#1
Ik geloof niet in anti-depressiva.
Antidepressiva
296 antwoorden
94 weergaven
18-5-2026
#2
Kan toch niet slapen.Dus als jong kind was ik met +=6 7 jaar graag alleen speelde graag in mijn eentje.Had lieve ouders fijne jeugd gehad.Plaste tot mijn 12 in bed,begon de angst al.Op mijn 14 leuke tijd gehad geen angst veel op stap ging werken.Heb meerdere banen gehad ,woonde in een grootte stad.Was 16 ontmoet ik mijn huidige man.We gingen samen wonen,hokken heette dat toen.4 jaar woonde we samen.Op een dag loop ik in de stad was de angst weer.Leek of al die mensenmassa op mij af kwa,men.Ik ging drinken wat niet hielp.Ik wilde weg uit de stad.We zijn gegaan naar het platte land waar mijn schoonmoeder vandaan kwam.23 was ik zwanger,weer die angst paniek.Na de bevalling begon de internisten loop.Mijn schildklier ging te snel.2 jaar medicijnen gehad ging redelijk goed,Ik wilde een tweede kind,dus moest stoppen met de medicatie.Ging tijd goed.Zo,n twee jaar.Weer de angst geloop naar de dokter.Ik was een neuroot zei hij.Vroeg naar mijn internist,dokter zei die heeft zich opgehangen.Snap jij dat nou?zei hij tegen mij.Met een vriendin ging ik op yoga.Nouuu als we moesten liggen raakte ik al in paniek!Laatste les niet meer gegaan.We verhuisde naar de polder,en alles deed ik want ik had twee kinderen om te verzorgen.Ik had twee dokters lieverds waren het.Liep de deur plat!Kreeg kalmerings pillen en wilde geen AD.Migraine,ging naar de neuroloog,kreeg betablokkers.Kreeg last van mijn maag was 10 kilo afgevallen,maag onderzoek,en echo drankje drinken maken ze fotos.WAs goed.inmiddels was ik 40 jaar .Ging naar mensendieck om ademhalings oeffening en ontspannen .Durfde niets meer bleef op de bank.Mijn dochter ging trouwen,mijn god paniek moest ik naar toe 4 uur rijden van ons vandaan.Dochter smeekte mij ga nou aan de AD.Ik naar de dokter.En nou ga jij ze slikken !zei hij.Gelukkig duurde het nog een paar maanden voor ze gingen trouwen.En ja ze de pil ging werken!Een nieuwe wereld ging open!Ben nu 65 en durf alles,Had ik ze maar eerder genomen!En iedereen zei wat is ze veranderd zo beter geworden!
#3
Ik geloof niet in anti-depressiva.
Mij heeft het anders perfect geholpen, en doet dat nu nog steeds. Ik was er (als psycholoog) ook kritisch over, maar nooit zo blij geweest dat ik iets toch een kans gegeven heb. Het maakt het piekeren minder waardoor ik mijn PhD kan afmaken en het maakt me ook vanaf het begin veel ontvankelijker voor psychotherapie, die daardoor meer effect heeft.
Ik vind het altijd nogal apart als mensen zeggen dat ze niet in antidepressiva geloven. Ik zeg toch ook niet dat ik niet in paracetamol geloof omdat het mĆjn migraine niet verhelpt.
Van het eerste middel dat ik kreeg (duloxetine) werd ik hartstikke suf en apathisch. Na een maand overgestapt op bupropion (Wellbutrin) en dat gaat al heel lang prima.
Depressie sucks, als iets helpt grijp je dat met beide handen aan.
#4
Heb ook nog trazodone gehad voor het slapen.
#5
Van het eerste middel dat ik kreeg (duloxetine) werd ik hartstikke suf en apathisch.
Bedoel je suf in de zin van vermoeidheid??.
Ik gebruik dus duloxetine en ben dag in dag uit kapot moe.
#6
Bedoel je suf in de zin van vermoeidheid??.
Ik gebruik dus duloxetine en ben dag in dag uit kapot moe.
Ja! Ik werd heel mat en lag halve dagen in bed omdat ik nergens zin en motivatie voor had. Geen depressie, maar ook geen andere emoties, heel leeg. Ik liet mijn hele planning liggen. De overstap naar bupropion was echt noodzakelijk, anders had ik nooit de fut gehad om mijn proefschrift weer op te pakken.
Heb je je vermoeidheid niet met je arts besproken? Of al veel andere middelen geprobeerd die niet goed hielpen?
#7
Ja! Ik werd heel mat en lag halve dagen in bed omdat ik nergens zin en motivatie voor had. Geen depressie, maar ook geen andere emoties, heel leeg. Ik liet mijn hele planning liggen. De overstap naar bupropion was echt noodzakelijk, anders had ik nooit de fut gehad om mijn proefschrift weer op te pakken.
Heb je je vermoeidheid niet met je arts besproken? Of al veel andere middelen geprobeerd die niet goed hielpen?
Nou precies wat je nu omschrijft kwa vermoeidheid zo ervaar ik het nu ook.
Mijn eigen vaste dokter is al geruime tijd afwezig.
Ik was vorige week naar vervangende arts alleen dit verliep niet zo lekker.
Hierdoor heb ik o.a mijn hoofdpijnklachten en vermoeidheid niet kunnen bespreken.
Als je een andere ad krijgt moet dat dan weer opgebouwd worden of ga je op zelfde sterkte dan verder?.
Ik heb morge een afspraak weer bij de poh en maak dan gelijke nieuwe afspraak bij andere vervangende dokter.
Ik slik best veel medicatie dus ik weet niet precies van welke ik san zo vermoeid kan zijn.
#8
Ik geloof niet in anti-depressiva.
Stel jij bent arts, wat zou jij dan adviseren aan een patient die zwaar depressief is en zelfmoord gedachtes heeft?.
Wetende dat er een wachtlijst is voor theraphie.
#9
Ik ontken de werking ook niet. Maar ik geloof niet in de shortcut die AD creƫert. Ik ben van mening dat je er zonder AD ook kunt komen door de juiste therapie en begeleiding. En ik denk dat die weg je sterker er uit laat komen en de kans op een terugval in depressie kleiner maakt. Zo werkte het voor mij in ieder geval wel.Mij heeft het anders perfect geholpen, en doet dat nu nog steeds. Ik was er (als psycholoog) ook kritisch over, maar nooit zo blij geweest dat ik iets toch een kans gegeven heb. Het maakt het piekeren minder waardoor ik mijn PhD kan afmaken en het maakt me ook vanaf het begin veel ontvankelijker voor psychotherapie, die daardoor meer effect heeft.
Ik vind het altijd nogal apart als mensen zeggen dat ze niet in antidepressiva geloven. Ik zeg toch ook niet dat ik niet in paracetamol geloof omdat het mĆjn migraine niet verhelpt.
Van het eerste middel dat ik kreeg (duloxetine) werd ik hartstikke suf en apathisch. Na een maand overgestapt op bupropion (Wellbutrin) en dat gaat al heel lang prima.Voel me veel meer mezelf en heb meer baat bij de therapiesessies.
Depressie sucks, als iets helpt grijp je dat met beide handen aan.
Maar ik gun het iedereen hoor, als het werkt neem het vooral want depressie sucks.
#10
Hier kan me ik me wel in vinden. Het is in mijn ogen een quick fix. Uiteindelijk zul je toch de kern van het probleem moeten pakken en niet de symptomen.Ik eigenlijk ook niet. Maar we leven nu eenmaal in een samenleving waar veel mensen niet goed weten hoe ze met hun emoties moeten dealen. Als we in een samenleving leefden waarin mensen al van jongs af aan leren hoe ze in contact staan met hun gevoel, waardoor emoties niet zo verlammend en overweldigend zouden zijn, dan zou ik zeggen doe al die rotzooi weg. Het is in principe helemaal niet nodig en heeft zoveel bijwerkingen.
Maar in zo'n maatschappij leven we niet. Het is kiezen tussen twee kwaden voor velen. En als het erop neerkomt dat iemand min of meer suĆÆcidaal is bijvoorbeeld en er dus acuut gevaar is, kunnen we dan nog zeggen dat antidepressiva op de korte termijn een slecht idee is? Lange termijn is denk ik sowieso een slecht idee, maar wellicht om uit het diepste gat te kunnen kruipen...
Toch... Het blijft allemaal rotzooi natuurlijk. We zijn erop gemaakt om zonder rare chemicaliƫn te functioneren. Nee, zelfs meer dan dat: gelukkig te zijn.
Filmpje over dat soort drugs:
Dat het soms de beste oplossing op korte termijn is in bepaalde situaties begrijp ik zeker.
#11
Geen idee, ik ben geen arts.Stel jij bent arts, wat zou jij dan adviseren aan een patient die zwaar depressief is en zelfmoord gedachtes heeft?.
Wetende dat er een wachtlijst is voor theraphie.
#12
Nou precies wat je nu omschrijft kwa vermoeidheid zo ervaar ik het nu ook.
Mijn eigen vaste dokter is al geruime tijd afwezig.
Ik was vorige week naar vervangende arts alleen dit verliep niet zo lekker.
Hierdoor heb ik o.a mijn hoofdpijnklachten en vermoeidheid niet kunnen bespreken.
Als je een andere ad krijgt moet dat dan weer opgebouwd worden of ga je op zelfde sterkte dan verder?.
Ik heb morge een afspraak weer bij de poh en maak dan gelijke nieuwe afspraak bij andere vervangende dokter.
Ik slik best veel medicatie dus ik weet niet precies van welke ik san zo vermoeid kan zijn.
Oh balen... Van SSRIās en SNRIās zoals duloxetine staat wel bekend dat je er moe van kan worden. Als je een nieuw middel gaat slikken moet je weer opbouwen ja, dat is ook het rotte aan die zoektocht naar het juiste medicijn. Ik kon bupropion gelijk opbouwen met het afbouwen van duloxetine, maar dit zijn middelen die beide een heel andere werking hebben (serotonine en noradrenaline vs. dopamine en noradrenaline, respectievelijk). Ik weet niet hoe dat gaat met wisselen van SSRIās/SNRIās, ik vermoed dat je dan eerst moet afbouwen. Sterkte Syl! Ik hoop dat je iets zult vinden wat jou helpt. <3 Je gunt het echt niemand om je zo shit te voelen.
#13
Geen idee, ik ben geen arts.
Was gewoon benieuwd omdat je er niet in geloofd.
Wat voor jou dan betere oplossong in zon situatie zou zijn. š
#14
Migraine?Afwisselen? Ik heb links!
#15
Blijf vooral berichtjes sturen, en hou vol, voor haar!Iemand die ik goed ken heeft hetzelfde.
Dit is een enorm heftig iets kan ik je wel vertellen.
Zij is ook opgenomen geweest meerdere malen.
Zo kan ze bv geen enkele geluiden verdragen.
Ook contact met anderen mensen geeft zo onwijs veel stress met zich mee.
Nu bv heeft ze dat ze denkt dat haar ouders en andere fam samen spannen om haar iets aan te doen.
Ik maak haar nu vanaf begin dat ze dit heeft mee.
Vind het heel erg verdrietig haar zo te moetem zien.
Ik ben ook nog een van de weinige die haar niet heeft laten vallen.
Ik stuur haar geregeld een appje met de tekst dat ik aan haar denk.
Ze weet dat ik niks terug verwacht en ze dit niet hoeft te doen.
Wanneer zij aan geeft dat ze wil chatte dan chatte we.
Verschrikkelijk waar je je in bevind!!!
Ze heeft waarschijnlijk meer aan je dan je denkt!
#16
Daar kan ik geen oordeel vind ik over geven.
Op het moment dat ik dat kreeg zat ik in mijn speedverslaving.
Ik had er toen niet echt een gevoel bij dat het me verder hielp.
Ik kan dus niet oordelen hoe of het was geweest clean.
Dat snap ik. Hopelijk brengt de toekomst dan meer goeds. De vooruitgang die je hebt gemaakt, voor zover ik hier op het forum heb kunnen zien, is super, dus je zal er nu waarschijnlijk een stuk beter voorstaan bij aanvang van de therapie!
#17
Zo bleek ik dus bipolair, type 1
Iemand die ik goed ken heeft hetzelfde.
Dit is een enorm heftig iets kan ik je wel vertellen.
Zij is ook opgenomen geweest meerdere malen.
Zo kan ze bv geen enkele geluiden verdragen.
Ook contact met anderen mensen geeft zo onwijs veel stress met zich mee.
Nu bv heeft ze dat ze denkt dat haar ouders en andere fam samen spannen om haar iets aan te doen.
Ik maak haar nu vanaf begin dat ze dit heeft mee.
Vind het heel erg verdrietig haar zo te moetem zien.
Ik ben ook nog een van de weinige die haar niet heeft laten vallen.
Ik stuur haar geregeld een appje met de tekst dat ik aan haar denk.
Ze weet dat ik niks terug verwacht en ze dit niet hoeft te doen.
Wanneer zij aan geeft dat ze wil chatte dan chatte we.
Verschrikkelijk waar je je in bevind!!!
#18
Voor jullie lijkt het horror, voor mij is het de realiteit. Dat lost het natuurlijk niet op, maar dat maakt het draaglijker. En ik blijf niet bij de pakken zitten qua de-stigmatisering. Zo schrijf ik boeken, geef ik lezingen en help ik veel bipolaire 'collega's'. Maar je hebt in 1 ding zeker gelijk denk ik: Hier zit meer ellende tussen tussen al deze mensen dan we zouden denken...Damn. Dat klinkt echt super kut. Bipolaire stoornis is een geval apart, door die twee uitersten moeilijker te behandelen. Ik hoop dat je geholpen bent met het nieuwe medicijn! Wat een ellende moeten mensen toch meemaken.
#19
Blijf vooral berichtjes sturen, en hou vol, voor haar!
Ze heeft waarschijnlijk meer aan je dan je denkt!
Toen ze was opgenomen afgelopen kerst heb ik kadootjes opgestuurd.
En ik stuur ook geregeld een mooie kaart per post.
Ik ga zeker volhouden met berichtjes sturen. ā¤ļø
#20
Toch wel ja! In Amerika zijn de cijfers nog schrikwekkender. Een paar jaar geleden werd aangekondigd dat benzo's bovenaan staan in de verslavingsklinieken. En dan de sterfgevallen! In 1999 nog zo'n 1000 overdosissen per jaar, in 2015 al bijna 9000...Nee dat is natuurlijk onzin. Hier wordt er over middelen openlijk gesproken waardoor het hier een makkelijker te bespreken onderwerp is. In 2018 hebben meer dan 1,4 miljoen mensen in NL benzo's gehad. Antidepressiva 1,1 miljoen NL'ers.
Schrik je van he![:wink:]()