Berbatov zei:
Het is natuurlijk wel zo dat als je verslaafd bent aan heroine je niet meer mee kan doen in de maatschappij, in tegenstelling tot een verslaving aan de andere middelen. Dat maakt heroïne zo afschrikwekkend.
Niet mee eens en ik spreek uit eigen ervaring.
Ik ben getrouwd, heb kinderen en werk 3 dgn. p.w. in het onderwijs.
Ik ben nu clean, maar heb in het verleden periodes heroïne gebruikt in combinatie met studie, normaal werk én een sociaal leven met niet-verslaafden.
Het is dus niet "natuurlijk" zo, het is in veel gevallen zo.
Maar op straat en in de media zie je alleen de verslaafden die "natuurlijk" niet mee kunnen doen in de maatschappij.
En de verslaafden die wél meedoen aan de maatschappij? Die herken jij (en vele anderen met jou) niet als zijnde verslaafd, maar dat wil niet zeggen dat ze er dus niet zijn.
Het is voor iedereen anders; als je hero had vervangen voor basecoke in jouw bewering, was ik het 100% met je eens geweest; door coke heb ik een paar maanden in de goot gelegen (of beter gezegd: was ik niet in staat mezelf uit die goot te houden).
Open your mind...
En je schreef ook:
"k gebruik het nu 1 keer in de week, en ik merk niet echt een enorme drang of zo, maar ik merk wel dat ik elke dag enorm naar het weekend uit kijk. Het is tenslotte wel extreem fijn. Ik denk en hoop dat ik dit wel vol hou, al smokkel ik soms wel doordeweeks al af en toe."
Zo ben ben ik de eerste paar jaar ook doorgekomen; alleen in het weekend op mn studentenkamertje.
Vraag je af wat je gaat doen als er nou iets heel kuts gebeurd in je leven (relatie gaat uit, iemand overlijdt etc.).
Ga je dan niet elke dag gebruiken?
Houd jezelf niet voor de gek. Heroïne blijft de snelste en makkelijkste manier om shit te vergeten, maar op dat moment denk je er niet aan dat de hero op de lange termijn de grootste shit zal zijn.
De (beste) tijdelijke oplossing wordt het (ergste) probleem op de lange termijn.
Groetjes, R@r@
