Neef toe gaan, beetje relaxen.
Blijkt het daar weer een familiedrama op het moment.
Hij woont op zolder bij onze oma, maar die ligt al weken op een ziekenhuisbed in de woonkamer.
Gaat heel slecht met haar. veel ziekenhuisbezoeken, testen etc. ze is heel ziek maar ze weten niet precies wat. ze kan niets meer zelf, aankleden, wassen etc.
Dan de moeder van mijn neef daar (mijn tante dus) is het allerlabielste persoon die ik ken.
Die heeft ruzie met haar partner, en moet vóór 1 augustus haar appartement uit.
Ze zal waarschijnlijk ook bij mijn oma intrekken.'
Je kunt wel raden wanneer haar spullen dan allemaal verhuisd moeten worden en door wie....
Precies in die laatste week vakantie, zucht.
Het zit allemaal lekker tegen en zoals ik al eens een tijd terug zei:
God doet er alles aan om het me zo moeilijk mogelijk te maken.Álles wat hij kan gooit hij me voor de voeten. Wordt echt nog een zware tijd...
Wanneer die tante er is draait het altijd uit op krijsende tot slaande ruzie met dreigementen en zelfs daadwerkelijke pogingen tot zelfmoord en alles erop en eraan.
Mijn moeder en haar partner gaan ook naar die oma toe om ze wat te helpen in huis, en dus mijn labiele tante wat te verlichten. Zij is nu namelijk degene die vrijwel dagelijks mijn oma helpt met de dagelijkse dingen.

Het allerliefst zou ik de laatste anderhalve week van mijn vakantie naar zuid-frankrijk rijden.
Mijn andere tante, (de enige stabiele in de familie) woont daar vlak aan de zee.
Ze werktdaar in de zomer op kraampjes van de campings en het strand om prulletjes en sierraden te verkopen. Daar zou ik dus wél tot rust kunnen komen, en ik ben er van harte welkom. Het enige wat me tegenhoud.... geen geld voor.

Ik heb best wat financiële tegenslagen gehad waardoor het simpelweg op is.
Nu kan ik best een paar eurotjes rood staan, maar eer ik dat weer aangevuld heb ben ik minstens 3 maanden verder. En de bedoeling is dat ik toch ook weer op niet al te lange termijn een eigen stekkie wil vinden. Dat gaat ook geld kosten, en ik heb nog niets kunnen sparen.
Ik heb tot nu toe alleen maar schulden afgelost en schade beperkt.
Alle schulden zijn nu wel afgelost op 1 na, daar los ik de komende 2 jaar nog maandelijks 100 euro voor af.
Ik zou dus de 2e helft van het jaar eindelijk kunnen beginnen wat geld te sparen.

Ik moet dus een overweging maken waar ik maar niet in kan beslissen...

Op vakantie naar Zuid Frankrijk, lekker tot rust komen en pas een paar maanden later kunnen beginnen met sparen voor een eigen huisje....wat dus ook wil zeggen dat ik nóg langer bij mijn moeder en partner moet blijven wonen, wat dus absoluut een minpunt is.

Of nu al beginnen met sparen voor een huisje, maar een helse afkick doorbrengen tussen gekrijs, ruzie, drama alom...

De uitglijder van afgelopen weekend heeft hierin dus ook wel een rol in gespeeld.
Niet bewust in de aanleiding, maar wel in de manier waarop het dan uitloopt op TE veel drinken en de coke daarop volgend...

sorry hoor, weer een hele lap tekst, maar zoals je leest zit me e.e.a dwars.

Succes nog yoro! Wilskracht lijkt mij het allerbelangrijkste in het afbouwproces, en dat heb je precies genoeg, volhouden man.

Waarom heb ik het voorgevoel dat je een verbluffend hoog IQ hebt?

Alvast veel succes!

Helder verhaal en een heldere oplossing

Je komt erg vastberaden over en dat is mooi om te zien. Het lijkt haast of het de gewoonste zaak van de wereld is zoals je het allemaal opschrijft.

Nu nog de theorie in de verdomd lastige praktijk omzetten. Hoe sterker jij je op je doel kunt focussen, des te makkelijker je reis wordt.

Veel succes!

Vanadesse zei:

Goed om te lezen dat ook jij het licht hebt gezien! Volhouden, succes en ga zo door!

Klik om te vergroten...

Thanks Vanadesse! Zo voelt het ook wel een beetje, of ik eindelijk het licht gezien heb!

ArieKanariE zei:

fijn om te lezen

hoezo gaan ze je eigenlijk ceresta bij je sub voorschrijven?

ennuhh je neemt nu 50 mg ? das tien pilletjes ... in 16 zestien weken sta je op min 6 dan
uitgaande van het gunstigste geval natuurlijk

ik hoop dat je geestelijk idd zo sterk bent, want vaak zie je bij mensen de cravings weer terugkomen als ze een tijdje omlaag zijn gegaan met meet, maar one way to find out natuurlijk. Het is nu niet dat je niets hebt om voor te vechten, dus onmogelijk is het zeker niet

heel veel succes dus!

Klik om te vergroten...

Bedankt ArieKanarie,

Of ze ook daadwerkelijk oxazepam voor gaan schrijven moet ik nog afwachten.
Dat hoor ik volgende week dinsdag pas, maar als het aan mij ligt wel.
Dat is in mijn ogen de enige mogelijkheid om in die moeilijke tijd toch nog een paar uurtjes per nacht te kunnen slapen... of iemand moet andere tips hebben

En in het gunstigste geval zou ik inderdaad na 16 weken in de min staan met de meet, maar die illusie maak ik mezelf niet. Als ik na die 16 weken op 10 mg per dag sta mag ik al in mijn handjes klappen!
De craving is toch het geen waar ik me het minst zorgen om maak.
Ik ben nu op het punt gekomen dat ik tegen die tijd op een zwak moment mezelf heel snel weer voor de geest kan halen hoeveel moeite het kost om er weer vanaf te komen.
Dan is de beslissing wat mij betreft snel gemaakt, dat nooit meer!
Ik ben geestelijk de laatste jaren veel sterker gegroeid, nu nog lichamelijk!

Maar ik heb nog een lange tijd te gaan. Ik houd jullie komende tijd op de hoogte.

Acetyllysergic zei:

Waarom heb ik het voorgevoel dat je een verbluffend hoog IQ hebt?

Alvast veel succes!

Klik om te vergroten...

Dank je,

Ik ben niet oliedom, maar ook weer geen genie hoor.
Was mijn IQ maar nèt een beetje hoger geweest, dan was ik net slim genoeg geweest om er nooit aan te beginnen
Maar ja, dat stukje levenservaring dat je karakter vormt had ik dan ook misgelopen.
Je kunt nu eenmaal beslissingen of voorvallen uit de verleden tijd niet meer terugdraaien.
Maar zou ik dan zoveel dingen anders gedaan hebben?
Nee. Ik denk van niet. Natuurlijk zijn er genoeg dingen waarvan je zelf weet, dat had ik beter anders gedaan kunnen hebben!
Maar alle beslissingen die ik gemaakt heb en dingen die ik gedaan heb waren acties en reacties op mijn situatie en leefomgeving. En dat zijn juist de dingen je niet altijd zelf in de hand hebt. Acties en reacties verschillen nu eenmaal per persoonlijkheid.
Veel zou ik dus hoogstwaarschijnlijk precies hetzelfde opnieuw doen!

speeseend zei:

hmmm, Kentron is toch de regio Brabant-noord?

Hopelijk kunnen ze jou helpen aan Buprenorfine. Succes,

Eend

Klik om te vergroten...

Hoi Speeseend,

Ik heb al veel van je reacties op dit forum gelezen.
Veel van opgestoken, thanks!

Kentron is inderdaad regio Noord-Brabant.
Het is trouwens al weer een tijdje geleden gefuseerd met Novadic.
Ik moet dus eigenlijk Novadic-Kentron zeggen.

Volgens de verstrekkers daar wordt er wel Temgesic voorgeschreven.
Maar dat zijn maar 0.4mg pilletjes.
Weinig zin om (zoals ik op een andere post op dit forum gelezen heb) 20 a 30 smelttabletten per dag onder mijn tong te leggen. Met zo'n 5 a 10 minuten per tabletje, reken maar uit!
Dan heb je bijna een dagtaak alleen al aan tabletjes onder je tong versmelten, no thanks!
Met Subutex is dat veel beter te doen, maar die werden geloof ik niet vergoed ofzo.
Hoe dat precies zit krijg volgende week dinsdag te horen van de dokter.
Ik ga proberen Subutex tabletten van 2mg te krijgen. Is wat makkelijker te doseren.
Als ik ze zelf moet betalen, so be it. Die paar tientjes kunnen er dan ook nog wel bij!

Ik laat na dinsdag wel weten hoe het gesprek bij de dokter is geweest.

Sarori zei:

Helder verhaal en een heldere oplossing

Je komt erg vastberaden over en dat is mooi om te zien. Het lijkt haast of het de gewoonste zaak van de wereld is zoals je het allemaal opschrijft.

Nu nog de theorie in de verdomd lastige praktijk omzetten. Hoe sterker jij je op je doel kunt focussen, des te makkelijker je reis wordt.

Veel succes!

Klik om te vergroten...

Hoi Sarori,

Dank je wel.
Vastberaden ben ik zeker, nu inderdaad nog omzetten in de praktijk.
Dat wordt echt onbeschrijflijk maximaal afzien
Maar zoals je zegt, met mijn doel helder voor ogen ga ik er voor!
Ik wil dit gewoon zo graag... ik heb echt zoiets van, al wordt het mijn dood.
Hoe dan ook, want zo wil ik echt niet meer verder...

In die 10 jaar dat ik harddrugs gebruik weet tot de dag van vandaag niemand uit mijn directe omgeving daar van. Dan tel ik natuurlijk die zogenaamde "vrienden" (medegebruikers) niet mee! Maar collega's niet en zeker mijn familie niet. Zelfs ouders of broer en zus niet.
Ligt nu eenmaal een beetje gevoelig na het overlijden van mijn oom.
En dat ik het mijn collega's niet vertel spreekt voor mij voor zich.
Het enige wat ik mijn familie wijs heb gemaakt is dat ik regelmatig wat blow.
Omdat ze me natuurlijk vaak genoeg stoned hebben gezien.
En aangezien ik altijd al best introvert ben geweest en nooit echt over mezelf praatte hebben ze dit verhaaltje geslikt. Wel vinden ze me af en toe geheimzinnig, maar ja. Dat kan ook niet anders. Sommige dingen kunnen nu eenmaal zelfs door de beste leugenaar niet verklaard worden. In die gevallen heb ik simpelweg moeten zeggen dat het ze geen flikker aan ging.
Dan maar geheimzinnig...

Ook zijn er best een aantal in mijn familie zelf erg labiel en zouden ze het simpelweg niet kunnen verwerken. Dan breekt de hel los.
Ik leef dus al 10 jaar min of meer een dubbelleven. Je liegt het ene na het andere.
Ik ben daar erg bedreven in geworden. Oefening baart kunst.
Waar ik dus het allermeest naar uitkijk, is om na 10 jaar eindelijk zonder die dagelijkse leugens 100% mezelf te kunnen zijn!!
Wat ik mezelf heb voorgenomen is op de dag dat ik 1 jaar clean ben ze de waarheid te vertellen.
Niet over alles natuurlijk, maar wel in grote lijnen.
Maar misschien heb ik daar tegen die tijd de behoefte niet meer aan.
Ik zal wel zien. Eerst maar eens zorgen dat ik een jaar clean ben!

Ik neem aan dat je in België woont? daar een fabriekje van 450 planten is een hele kunst
(ik sta altijd open voor suggesties)

Ik weet niet of het wel een goed idee is om alles op te biechten achteraf
Soms denk ik dat ik in mijn geval opgelucht zijn maar toch... ergens blijven drugs in de ogen van anderen the devil himself.

Acetyllysergic zei:

Ik neem aan dat je in België woont? daar een fabriekje van 450 planten is een hele kunst
(ik sta altijd open voor suggesties)

Ik weet niet of het wel een goed idee is om alles op te biechten achteraf
Soms denk ik dat ik in mijn geval opgelucht zijn maar toch... ergens blijven drugs in de ogen van anderen the devil himself.

Klik om te vergroten...

Ik woon een paar km voor de Belgische grens, nog wel in Nederland dus!
In België had ik die gok niet gewaagd!
Wat betreft suggesties, doe het goed of doe het niet.
Geen half werk, goede apparatuur, en misschien wel de belangrijkste:
Vertel het tegen niemand, maar dan ook echt helemaal niemand, geen uitzonderingen!
Verders is het een flinke dosis geluk!
Erg spannend allemaal, maar dat verandert al gauw in stress om ontdekt te worden!

Wat betreft alles opbiechten, is inderdaad waarschijnlijk slecht idee!
Bedankt voor je goed advies.
Als je logisch nadenkt is dat het domste wat je kunt doen om de exacte reden die jij ook geeft.
Voor anderen zijn drugs, zeker opiaten een doodzonde.
Als ze het woord heroine horen kijken ze voor altijd anders tegen je aan!
Ik zal dan ook waarschijnlijk wijslijk mijn bek houden
Het zal alleen al een opluchting zijn om die dagelijkse leugentjes niet meer te hoeven vertellen.
De rest van het verleden zal ik dan toch maar voor mezelf houden...

super knap van jou!

Jij bent volgens mij precies zoals ik, je kunt het allemaal alleen.
Jou hoef je volgens mij net zoals ik enkele motiverende inleidende hulpstukken te geven en je maakt korte metten met het probleem.
Maar het is wel essentieel voor je om die hulpstukken te krijgen.

En zo kom je er doorheen!

Goed dat je het zegt van die 0.2mg pillen Speeseend!
Ik had me er een drastische voorstelling van gemaakt, maar dat blijkt gelukkig toch mee te vallen! En het lijkt me inderaad makkelijker (geleidelijker) afbouwen.

En die paar tientjes waren inderdaad waarschijnlijk ook wat laag ingeschat.
Ik had me wel voorgesteld dat het alles behalve goedkoop zou zijn, maar hoeveel precies had ik geen idee van. Al zou ik er indien nodig graag een paar honderd euro aan willen spenderen.
Op vakantie ga ik toch niet, want dan zit ik 3 weken ziek thuis
Ik zal het advies van de dokter afwachten en dan kan altijd nog kijken.
Ik heb nog zo'n 16 weken om te beslissen, dus laat ik me graag eerst goed informeren.
Dat is ook 1 van de redenen om op dit forum een post te plaatsen.
Advies van mensen met eigen ervaringen, en op die manier beslissen wat voor mij het beste is.

Uiteraard zal ik na mijn doktersbezoek hier uitgebreid verslag van maken

Yoro,

Wat moet het een heerlijk vooruitzicht zijn, dat er weer een moment komt dat je niet meer hoeft te liegen, dat je weer helemaal jezelf kunt zijn!

Op de lange duur is er denk ik niets slopender dan met een groot geheim te moeten rondlopen, hoe bedreven je er ook in bent geworden om het verborgen te houden. De angst voor ontdekking loopt altijd met je mee en kan je niet van je afschudden. Je wordt je eigen leugentjes langzamerhand spuugzat. Ook is er niemand om je te steunen of een beetje in de gaten te houden. Je moet het allemaal zelf uitzoeken.

Uiteindelijk ontneemt dat je de adem om vrij te zijn. De lichamelijke verslaafdheid doet er nog eens een schepje bovenop en wordt je steeds meer tot last. Het moeten roken als je wakker wordt, zwetend en misselijk of rillerig. Of zoals Loulou in haar topic schreef: kotsend. De mooie film van het begin is een nachtmerrie geworden, waarin jezelf de hoofdrol vervult.

Het is al een hele stap als je dat uiteindelijk gaat inzien, want dat opent ook de weg naar verandering. Het verleden van je afschudden is niet makkelijk met een zware verslaafdheid, maar hoe meer de vrijheid lonkt, des te makkelijker de tocht wordt.

Dat proces is heel persoonlijk en alleen voor jou van belang. En alleen als jij daarvoor de tijd rijp acht zou ik het delen (opbiechten) met anderen. Als je vrij bent bent, ben je ook vrij in de keuze om iets wel of niet met een ander te delen. Spreken is niet verplicht, zwijgen is soms beter en eerlijker. De naakte waarheid is voor sommigen in jouw familie misschien wel zo pijnlijk dat het dan wijzer is ze die waarheid dan maar te onthouden...

Wauw Sarori,

Als ik je reactie lees is het eerste wat me te binnen schiet, eindelijk iemand die me helemaal begrijpt! Wat je zegt klopt precies, zo voelt het inderdaad voor mij.
Gek hoor, moest nooit niets hebben van therapie of zoiets.
Sinds mijn moeder toen ik 16 was voor een jaar opgenomen is in een psychiatrische instelling heb ik eigenlijk altijd min of meer een afkeer gehad van dat soort dingen.
Maar door er na al die jaren zo eindelijk eens eerlijk met anderen over te kunnen praten doet me toch goed,

Wat begon als een zoektocht naar zo veel mogelijk info om te stoppen op het internet heeft me geleid naar dit forum.
Heeft tegen mijn verwachting in, op een of andere manier toch een therapeutische werking.

Bedankt allemaal!

Ik heb precies hetzelfde gehad als jou, ik ben ook de afgelopen 10 jaar verslaafd geweest aan veel drugs, coke, speed , alcohol, ketamine , wiet, en heroine(de laatste 5 maanden)

Ik heb dat laatste gelukkig maar 5 maanden gedaan.Ben nog niet teruggevallen.
Ik heb nu wel al een methadon kuur vanaf september en ben nu 5 maanden clean.
Geen bier meer, geen sigaretten meer, niks meer.
Ik doe nu wel aan fitness en do vanalles om niet in dat "gat" te vallen dat terugvallen heet.
Het gaat nu goed met me. Ik heb dat wereldje en die nepvrienden uit mijn leven gegooid.
Ik ben begonnen met 60 mg methadon, en nu sta ik op 15. En ik heb af en toe kouwe rillingen, voor de rest niks.Ik ga met 2 omlaag iedere week tot 0.

Ik ben wel door een hel gegaan; jij ook zeker! Het ergste gevoel was om na dat 10 jarige verval met alles te kappen en je leven finaal om te gooien, dat waren opsodemieters! Zowel geestelijk als lichamelijk. Maar mijn lichaam begint eraan te wennen, maar nog is het iedere dag weer vechten!

Denk eraan als je kort bij 0 bent dan begint het pas.
Het is een levensprobleem wat je hebt, als je iedere dag dat potje gaat halen en erbij gaat zitten, dan red je het ook niet, zo verkrijg je geen basis om als je kort bij de 0 staat sterk te staan.

Het is de kunst om je leven om te gooien en zeg maar het tegenovergestelde te gaan doen, zodat je zo ver als mogelijk van dat vorig leven komt te staan.
Ik weet niet of je aan sport doet? Maar dat is de enige weg om aan jezelf te kunnen gaan werken. Bedenk, je bent vervallen, en nu is het tijd om weer op te bouwen, en dat kun je niet doen door een drankje te halen. Als dat drankje/opiaat er niet meer is dan val je weer in een leegte, en dan val je terug!

Maar als je iets hebt opgebouwd in die tijd, dan heb je een basis verkregen om sterk te staan.

En zo ga ik het redden, en jij ook
Ik wil je niks opdringen, je moet doen wat je zelf wilt.
Het is alleen een goede raad. Succes!

Daar ben ik weer even, vanuit Frankrijk deze keer.
Gisterennacht om 1 uur aangekomen.
De reis was een hel, ik had maar een half pilletje clonidine en een één oxazepammetje ingenomen. Ik dacht: beter ziek, dan met een duffe kop mijn splinternieuwe weer in de prak rijden. We zijn wel veilig aangekomen, maar was toch weer goed ziek geworden.
Maar ja, ik ben er nu.
Het lijkt er sterk op dat alles rustig loopt hier nu.
M'n oma ligt nog wel een tijdje in het ziekenhuis. gaan we vandaag op bezoek.
m'n psycho tante is ook al een heel stuk bedaard sinds oma is opgenomen is in het ziekenhuis.
Nu is bij haar die dagelijkse zorg weggevallen van haar eten geven, wassen etc.
m'n nichtje is vorige week al terug naar huis vertrokken, dus die spanningen zijn ook weer weg.
Komende week is m'n laatste vakantieweek. Dan weer terug aan het werk, bah. moet er nu echt niet aan denken. maar goed even een update van de stand van zaken.

vandaag is dag 4 dat ik clean ben
klachten die ik nu toch nog heb: onrust, spierpijn, lichamelijk niet vooruit te branden, slecht slapen, rommelende maag, en ik stink van het zweet
Het moet nou met een paar dagen toch echt wel beter gaan, hoop ik...
hoop ik echt, want ik wil hier tot donderdag of vrijdag in Frankrijk blijven, maar heb niet zo veel medicijnen meer mee kunnen nemen omdat ik eigenlijk maar tot maandag zou blijven.

wat ik nog over heb:

5 en een halve pil clonidine van 0.15mg
3 pillen temazepam van 20mg
6 pillen oxazepam van 10mg

daar zal ik het mee moeten doen.
en als het dan toch niet gaat vind ik wel een oplossing.
Die tante van me, of anders mijn moeder wel, hebben vast ook de nodige sterke pillen in huis.
moet goedkomen. en ik ben expres zelf gereden, zodat ik naar huis kan wanneer ik zelf wil.

over het algemeen moet ik toch wel zeggen dat er langzaam vooruitgang in zit hoor.
ik slaap nog steeds super slecht en weinig, maar wel wat meer als een paar dagen terug.
gisteren heb ik met tussenpozen van wakker worden zelfs 6 uur geslapen
vannacht was het weer een heel stuk minder, vast vanwege de reis en shit.
Ik lag er om 2 uur vannacht in, en werd om 5 uur wakker.
Naar de wc geweest, peukje gerookt en terug gaan liggen.
Toch terug in slaap gevallen, maar werd om 7 uur weer klaarwakker, deze keer badend in het zweet. benden maar een bakje koffie met een half pilletje clonidine, en een peuk gedaan.
ff voor de tv gezeten, stukje naar de franse smurfen gekeken en weer terug naar bed.
Deze keer zat terug in slaap vallen er niet in, dus heb ik de laptop maar op schoot genomen.

Zoals Mars zegt, het valt ook allemaal wel te relativeren.
Maar op het moment dat je zo ziek bent heb je daar helaas bar weinig aan.
Het vooruitzicht dat het beter gaat lijkt dan nog hééél ver weg.
Maar het is er wel. Daar moet ik je gelijk in geven Mars.

En Ra, lieve Ra, je slaat de spijker weer op z'n koppie hoor.
Ik moet idd oppassen dat ik wanneer ik straks terugkom en me (hopelijk) weer beter voel geen domme dingen ga doen. van zo: ik ben clean, dus nou zal ik eens welverdiend de beest uit gaan hangen. die terugval heb ik al gehad, dus ik houd het in de gaten hoor Ra.
Nu dat ik me er bewuster van ben heb ik er wel vertrouwen in.

Ik hoop écht over een paar dagen te kunnen zeggen: ik voel me een heel stuk beter..
Ik laat de komende dagen nog wel weten hoe het gaat.

Groeten en bisous uit la France!