Antidepressiva

Interessant onderwerp. In beginsel vind ik AD ook niet de oplossing maar het zal zeker enigszins kunnen helpen en dan vooral met therapie.

Maar het een short cut noemen is wel heel makkelijk. Vooral als iemand het zegt dat wel eens psychedelica neemt (@Mindless ) . Wat dat betreft is psychedelica ook een short cut natuurlijk. In mijn ogen een veel betere dan enig AD, maar dat terzijde.

Verder heb ik zelf eens een SSRi gehad maar weet niet meer welke. Ik heb namelijk ook behoorlijk aanleg tot depressie en dan vooral gespannenheid. Het woord anxiety dekt het beter op een 1 of andere manier. Maar toen ik dat verrekte pilletje had genomen heb ik 2 dagen zelfmoord gedachtes gehad. Daarvoor en daarna nooit meer gehad. Wat voelde ik me na dat pilletje toch ontzettend kut. Ik wilde gewoon niet meer leven en hoopte niet wakker meer te worden. Ik begon toen zelfs op een halve dosering van het gemiddelde. Twee dagen rillen, ziek en niet meer verder willen leven. Hier ben ik natuurlijk zo van geschrokken dat ik een afkeer voor AD heb gekregen.

Maar dat het voor vele kan helpen is natuurlijk waar. Mijn vader heeft het wel geholpen en mij zal het vast ook kunnen helpen. In de familie van vaders kant zit ook wat in de genen die depressie triggert. Mijn vader en eigenlijk alle zussen van mijn vader hadden last van depressie evenals hun vader. Mijn vader is zelfs zijn jongste zusje verloren door zelfmoord door depressie. Al kon ze ook niet goed leven onder mensen aangezien ze een IQ had van boven de 160 waardoor ze zich nooit begrepen voelde.

Voor mensen waar de depressie onder anderen in de genen zit, of dus van fysieke oorsprong is, geloof ik het meest dat daar AD's kunnen helpen. Maar daarbij niet vergeten dat die fysieke oorsprong ook kan ontstaan omdat je te lang ergens mee loopt. Of niet goed een gebeurtenis verwerkt en in een depressie raakt en daar te lang in blijft zitten waardoor je hersenen zo veranderen dat de depressie chronisch wordt omdat de hersenen zich daar naar aanpassen. Dan zou AD toch 1 van de weinige echte redmiddelen "kunnen" zijn.

Syl zei:

Valt mij ook op hoeveel mensen op dit forum psychische problemen heeft.

Klik om te vergroten...

Nee dat is natuurlijk onzin. Hier wordt er over middelen openlijk gesproken waardoor het hier een makkelijker te bespreken onderwerp is. In 2018 hebben meer dan 1,4 miljoen mensen in NL benzo's gehad. Antidepressiva 1,1 miljoen NL'ers.

Schrik je van he

Mezelf zei:

Maar het een short cut noemen is wel heel makkelijk. Vooral als iemand het zegt dat wel eens psychedelica neemt (@Mindless ) . Wat dat betreft is psychedelica ook een short cut natuurlijk. In mijn ogen een veel betere dan enig AD, maar dat terzijde.

Klik om te vergroten...

Ik heb het dacht ik geen shortcut genoemd, maar los daarvan vind ik het ook niet helemaal vergelijkbaar. AD heeft voornamelijk direct invloed op de stemming en wordt doorgaans iedere dag gebruikt dacht ik(?) Psychedelica wordt eens in de zoveel tijd gebruikt of in het geval van microdoseringen om de 3, 4 dagen. En is naast een moodbooster ook iets dat je juist confronteert met je emoties, spanningen, trauma, etc. Toch wel heel wat anders. Zelfs in het geval van microdoseringen ben je op dagen tussen je MD's aangewezen op je nuchtere werkelijkheid.

Mezelf zei:

Voor mensen waar de depressie onder anderen in de genen zit, of dus van fysieke oorsprong is, geloof ik het meest dat daar AD's kunnen helpen. Maar daarbij niet vergeten dat die fysieke oorsprong ook kan ontstaan omdat je te lang ergens mee loopt. Of niet goed een gebeurtenis verwerkt en in een depressie raakt en daar te lang in blijft zitten waardoor je hersenen zo veranderen dat de depressie chronisch wordt omdat de hersenen zich daar naar aanpassen. Dan zou AD toch 1 van de weinige echte redmiddelen "kunnen" zijn.

Klik om te vergroten...

Dit ja. Het is lang niet altijd iets dat altijd al in iemand zat. Hersenen zijn neuroplastisch, dus ze veranderen door ervaringen. Dat betekent echter ook dat het de andere kant op werkt en dat is waarom ik zelfs in het geval van een fysiek probleem denk dat dit niet per se in alle gevallen altijd zo zal blijven. En dat het belangrijk is om te weten dat je je geest en zelfs hersenen kunt veranderen, in ieder geval in bepaalde mate. Je mindset hierin is dus super belangrijk. Denk je dat 'dingen nou eenmaal zo zijn', tja dat is niet een goede mindset om beter te worden. Wederom: ik beweer echt niet dat we onze problemen zo even weg kunnen denken, zo simpel en zo makkelijk is het natuurlijk niet.

Mezelf zei:

Nee dat is natuurlijk onzin. Hier wordt er over middelen openlijk gesproken waardoor het hier een makkelijker te bespreken onderwerp is. In 2018 hebben meer dan 1,4 miljoen mensen in NL benzo's gehad. Antidepressiva 1,1 miljoen NL'ers.

Schrik je van he

Klik om te vergroten...

Nee daar schrik ik niet van hoor.
Maar er werd gezegd dat er veel mensen op het df zitten die ad gebruiken of hebben gebruikt.
Vandaar mijn opmerking dat het mij opviel dat er hier veel mensen geestelijke problemen hebben.

Mindless zei:

Ik heb het dacht ik geen shortcut genoemd, maar los daarvan vind ik het ook niet helemaal vergelijkbaar. AD heeft voornamelijk direct invloed op de stemming en wordt doorgaans iedere dag gebruikt dacht ik(?) Psychedelica wordt eens in de zoveel tijd gebruikt of in het geval van microdoseringen om de 3, 4 dagen. En is naast een moodbooster ook iets dat je juist confronteert met je emoties, spanningen, trauma, etc. Toch wel heel wat anders. Zelfs in het geval van microdoseringen ben je op dagen tussen je MD's aangewezen op je nuchtere werkelijkheid.


Dit ja. Het is lang niet altijd iets dat altijd al in iemand zat. Hersenen zijn neuroplastisch, dus ze veranderen door ervaringen. Dat betekent echter ook dat het de andere kant op werkt en dat is waarom ik zelfs in het geval van een fysiek probleem denk dat dit niet per se in alle gevallen altijd zo zal blijven. En dat het belangrijk is om te weten dat je je geest en zelfs hersenen kunt veranderen, in ieder geval in bepaalde mate. Je mindset hierin is dus super belangrijk. Denk je dat 'dingen nou eenmaal zo zijn', tja dat is niet een goede mindset om beter te worden. Wederom: ik beweer echt niet dat we onze problemen zo even weg kunnen denken, zo simpel en zo makkelijk is het natuurlijk niet.

Klik om te vergroten...

Nee niet helemaal mee eens. Natuurlijk kan het beide kanten opwerken maar hoe raar het ook klinkt... Je kan zonder benen geboren worden maar er zal in je leven dan nooit 1 been aan groeien. Wel kan het gebeuren als je met twee benen geboren wordt, je ze verliest in je leven.

Zo ook in je hersenen. Want niet je gehele brein is plastisch en daarbij hoe plastisch het ook is, iets wat er niet is zal dan ook niet komen. Neemt niet weg dat je er mee kan leren leven en wel beter ermee kan omgaan en gewoon gelukkig kan worden, ook zonder medicijnen, maar je zal er dan wel altijd gevoelig voor blijven. In geval van depressie bijvoorbeeld dus ook.

Mindless zei:

Ik heb het dacht ik geen shortcut genoemd,

Klik om te vergroten...

Sorry trouwens dacht ik gelezen te hebben en was puur grap natuurlijk vandaar de

Mindless zei:

Dit ja. Het is lang niet altijd iets dat altijd al in iemand zat. Hersenen zijn neuroplastisch, dus ze veranderen door ervaringen. Dat betekent echter ook dat het de andere kant op werkt en dat is waarom ik zelfs in het geval van een fysiek probleem denk dat dit niet per se in alle gevallen altijd zo zal blijven. En dat het belangrijk is om te weten dat je je geest en zelfs hersenen kunt veranderen, in ieder geval in bepaalde mate. Je mindset hierin is dus super belangrijk. Denk je dat 'dingen nou eenmaal zo zijn', tja dat is niet een goede mindset om beter te worden. Wederom: ik beweer echt niet dat we onze problemen zo even weg kunnen denken, zo simpel en zo makkelijk is het natuurlijk niet.

Klik om te vergroten...

Exact. Ons brein is iets fascinerends, het kan veel meer dan we denken. Het is zeker waar dat, als je in een depressie zit, en vastzit in je routines, je er zeer waarschijnlijk niet uit geraakt. Je moet je brein herconfigureren. Daarom stimuleren ze depressieve patiënten in opname ook om vooral mee te doen aan het pottenbakken of wandelen. Je doet nieuwe ervaringen op en dat helpt je brein om anders te gaan denken. Een ander voorbeeld is ect (electro-convulsietherapie), waarbij dmv electroshocks in het brein, je brein als het ware ge-reboot wordt. Ik heb mensen uit een halve coma (lees catatone depressie) zien komen door therapie en/of ect. En ja, medicijnen zijn vaak de broodnodige pleisters op de wonde, maar de werkelijke genezing is het aanpassen van je brein, bijvoorbeeld door therapie dus.

Verder is iedereen anders.. Zo heeft de één blauwe ogen en de ander groene ogen. Is de ander lang en de ander kort, of dik of dun maar ook kan de één beter horen of scherper zien of beter rekenen of een beter geheugen OF zich makkelijker gelukkig voelen door bepaalde aanlag van meer serotonine (om het even simpel te houden) Dus als iemand veel minder serotonine heeft dan de ander, net zo als iemand korter kan zijn, kan anti depressive zoals een ssri dit min of meer gelijk trekken.

Verder wil ik AD echt niet promoten en zie ik dit alleen in zeer enkele gevallen nuttig. Niet zoals het nu bij iedereen wordt voorgeschreven als iemand een dipje heeft of een paar slechte jaren heeft gehad. Dan is aanpassing van je leven de enige echte oplossing. Maar er zijn altijd "uitzonderingen".

Mindless zei:

Iets wat niet is, zoals bijvoorbeeld onderliggende peace of mind, geluk, algemeen gevoel van welzijn? Zal dat er nooit komen? Steeds minder terugvallen in depressie, totdat depressie achtergelaten wordt, is dat niet mogelijk?

Klik om te vergroten...

Ik sluit de mogelijkheid niet uit dat dat kan. Maar er zal altijd een zekere gevoeligheid zijn die iemand niet heeft die wel geboren is met een gelukkig brein. Daar kan je toch niet omheen? Ik kan trainen wat ik wil en kan goed worden in voetval maar niet als een echt prof.

Syl zei:

Nee als je de mensen op het df beetje volgt dan kom je dat soort dingen ook te weten.
Mensen die bv depressie hebt, overspannen enz.

Klik om te vergroten...

Dus je vind niet dat het onderwerp "drugs" mensen die de drug AD gebruiken, aantrekt? Das toch apart?
Nogmaals logisch toch dat er meer AD gebruikers op een drugforum zitten dan dat ze op een woonforum zitten.

Sorry hoor ben ff op dreef. Bedoel niks boos

Syl zei:

Maar als je het op die manier bekijkt is het toch ook dan logisch dat er veel hier ad gebruiken?!.
Net zoals veel memsen die drugs gebruiken geestelijke problemen hebben.
Wat ik wou aangeven in het begin was dat het dus niet gek is dat veel mensen hier ad gebruiken.
Omdat inderdaad wat je nu ook zegt dat vaak samenhangt.. Drugs, geestelijke problemen, ad enz enz. 😄

Klik om te vergroten...

Whahaha sorry dan zeggen we dus precies het zelfde. Mijn excuus . Dacht dus dat je het gek vond dat er veel hier AD gebruiken.

Mezelf zei:

Whahaha sorry dan zeggen we dus precies het zelfde. Mijn excuus . Dacht dus dat je het gek vond dat er veel hier AD gebruiken.

Klik om te vergroten...

We bedoelen het zelfde ja 😄👌

Mezelf zei:

Nou jij vooral moet weten dat ik dat ook geloof. Toch blijf ik van mening je geen been te kunnen laten groeien met mijn je mind net als dat bij een geboorteafwijking in de serotonine en synapsen.

Klik om te vergroten...

Zover wil ik niet gaan met benen laten groeien. Maar als we van ons lichaam afhankelijk zijn voor ons welzijn, dan is dat toch niet mind over matter?

Meer een retorische vraag. Beter gaan we niet de boel laten ontsporen.

Ganggang💯 zei:

Beiden kloppen denk ik maar denk dat depressieve mensen sneller naar drugs grijpen dan omgekeerd.

Er gebruiken nou eenmaal veel mensen AD, en daar zitten natuurlijk ook drugsgebruikers tussen.

Klik om te vergroten...

Mezelf zei:

Nee dat is natuurlijk onzin. Hier wordt er over middelen openlijk gesproken waardoor het hier een makkelijker te bespreken onderwerp is. In 2018 hebben meer dan 1,4 miljoen mensen in NL benzo's gehad. Antidepressiva 1,1 miljoen NL'ers.

Schrik je van he

Klik om te vergroten...

Het zal best wel zo zijn dat mensen met een depressie gemiddeld wat sneller naar drugs grijpen. Voor mij persoonlijk was dit niet het geval, ik heb eerder minder drugs dan meer drugs gebruikt sinds die periode. Ik begon om een heel andere reden (interesse vooral) ooit met bepaalde middelen.

Ik kan me wel vinden in het antwoord van @Mezelf, er wordt hier waarschijnlijk meer (open) over gepraat. Ook buiten dit forum om hebben veel mensen psychische problemen, maar de stigmatisering leidt ertoe dat je dit vaak niet hoort.

Roze Olifant zei:

Het zal best wel zo zijn dat mensen met een depressie gemiddeld wat sneller naar drugs grijpen. Voor mij persoonlijk was dit niet het geval, ik heb eerder minder drugs dan meer drugs gebruikt sinds die periode. Ik begon om een heel andere reden (interesse vooral) ooit met bepaalde middelen.

Klik om te vergroten...

Herken me hier ook wel in. Tijdens perioden van meer intense depressie trok niets mij meer aan, had ik nergens meer interesse voor, inclusief drugs. En de verkenning van drugs kwam altijd juist vanuit een enthousiasme, vanuit me al goed voelen. Ik ben ook voornamelijk van de psychedelica en daar begin ik echt niet aan als ik me echt depressief voel.

Vanuit me gewoon wat minder happy voelen wel vaak drugs gedaan om dat wat te verlichten...

Je krijgt antidepressivia voorgeschreven, maar omdat deze pas 3 a 4 maahden gaan werken pas,krijg je daarbij een pam.Dan is het de bedoeling dat als het eenmaal werkt,met de pam te stoppen.maar ja.......

Dan gebeurt er weer wat in je leven en hop pak maar een pil

joetsie zei:

Dan gebeurt er weer wat in je leven en hop pak maar een pil

Klik om te vergroten...

Wa ist leven toch eigenlijk makkelijk he.

Mindless zei:

MDMA ook wel gebruikt om die rust in mezelf te vinden, maar tijdens mijn latere gebruik daarvan begon ik last van dipjes te krijgen en als je al wat down bent en dan iets gebruiken waar je je naderhand mogelijk nog minder door voelt (al is het alleen maar lichamelijk) is niet zo handig. Ik gebruikte MDMA meestal op dezelfde manier als psychedelica: introspectief. Hele mooie ervaringen mee gehad die vaak de normale MDMA high ver voorbij gingen en heel veel betekenis hadden. Dat ving dan de geestelijke crash ook op. En 6-APB wauw... Nog beter was dat. 8 uren lang super helder, vrij van gedachten en constant een stabiele lichte euforie. Helaas waren die katers nog erger voor me.

Klik om te vergroten...

Gelukkig heb ik - tot nu toe - weinig last van die katers. Dat introspectieve herken ik ook. Heeft waarschijnlijk te maken met mijn vroegere ervaringen met psychedelica. Als ik uit een 'slecht' moment wil geraken met MDMA, dan is het ook steeds alleen, met zeer weinig licht of gesloten ogen, en met zo min mogelijk geluid. Op die manier beleef ik de 'trip' ook min of meer psychedelisch. Naar binnen toe, waar geen gedachten maar rust vertoeven...

Best interessant dit allemaal!

Ik neem Wellbutrin/Bupropion.

Mijn visie op depressie en AD:

Verdriet hoort bij het leven. Depressie hoort, voor sommigen, ook bij het leven. Wij hebben ons als doel gesteld gelukkig te zijn, een fijn, comfortabel leven te leiden. Kijk maar naar de jaargetijden: we krijgen te maken met zonneschijn, wind, bewolking, warmte, kou, regen… dat is net zoals de cyclus van het leven, feitelijk. We kunnen schuilen voor de regen, iets warms aantrekken als het koud is, maar de kou zelf kunnen we niet wegnemen. We accepteren dat kou nou eenmaal bestaat, en vertrouwen erop dat het warme weer ook weer zal komen. Net als de boom die al zijn blaadjes verliest, zo kan een mens ook ineens niets meer hebben, maar de boom oordeelt niet en wacht geduldig op betere tijden…

Het is verdriet wat gehoord wil worden, erkent wil worden. Zelfs omarmd moet worden op een gegeven moment.
Juist door die depressie te gaan bestrijden met allerlei middelen, onderdrukken wij hem. We zeggen in feit tegen onszelf: nu is het klaar, nu mag je niet meer depressief zijn, vaak speelt ook mee dat we van onszelf en/of van onze omgeving weer moeten functioneren. Het kan dan een tijd goed gaan, maar je komt nooit bij de bron, en lost het dus ook nooit echt op… Je bestrijdt alleen de symptomen, misschien wel je hele leven waardoor je best een oké leven kan lijden, maar nooit volledig bij je ware zelf komt. Als je AD neemt in combinatie met therapie of er andere herstelbevorderende dingen bij doet kun je wel degelijk vooruit komen, maar door de AD onderdruk je wel je ware gevoel.

We hebben alles gekregen wat we nodig hebben. We hebben allemaal zwaktes, het is de kunst om daarmee om te leren gaan. Soms hoor ik: ik heb dit medicijn nodig, anders ben ik te chaotisch om te kunnen werken. Dan is er niets mis met jou: dan is er iets mis met de maatschappij. Niet jij moet veranderen, maar de maatschappij moet verbreden zodat we er allemaal in kunnen functioneren. Als we onszelf steeds maar aan gaan passen zodat we binnen de maatschappij functioneren, gaat deze nooit veranderen.
Het is zoeken naar een balans tussen je moeilijkheden en je krachten. Die ligt bij iedereen anders, maar de chaoot kan bijvoorbeeld als kracht hebben dat hij ondernemend is, een initiatiefnemer, bijzondere dingen meemaakt door zijn impulsiviteit… Daar kunnen de gestructureerde mensen onder ons dan weer van leren, en de gestructureerde persoon kan samenwerken met de chaoot om samen tot resultaat te komen… We zijn een netwerk met zijn allen, we kunnen elkaars krachten gebruiken om allemaal vooruit te komen.
En je zou ook een tijd te verdrietig mogen zijn om te kunnen werken. Het leven draait niet om werken… het leven draait om onszelf te leren kennen, in al onze facetten… En als we zo gestrest raken van werken, moeten we ons dan niet eens afvragen of dit systeem wat we bedacht hebben wel werkt?

In mijn ogen zit de oplossing in naar jezelf luisteren… Vaak heeft depressie te maken met vervreemding van jezelf. We weten vaak ook echt niet meer wie we zijn, we zijn de connectie met onze roots kwijt. Dit komt door de manier waarop het hedendaagse leven is ingericht, daar kunnen wij zelf meestal niks aan doen.
Echt naar jezelf luisteren, dus loskomen van je omgeving, loskomen van je televisie of andere afleidingen, loskomen van alles wat je hebt geleerd, van alles wat je moet, van alles wat je dacht te zijn en te weten. Luisteren naar wat je diepe zelf je wilt vertellen. Er zijn meerdere wegen voor, psychedelica en plantmedicijnen zijn een open deur, je kunt ook denken aan meditatie, yoga, natuurretraites, rituelen, bepaalde literatuur, diepe open gesprekken, creatieve expressies, net wat bij je past… Er de tijd voor nemen die er voor nodig is. Lief zijn voor jezelf, jezelf niet pushen, uitzoeken naar waar jij levenslust uit zou kunnen halen, misschien eens kijken naar wat de natuur je te bieden heeft om je leed wat te verzachten (maar dan niet als symptoombestrijding!). De liefde die je in jezelf hebt opnieuw vinden, en de verbinding met jezelf en alles om je heen (waar jij onderdeel van uitmaakt) herstellen. Het interessante is dat als we onszelf en de staat waarin we verkeren eenmaal volledig kunnen accepteren… dat het dan zijn functie heeft vervuld, en zal verdwijnen. Soms (vaak) betekent dat ook het maken van radicale keuzes in onze levens, zodat we het leven kunnen leiden wat we werkelijk willen leven.

Dat gezegd hebbende, weet ik dat er wel wat kanttekeningen zijn. Ik weet ook dat je zo diep kunt zitten, dat je jezelf er absoluut niet meer toe kunt verzetten om nog iets te proberen/ondernemen. Dan heb je als het ware een soort kickstart nodig om te beginnen. In dat geval, als dus echt niets anders lukt, zie ik wel de voordelen van tijdelijk (!) antidepressiva nemen. Zodra dit ervoor zorgt dat je je bed weer uit kunt komen en met je herstel bezig bent, kun je het het beste weer op eigen krachten gaan doen, in mijn ogen.

Dit komt trouwens van iemand die gedurende 2 jaar een zware depressie heeft gehad, en in die tijd sertraline, citalopram, quetiapine, mirtazapine, opiaten en een bak benzo’s heeft gebruikt, dus ik denk niet lichtzinnig over depressie en ken de valkuilen maar al te goed.

Een heel ander punt wat me overigens ook erg tegenstaat, is de farmaceutische industrie die gericht is op winst, en zeker niet op het beter maken van mensen. Daar hou ik mij het liefst zo ver mogelijk vandaan. Maar dat terzijde.