Fenne

"Hoi allemaal! Heb even gezocht of er een vergelijkbaar topic is, maar niet tegenkomen. Maar misschien ook niet de goede zoektermen gebruikt. Ik ben sinds vorig jaar begonnen met gebruiken van XTC. 5x gedaan en was allemaal leuk Niet elke keer was helemaal hetzelfde vanwege set, muziek, locatie, maar de basis wel. Ik vraag mij af in hoeverre XTC je 'bedonderd' qua gevoelens van liefde en wat echt is. Heb een keer voor het eerst gebruikt met mijn destijds vriend. Het samen gebruiken was bijzonder. Ik wist al dat ik van hem was gaan houden (we hadden het nog niet tegen elkaar gezegd) en voelde mij ook verliefder dan ik al was. Voor mij was het meer open hoe ik mij voelde. Van mijzelf vind ik dat ik een vrij bewuste gebruiker ben. Weet vrij goed wat X met je doet, hoe het werkt etc. Alleen ben er nog niet uit over het X en gevoelens. Ben ook een controlfreak irl. Hou bv ook een timetable aan wanneer ik mag bijnemen en hoeveel ik op een avond maximaal ga gebruiken.Wijs bv anderen op hoe en wat. Het controlachtige hou ik ook een beetje tijdens de rush haha. Dit geeft een beetje weg hoe ik in elkaar zit. In het dagelijks leven ben ik een optimistisch en vrolijk persoon. Heb mijn leven goed op een rijtje Qua persoonlijkheid ben ik fijn in omgang. Ik krijg vaak terug van mensen dat ze zich snel erg op hun gemak voelen bij mij. Ik ben heel open en gericht op de gevoelens van anderen. Ik praat makkelijk over allerlei zaken van mijzelf. Gevoelens en emoties benoemen bij mijzelf en een ander gaat makkelijk. Ben vrij zelfbewust en kan met X nooit helemaal de controle laten gaan. Ben veels te bang dat ik dingen ga doen die ik niet wil of een ander niet wil. Ik voel uiteraard ook de lovegevoelens van X. Ik voel mij nog meer open, vrijer en straal liefde en geluk uit. Ik stap van mijzelf al makkelijk op mensen af om bv te vertellen dat ze leuk eruit zien. Met X gaat dat nóg sneller. Ik merk bij mijzelf dat er met X een soort laagje weghaalt, bij mijzelf dan. Zeg maar dat beetje drempel die ik in het dagelijks leven een beetje voel om dingen toch niet te zeggen, te doen. Nu is de situatie zo dat ik iemand heb leren kennen op een feestje. Beiden X op. Oogcontact en instant klik. We zijn de hele nacht samen geweest en hebben vooral veel gedanst en alleen gezoend toen. Denk wel dat we eruit zagen als een stelletje. Kwamen mensen naar ons toe die verbaasd waren dat we nog samen waren haha We wilden erg graag samen zijn en denk dat we een X-verliefdheid hebben? Voor beiden een onvergetelijke ervaring. Zo onvergetelijk, dat we een paar dagen later afgesproken hebben. Hele fijne date gehad, voelden ons beiden op ons gemak. Geen gekke dingen geweest, afknappers of nare stiltes. Ik ken mijzelf. Mijn intuïtie is nog scherper en ik weet snel wie ik leuk vind en wie niet. Ik hou niet van zombies (sorry btw ) en kan op zo'n avond eigenlijk alleen maar richten op de mensen met wie ik ben. Met de meeste level ik niet en vind ik stom haha Maakt mij trouwens misschien stom.....Ik vind dus niet zomaar iemand leuk. Ook niet met X op. Iemand moet op dezelfde level qua energie en klik zitten en geen rare dingen zeggen. Daar knap ik (ik ben zo'n iemand die zich snel ergert aan mensen :P) irl op af en met X nog sneller. Heb toch al weinig drempel en geen sociaal wenselijkheid meer haha Dus voor mij is het wel duidelijk dat ik hem heel erg leuk vind. Jullie hebben geen glazen bol en weten jullie veel wat die andere man denkt en voelt :P Het is wat dat betreft afwachten. Wat zijn jullie ervaringen met deze werking van X? Een klik is een klik toch? Of kan X er iets van maken wat er niet is? Dit was mijn eerste ervaring met X en 'verliefd' worden. Hoe vaak hebben jullie dit weleens gehad? Wat zijn de uitkomsten hiervan (lovesucker hier haha). Hebben jullie vriendschappen opgebouwd met mensen die jullie tegen gekomen zijn op festivals/feestjes?"

"Her en der al wat gelezen over 3-MMC. Lijkt mij een leuke RC om te proberen. Ik weet nog niet wanneer ik het ga doen en waar, maar alvast een goede voorbereiding Ben benieuwd naar jullie ervaringen en adviezen. Ik zit allereerst te twijfelen over de dosering. Gekeken naar de https://www.changingperspective.info/3-mmc/3-mmc-veelgestelde-vragen-f-a-q/ Als je 3-MMC slikt (mg) Threshold 10 – 25 Laag 25 – 75 Gemiddeld 75 – 130 Hoog 130+ En op https://psychonautwiki.org/wiki/3-MMC Threshold 50 mg Light 50 - 150 mg Common 150 - 250 mg Strong 250 - 350 mg Heavy 350 mg + Zoals jullie het zien: het loopt best uiteen. Beetje gezocht op het forum en ik zie gemiddelde doseringen van 100 mg of hoger. Ik vind het lastig om te bepalen hoeveel ik ga nemen. Ik heb de neiging om te gaan voor 130. Randje gemiddeld en hoog of een beetje in het midden, 100 mg. Wat denken jullie? Verder, snuiven vs slikken. Ik hoef sta er niet om te springen om mijn neusslijmvliezen te verkloten Maarrrrrrr, ik ben ook benieuwd naar de ervaring. Ik ben niet verslavingsgevoelig en hou redelijk goed aan de afspraken met mijzelf. Ben niet zo'n eentje die nog een pil neemt of een snuif vlak voordat het festival afgelopen is. Ik maak mij geen zorgen over de cravings en teveel nemen. Ik vind speed snuiven lekker. Nou ja, lekker is niet het goede woord, maar heb er geen problemen mee Ik heb speed ook weleens met een capsule gedaan. De effecten van speed kwamen rustig op en verder vergelijkbaar. De rush die ik krijg van het snuiven vind ik lekkerder. Hoeveel verschil zit er tussen het effect van snuiven vs slikken. Vergelijkbaar met speed of nauwelijks? Want in het geval van het laatste, ga ik liever de 3-MMC slikken"

"@acht.zes Haha, goed om te weten dat Changing Perspective maar weinig weet. In principe "doet iedereen maar wat". In de zin dat ieder individu een eigen proefkonijn. Los van de basale informatie over de werking en de 'risico's', geeft informatie over dosering van RC's slechts een idee. Vandaar super fijn dat we het forum hebben om dit soort dingen te bespreken. @Memento Thanks voor je input! Ik was al bang dat snuiven echt veels te pijn zou doen. En zeker als ik lees dat het extra effect verwaarloosbaar is (behalve die rush dan). Ik denk dat ik het bij slikken hou. Daarnaast krijg ik toch aardig wat waarschuwingen over de cravings, ook van speedsnuivers. Extra reden om het bij slikken te houden. Goed om te lezen dat het stapelbaar is! Met MDMA moet je met je startdosis goed de sweetspot hebben. Dan ga ik wel even voorzichtig doseren met 100 en vanaf daar verder kijken. Denk capsules van 50 mg ofzo. Overigens, ik was misschien niet helemaal duidelijk. Ik verwacht namelijk wel dat ik moet bijnemen. Alleen dat ik niet over mijn eigen grenzen ga dan ik bv gepland had om te gebruiken. Ik ben wel vrij bewust met dat soort dingen. De rest ook bedankt!"

"Ik ben eigenlijk wel eens met de eerste die posten...Het is maar net wat je wil zien en wil geloven. En toch....Bestaat synchroniciteit. WO opgeleid, dus alle shit moest onderbouwd worden met onderzoek, cijfers en daardoor verklaarbaar zijn (zo ben ik trouwens wel deels. Opleiding is toch ergens goed voor haha). Maar soms werkt iets bij die persoon en bij die persoon niet. Ik vind het persoonlijk te zonde om alles kapot te analyseren en vind dat de pracht van het leven verpest wordt als je bij veel denkt dat het statistiek is oid. Soms is het gewoon zoals het is en dan is het toch gaaf om van dat gevoel, die gedachte te genieten? Omarm dat het mooi is wat er gebeurd."

"Psychedelibee zei: Ik snap niet zo goed waarom toeval niet mooi zou kunnen zijn? Stel dat het statistisch gezien zeer onwaarschijnlijk is dat jij iets meemaakt, maar dat je het toch meemaakt door de wet van de grote getallen. Dan is het toch juist bijzonder dat precies jij het mag meemaken door puur toeval? Ik zie niet zo goed waarom er een hogere betekenis achter zou moeten zitten om het als speciaal of bijzonder te kunnen kenmerken. Het gebeurd inderdaad, de verklaring maakt iets niet perse meer of minder mooi zou ik zeggen. Klik om te vergroten... Als er iets mooi gebeurd, gebeurd er iets moois, punt."

"Roze olifant zei: Ik vind het zo zonde dat veel mensen schijnen te denken dat WO opgeleid zijn per definitie betekent dat je er een bepaalde starre levensvisie op nahoudt. Dat ik het feit van het bestaan van toeval kan accepteren betekent dan toch helemaal niet dat ik als persoon alles continu ‘kapot’ aan het analyseren ben? Integendeel. Ik zoek juist niet naar allerlei alternatieve verklaringen voor de dingen die ik meemaak. Ik beleef ze. En verwonder me. Vooral tijdens trips. De ratio erachter ken ik dan misschien wel, in m’n achterhoofd, maar dat doet er verder niet toe en speelt geen rol in het moment. Het leven is meer dan ratio. En dat is echt precies dezelfde conclusie als die waar jullie ook bij uitkomen, alleen kiezen jullie een andere (en in mijn beleving een nogal omslachtige en ontkennende) weg om tot dat punt te komen. Klik om te vergroten... Nee hoor Zo heb ik het niet bedoeld. Als WO wordt je opgeleid om over alles en nog wat na te denken. Kritisch te zijn op je kritiek. Overal is een 'wetenschappelijke' verklaring voor, met cijfers. Het is wat moeilijker denk ik om te geloven dat sommige dingen gewoon zo zijn. Ik vind dat het ergens ook een keuze is. Je kan een verklaring aannemen of omarmen dat het gewoon iets is. Beide is goed, aangezien we niet praten in waarden. Roze olifant zei: Op die specifieke momenten is het niet zo relevant, de ergens in een laatje van je brein opgeslagen wetenschap dat dit ‘associatief denken’ heet en een gevolg is van verstoring van neurotransmitters. En dat waarschijnlijk duizenden mensen op de planeet op dat specifieke moment exact hetzelfde meemaken. Want wat je voelt, voel je. Maar op andere momenten vind ik het dan wel weer handig om die kennis even uit het laatje te halen. Omdat ik het niet nodig vind om de (voor mij) feiten te ontkennen want ze storen me niet. Maar ook zodat ik een beetje met beide benen op de grond blijf staan en in deze maatschappij kan functioneren, waar men over het algemeen nou eenmaal niet zoveel kan aanvangen met ‘dingen die gecommuniceerd worden door iets veel diepers dan getallen.’ Ik snap oprecht niet waarom ik een keuze zou moeten maken tussen twee manieren om ons ‘zijn’ te onderzoeken en ontdekken als ik ze ook samen kan hebben. Klik om te vergroten... Om iets moois te ervaren of aannemen dat het zo is, hoef je inderdaad niet te weten hoe het werkt."

"Oh wauw. Het bericht is van een paar maanden geleden...... Hoe is het nu met je?"

"Ik heb je openingspost 'leuk' gevonden. Niet omdat het leuk is, maar omdat ik het ontzettend dapper vindt dat je uitspreekt over je verslaving. Ik hoop dat je hier reacties krijgt waar je wat aan hebt Wat betreft hulp is de eerste stap naar de huisarts en daar open en eerlijk vertellen over je gebruik. Hij zal je doorverwijzen naar een GGZ-organisatie die verslavingen behandelt. Bij voorkeur een die gespecialiseerd is in verslaving zoals de Jellinek, Brijder, Iriszorg, Tactus, Momentun, SolututionS, Antes. Andere GGZ-organisaties die het specialisme verslaving als onderdeel hebben zijn natuurlijk ook goed. Denk aan Lucertis, GGZ centraal, GGZ Delfland, Altrecht. Verder weet je denk ik ook wel dat je veels te jong aan de drugs ben begonnen. Je hersenen zijn nog volop in ontwikkeling tot je 22e. Wel weer super goed dat je je diploma hebt kunnen behalen, daar niet van. Ik maak mij verder zorgen dat je zegt dat je niets heb dat je laat stoppen met je gebruik. Je hebt niets te verliezen, maar wat dacht dat je veel te winnen heb? Denk dat het goed is om dat te onderzoeken, want dat zou een deel van de oorzaak/instandhouding/motivatie om aan jezelf te werken liggen. Ik vind het mooi om te zien dat je reflectief bent. Dit is een hele mooie en waardevolle kracht. Ik hoop dat je die kan vasthouden in je proces. Wat wil je eigenlijk in het leven? Gelukkig zijn. Hoe ziet dat voor je eruit? Huisje boompje beestje? Wil je vette reizen maken? Carrière maken? Wil je je kwaliteiten ontdekken? Een heleboel leren over wat je boeit? Waar wordt je echt gelukkig van? Wat zou je idealiter van dag tot dan doen? Het is een boodschap waar je misschien niet zoveel aan heb nog, maar je bent nog zo jong De hele wereld ligt nog aan je voeten. Je sport en hebt lieve ouders. Je hebt jezelf en dat is super waardevol. Dit niet verliezen aan drugs. Sorry als het een beetje prekerig klinkt, maar ik hoop oprecht dat je jezelf weer vindt."

"Ik vermoed dat artsen te snel anti-depressiva voorschrijven. Depressie komt vaak voort uit een andere psychiatrische stoornis of een lichamelijk probleem. Maar de psychiatrie is zo complex. Er zijn genoeg wetenschappelijk, evidence based artikelen te vinden die voor bepaalde patiëntengroepen waarbij anti-depressiva wél klinisch, statistisch effect hebben. Bij veel psychiatrische stoornissen denk ik wel dat er een combinatie moet zijn van medicatie en een andere soort behandeling. Maar laten artsen (ism (GZ-) psychologen vooral goed diagnosticeren. En ik heb moeite met de bronnen die aangehaald worden in het online artikel......Het is allemaal vrij oud. Ik zag 2008 en 1998 staan."