#1
Ik zie de flyers al voor me:
"Elke vrijdagavond Space Yoga bij yogaschool De Trippende Lotus. Verkoop van losse zegels bij de balie."
LSD trip | mede tripper gaat volledig fout
175 antwoorden
35 weergaven
18-5-2026
#2
Op Psy-Fi zit je helemaal aan het juiste adres.1p-LSD en ALD-52 & truffles zijn wel legaal...Maar participanten kunnen natuurlijk (officieel) ook zelf ergens hun tripjes kopen en meenemen...)
Ik denk trouwens niet echt aan een school, maar meer een soort guerilla yoga- ergens afspreken op een festival, waar ze sowieso al naar toe gaan, of evt voor twee dagen of zo een vakantiehuisje huren in een leuk natuurgebiedje...
Waar kan ik me inschrijven?
#3
Ik zal hier tzt wel een oproepje plaatsenOp Psy-Fi zit je helemaal aan het juiste adres.
Waar kan ik me inschrijven?![:)]()
#4
Lang verhaal kort: het werkt bij mij zo, dus dot dit is altijd zo.Op een festival is het een ander verhaal dan in een thuis setting.
Daar kies je ervoor om tussen honderde mensen te gaan zitten spacen.
Op een festival neem ik ook geen 250ug en ga ik next lvl maar hou ik het rustig.
Een hele andere situatie dan wanneer je een goed voorbereide trip thuis het plannen bent.
Dat is jou mening en beantwoord je niet mijn vraag of je er ervaring mee hebt en er verstand van hebt.
Ik wel, doe zo een 5 keer per jaar lsd de afgelopen 6 jaar. En daar is dus heel vaak ghb bij gebruikt.
Doseren van ghb is niet moeilijk met een dosseer spuit 2.5ml staat er op. Dan is dat 2.5ml en dan geeft je dat rust. Niemand gaat out van 2.5ml al weeg je 50kg.
Weten wat je doet als je gebruikt zo simpel is dat.
Ja dit heb ik ook met een vriend vooral met lsd we begrijpen elkaar zonder woorden.
Zelfs met keta op een after zijn wij vaak nog bij.
En praten wij een soort eigen taaltje waar iedereen bij zit om elkaar iets duidelijk te maken.
En dan vragen mensen vaak 'waar hebben jullie het over' maar dat was ook de bedoeling dat mensen niet alles hoeven te weten wat wij elkaar willen vertellen.
Leuk dat jij dat ook hebt.
Is wel een bijzondere vriendschap doe je moet koesteren.
Met coke maakt het niks uit waar je bent. Met speed geeneens. Je zou zogezegd zo naar je werk kunnen gaan.
Dat is dus wat ik ook vind.
Mijn mening is dat het beste is voor iemand die de eerste keer gaat trippen het gaat doen met mensen die het vaker hebben gedaan en het in de hand hebben.
Verschillende mensen hebben hun eerste trip met mij beleefd.
Het is vaker voorgekomen dat iemand even een moment had en even verkeerd ging door alle gedachten.
Dat betekende niet dat ik meteen een buis ghb tevoorschijn tover of een benzo.
Ik kan de realiteit en de trip scheiden midden in mijn trip en mij ontfermen over iemand.
Even vast houden aankijken geruststellen of een rondje lopen en in de meeste gevallen komt dat zo binnen een paar minuten goed.
Maar dit verhaal van TS is echt heftig en herken de situatie dus heb mijn tips gegeven die altijd goed werken. Zelfs helemaal perfect!
Als je met iemand bent die het al 4 uur lang helemaal kwijt raakt of langer dan moet je met een oplossing komen.
Dit zijn mijn oplossingen.
En zijn succes vol in alle situaties geweest.
Dus een stevig weerwoord daarop dat dit niet forum geschikt is dat is gelijk weer een vooroordeel want zo te zien zijn de mensen die het afraden er totaal niet ervaren mee en roepen dus maar wat.
Daar wil ik ook nog bij zeggen dat zijn vriend op straat tussen de rijdende auto's ging doorlopen.
Gevaarlijke situatie! Zoals mindless zegt zorg dat je je een strip benzo's achter de hand hebt of zoals ik zeg zorg dat je een beetje ghb kan regelen.
Wanneer een situatie gevaalijk word vind ik een advies van een kaarsje aansteken niet op dit forum thuis hoort.
#5
Na mijn eerste mushroom trip report kwam ik er achter dat ik wel genoot om zo af een toe een trip report te schrijven over mijn reizen in de psychedelische dimensies. Dit keer is het een report van mijn alle eerste LSD trip die ongeveer 5 maanden geleden plaatsvond.
Dit is een erg lang report en sommige delen kunnen erg vaag zijn aangezien ik niet alles meer volledig kan herinneren. Als dit verhaal te lang is kan naar onder scrollen voor wat LSD hallucinaties die ik ervaren heb tijdens mijn trip
Set en Setting: In mijn voormalige kamer [ Een complex dat ik toen de tijd deelde met 5 andere ]
Drug: LSD (200 - 225 ug )
Personen: 2
Sitters: 0
Tijd van inname: rond 15:00
Na maanden research gedaan naar LSD en meerdere malen truffels trip achter de rug te hebben gehad kwam ik na het uitlezen van de Steve Jobs biografie gauw tot de conclusie om eens LSD te proberen. Ik had het vrij makkelijk via via kunnen krijgen en een goede vriend van me was ook erg geïnteresseerd in de drug ( ik noem hem even M). ik was vrij scepsis of het nou een goed idee was om LSD te doen met deze vriend van me aangezien ik wist dat hij vrij onstabiel was. Ook deden we dit zonder zitter.
Na toch besloten het te gaan doen kozen we een vrijdag middag om de effecten van LSD te ervaren. Voordat we het innamen Ik zei nog tegen M dat hij mij altijd kon vertellen als iets niet goed voelde tijdens zijn trip. We maakte nog de grap 'see you on the other side brother' en stopte beide de zegel onder onze tong en gingen rustig zitten. Na 10 minuten begon M te klagen dat hij de zegel per ongeluk had in geslikt en was bang dat de trip niet zou plaatsvinden.
Gek genoeg begonnen de effecten binnen 20 minuten al bij mij in te werken, een vrij heftige introductie moet ik zeggen. Ik voelde tintelingen in mijn lichaam, ik zat op een grote hoop kussens en keek naar de muur. De betonnen muren waren wit geverfd en hadden een grof structuur. De muren veranderende opeens in een oude Italiaanse renaissance stad met eng veel details zoals kleine huisjes & een complex wegen systeem. Uiteraard kon ik me hierover niet stil houden en riep luid dat het effect hard aan het inkicken waren. M echter zei dat hij nog niks voelde.
Ik begon op te staan en voelde opeens een sterke connectie met de plant voor me, het was alsof ik de plant was maar tegelijke tijd ook mijzelf langzaam had ik dit voel bij elk object in de kamer en schreeuwde het uit dat we allemaal 1 zijn. Ook leek het alsof de muren transparant waren en dat er niet echt een 'buiten' was, het voelde alsof ik op dit moment buiten stond maar ook binnen.
Inmiddels was M aan het ijsberen en vertelde dat hij langzaam het voelde opkomen, hij ging even op bed liggen en sloot zijn ogen.Het werd allemaal vrij overwhelming en besloot even te gaan zitten en mij ogen dicht te doen, ik probeerde te mediteren. Dit bracht mij in een geografisch achterbaan, in zijn eigen recht was dit prachtig maar ook vrij agressief, ik probeerde rustig op mijn adem te focussen toen ik opeens heftig uit mijn focus werd gerukt omdat M schreeuwde: 'DIT IS TE HEFTIG'
Eigenlijk begon hier de drama , M was heftig aan het ijsberen en was erg onrustig. Ik was zelf uiteraard ook heftig aan het trippen en probeerde hem tot rust te krijgen. Hij zei dat dit allemaal erger zou worden aangezien we pas 50 minuten in de trip zaten de piek nog moest komen. Hierdoor werd ik ook vrij angstig. Hevige patronen en lichaam tintelingen kwamen in vlagen. Op een begeven moment zakte alles weer even waardoor ik kon focussen om M rustig te krijgen, uiteraard werd ik gauw weer terug gesleurd in de LSD trip. M was erg onrustig en zei dat hij naar buiten wilde. Ik zei dat hij even moest wachten, misschien was wat frisse lucht en een andere setting wel handig.
Opeens kwam een raar gevoel in mijn op, normaal gezien als je nuchter een wandeling gaat maken pak je onbewust je schoenen, sleutels en misschien wel je telefoon. Tijdens het trippen begreep ik totaal niet meer wat het doel van mijn schoenen en sleutels waren, alsof alle objecten dat verbonden staat met je ego / bezit volledig vervaagd. Inmiddels was M ongeduldig naar buiten gerent. Omdat ik het doel van mijn schoenen niet meer kon uitvogelen rende ik maar achter M aan. Ik woonde destijds op de hoogste etage van een abstract raar gebouw. Dit gebouw had geen lift dus je moest met de vroegere brandtrap naar beneden.
Een brandtrap tijdens een trip is geen fijne setting, ik rende met mijn sokken naar beneden en toen begon de so called time dilation aspect van een LSD trip, waar ik normaal 3 minuten over doe om naar beneden te gaan voelde een eeuwigheid. Uiteindelijk beneden aangekomen deed ik de deur open, M was nergens te bekennen. Opeens realiseerde ik dat ik geen schoenen aan had en me sleutels waren ook weg. Ik raakte hier door ik paniek, mijn kamer misschien wel de enigste veilige plek om naar toe te gaan. Ik rende terug naar boven, in het gebouw lijkt elke etage op elkaar dus het was allemaal erg verwarend. Om binnen te komen op jouw etage heb een sleutel nodig OF je belt aan en iemand doet van binnenuit de deur open, ik drukte op de bel en een van mijn grootste mindfucks vond plaats.
het is moeilijk uit te leggen maar ik probeer het toch:
Ik wist dat mijn huisgenoten thuis waren en er word altijd open gedaan als ik op de bel druk. Echter was het dit keer anders.. Ik bleef maar bellen en niemand deed open, ik keek door het raam en mijn hele etage leek uitgestorven. Naar mijn idee heb ik een goede 10 minuten hard op de bel gedrukt zonder reactie. Opeens kwam ik terug in de realiteit en bleek dat deze 10 minuten in de LSD wereld echte maar 5 seconden. 3 tot 4 huisgenoten kwamen naar buiten om de deur te openen ( zij reageerde gewoon normaal op de bel en deden de deur open ) Deze time dilation hallucinatie is mij nog lang nagebleven.
Ik probeerde zo nuchter mogelijk naar binnen te gaan. Ik ging terug naar mijn kamer en kon mijn sleutels direct terug vinden. Nu moest ik nog M zoeken en hem terug brengen, wat uiteraard een hele uitdaging is als je heftig aan het trippen bent. Ik besloot om aan te kloppen bij een huisgenoot die een goede vriendin van me was. Ze opende haar deur en legde uit dat we LSD hebben gebruikt en mijn vriend vermist. Ik noem haar even S, ze is een schat van een meid en begon mij direct te helpen.
Op dit moment werden de LSD effecten voor mij alleen maar sterker en sterker en het leek alsof ik langzaam in een eindeloze droom werd gezogen. Ik zei tegen S dat zij de enigste persoon is waar ik me nog aan kon vast houden om nog in de echte realiteit te blijven.
Inmiddels heb ik wonder boven wonder mijn schoenen aan kunnen doen en zijn we naar beneden gegaan via de trap, naar mijn gevoel duurde dit ook weer een eeuwigheid. Opeens hoorde ik M mijn naam roepen en stond hij beneden. Ik zei tegen hem dat we naar mijn kamer moesten gaan op rustig bij te komen, dit wilde hij niet en liep weer naar buiten. Wij gingen achter hem aan en schok in wat voor toestand M zich bevond, hij zag er totaal verslagen uit en bleef maar vragen waar zijn vader en broertje waren. Ik wilde deze vraag erg graag voor hem beantwoorden maar om een of andere gekke reden kon ik niet begrijpen waar zijn broertje en vader waren, naar mijn idee waren wij in een totaal andere dimensie en zijn broertje en vader in een andere.
Ik viel stil aangezien ik de vraag niet kon beantwoorden, hierdoor raakte M in paniek en begon onrustig te worden, S was nog bij ons en probeerde M rustig te krijgen. M begon in zichzelf te praten en zei 'ik ga anders wel dood, het maakt me allemaal niet meer uit' hij begon hard vooruit te lopen. De omgeving was totaal niet ideaal, het was in de buitenwijk naast de snelweg dus totaal niet rustgevend. Ik en S begonnen langzaam achter M aan te lopen, hem stimuleren leek op dit moment geen goed idee. Ik keek om me heen en alles leek op een oude film, het was een vrij bizarre atmosphere. Op dit moment was mijn survival instinct in gekickt dus ik kon redelijk focussen op wat er allemaal gebeurde, ik was echter nog steeds hard aan het trippen.
M rende voor zich uit zonder uit te kijken voor de auto's die overal en nergens reden, uiteraard werd er overal getoeterd door M gedrag op de weg. S en ik moesten M op een rustige plek zien te krijgen, zodat we allemaal veilig waren. Mijn kamer was een ongeveer 15 minuten lopen maar omdat M in heftige toestand was moesten we even een nood plek vinden. We kwamen ik een beton park terrecht dat zich onder een gigantisch gebouw plaatsvonden, op dit moment leek dit allemaal op een droom voor me. M schreeuwde meerdere keren 'waar is mijn broertje?!' S had hem een flesje water gegeven maar hij rukte dit kapot en gooide de hele inhoud over zichzelf. Het was essentieel om M naar mijn kamer te brengen dus begonnen we langzaam terug te lopen. We moesten M overtuigen om terug te gaan naar mijn kamer, dit wilde hij niet. Hij begon overal en nergens naar toe te rennen en liep een gebouw in om vervolgens daar te gaan schreeuwen. Ik kan me niet meer goed herinneren wat er daarna gebeurde maar uiteindelijk liepen we met z'n alle terug naar mijn kamer.
S was uiteindelijk een vriend aan het bellen aangezien zij het allemaal ook niet onder controle had, naar mijn idee leek het erop alsof ze de politie aan het bellen was en dat ze ons in een val aan het lokken was. Ik zei tegen haar niet de politie te bellen, gauw realiseerde ik dat dit een hallucinatie was en ze gewoon een vriend aan het bellen was om hulp te vragen. We kwamen uiteindelijk bij mijn voordeur aan om vervolgens de helse trap weer te beklimmen....
M kon deze trap totaal niet handelen en raakte in paniek, hij begreep er helemaal niks van. Eenmaal aangekomen bij de 3de etage ( ik woon op 5 ) stond hij opeens stil. M viel face first op de grond, ik draaide hem gauw om en ik zag zijn ogen weg draaien en neus bloeden, en S begon sinister te lachen. Ik schudde gauw mijn hoofd en besefte dat dit ook een hallucinatie was, M was echter wel gevallen maar S was niet in de lach geschoten, ze begon hem alleen overeind te krijgen. M bleef een goede 5 minuten liggen en schoot opeens weer op. Later vertelde M mij dat die 5 minuten dat hij knock out was voor hem 3 maanden leken te duren en dat hij in een inrichting was beland, en ik en S zijn verzorgers waren
Uiteindelijk kregen we M weer op en liepen naar mijn kamer, ik gooide hem op mijn bed en begon totaal verslagen op mijn bank te zitten. S had thee voor ons gezet en wat fruit gegeven. M was knock out op bed en er was eindelijk rust, ik kon rustig denken en had een mooi gesprek met S. Ik had een aantal mooie gedachten die ik met S deelde over: tijd, social media & de reizen die ik gemaakt heb en nog heel wat persoonlijke verhalen, ik opende mijzelf volledig naar haar. Ze bleef nog een uur bij ons zitten en ging uiteindelijk naar haar kamer toe, M was inmiddels wakker geworden en was weer rustig geworden. We hadden een lang gesprek waarvan ik het onderwerp niet meer kan herinneren.
Een uur geleden had M in paniek zijn vriend van zijn studenten vereniging gebeld die inmiddels was aangekomen, hij leek mij extreem denken aan een dikke bever. Ik wilde niet in een ruimte met hun zijn dus ik besloot te gaan douchen. In de badkamer aangekomen was ik weer in een totaal andere dimensie beland, ik keek in de spiegel en werd erin gekozen. Ik veranderde in een grote diamant zoals de Pink Floyd visuals. Aan elke kant van de diamant was een weerspiegeling van mij zelf, de diamant brak kapot in een oneindig stukken met weer in elke stuk een reflectie van mijzelf. Dit is mijn meest intense hallucinatie die ik ooit heb gehad.
Ik stapte de douche in maar het water voelde niet goed aan, niet warm, niet koud en was vrij on comfortabel. Ik stap uit de douche en realiseerde dat ik mijn handdoek was vergeten, dus ik deed drijfnat mijn kleren weer aan. M en zijn bever vriend besloten een wandeling te maken, op dit moment leken ze beide op dikke bevers met zwart slijm dat van hun afdroop. Ik besloot toch mee te gaan, de stad waar we liepen leek erg op een GTA game. De LSD begon echter langzaam uit te werken en ik wilde het liefste gauw weg bij M en zijn vriend. We namen afscheid en ik ging terug naar me kamer. Door alle drama die deze dag plaatsvond was ik erg onrustig voor de komende 3 uur, ik voelde me erg leeg. Al mijn ambities en dromen waren weg, ik voelde me een lege ziel. Ik wist dat dit de comedown van LSD was. Het was inmiddels diep in de nacht en ik hoorde de vogels al fluiten, ik besloot te gaan slapen.
Ik werd de volgende dag vrij brak wakker maar ik kwam langzaam terug en voelde ook weer mijn dromen en ambities terug komen. De grootste les die ik geleerde heb van deze trip is: Dat we zo dankbaar moeten zijn dat wij emoties kunnen ervaren het geeft betekenis en voorgang in ons leven. Ook kreeg ik mee dat je het beste van dit leven moet maken.
Ik wil zeker nog eens experimenteren met LSD maar dan met een ander persoon of zitter. Ik heb nooit volledig van de effecten kunnen genieten omdat ik in mijn survival instinct modus zat. Het is de vaagste ervaring van mijn leven geweest en hierdoor fascineren psychedelica mij toch ook wel. Onder andere omstandigheden weet ik zeker dat LSD magisch kan zijn
ADVIES: gebruikt a.u.b een zitter tijdens je eerste keer LSD, dit is een fout dat ik zeker heb gemaakt.
Onderaan nog een leuke opsomming van LSD hallucinaties die ik niet echt in mijn verhaal kwijt kon:
- Soms als ik een actie ondernam, zoals het drinken of lopen: leek het in mijn ervaring als dit 3x werd herhaald. Als ik bijvoorbeeld vooruit liep leek het alsof ik werd terug gespoeld als een film
- Ik weet nog goed dat toen ik buiten liep mijn volledige gezichtsveld 45 graden draaide, alles stond half op z'n kop! dit duurde echter alleen 5 seconden
- Ik zag veel typische LSD hallucinaties: AFBEELDING
- Vaak zag ik overal ogen te voorschijn komen als het universum je in de gaten houd
- Mijn buurmeisje leek erg veel op de hindu god "Ganesh' ik zag zelf de olifanten slurf en de goude decoratie waarin Ganesh vaak word afgebeeld: AFBEELDING
- Ook M deed me vaak denken Hanuman de hindu aap-dog: AFBEELDING
- Het leek vaak alsof ik in verschillende realiteiten bevond. Als ik bijvoorbeeld terug dacht aan een moment dat 1 minuut geleden was gebeurt, voelde het alsof dit had plaatsvonden in een ander leven / realiteit ( erg trippy )
- Vaak zag ik visuele hallucinaties met als thema: ondereindigheid, naar mijn idee heb ik letterlijk oneindigheid gezien.
- De spiegel hallucinatie die ik hierboven heb beschreven
- Ik ervaarde tijd volledig anders, het was alsof ik totaal was gefocussed op het 'nu' dus een seconde kon makkelijk 5 minuten duren. Als voorbeeld: Als je een gesprek met iemand hebt en je stelt een vraag, dan verwacht je binnen ongeveer 10 seconden antwoord. Tijdens mijn LSD trip leek de tijd tussen mijn vraag en het antwoord wel 3 minuten te duren, wat normaal gezien maar een paar seconde duurt
- Ik voelde me intens verbonden met iedereen en alles, en leek alsof alles en iedereen in mijn kamer was.
- Al mijn herinneringen waren totaal verdwenen, ik vervaarde een lichte ego death
Dit is een erg lang report en sommige delen kunnen erg vaag zijn aangezien ik niet alles meer volledig kan herinneren. Als dit verhaal te lang is kan naar onder scrollen voor wat LSD hallucinaties die ik ervaren heb tijdens mijn trip
Set en Setting: In mijn voormalige kamer [ Een complex dat ik toen de tijd deelde met 5 andere ]
Drug: LSD (200 - 225 ug )
Personen: 2
Sitters: 0
Tijd van inname: rond 15:00
Na maanden research gedaan naar LSD en meerdere malen truffels trip achter de rug te hebben gehad kwam ik na het uitlezen van de Steve Jobs biografie gauw tot de conclusie om eens LSD te proberen. Ik had het vrij makkelijk via via kunnen krijgen en een goede vriend van me was ook erg geïnteresseerd in de drug ( ik noem hem even M). ik was vrij scepsis of het nou een goed idee was om LSD te doen met deze vriend van me aangezien ik wist dat hij vrij onstabiel was. Ook deden we dit zonder zitter.
Na toch besloten het te gaan doen kozen we een vrijdag middag om de effecten van LSD te ervaren. Voordat we het innamen Ik zei nog tegen M dat hij mij altijd kon vertellen als iets niet goed voelde tijdens zijn trip. We maakte nog de grap 'see you on the other side brother' en stopte beide de zegel onder onze tong en gingen rustig zitten. Na 10 minuten begon M te klagen dat hij de zegel per ongeluk had in geslikt en was bang dat de trip niet zou plaatsvinden.
Gek genoeg begonnen de effecten binnen 20 minuten al bij mij in te werken, een vrij heftige introductie moet ik zeggen. Ik voelde tintelingen in mijn lichaam, ik zat op een grote hoop kussens en keek naar de muur. De betonnen muren waren wit geverfd en hadden een grof structuur. De muren veranderende opeens in een oude Italiaanse renaissance stad met eng veel details zoals kleine huisjes & een complex wegen systeem. Uiteraard kon ik me hierover niet stil houden en riep luid dat het effect hard aan het inkicken waren. M echter zei dat hij nog niks voelde.
Ik begon op te staan en voelde opeens een sterke connectie met de plant voor me, het was alsof ik de plant was maar tegelijke tijd ook mijzelf langzaam had ik dit voel bij elk object in de kamer en schreeuwde het uit dat we allemaal 1 zijn. Ook leek het alsof de muren transparant waren en dat er niet echt een 'buiten' was, het voelde alsof ik op dit moment buiten stond maar ook binnen.
Inmiddels was M aan het ijsberen en vertelde dat hij langzaam het voelde opkomen, hij ging even op bed liggen en sloot zijn ogen.Het werd allemaal vrij overwhelming en besloot even te gaan zitten en mij ogen dicht te doen, ik probeerde te mediteren. Dit bracht mij in een geografisch achterbaan, in zijn eigen recht was dit prachtig maar ook vrij agressief, ik probeerde rustig op mijn adem te focussen toen ik opeens heftig uit mijn focus werd gerukt omdat M schreeuwde: 'DIT IS TE HEFTIG'
Eigenlijk begon hier de drama , M was heftig aan het ijsberen en was erg onrustig. Ik was zelf uiteraard ook heftig aan het trippen en probeerde hem tot rust te krijgen. Hij zei dat dit allemaal erger zou worden aangezien we pas 50 minuten in de trip zaten de piek nog moest komen. Hierdoor werd ik ook vrij angstig. Hevige patronen en lichaam tintelingen kwamen in vlagen. Op een begeven moment zakte alles weer even waardoor ik kon focussen om M rustig te krijgen, uiteraard werd ik gauw weer terug gesleurd in de LSD trip. M was erg onrustig en zei dat hij naar buiten wilde. Ik zei dat hij even moest wachten, misschien was wat frisse lucht en een andere setting wel handig.
Opeens kwam een raar gevoel in mijn op, normaal gezien als je nuchter een wandeling gaat maken pak je onbewust je schoenen, sleutels en misschien wel je telefoon. Tijdens het trippen begreep ik totaal niet meer wat het doel van mijn schoenen en sleutels waren, alsof alle objecten dat verbonden staat met je ego / bezit volledig vervaagd. Inmiddels was M ongeduldig naar buiten gerent. Omdat ik het doel van mijn schoenen niet meer kon uitvogelen rende ik maar achter M aan. Ik woonde destijds op de hoogste etage van een abstract raar gebouw. Dit gebouw had geen lift dus je moest met de vroegere brandtrap naar beneden.
Een brandtrap tijdens een trip is geen fijne setting, ik rende met mijn sokken naar beneden en toen begon de so called time dilation aspect van een LSD trip, waar ik normaal 3 minuten over doe om naar beneden te gaan voelde een eeuwigheid. Uiteindelijk beneden aangekomen deed ik de deur open, M was nergens te bekennen. Opeens realiseerde ik dat ik geen schoenen aan had en me sleutels waren ook weg. Ik raakte hier door ik paniek, mijn kamer misschien wel de enigste veilige plek om naar toe te gaan. Ik rende terug naar boven, in het gebouw lijkt elke etage op elkaar dus het was allemaal erg verwarend. Om binnen te komen op jouw etage heb een sleutel nodig OF je belt aan en iemand doet van binnenuit de deur open, ik drukte op de bel en een van mijn grootste mindfucks vond plaats.
het is moeilijk uit te leggen maar ik probeer het toch:
Ik wist dat mijn huisgenoten thuis waren en er word altijd open gedaan als ik op de bel druk. Echter was het dit keer anders.. Ik bleef maar bellen en niemand deed open, ik keek door het raam en mijn hele etage leek uitgestorven. Naar mijn idee heb ik een goede 10 minuten hard op de bel gedrukt zonder reactie. Opeens kwam ik terug in de realiteit en bleek dat deze 10 minuten in de LSD wereld echte maar 5 seconden. 3 tot 4 huisgenoten kwamen naar buiten om de deur te openen ( zij reageerde gewoon normaal op de bel en deden de deur open ) Deze time dilation hallucinatie is mij nog lang nagebleven.
Ik probeerde zo nuchter mogelijk naar binnen te gaan. Ik ging terug naar mijn kamer en kon mijn sleutels direct terug vinden. Nu moest ik nog M zoeken en hem terug brengen, wat uiteraard een hele uitdaging is als je heftig aan het trippen bent. Ik besloot om aan te kloppen bij een huisgenoot die een goede vriendin van me was. Ze opende haar deur en legde uit dat we LSD hebben gebruikt en mijn vriend vermist. Ik noem haar even S, ze is een schat van een meid en begon mij direct te helpen.
Op dit moment werden de LSD effecten voor mij alleen maar sterker en sterker en het leek alsof ik langzaam in een eindeloze droom werd gezogen. Ik zei tegen S dat zij de enigste persoon is waar ik me nog aan kon vast houden om nog in de echte realiteit te blijven.
Inmiddels heb ik wonder boven wonder mijn schoenen aan kunnen doen en zijn we naar beneden gegaan via de trap, naar mijn gevoel duurde dit ook weer een eeuwigheid. Opeens hoorde ik M mijn naam roepen en stond hij beneden. Ik zei tegen hem dat we naar mijn kamer moesten gaan op rustig bij te komen, dit wilde hij niet en liep weer naar buiten. Wij gingen achter hem aan en schok in wat voor toestand M zich bevond, hij zag er totaal verslagen uit en bleef maar vragen waar zijn vader en broertje waren. Ik wilde deze vraag erg graag voor hem beantwoorden maar om een of andere gekke reden kon ik niet begrijpen waar zijn broertje en vader waren, naar mijn idee waren wij in een totaal andere dimensie en zijn broertje en vader in een andere.
Ik viel stil aangezien ik de vraag niet kon beantwoorden, hierdoor raakte M in paniek en begon onrustig te worden, S was nog bij ons en probeerde M rustig te krijgen. M begon in zichzelf te praten en zei 'ik ga anders wel dood, het maakt me allemaal niet meer uit' hij begon hard vooruit te lopen. De omgeving was totaal niet ideaal, het was in de buitenwijk naast de snelweg dus totaal niet rustgevend. Ik en S begonnen langzaam achter M aan te lopen, hem stimuleren leek op dit moment geen goed idee. Ik keek om me heen en alles leek op een oude film, het was een vrij bizarre atmosphere. Op dit moment was mijn survival instinct in gekickt dus ik kon redelijk focussen op wat er allemaal gebeurde, ik was echter nog steeds hard aan het trippen.
M rende voor zich uit zonder uit te kijken voor de auto's die overal en nergens reden, uiteraard werd er overal getoeterd door M gedrag op de weg. S en ik moesten M op een rustige plek zien te krijgen, zodat we allemaal veilig waren. Mijn kamer was een ongeveer 15 minuten lopen maar omdat M in heftige toestand was moesten we even een nood plek vinden. We kwamen ik een beton park terrecht dat zich onder een gigantisch gebouw plaatsvonden, op dit moment leek dit allemaal op een droom voor me. M schreeuwde meerdere keren 'waar is mijn broertje?!' S had hem een flesje water gegeven maar hij rukte dit kapot en gooide de hele inhoud over zichzelf. Het was essentieel om M naar mijn kamer te brengen dus begonnen we langzaam terug te lopen. We moesten M overtuigen om terug te gaan naar mijn kamer, dit wilde hij niet. Hij begon overal en nergens naar toe te rennen en liep een gebouw in om vervolgens daar te gaan schreeuwen. Ik kan me niet meer goed herinneren wat er daarna gebeurde maar uiteindelijk liepen we met z'n alle terug naar mijn kamer.
S was uiteindelijk een vriend aan het bellen aangezien zij het allemaal ook niet onder controle had, naar mijn idee leek het erop alsof ze de politie aan het bellen was en dat ze ons in een val aan het lokken was. Ik zei tegen haar niet de politie te bellen, gauw realiseerde ik dat dit een hallucinatie was en ze gewoon een vriend aan het bellen was om hulp te vragen. We kwamen uiteindelijk bij mijn voordeur aan om vervolgens de helse trap weer te beklimmen....
M kon deze trap totaal niet handelen en raakte in paniek, hij begreep er helemaal niks van. Eenmaal aangekomen bij de 3de etage ( ik woon op 5 ) stond hij opeens stil. M viel face first op de grond, ik draaide hem gauw om en ik zag zijn ogen weg draaien en neus bloeden, en S begon sinister te lachen. Ik schudde gauw mijn hoofd en besefte dat dit ook een hallucinatie was, M was echter wel gevallen maar S was niet in de lach geschoten, ze begon hem alleen overeind te krijgen. M bleef een goede 5 minuten liggen en schoot opeens weer op. Later vertelde M mij dat die 5 minuten dat hij knock out was voor hem 3 maanden leken te duren en dat hij in een inrichting was beland, en ik en S zijn verzorgers waren
Uiteindelijk kregen we M weer op en liepen naar mijn kamer, ik gooide hem op mijn bed en begon totaal verslagen op mijn bank te zitten. S had thee voor ons gezet en wat fruit gegeven. M was knock out op bed en er was eindelijk rust, ik kon rustig denken en had een mooi gesprek met S. Ik had een aantal mooie gedachten die ik met S deelde over: tijd, social media & de reizen die ik gemaakt heb en nog heel wat persoonlijke verhalen, ik opende mijzelf volledig naar haar. Ze bleef nog een uur bij ons zitten en ging uiteindelijk naar haar kamer toe, M was inmiddels wakker geworden en was weer rustig geworden. We hadden een lang gesprek waarvan ik het onderwerp niet meer kan herinneren.
Een uur geleden had M in paniek zijn vriend van zijn studenten vereniging gebeld die inmiddels was aangekomen, hij leek mij extreem denken aan een dikke bever. Ik wilde niet in een ruimte met hun zijn dus ik besloot te gaan douchen. In de badkamer aangekomen was ik weer in een totaal andere dimensie beland, ik keek in de spiegel en werd erin gekozen. Ik veranderde in een grote diamant zoals de Pink Floyd visuals. Aan elke kant van de diamant was een weerspiegeling van mij zelf, de diamant brak kapot in een oneindig stukken met weer in elke stuk een reflectie van mijzelf. Dit is mijn meest intense hallucinatie die ik ooit heb gehad.
Ik stapte de douche in maar het water voelde niet goed aan, niet warm, niet koud en was vrij on comfortabel. Ik stap uit de douche en realiseerde dat ik mijn handdoek was vergeten, dus ik deed drijfnat mijn kleren weer aan. M en zijn bever vriend besloten een wandeling te maken, op dit moment leken ze beide op dikke bevers met zwart slijm dat van hun afdroop. Ik besloot toch mee te gaan, de stad waar we liepen leek erg op een GTA game. De LSD begon echter langzaam uit te werken en ik wilde het liefste gauw weg bij M en zijn vriend. We namen afscheid en ik ging terug naar me kamer. Door alle drama die deze dag plaatsvond was ik erg onrustig voor de komende 3 uur, ik voelde me erg leeg. Al mijn ambities en dromen waren weg, ik voelde me een lege ziel. Ik wist dat dit de comedown van LSD was. Het was inmiddels diep in de nacht en ik hoorde de vogels al fluiten, ik besloot te gaan slapen.
Ik werd de volgende dag vrij brak wakker maar ik kwam langzaam terug en voelde ook weer mijn dromen en ambities terug komen. De grootste les die ik geleerde heb van deze trip is: Dat we zo dankbaar moeten zijn dat wij emoties kunnen ervaren het geeft betekenis en voorgang in ons leven. Ook kreeg ik mee dat je het beste van dit leven moet maken.
Ik wil zeker nog eens experimenteren met LSD maar dan met een ander persoon of zitter. Ik heb nooit volledig van de effecten kunnen genieten omdat ik in mijn survival instinct modus zat. Het is de vaagste ervaring van mijn leven geweest en hierdoor fascineren psychedelica mij toch ook wel. Onder andere omstandigheden weet ik zeker dat LSD magisch kan zijn
ADVIES: gebruikt a.u.b een zitter tijdens je eerste keer LSD, dit is een fout dat ik zeker heb gemaakt.
Onderaan nog een leuke opsomming van LSD hallucinaties die ik niet echt in mijn verhaal kwijt kon:
- Soms als ik een actie ondernam, zoals het drinken of lopen: leek het in mijn ervaring als dit 3x werd herhaald. Als ik bijvoorbeeld vooruit liep leek het alsof ik werd terug gespoeld als een film
- Ik weet nog goed dat toen ik buiten liep mijn volledige gezichtsveld 45 graden draaide, alles stond half op z'n kop! dit duurde echter alleen 5 seconden
- Ik zag veel typische LSD hallucinaties: AFBEELDING
- Vaak zag ik overal ogen te voorschijn komen als het universum je in de gaten houd
- Mijn buurmeisje leek erg veel op de hindu god "Ganesh' ik zag zelf de olifanten slurf en de goude decoratie waarin Ganesh vaak word afgebeeld: AFBEELDING
- Ook M deed me vaak denken Hanuman de hindu aap-dog: AFBEELDING
- Het leek vaak alsof ik in verschillende realiteiten bevond. Als ik bijvoorbeeld terug dacht aan een moment dat 1 minuut geleden was gebeurt, voelde het alsof dit had plaatsvonden in een ander leven / realiteit ( erg trippy )
- Vaak zag ik visuele hallucinaties met als thema: ondereindigheid, naar mijn idee heb ik letterlijk oneindigheid gezien.
- De spiegel hallucinatie die ik hierboven heb beschreven
- Ik ervaarde tijd volledig anders, het was alsof ik totaal was gefocussed op het 'nu' dus een seconde kon makkelijk 5 minuten duren. Als voorbeeld: Als je een gesprek met iemand hebt en je stelt een vraag, dan verwacht je binnen ongeveer 10 seconden antwoord. Tijdens mijn LSD trip leek de tijd tussen mijn vraag en het antwoord wel 3 minuten te duren, wat normaal gezien maar een paar seconde duurt
- Ik voelde me intens verbonden met iedereen en alles, en leek alsof alles en iedereen in mijn kamer was.
- Al mijn herinneringen waren totaal verdwenen, ik vervaarde een lichte ego death
#6
Voor mij maakt het niet uit, ik voel me overal en altijd op mijn gemak met psychedelica, op heel af en toe een ongemakkelijke opkomst na dan. Maar als ik eenmaal in de trip zit dan is het eigenlijk altijd wel goed, waar en met wie dan ook, dus ook met nuchtere mensen.
Hetzelfde psychedelicum geeft ook geen garanties dat je op dezelfde golflente zit. Heb t meermaals meegemaakt dat een tripmaatje in zichzelf gekeerd raakte terwijl altijd juist open en sociaal ben als ik trip.
Hetzelfde psychedelicum geeft ook geen garanties dat je op dezelfde golflente zit. Heb t meermaals meegemaakt dat een tripmaatje in zichzelf gekeerd raakte terwijl altijd juist open en sociaal ben als ik trip.
#7
Ervaring en kundigheid scheelt, maar zorgt er niet voor dat een tripsitter in de state of mind zit waar de trippers in zitten.Op Psy-Fi en andere psychedelische festivals is een Psy Care waar juist alleen maar nuchtere mensen zijn die trippende mensen met allerlei klachten begeleiden. Dat kunnen ze heel goed omdat ze heel goed weten hoe je een psychedelische ervaring begeleid. Mensen gaan niet extra slecht omdat de mensen in de Psy Care niet precies dezelfde drug en dezelfde hoeveelheid hebben genomen. Dus dat punt van 'niet op dezelfde golflengte' zitten, dat snap ik op zich wel. Maar dat ligt denk ik aan de ervaring en kundigheid van de tripsitter. Het is niet nodig dat de tripsitter hetzelfde meemaakt als de tripper. Sterker nog, het is juist handig als de tripsitter daar een beetje afstand van kan nemen.
Zoals gezegd ben ik niet per se tegen tripsitters hoor. Met name bij mensen die nieuw zijn met trippen of een specifiek tripmiddel, is het een goed idee vind ik.
Ik ben daar wellicht vrij gevoelig voor. Oncomfortabel is het misschien niet per se, het is meer dat nuchtere mensen een soort link zijn naar de nuchtere wereld. Wanneer ik trip met vrienden, dan zijn wij de enige mensen in het universum. Als daar verderop een tripsitter zit, dan is dat niet meer zo. Dan zit daar iemand die ons op dat moment niet écht begrijpt (wederom, ervaring en kundigheid scheelt, maar diegene surft op dat moment niet op dezelfde golf als ons, is wat ik probeer te zeggen) en wij begrijpen diegene op onze beurt niet écht.De opvatting dat iemand die geen drugs heeft gebruikt 'op een andere golflengte zit' en daardoor een sfeerverstorende factor is, dat vind ik eigenlijk een interessante opvatting. Waarom is het zo belangrijk dat anderen precies hetzelfde voelen als jij? Is dat wel een realistische verwachting überhaupt? En wat maakt het dan dat je zo oncomfortabel voelt bij nuchtere mensen? Ligt dat aan hun gedrag, aan jouw verwachtigen, of nog iets anders?![:wink:]()
Als iemand zich echt niet veilig voelt om te gaan trippen, dan is een tripsitter een optie. Al denk ik dus ook dat als je twijfels hebt om te gaan trippen, dat je dan überhaupt niet moet gaan trippen. Voor mij persoonlijk, ik ben het type "als ik lig te sterven, laat me dan aub met rust". Niemand kent mij beter dan mij en ik ben al meermaals op eigen kracht uit de hel terug gekropen naar aarde. Voor mij is het veel prettiger om een stripje clonazepams achter de hand te hebben voor extreme noodgevallen dan een tripsitter die me geruststelt. Dat is ook een soort link terug naar de wereld, maar veel minder aanwezig in mijn beleving.Ik vind het eigenlijk ook wel ironisch als je je veilig voelt bij het nemen van meer drugs om angst en paniek tegen te gaan, maar niet bij zorgzame en geïnteresseerde aandacht van een deskundig persoon.
Maar nogmaals, ik zie op zich de waarde wel van een deskundige ervaren tripsitter. Is een tripper al meer ervaren en wil diegene even compleet los van de wereld zijn, dan staat zo'n tripsitter daar echter imo wel wat voor in de weg.
Ik zit vaak heel erg op 1 lijn met een tripbuddy. Met name bij psychedelica en wiet. Er zijn genoeg mensen die ervaren een soort collectieve trip te hebben.Dit doet me denken aan mensen op festivals onder invloed van mdma die gezamenlijk een ballonnetje willen doen. Alsof iedereen in een collectieve trip raakt.
#8
Ik zit vaak heel erg op 1 lijn met een tripbuddy. Met name bij psychedelica en wiet. Er zijn genoeg mensen die ervaren een soort collectieve trip te hebben.
Ik snap het gevoel dat je uitlegt heel goed hoor. Ik heb het ook wel eens ervaren. Maar dan vraag ik me toch af: waar komt dat gevoel dan van? Wie veroorzaakt dat.
Ik denk namelijk dat als je met anderen tript je wel het idee kan hebben dat je 'op één lijn zit', of dat je zelfs telepathisch met elkaar kan communiceren, maar ik denk dus dat dat een illusie is. Dat je allebei heel wat anders denkt en voelt, maar dat je desondanks het idee hebt dat je hetzelfde meemaakt. Via een positieve zwijgspiraal krijg je dan een opperbeste stemming en gezelligheid.
Ik vermoed dus dat de uitkomst het resultaat is van een psychologisch proces waarbij verwachting een grote rol speelt. Het ligt niet per se aan de aanwezigheid van de nuchtere tripsitter, maar meer aan de (onbewuste) associaties die je hebt bij die persoon.
#9
Wat een nuchtere blik op de wereld.
Die vriend en ik vullen elkaar geregeld vloeiend aan onder invloed van wiet. Of beginnen tegelijk hetzelfde te zeggen. En nog meer van dat soort dingen.
Ik geloof wel dat er een soort werkelijke - niet zomaar verzonnen - diepere connectie is en als dat wordt ervaren, dan zitten mensen op één lijn.
Die vriend en ik vullen elkaar geregeld vloeiend aan onder invloed van wiet. Of beginnen tegelijk hetzelfde te zeggen. En nog meer van dat soort dingen.
Ik geloof wel dat er een soort werkelijke - niet zomaar verzonnen - diepere connectie is en als dat wordt ervaren, dan zitten mensen op één lijn.
#10
Nou ...Ik snap het gevoel dat je uitlegt heel goed hoor. Ik heb het ook wel eens ervaren. Maar dan vraag ik me toch af: waar komt dat gevoel dan van? Wie veroorzaakt dat.
Ik denk namelijk dat als je met anderen tript je wel het idee kan hebben dat je 'op één lijn zit', of dat je zelfs telepathisch met elkaar kan communiceren, maar ik denk dus dat dat een illusie is. Dat je allebei heel wat anders denkt en voelt, maar dat je desondanks het idee hebt dat je hetzelfde meemaakt. Via een positieve zwijgspiraal krijg je dan een opperbeste stemming en gezelligheid.
Ik vermoed dus dat de uitkomst het resultaat is van een psychologisch proces waarbij verwachting een grote rol speelt. Het ligt niet per se aan de aanwezigheid van de nuchtere tripsitter, maar meer aan de (onbewuste) associaties die je hebt bij die persoon.
Dat op 1 lijn liggen is namelijk wel heel sterk aanwezig met Psychedelica vind ik. Met coke ervaar ik dit bijvoorbeeld niet. Vroeger kon ik echt niet trippen met een nuchter persoon in de buurt. Deze nuchtere kan vaak de gesprekken niet eens goed volgen terwijl de trippers op dat moment precies weten wat er bedoelt wordt en elkaar aanvullen. Ik was trouwens vaak tripsitter maar dan zeker niet nuchter. Ik heb meer dan 10 mensen kennis laten maken met psychedelica. Bij 1 (eigenlijk 2) ging het even niet goed maar dit kon ik mede door de trip haarfijn aanvoelen. Deze heeft het er nog over als ik hem zie. Hoe snel ik het doorhad en hoe goed het gesprek hem deed die ik met hem had. Ik koppel(de) dat toch wel aan het op de zelfde golflengte zitten en daardoor elkaar beter aanvoelt. Mede dus omdat je het zelfde middel op hebt en dus min of meer in een zelfde ervaring zit.
Nu moet ik ook toegeven dat mijn laatste trips met mijn nuchtere vriendin, mij totaal maar dan ook totaal niet gestoord heeft dat ze nuchter was.
Maar ik geloof ook wel in een versterkte connectie door psychedelica.
#11
De opvatting dat iemand die geen drugs heeft gebruikt 'op een andere golflengte zit' en daardoor een sfeerverstorende factor is, dat vind ik eigenlijk een interessante opvatting. Waarom is het zo belangrijk dat anderen precies hetzelfde voelen als jij? Is dat wel een realistische verwachting überhaupt? En wat maakt het dan dat je zo oncomfortabel voelt bij nuchtere mensen? Ligt dat aan hun gedrag, aan jouw verwachtigen, of nog iets anders?![:wink:]()
Op een festival is het een ander verhaal dan in een thuis setting.
Daar kies je ervoor om tussen honderde mensen te gaan zitten spacen.
Op een festival neem ik ook geen 250ug en ga ik next lvl maar hou ik het rustig.
Een hele andere situatie dan wanneer je een goed voorbereide trip thuis het plannen bent.
Daarom is zo'n tip ook echt totaal niet geschikt voor op een forum als deze.
Dat is jou mening en beantwoord je niet mijn vraag of je er ervaring mee hebt en er verstand van hebt.
Ik wel, doe zo een 5 keer per jaar lsd de afgelopen 6 jaar. En daar is dus heel vaak ghb bij gebruikt.
Doseren van ghb is niet moeilijk met een dosseer spuit 2.5ml staat er op. Dan is dat 2.5ml en dan geeft je dat rust. Niemand gaat out van 2.5ml al weeg je 50kg.
Weten wat je doet als je gebruikt zo simpel is dat.
Die vriend en ik vullen elkaar geregeld vloeiend aan onder invloed van wiet. Of beginnen tegelijk hetzelfde te zeggen. En nog meer van dat soort dingen.
Ja dit heb ik ook met een vriend vooral met lsd we begrijpen elkaar zonder woorden.
Zelfs met keta op een after zijn wij vaak nog bij.
En praten wij een soort eigen taaltje waar iedereen bij zit om elkaar iets duidelijk te maken.
En dan vragen mensen vaak 'waar hebben jullie het over' maar dat was ook de bedoeling dat mensen niet alles hoeven te weten wat wij elkaar willen vertellen.
Leuk dat jij dat ook hebt.
Is wel een bijzondere vriendschap doe je moet koesteren.
Met coke ervaar ik dit bijvoorbeeld niet.
Met coke maakt het niks uit waar je bent. Met speed geeneens. Je zou zogezegd zo naar je werk kunnen gaan.
Als iemand zich echt niet veilig voelt om te gaan trippen, dan is een tripsitter een optie. Al denk ik dus ook dat als je twijfels hebt om te gaan trippen, dat je dan überhaupt niet moet gaan trippen.
Dat is dus wat ik ook vind.
Mijn mening is dat het beste is voor iemand die de eerste keer gaat trippen het gaat doen met mensen die het vaker hebben gedaan en het in de hand hebben.
Verschillende mensen hebben hun eerste trip met mij beleefd.
Het is vaker voorgekomen dat iemand even een moment had en even verkeerd ging door alle gedachten.
Dat betekende niet dat ik meteen een buis ghb tevoorschijn tover of een benzo.
Ik kan de realiteit en de trip scheiden midden in mijn trip en mij ontfermen over iemand.
Even vast houden aankijken geruststellen of een rondje lopen en in de meeste gevallen komt dat zo binnen een paar minuten goed.
Maar dit verhaal van TS is echt heftig en herken de situatie dus heb mijn tips gegeven die altijd goed werken. Zelfs helemaal perfect!
Als je met iemand bent die het al 4 uur lang helemaal kwijt raakt of langer dan moet je met een oplossing komen.
Dit zijn mijn oplossingen.
En zijn succes vol in alle situaties geweest.
Dus een stevig weerwoord daarop dat dit niet forum geschikt is dat is gelijk weer een vooroordeel want zo te zien zijn de mensen die het afraden er totaal niet ervaren mee en roepen dus maar wat.
Daar wil ik ook nog bij zeggen dat zijn vriend op straat tussen de rijdende auto's ging doorlopen.
Gevaarlijke situatie! Zoals mindless zegt zorg dat je je een strip benzo's achter de hand hebt of zoals ik zeg zorg dat je een beetje ghb kan regelen.
Wanneer een situatie gevaalijk word vind ik een advies van een kaarsje aansteken niet op dit forum thuis hoort.
#12
@Roze Olifant dit is nu de tweede keer dat je reageerd op mijn post en zegt dat dat mijn adviezen niet goed zijn of niet onderbouwd.
Als je vraag waarom en je stelling wilt onderbouwen geef je geen antwoord.
Waarom is dat zo.
We praten toch gewoon normaal met elkaar?
Als je dan reageerd en mijn stellingen en onderuit haalt onderbouw ze dan ook.
Ik heb in dat andere topic aangegeven waarom ik daar verder niet inhoudelijk reageerde. Kwestie van de negatieve sfeer die in dat topic al aanwezig was niet verder te willen voeden. Ik heb daar ook bij gezegd dat de discussie eventueel via PB verder gezet kan worden.
In het huidige topic reageerde ik gewoon, neutraal, op je post met mijn mening over het onderwerp. Dat valt i.m.o. onder ‘normaal met elkaar praten’. Ik heb verder ook niets tegen je (mocht dat om een of andere reden zo over zijn gekomen: sorry), dus er zou geen enkele reden voor mij zijn om niet normaal met je te willen/kunnen praten.
Dat ik geen hele lezing heb gegeven hier om mijn argumenten te onderbouwen heeft er simpelweg mee te maken dat ik de laatste dagen een hoop andere dingen te doen en aan mijn hoofd had dan het forum. De reden dat ik GHB voor het remmen van een (bad) trip zou afraden is met name de reden die @Neo-Shulginist al aangeeft: dat de dosis bizar nauw komt. Dit is vanuit nuchterheid al een serieus issue met GHB, maar trippend lijkt het me nog riskanter. Ik zou me er daarom zelf niet aan wagen, al geloof ik best dat het jou (of anderen) heeft geholpen bij een blijkbaar juiste inschatting van de dosis.
Maar verder ben ik dus sowieso van mening dat een dergelijk middel - waaronder dus ook benzo - nemen om een slechte trip te remmen eigenlijk geen oplossing is, omdat er legio veiligere en minder ingrijpende opties zijn die minstens zo effectief kunnen zijn. Slechts in geval van uiterste nood zou ik benzo als acute tripremmer overwegen (hoewel je van ‘acuut’ dus inderdaad al niet echt kan spreken, gezien de inwerkingsduur).
#13
Helemaal mee eens. Onze perceptie wordt bepaald door onze eigen gedachten en persoonlijke achtergrond (C.G. Jung). Je creëert je eigen realiteit. Met of zonder drugs. Ik geloof op zich wel in een collectief bewustzijn. Maar dat ligt volgens mij op een heel ander niveau dan 'in dezelfde sfeer zitten'. Laten we ook vooral niet vergeten dat behalve onze visuele perceptie, ook het processen van wat we denken te zien veranderd.Ik snap het gevoel dat je uitlegt heel goed hoor. Ik heb het ook wel eens ervaren. Maar dan vraag ik me toch af: waar komt dat gevoel dan van? Wie veroorzaakt dat.
Ik denk namelijk dat als je met anderen tript je wel het idee kan hebben dat je 'op één lijn zit', of dat je zelfs telepathisch met elkaar kan communiceren, maar ik denk dus dat dat een illusie is. Dat je allebei heel wat anders denkt en voelt, maar dat je desondanks het idee hebt dat je hetzelfde meemaakt. Via een positieve zwijgspiraal krijg je dan een opperbeste stemming en gezelligheid.
Ik vermoed dus dat de uitkomst het resultaat is van een psychologisch proces waarbij verwachting een grote rol speelt. Het ligt niet per se aan de aanwezigheid van de nuchtere tripsitter, maar meer aan de (onbewuste) associaties die je hebt bij die persoon.
#14
Doseren van ghb is niet moeilijk met een dosseer spuit 2.5ml staat er op. Dan is dat 2.5ml en dan geeft je dat rust. Niemand gaat out van 2.5ml al weeg je 50kg.
Weten wat je doet als je gebruikt zo simpel is dat.
GHB bevat niet altijd evenveel werkzame stof per milliliter. Je kan beter de dosering omrekenen naar milligram voor een betrouwbare dosering. Daarvoor moet de GHB eerst getest (en gekwantificeerd zijn) en dan moet je ook nog rekensommen gaan maken: zoveel milliliter betekent zoveel milligram. Als je onder invloed bent kun je dergelijke rekensommen doorgaans niet meer betrouwbaar maken.
Ook dan is het bij iemand die nog nooit GHB heeft gebruikt lastig voorspellen wat een gangbare dosis is.
Het verschil tussen een relatief veilig middel en een risicovol middel is hoe dichtbij de threshold dose ligt bij een overdosering. Bij GHB liggen die doseringen een paar milligram uit elkaar, wat het dus een risicovol middel maakt, dat lastig te doseren is.
Bij bijvoorbeeld cannabis is dat anders; omdat je niet bewusteloos raakt als je 10 keer zoveel neemt als een gangbare dosering. Daarom is cannabis dus een minder risicovolle drug dan GHB.
Inb4: nee... ik zeg niet dat je mensen cannabis moet geven als ze angstig of paniekerig zijn tijdens een trip.
#15
Wanneer een situatie gevaalijk word vind ik een advies van een kaarsje aansteken niet op dit forum thuis hoort.
Je maakt er weer een karikatuur van.
Wat ik uitleg in die post is dat de setting een grote invloed heeft op de gemoedstoestand van mensen die aan het trippen zijn. Geur speelt daarbij een belangrijke rol, en juist dat wordt vaak onderschat.
Als je een nieuwe ruimte in gaat kan daar voor de tripper een voelbaar andere sfeer hangen, zeker als die ruimte aangenaam ruikt. Dat is dus waar die geurkaars nuttig voor kan zijn. Het is geen wondermiddel voor panieksituaties. Het helpt ook zeker niet als iemand in paniek is, om dan dwangmatig die kaars onder zijn/haar neus te houden 'HIER SNUIF DIT WANT NEO-SHULGINIST ZEI DAT JE ER KALM VAN WERD'.
Dat bedoel ik dus niet he..
Het moet subtiel zijn, aangenaam, en samenvallen met de algehele kalme sfeer van de kamer. Daarbij hoort sfeerverlichting, knusse plekken om te zitten of liggen, dekentjes, niet te veel herrie.
Of als je juist uit zo'n kamer komt, dan kan het heel verfrissend zijn om in de natuur terecht te komen met de open buitenlucht, fluitende vogeltjes en frisse dennenappelgeur. Maar als je daarvoor eerst een drukke weg moet oversteken terwijl mensen achter je aan rennen: daar word je niet kalm van nee.
Maar nogmaals: dit staat dus allemaal uitgebreid uitgelegd in the Manual for Psychedelic Support.
#16
Ik denk persoonlijk dat het meer te maken heeft met echte connectie met iemand, zoals jij met je vriendin hebt. Dan maakt het echt niet uit of zij nuchter is. Daarentegen zijn er ook mensen met wie je nooit in één kamer zou willen zijn. Zelfs al zijn ze onder invloed van LSD.Nou ..... Dit is best een interessant gesprek. Verdient bijna een eigen topic. Ben het deels met je eens maar niet helemaal.
Dat op 1 lijn liggen is namelijk wel heel sterk aanwezig met Psychedelica vind ik. Met coke ervaar ik dit bijvoorbeeld niet. Vroeger kon ik echt niet trippen met een nuchter persoon in de buurt. Deze nuchtere kan vaak de gesprekken niet eens goed volgen terwijl de trippers op dat moment precies weten wat er bedoelt wordt en elkaar aanvullen. Ik was trouwens vaak tripsitter maar dan zeker niet nuchter. Ik heb meer dan 10 mensen kennis laten maken met psychedelica. Bij 1 (eigenlijk 2) ging het even niet goed maar dit kon ik mede door de trip haarfijn aanvoelen. Deze heeft het er nog over als ik hem zie. Hoe snel ik het doorhad en hoe goed het gesprek hem deed die ik met hem had. Ik koppel(de) dat toch wel aan het op de zelfde golflengte zitten en daardoor elkaar beter aanvoelt. Mede dus omdat je het zelfde middel op hebt en dus min of meer in een zelfde ervaring zit.
Nu moet ik ook toegeven dat mijn laatste trips met mijn nuchtere vriendin, mij totaal maar dan ook totaal niet gestoord heeft dat ze nuchter was.
Maar ik geloof ook wel in een versterkte connectie door psychedelica.
#17
Jou zou ik nou wel als tripsitter willen hebbenJe maakt er weer een karikatuur van.
Wat ik uitleg in die post is dat de setting een grote invloed heeft op de gemoedstoestand van mensen die aan het trippen zijn. Geur speelt daarbij een belangrijke rol, en juist dat wordt vaak onderschat.
Als je een nieuwe ruimte in gaat kan daar voor de tripper een voelbaar andere sfeer hangen, zeker als die ruimte aangenaam ruikt. Dat is dus waar die geurkaars nuttig voor kan zijn. Het is geen wondermiddel voor panieksituaties. Het helpt ook zeker niet als iemand in paniek is, om dan dwangmatig die kaars onder zijn/haar neus te houden 'HIER SNUIF DIT WANT NEO-SHULGINIST ZEI DAT JE ER KALM VAN WERD'.
Dat bedoel ik dus niet he..
Het moet subtiel zijn, aangenaam, en samenvallen met de algehele kalme sfeer van de kamer. Daarbij hoort sfeerverlichting, knusse plekken om te zitten of liggen, dekentjes, niet te veel herrie.
Of als je juist uit zo'n kamer komt, dan kan het heel verfrissend zijn om in de natuur terecht te komen met de open buitenlucht, fluitende vogeltjes en frisse dennenappelgeur. Maar als je daarvoor eerst een drukke weg moet oversteken terwijl mensen achter je aan rennen: daar word je niet kalm van nee.
Maar nogmaals: dit staat dus allemaal uitgebreid uitgelegd in the Manual for Psychedelic Support.
#18
Jou zou ik nou wel als tripsitter willen hebben. Klinkt alsof je weet waar je het over hebt.
Haha, bedankt! Dat hoor ik vaker.
Toch ga ik meestal niet op die verzoeken in omdat er ook een behoorlijke verantwoordelijkheid ligt bij de tripsitter (vind ik). Als shit hits the fan, dan ben je wel aansprakelijk eigenlijk. Dus dan vraag ik me altijd af: 'wil ik die verantwoordelijkheid wel dragen?' En dan is het antwoord meestal 'nee'.
Flauw he
Ik heb wel wat ervaring bij psychedelische zorg op festivals, maar dan werk je met een team voor een organisatie en ben je dus niet persoonlijk aansprakelijk voor wat er gebeurt, tenzij je echt nalatig handelt natuurlijk.
Het blijft een beetje een probleem bij psychedelica. Er zijn maar heel weinig goed geschikte locaties voor een trip en er zijn nog veel minder professionels organisaties die zo'n trip willen begeleiden. De organisaties die het wel doen zijn vaak heel duur en meestal ook wat te zweverig voor mijn smaak. Dan krijg je er gelijk een heel pakket aan spirituele traumatherapie bij. Dat kan interessant zijn, maar de meeste mensen vinden een psychedelische ervaring gewoon een interessant avontuur. Eventuele introspectie zie ik als een bonus, niet als doel op zich.
Maar ik geef dus wel graag tips wat je kunt doen. =)
#19
Ik ben zelf in het algemeen gesproken een voorstander van een tripsitter, vooral bij beginnende trippers.Ervaring en kundigheid scheelt, maar zorgt er niet voor dat een tripsitter in de state of mind zit waar de trippers in zitten.
Zoals gezegd ben ik niet per se tegen tripsitters hoor. Met name bij mensen die nieuw zijn met trippen of een specifiek tripmiddel, is het een goed idee vind ik.
Ik ben daar wellicht vrij gevoelig voor. Oncomfortabel is het misschien niet per se, het is meer dat nuchtere mensen een soort link zijn naar de nuchtere wereld. Wanneer ik trip met vrienden, dan zijn wij de enige mensen in het universum. Als daar verderop een tripsitter zit, dan is dat niet meer zo. Dan zit daar iemand die ons op dat moment niet écht begrijpt (wederom, ervaring en kundigheid scheelt, maar diegene surft op dat moment niet op dezelfde golf als ons, is wat ik probeer te zeggen) en wij begrijpen diegene op onze beurt niet écht.
Als iemand zich echt niet veilig voelt om te gaan trippen, dan is een tripsitter een optie. Al denk ik dus ook dat als je twijfels hebt om te gaan trippen, dat je dan überhaupt niet moet gaan trippen. Voor mij persoonlijk, ik ben het type "als ik lig te sterven, laat me dan aub met rust". Niemand kent mij beter dan mij en ik ben al meermaals op eigen kracht uit de hel terug gekropen naar aarde. Voor mij is het veel prettiger om een stripje clonazepams achter de hand te hebben voor extreme noodgevallen dan een tripsitter die me geruststelt. Dat is ook een soort link terug naar de wereld, maar veel minder aanwezig in mijn beleving.
Maar nogmaals, ik zie op zich de waarde wel van een deskundige ervaren tripsitter. Is een tripper al meer ervaren en wil diegene even compleet los van de wereld zijn, dan staat zo'n tripsitter daar echter imo wel wat voor in de weg.
Ik zit vaak heel erg op 1 lijn met een tripbuddy. Met name bij psychedelica en wiet. Er zijn genoeg mensen die ervaren een soort collectieve trip te hebben.
Wanneer je al meer ervaring hebt, lijkt het mij veruit beter om alleen te trippen of ieg zonder sitter. Natuurlijk heb jij geen sitter nodig. Maar die zijn ook meer bedoeld voor mensen met geen enkele ervaring. Zoals topic starter en zijn compagnon. Voor hen was het heel goed geweest.
Over connectie; ik heb bij jou ook het idee dat het van meer gewicht is dat jij een diepe vriendschap hebt met je vriend dan dat LSD voor die connectie zorgt. Want ik betwijfel of je telepathisch contact hebt met een vreemde wanneer je op LSD zit. En zoals @Neo-Shulginist al zei, soms denk je dat je contact hebt met iemand maar zijn het je eigen projecties die jou dat doen denken. In geval van het contact met je vriend geloof ik je meteen dat jullie een speciaal contact hebben op bepaalde middelen, maar ik betwijfel of je datzelfde contact zal hebben met iemand met wie je niet een diepe band hebt. Werkelijke connectie heeft met meer te maken dan alleen een tripmiddel.
Natuurlijk ben ik ook bekend met het gevoel van connectie. Ik heb mijzelf op LSD ook universeel / kosmisch verbonden gevoeld met alles in deze wereld. Dat is een heel diep en helend gevoel. En het is in mijn ogen een realiteit. Maar het speelt zich af op een ander niveau dan het telepathisch contact wat je denkt te hebben met andere trippers. Ik geloof helemaal niet dat je telepathisch wordt van LSD. Misschien wel met mensen met wie je al een diepe vriendschap of connectie hebt. Maar zeker niet at random mat iedereen. Dat is projectie.
#20
Eigenlijk 1 keer: de eerste keer. Daarna weet je wat het is en als je goed naar je gevoel/intuïtie luistert, dan weet je of je klaar bent om te trippen. Sta je niet in contact met je gevoel, dan zou je imo dus helemaal niet moeten gaan trippen. En dan nog, is het niet eens per se nodig om een tripsitter te hebben bij de eerste keer (maar wel verstandig). Samen trippen met een paar mensen die je vertrouwd en die ervaring hebben, kan in veel gevallen ook voldoende zijn denk ik.Ik ben zelf in het algemeen gesproken een voorstander van een tripsitter, vooral bij beginnende trippers.
Wanneer je al meer ervaring hebt, lijkt het mij veruit beter om alleen te trippen of ieg zonder sitter. Natuurlijk heb jij geen sitter nodig. Maar die zijn ook meer bedoeld voor mensen met geen enkele ervaring. Zoals topic starter en zijn compagnon. Voor hen was het heel goed geweest.
Maar als mensen echt graag een tripsitter erbij hebben, wie ben ik dan om dat af te keuren. Al geloof ik dus wel sterk in luisteren naar je intuïtie en zonder "zwembandjes" het water in gaan.
Ik heb ongetwijfeld een speciale band met mijn beste vriend en denk dat dat veel invloed heeft op het op 1 lijn staan met elkaar. Al denk ik ook dat als in een trippend gezelschap mensen allemaal de intentie hebben om in het nu te zijn en open en accepterend te zijn, dat ook zij dichter tot elkaar komen met behulp van bijvoorbeeld LSD. Immers, we zijn in werkelijkheid op een spiritueel niveau verbonden met elkaar.Over connectie; ik heb bij jou ook het idee dat het van meer gewicht is dat jij een diepe vriendschap hebt met je vriend dan dat LSD voor die connectie zorgt. Want ik betwijfel of je telepathisch contact hebt met een vreemde wanneer je op LSD zit. En zoals @Neo-Shulginist al zei, soms denk je dat je contact hebt met iemand maar zijn het je eigen projecties die jou dat doen denken. In geval van het contact met je vriend geloof ik je meteen dat jullie een speciaal contact hebben op bepaalde middelen, maar ik betwijfel of je datzelfde contact zal hebben met iemand met wie je niet een diepe band hebt. Werkelijke connectie heeft met meer te maken dan alleen een tripmiddel.
Deels projectie misschien, maar ik denk niet dat echte vriendschap/connectie per se een jarenlange band met iemand vereist. De ego oplossende kwaliteit van psychedelica kan denk ik die connectie ook aan het licht brengen. Mits de betrokkenen dus bereid zijn om zich compleet over te geven aan het moment.Natuurlijk ben ik ook bekend met het gevoel van connectie. Ik heb mijzelf op LSD ook universeel / kosmisch verbonden gevoeld met alles in deze wereld. Dat is een heel diep en helend gevoel. En het is in mijn ogen een realiteit. Maar het speelt zich af op een ander niveau dan het telepathisch contact wat je denkt te hebben met andere trippers. Ik geloof helemaal niet dat je telepathisch wordt van LSD. Misschien wel met mensen met wie je al een diepe vriendschap of connectie hebt. Maar zeker niet at random mat iedereen. Dat is projectie.