#1
Dit is wat ik vanavond naar mijn inmiddels goede behandelaars heb gestuurd. Ik ga vanaf 17 oktober in een detox omdat ik al meer dan 10!! jaar Temazepam slik. Ik ben inmiddels zelfstandig gestopt met Librium 40mg en Seroquel (geen benzo, maar ook troep, vind ik) afgebouwd naar 50mg.
Maar de Temazepam is heeeel wat anders.
Wellicht wat lange post, maar voor mensen die licht denken over benzo's of mensen die graag hulp willen voor hun afhankelijkheid is het misschien wel goed om te lezen.
Begrijp me goed, ik veroordeel niemand! Het leven gaat zoals het loopt en ik ben ook geen makkelijke :P
Ach, als we toch bezig zijn met de materie, kan ik jullie ook wel op de hoogte houden van de afgelopen dagen.
Door de weekverstrekking kom ik er achter hoe achteloos ik de afgelopen jaren ben omgegaan met Benzodiazepines. Het verkrijgen van toegang tot een herhaalreceptje via internet, waar niet gecheckt wordt door zowel de psychiater dan wel de apotheek over wanneer de medicijnen eigenlijk weer mogen worden verstrekt aan patient is een doodsteek voor een ieder die afhankelijk is geraakt aan de pammetjes. Het is voor patient, die inmiddels een zware afhankelijkheid heeft opgebouwd, onmogelijk geworden om zichzelf nog een halt toe te roepen. Integendeel, als het even slechter gaat met patient wordt er nog meer voorgeschreven, zoals bij mij het geval was. Seroquel om zogenaamd de Temazepam af te bouwen, maar de Temazepam gewoon door blijven verstrekken. Door omstandigheden ooit een keer librium voorgeschreven gekregen; dit recept werd ook maandelijks herhaald.
Dat de hoeveelheid bij mij nog enigszins meevalt, is volledig te wijten aan mijzelf. Ik denk dat als ik 80mg of meer had gewild, ik daar ook allang op had gezeten.
Maar, wie vrij van zonden is, werpe de eerste steen. Dus ik zie dit als een leerproces, persoonlijk, maar ook vanwege ons werkgebied.
Door jullie interventie tot op heden ben ik me nu stap voor stap aan het losweken van jarenlange onoplettendheid en desinteresse bij mijn vorige behandelaar.
Ik ben dan ook van plan om voor, tijdens en na mijn opname een videodagboek bij te houden.
De nacht van maandag op dinsdag en dinsdag op woensdag had ik geen Temazepam in huis. Te veel daarvoor genomen, dus op. En nog niet gewend aan het feit dat als je een gil geeft, je weer binnen no time met een zak vol pillen bij de apotheek weer wegloopt.
Eigen schuld dikke bult en heel goed dat alle deuren zich sluiten. Want als je eenmaal afhankelijk ben, volgt er de schaamtevolle vertoning van verslavingsgedrag. Eerst mijn huis tot het laatste laatje, de laatste zak van jassen etc. overhoop gehaald. Dan volgt het nadenken. In je hoofd ga je iedereen langs die evt. nog wat in huis zou kunnen hebben. Gelukkig niemand die in mijn vriendenkring met hetzelfde probleem kampt, maar op dat moment weet je het al; dit wordt hel.
Ontwenningsverschijnselen; lichamelijk: zweten, slecht zicht, je hoofd voelt alsof het vol zit met watten, slecht horen, spiertrekkingen, krampen, overgevoeligheid voor licht en geluid.
Psychisch; paniekaanvallen, nachtmerries, dromen waarin de pillen constant voorbij komen en als je wakker wordt weer een paniekaanval, want in je droom had je genoeg pillen, maar de naakte waarheid is anders. Geagiteerdheid, kort lontje, niet weten wat je eigenlijk denkt, waarom je denkt. Prioriteiten niet op een rij. Niet meer eten, alleen drinken (geen alcohol, daarvoor heb ik en Refusal, maar ik kan jullie vertellen, het laatste wat je wilt is drinken, want je hebt geen middelen om de afkick weer te "begeleiden".). Op de automatische piloot het huishouden doen zover mogelijk. Mijn katten dwingen mij door te zeuren over eten, om naar de supermarkt te gaan en hun eten te geven. Geen zorgen, zij komen niets te kort hoor!
Veel in bed liggen, ondanks dat dit juist niet moet, want je moet jezelf eigenlijk moe maken door bijvoorbeeld sporten, wandelen, frisse lucht, noem maar op.
Maar de griepachtige verschijnselen nemen de overhand en het enige wat je wilt is in een veilige omgeving, in bed, de dekens over je heen en hopen dat er betere tijden komen.
Op de dag (vandaag) dat je de weekverstrekking bij de apotheek kan ophalen word je al vroeg wakker, trillingen, beven, flitsen door je hoofd, spiertrekkingen.
Dan bij de apotheek de "medicijnen" ophalen en zien dat het voor je gevoel veel minder is dan vroeger. Het is niet minder dan vroeger, maar het lijkt zo. Je geest gaat met je aan de haal.
En bang zijn om toe te geven aan die craving, want anders zit ik volgende week weer zonder, voordat ik weer "kan" halen. Niet dat dit nu bij mij het geval is, want de tijd die verstreken is tussen het begin van de weekverstrekking en opname is erg kort.
Ik ga nog steeds vol motivatie naar de detox, duimen dat het daar afgebouwd wordt op verantwoorde wijze. En ik kom toch ook weer tot inzicht dat het niet binnen een week klaar is.
Bijgevoegd een link met veel informatie die ik verhelderend vond. Het is een grote lap tekst, dus je moet er wel doorheen, maar alleen al scrollen gaf mij veel nieuwe inzichten.
http://www.benzo.org.uk/manual/bzcha03.htm#24
Maar de Temazepam is heeeel wat anders.
Wellicht wat lange post, maar voor mensen die licht denken over benzo's of mensen die graag hulp willen voor hun afhankelijkheid is het misschien wel goed om te lezen.
Begrijp me goed, ik veroordeel niemand! Het leven gaat zoals het loopt en ik ben ook geen makkelijke :P
Ach, als we toch bezig zijn met de materie, kan ik jullie ook wel op de hoogte houden van de afgelopen dagen.
Door de weekverstrekking kom ik er achter hoe achteloos ik de afgelopen jaren ben omgegaan met Benzodiazepines. Het verkrijgen van toegang tot een herhaalreceptje via internet, waar niet gecheckt wordt door zowel de psychiater dan wel de apotheek over wanneer de medicijnen eigenlijk weer mogen worden verstrekt aan patient is een doodsteek voor een ieder die afhankelijk is geraakt aan de pammetjes. Het is voor patient, die inmiddels een zware afhankelijkheid heeft opgebouwd, onmogelijk geworden om zichzelf nog een halt toe te roepen. Integendeel, als het even slechter gaat met patient wordt er nog meer voorgeschreven, zoals bij mij het geval was. Seroquel om zogenaamd de Temazepam af te bouwen, maar de Temazepam gewoon door blijven verstrekken. Door omstandigheden ooit een keer librium voorgeschreven gekregen; dit recept werd ook maandelijks herhaald.
Dat de hoeveelheid bij mij nog enigszins meevalt, is volledig te wijten aan mijzelf. Ik denk dat als ik 80mg of meer had gewild, ik daar ook allang op had gezeten.
Maar, wie vrij van zonden is, werpe de eerste steen. Dus ik zie dit als een leerproces, persoonlijk, maar ook vanwege ons werkgebied.
Door jullie interventie tot op heden ben ik me nu stap voor stap aan het losweken van jarenlange onoplettendheid en desinteresse bij mijn vorige behandelaar.
Ik ben dan ook van plan om voor, tijdens en na mijn opname een videodagboek bij te houden.
De nacht van maandag op dinsdag en dinsdag op woensdag had ik geen Temazepam in huis. Te veel daarvoor genomen, dus op. En nog niet gewend aan het feit dat als je een gil geeft, je weer binnen no time met een zak vol pillen bij de apotheek weer wegloopt.
Eigen schuld dikke bult en heel goed dat alle deuren zich sluiten. Want als je eenmaal afhankelijk ben, volgt er de schaamtevolle vertoning van verslavingsgedrag. Eerst mijn huis tot het laatste laatje, de laatste zak van jassen etc. overhoop gehaald. Dan volgt het nadenken. In je hoofd ga je iedereen langs die evt. nog wat in huis zou kunnen hebben. Gelukkig niemand die in mijn vriendenkring met hetzelfde probleem kampt, maar op dat moment weet je het al; dit wordt hel.
Ontwenningsverschijnselen; lichamelijk: zweten, slecht zicht, je hoofd voelt alsof het vol zit met watten, slecht horen, spiertrekkingen, krampen, overgevoeligheid voor licht en geluid.
Psychisch; paniekaanvallen, nachtmerries, dromen waarin de pillen constant voorbij komen en als je wakker wordt weer een paniekaanval, want in je droom had je genoeg pillen, maar de naakte waarheid is anders. Geagiteerdheid, kort lontje, niet weten wat je eigenlijk denkt, waarom je denkt. Prioriteiten niet op een rij. Niet meer eten, alleen drinken (geen alcohol, daarvoor heb ik en Refusal, maar ik kan jullie vertellen, het laatste wat je wilt is drinken, want je hebt geen middelen om de afkick weer te "begeleiden".). Op de automatische piloot het huishouden doen zover mogelijk. Mijn katten dwingen mij door te zeuren over eten, om naar de supermarkt te gaan en hun eten te geven. Geen zorgen, zij komen niets te kort hoor!
Veel in bed liggen, ondanks dat dit juist niet moet, want je moet jezelf eigenlijk moe maken door bijvoorbeeld sporten, wandelen, frisse lucht, noem maar op.
Maar de griepachtige verschijnselen nemen de overhand en het enige wat je wilt is in een veilige omgeving, in bed, de dekens over je heen en hopen dat er betere tijden komen.
Op de dag (vandaag) dat je de weekverstrekking bij de apotheek kan ophalen word je al vroeg wakker, trillingen, beven, flitsen door je hoofd, spiertrekkingen.
Dan bij de apotheek de "medicijnen" ophalen en zien dat het voor je gevoel veel minder is dan vroeger. Het is niet minder dan vroeger, maar het lijkt zo. Je geest gaat met je aan de haal.
En bang zijn om toe te geven aan die craving, want anders zit ik volgende week weer zonder, voordat ik weer "kan" halen. Niet dat dit nu bij mij het geval is, want de tijd die verstreken is tussen het begin van de weekverstrekking en opname is erg kort.
Ik ga nog steeds vol motivatie naar de detox, duimen dat het daar afgebouwd wordt op verantwoorde wijze. En ik kom toch ook weer tot inzicht dat het niet binnen een week klaar is.
Bijgevoegd een link met veel informatie die ik verhelderend vond. Het is een grote lap tekst, dus je moet er wel doorheen, maar alleen al scrollen gaf mij veel nieuwe inzichten.
http://www.benzo.org.uk/manual/bzcha03.htm#24