#1
joolie-ah zei:hoi R@,
ik heb hier de afgelopen dagen veel rond gelezen en ben uiteraard jouw naam vaak tegengekomen, heb lang niet alles gelezen maar ik wilde je toch ff zeggen, dat ik enorm veel respect voor je heb!!!!!!!
ik heb zelf( toen had ik een deeltijdbaan) ook veel op hc gezworven, heb niet zoals jij dat zo mooi zei:"dingen gedaan die een vrouw zo goed kan"ik had andere"gaven"
ik heb mijn dochter altijd bij me gehad, mijn toenmalige man( ook verslaafd)werkte gewoon en als ik een weer eens een x in een cel zat, kon mijn dochter naar mijn zus.
als ik haar kwijt was geraakt weet ik niet hoe het dan met me afgelopen was.
ik vind het heel goed en dapper van je dat je zo doorgezet hebt en het staat hier misschien wel ergens maar wonen ze nu wel volledig bij je?
groejes joolie
Hoi Joolie,
Leuk om jou zo open te "zien" vertellen. Ik herken me in veel dingen in je...
Op HC heb ik nooit gezworven, ik was op andere plekken van die stad
En ja: na heel wat rechtzaken waarbij ik elke keer weer een beetje meer omgang met mijn kinderen kreeg (van een maar 3 dagen per week + helft schoolvakanties) tot nu al weer 2 jaar praktisch fulltime bij mij en mijn nieuwe man. Ze gaan alleen de helft van de Kerst-, Zomer- en Meivakantie naar hun vader; de oudste 2 zoons dus. De jongste is van mijn nieuwe vent en mij, die heb ik gelukkig altijd bij me gehad
). Maar dat terzijde Gelukkig ook nooit vastgezeten in een cel. Als dat wel was gebeurd, had ik nu nooit in het onderwijs kunnen werken (Verklaring Omtrent Gedrag).
Mijn werk, nu 4 dagen p.w., geeft me mijn houvast, in combinatie met mijn gezin; mijn man en kinderen. Het totaalplaatje aan "zingeving" maakt dat ik nu weer geloof dat mijn leven maakbaar is zoals ik dat wil.
Ik ben net op tijd uit die KUTgoot (lees: Utrecht) geklommen, nu gelukkig al weer 6 jaar geleden... Nog steeds als ik zo heel af en toe in die stad kom krijg ik kippenvel "Dit NOOIT meer!"
Ik wens je alle goeds en veel kracht toe, meis!
Groetjes,
R@

, maar toch.....