#1
Wat niet is kan nog komen!Was het maar waar !!![:tearsofjoy:]()
Dagboek van verslaafde die afkickt van speed
1039 antwoorden
279 weergaven
18-5-2026
#2
Poeh he gelukkig! Maakte me bijna zorgen maar het gaat gelukkig dus goed met je.Jaaaaaaa daar ben ik weer hoor !!!.
Vandaag dag 107 zonder speed !!!
Het gaat best goed met me en ik ben sinds vrijdag weer elke dag wezen sporten .
De trauma theraphie die ik nu krijg is erg zwaar maar het sporten is een goede uitlaatklep!!.
Hoe gaat het met jou?
Geen feestje op dag 100 maar wel al 107 dagen clean en dat is natuurlijk veel belangrijker. Erg knap nog steeds hoor en ik weet zeker dat je met dit dagboek veel mensen veel hebt geleerd en kracht hebt gegeven om eventueel hetzelfde te doen of gaan doen. Geweldige prestatie dat je met ons deelt.
Met mij relatief goed. Erge spannende periode ivm werk wat voor nu een te lang verhaal is. Wel kan ik zeer binnenkort alle tijd krijgen om goed werk te zoeken. Maar de handtekeningen zijn nog niet gezet, dus ben nog voorzichtig dit hardop te benoemen. Duim maar voor me dat het goed komt, want dat zal vast helpen
Voor nu ben ik blij dat het met jou nog steeds goed gaat en je al 107 dagen clean bent.
#3
Dank je wel voor je reactie !
Waarom ik nog verslavingszorg heb is omdat ik nu wel 107 dagen clean ben maar nog steeds wel verslaafd.
Er zijn nog geregeld momenten dat ik verlang naar wat speed.
Ik wil graag hulp bij mijn afkickproces en leren om geen terugval te krijgen .
Zeker nu ik begonnen ben met trauma theraphie bij psycholoog is het belangrijk dat ik geen terugval hierdoor krijg.
Tuurlijk is er een kans dat ik andere verslaafden tegen kom daar in bv wachtruimte maar als ik op centraal station ben kom ik daar ook genoeg verslaafdem tegen .
Dat is niet iets waardoor ik getriggert word weet ik van mezelf.
Ik ben dan nu 107 dagen clean maar ik ben er nog lang niet en het is voor mij prettig om er toch met iemand over te kunnen praten .
Ik begrijp wel hoe je het bedoeld en snap dat je je dat afvraagt.
Ik ben persoonlijk van mening dat ik nog veel kan leren op gebied van het afkicken en het voorkomen van een terugval.
Ik ben 8 jaar verslaafd geweest en dan is in verhouding daarmee 107 dagen clean maar kort.
Had ooit gelezen in een boek waarvan de informatie niet kan kloppen dat na 10 jaar afkicken bijna onmogelijk is, dus je hebt geluk gehad denk ik, en er zijn zeker mensen die nooit tot dag 100 zouden komen.
#4
#5
Bedankt het heeft gewerkt!!!
#6
Hi Syl,
Een berichtje om je te laten weten dat ik nog steeds je topic volg en lees. Ik wil even zeggen dat ik het echt super goed vind dat je al zo lang clean bent! Super trots op jou!!!![:grin:]()
Het is ook zwaar om je trauma's verwerken. Maar het wordt echt beter, echt. Het is mega zwaar en dat mag het ook zijn. Maar jij kan dit!
Een berichtje om je te laten weten dat ik nog steeds je topic volg en lees. Ik wil even zeggen dat ik het echt super goed vind dat je al zo lang clean bent! Super trots op jou!!!
Het is ook zwaar om je trauma's verwerken. Maar het wordt echt beter, echt. Het is mega zwaar en dat mag het ook zijn. Maar jij kan dit!
#7
#8
Hi Syl,
Een berichtje om je te laten weten dat ik nog steeds je topic volg en lees. Ik wil even zeggen dat ik het echt super goed vind dat je al zo lang clean bent! Super trots op jou!!!
Het is ook zwaar om je trauma's verwerken. Maar het wordt echt beter, echt. Het is mega zwaar en dat mag het ook zijn. Maar jij kan dit!
Dank je wel !!
#9
Vandaag 121 dagen zonder speed , oftewel 4 maanden clean !!!.
Vandaag weer bij verslavingszorg geweest.
Er is nog geen definief behandelplan opgesteld omdat ik nog in de intake-fase zit.
Volgende week maandag heb ik weer een gesprek met mijn regie-behandelaar.
Vandaag is gewoon gesprek zodat ik tenminste bij ze terecht kan totdat behandelplan is opgesteld.
Het gaat goed met me !!.
Ben wel erg moe weer maar denk dat dat mede komt door de trauma theraphie die ik volg.
De trauma theraphie werkt goed en daar ben ik erg blij mee.
Afgelopen zaterdag en zondag was ik zo onwijs moe dat ik alleen maar op bed heb gelegen.
Verder gaat het tussen mij en mijn dochter erg goed!!.
Ze heeft inmiddels der diploma binnen en ik ben onwijs trots op haar.
Kortom ik ben nog steeds clean en ik werkt hard aan mezelf en aan mijn toekomst.
Zo zonder de speed voel ik me minder depressief dan met speed .
Zit niet meer zo in mijn eigen bubbel en kan weer zin hebben in de dag.
Vandaag weer bij verslavingszorg geweest.
Er is nog geen definief behandelplan opgesteld omdat ik nog in de intake-fase zit.
Volgende week maandag heb ik weer een gesprek met mijn regie-behandelaar.
Vandaag is gewoon gesprek zodat ik tenminste bij ze terecht kan totdat behandelplan is opgesteld.
Het gaat goed met me !!.
Ben wel erg moe weer maar denk dat dat mede komt door de trauma theraphie die ik volg.
De trauma theraphie werkt goed en daar ben ik erg blij mee.
Afgelopen zaterdag en zondag was ik zo onwijs moe dat ik alleen maar op bed heb gelegen.
Verder gaat het tussen mij en mijn dochter erg goed!!.
Ze heeft inmiddels der diploma binnen en ik ben onwijs trots op haar.
Kortom ik ben nog steeds clean en ik werkt hard aan mezelf en aan mijn toekomst.
Zo zonder de speed voel ik me minder depressief dan met speed .
Zit niet meer zo in mijn eigen bubbel en kan weer zin hebben in de dag.
#10
Vandaag 121 dagen zonder speed , oftewel 4 maanden clean !!!.
Vandaag weer bij verslavingszorg geweest.
Er is nog geen definief behandelplan opgesteld omdat ik nog in de intake-fase zit.
Volgende week maandag heb ik weer een gesprek met mijn regie-behandelaar.
Vandaag is gewoon gesprek zodat ik tenminste bij ze terecht kan totdat behandelplan is opgesteld.
Het gaat goed met me !!.
Ben wel erg moe weer maar denk dat dat mede komt door de trauma theraphie die ik volg.
De trauma theraphie werkt goed en daar ben ik erg blij mee.
Afgelopen zaterdag en zondag was ik zo onwijs moe dat ik alleen maar op bed heb gelegen.
Verder gaat het tussen mij en mijn dochter erg goed!!.
Ze heeft inmiddels der diploma binnen en ik ben onwijs trots op haar.
Kortom ik ben nog steeds clean en ik werkt hard aan mezelf en aan mijn toekomst.
Zo zonder de speed voel ik me minder depressief dan met speed .
Zit niet meer zo in mijn eigen bubbel en kan weer zin hebben in de dag.
Heb recent Speed geprobeerd en vond er geen zak aan. Het rook smerig (ik kan de zeer lichte geur amfetamines zoals ritalin en speed ruiken), gaf 10% euforie, 0% zin in seks en 30% stimulatie. Volgende stap wordt lage crystal meth oraal, maar wel HEEL VOORZICHTIG want tijdens het proberen van Speed was ik doodsbang om verslaafd te raken en uiteindelijk voelde ik 0% comedown. Amfetamines zijn blijkbaar niks voor mij, dan vrees ik dat mijn zwakke plek licht bij opiaten of benzo's.
#11
Vandaag dag 125 zonder speed.
Ik heb het erg zwaar momenteel en voel me best klote.
Ik ben zo onwijs moe dat is niet normaal meer.
Aangezien ik bij niemand me ei kwijt kan omdat ik gewoon simpelweg niemand heb doe ik het hier.
Gister heb ik weer " imaginaire exposure " gehad bij de psycholoog.
We zijn begonnen aan het 2e trauma ( ook een mishandeling door mijn ex).
Tijdens deze mishandeling lag ik in bed en mijn ex gaf mij een duw terwijl hij naast het bed stond.
Dit was voor mij de welbekende druppel en na al tig x door hem mishandeld te zijn geweest knapte er iets in mij.
Ik trapte 3 x keihard van me af vast in zijn ribben .
Ik had nog nooit terug geslagen of iets en terwijl ik dit nu wel deed schrok ik wel zo enorm van mezelf en besefte ook gelijk dit had ik beter niet kunnen doen.
Mijn ex zei woest dat dit niet in verhouding stond met de duw die hij me daarvoor gegeven had en hij nu ook ff mocht ...
Hij dook bovenop mij op bed en sloeg met zijn vuist volop mijn mond.
Hij droeg een kapotte zegelring en ik voelde direct dat mijn lip gescheurd was en ik proefde bloed.
Na nog aardig wat stompen geincasseerd te hebben gehad heeft mijn ex mij toen een week genegeerd.
Ik kwam 2 dagen later bij zijn ma om te helpen in het huishouden en ze zei dat ze het abnormaal vond dat ik zomaar mijn ex in zijn ribben had getrapt.
Mijn psycholoog vroeg mij wat of ik hier van vond.
Ik zei dat ik het verdiend had omdat het ook inderdaad niet inverhouding stond met die duw.
De psycholoog vroeg wat of ik er van had gevonden als een vriendin dit zou zijn overkomen en mij dit zou vertellen.
Of ik dan ook van mening was geweest dat het haar eigen schuld was geweest.
Ik zei dat ik het dan niet haar schuld vond zijn omdat die duw al niet had gemogen en dit de druppel was geweest na al tig x mishandeld te zijn geweest.
Daarna vroeg ze of ik nu nog steeds van mening was dat het mijn schuld wel was.
En ja dat vond ik nog steeds ...
De psycholoog zei dat ik mijn eigen grenzen heb weg gefaagd en dit wel zorgelijk is .
Ze zei dat die eerste duw al niet had gemogen en feit dat ik mezelf bescherm en daarna nog verder in elkaar werd geslagen echt niet had mogen gebeuren.
Dit doet veel met mij en zet mij enorm aan het denken .
Ik merk ook dat ookal lijkt het weinig voor te stellen mischien maar dat ene uur " imaginaire exposure " heel hard werken is .
Ik ben heeeel erg moe hierdoor !!.
Daar naast ben ik momenteel ook gewoon ff heel erg moe van het alles moeten regelen .
Het altijd maar sterk moeten zijn omdat er gewoon niemand anders is die het voor je doet of je er bij ondersteund breekt me ff op.
Ik heb hulp gevraagd bij het wijkteam bv en het duurt allemaal weken voordat je een keer iets hebt bereikt.
Tuurlijk begrijp ik dat ik niet alleen op de wereld ben en andere het ook druk hebben.
Maar als je verder geen fam hebt om eens op terug te kunnen vallen of vrienden dan duurt elke week dat je moet wachten een eeuwigheid.
Het zal er allemaal bij horen , het verwerkenen herbeleven van trauma's is nou eenmaal zwaar en vermoeiend.
Wel had ik straks voor het eerst in tijden weer echt ff behoefte aan speed.
Vermoeidheid is voor mij de trigger om speed te gebruiken.
Ik typ nu ff van me af en ik weet dat ik sterk genoeg ben om geen speed te gaan halen .
Ik doe echt enorm hard mijn best een goede moeder te zijn , alle financieen op rolletjes te laten lopen en daar naast bezig te zijn met afkicken en trauma-verwerking.
Maar soms wou ik dat ik mijn lichaam als een soort van overal open kon ritsen en even uit me eigen lichaam kon.
Even helemaal niks of niemand hoeven zijn .
Gewoon heeeeel even rust ...
Ik heb het erg zwaar momenteel en voel me best klote.
Ik ben zo onwijs moe dat is niet normaal meer.
Aangezien ik bij niemand me ei kwijt kan omdat ik gewoon simpelweg niemand heb doe ik het hier.
Gister heb ik weer " imaginaire exposure " gehad bij de psycholoog.
We zijn begonnen aan het 2e trauma ( ook een mishandeling door mijn ex).
Tijdens deze mishandeling lag ik in bed en mijn ex gaf mij een duw terwijl hij naast het bed stond.
Dit was voor mij de welbekende druppel en na al tig x door hem mishandeld te zijn geweest knapte er iets in mij.
Ik trapte 3 x keihard van me af vast in zijn ribben .
Ik had nog nooit terug geslagen of iets en terwijl ik dit nu wel deed schrok ik wel zo enorm van mezelf en besefte ook gelijk dit had ik beter niet kunnen doen.
Mijn ex zei woest dat dit niet in verhouding stond met de duw die hij me daarvoor gegeven had en hij nu ook ff mocht ...
Hij dook bovenop mij op bed en sloeg met zijn vuist volop mijn mond.
Hij droeg een kapotte zegelring en ik voelde direct dat mijn lip gescheurd was en ik proefde bloed.
Na nog aardig wat stompen geincasseerd te hebben gehad heeft mijn ex mij toen een week genegeerd.
Ik kwam 2 dagen later bij zijn ma om te helpen in het huishouden en ze zei dat ze het abnormaal vond dat ik zomaar mijn ex in zijn ribben had getrapt.
Mijn psycholoog vroeg mij wat of ik hier van vond.
Ik zei dat ik het verdiend had omdat het ook inderdaad niet inverhouding stond met die duw.
De psycholoog vroeg wat of ik er van had gevonden als een vriendin dit zou zijn overkomen en mij dit zou vertellen.
Of ik dan ook van mening was geweest dat het haar eigen schuld was geweest.
Ik zei dat ik het dan niet haar schuld vond zijn omdat die duw al niet had gemogen en dit de druppel was geweest na al tig x mishandeld te zijn geweest.
Daarna vroeg ze of ik nu nog steeds van mening was dat het mijn schuld wel was.
En ja dat vond ik nog steeds ...
De psycholoog zei dat ik mijn eigen grenzen heb weg gefaagd en dit wel zorgelijk is .
Ze zei dat die eerste duw al niet had gemogen en feit dat ik mezelf bescherm en daarna nog verder in elkaar werd geslagen echt niet had mogen gebeuren.
Dit doet veel met mij en zet mij enorm aan het denken .
Ik merk ook dat ookal lijkt het weinig voor te stellen mischien maar dat ene uur " imaginaire exposure " heel hard werken is .
Ik ben heeeel erg moe hierdoor !!.
Daar naast ben ik momenteel ook gewoon ff heel erg moe van het alles moeten regelen .
Het altijd maar sterk moeten zijn omdat er gewoon niemand anders is die het voor je doet of je er bij ondersteund breekt me ff op.
Ik heb hulp gevraagd bij het wijkteam bv en het duurt allemaal weken voordat je een keer iets hebt bereikt.
Tuurlijk begrijp ik dat ik niet alleen op de wereld ben en andere het ook druk hebben.
Maar als je verder geen fam hebt om eens op terug te kunnen vallen of vrienden dan duurt elke week dat je moet wachten een eeuwigheid.
Het zal er allemaal bij horen , het verwerkenen herbeleven van trauma's is nou eenmaal zwaar en vermoeiend.
Wel had ik straks voor het eerst in tijden weer echt ff behoefte aan speed.
Vermoeidheid is voor mij de trigger om speed te gebruiken.
Ik typ nu ff van me af en ik weet dat ik sterk genoeg ben om geen speed te gaan halen .
Ik doe echt enorm hard mijn best een goede moeder te zijn , alle financieen op rolletjes te laten lopen en daar naast bezig te zijn met afkicken en trauma-verwerking.
Maar soms wou ik dat ik mijn lichaam als een soort van overal open kon ritsen en even uit me eigen lichaam kon.
Even helemaal niks of niemand hoeven zijn .
Gewoon heeeeel even rust ...
#12
Vandaag dag 127 zonder speed.
Voel me nog steeds heel erg moe .
Heb aan een kennis van me gevraagd of zijn hond een weekje bij mij mag logeren.
Dan kan ik elke dag stuk gaan wandelen met zijn hond.
Kan nu ook wel gaan wandelen maar met een hond is het gewoon een verplichting.
Zo ben ik meer buiten en er ff uit en zal me goed doen .
Voel me nog steeds niet heel erg geweldig en heb best een dip.
Hij komt de hond vanavond brengen .![:blushing:]()
Morge heb ik 2e intake gesprek bij verslavingszorg met mijn regie-behandelaar.
Dinsdag moet ik weer naar psycholoog voor trauma theraphie .
Voel me nog steeds heel erg moe .
Heb aan een kennis van me gevraagd of zijn hond een weekje bij mij mag logeren.
Dan kan ik elke dag stuk gaan wandelen met zijn hond.
Kan nu ook wel gaan wandelen maar met een hond is het gewoon een verplichting.
Zo ben ik meer buiten en er ff uit en zal me goed doen .
Voel me nog steeds niet heel erg geweldig en heb best een dip.
Hij komt de hond vanavond brengen .
Morge heb ik 2e intake gesprek bij verslavingszorg met mijn regie-behandelaar.
Dinsdag moet ik weer naar psycholoog voor trauma theraphie .
#13
Ik zit op mijn telefoon en dan typt een hele reactie wat vervelender. Maar alvast een bericht dat ik je post gelezen heb en zo met je mee leef met alles wat je meegemaakt heb en nu eigenlijk moet door staan om er bovenop te komen. Het wordt beter, echt! Bedenk dat alle momenten voorbij gaan en bedenk ook alle (kleine) overwinningen je heb gehad. Ik wed dat dit topic opnieuw doorlezen je ook hierbij kan helpen.
Vanavond (of snel) een langere post. Dikke knuffel!
Vanavond (of snel) een langere post. Dikke knuffel!
#14
Dieren kunnen goed helpen tegen stress en eenzaamheidVandaag dag 127 zonder speed.
Voel me nog steeds heel erg moe .
Heb aan een kennis van me gevraagd of zijn hond een weekje bij mij mag logeren.
Dan kan ik elke dag stuk gaan wandelen met zijn hond.
Kan nu ook wel gaan wandelen maar met een hond is het gewoon een verplichting.
Zo ben ik meer buiten en er ff uit en zal me goed doen .
Voel me nog steeds niet heel erg geweldig en heb best een dip.
Hij komt de hond vanavond brengen .![:blushing:]()
#15
Ik zit op mijn telefoon en dan typt een hele reactie wat vervelender. Maar alvast een bericht dat ik je post gelezen heb en zo met je mee leef met alles wat je meegemaakt heb en nu eigenlijk moet door staan om er bovenop te komen. Het wordt beter, echt! Bedenk dat alle momenten voorbij gaan en bedenk ook alle (kleine) overwinningen je heb gehad. Ik wed dat dit topic opnieuw doorlezen je ook hierbij kan helpen.
Vanavond (of snel) een langere post. Dikke knuffel!
Dank je wel Fenne !!
Klopt helemaal wat je zegt en ik weet dat er ook weer betere tijden aan gaan komen.
Ik heb momenteel helaas enorme stemmingswisselingen.
Doe mijn best iets van elke dag te maken maar het valt me erg zwaar laatste tijd.
Maar ik weet dat er betere tijden zullen komen dus dat houd ik in gedachten.
#16
Dieren kunnen goed helpen tegen stress en eenzaamheid
Dat klopt helemaal !!.
Als ik niet lekker in me vel zit en depri voel blijf ik het liefst thuis.
Dat werkt niet echt bevordelijk natuurlijk.
Daarom dat ik hond van een kennis nu als logee heb dan heb ik wat afleiding en moet ik verplicht na buiten.
Gisteravond uur gelopen met mijn dochter en de hond en deed me erg goed .
#17
@Syl
Denk je dat je dip nog gerelateerd is aan je speedverslaving?
Ik bedoel, andere mensen hebben daar ook wel eens last van.
Denk je dat je dip nog gerelateerd is aan je speedverslaving?
Ik bedoel, andere mensen hebben daar ook wel eens last van.
#18
@Syl
Denk je dat je dip nog gerelateerd is aan je speedverslaving?
Ik bedoel, andere mensen hebben daar ook wel eens last van.
Nee is niet gerelateerd aan mijn speedverslaving.
Iedereen heeft wel eens een dipje en dat is ook menselijk.
Maar ik merk wel dat ik vaker aan speed denk nu ik gewoon enorm moe ben en niet goed in mijn vel zit.
Merk nu vooral dat sinds ik met trauma-theraphie bezig ben ik me rot voel.
Dat is ook logisch natuurlijk omdat je steeds bezig bent met vervelende dingen.
Maar probeer toch afleiding te zoeken .
#19
@Syl
Denk je dat je dip nog gerelateerd is aan je speedverslaving?
Ik bedoel, andere mensen hebben daar ook wel eens last van.
Toch nog even terug komend op de vraag of ik denk dat mijn dip gerelateerd is aan mijn speedverslaving.
Ik ben nu natuurlijk bezig met trauma-theraphie en ik herbeleef nu dus mijn trauma's clean.
Al die jaren was mijn gevoel kwa verdriet en pijn afgevlakt door de speed.
Nu ervaar ik deze trauma's op nieuw alleen zonder speed en dus zoals je het hoort te voelen.
Alles van afgelopen jaren komt nu in korte tijd voorbij en voel ik het zoals dat normaal is.
Dat is heel overweldigend en ik word nu overspoeld met allerlei emoties zoals ik ze destijds met speed op nooit zo gevoeld heb.
Dus in die zin is het wel gerelateerd aan mijn speedverslaving denk ik.
#20
Bijna 2 maanden dus! Super!
Op naar het halve jaar zou ik zeggen.
Op naar het halve jaar zou ik zeggen.