#1
Netjes hoor!
Ga zo door![:blushing:]()
Ga zo door
Dagboek van verslaafde die afkickt van speed
1039 antwoorden
416 weergaven
18-5-2026
#2
Knap hoor! Ruim 3 maanden gestopt al!
Ik rook nog steeds, wel een stuk minder. Alcohol gaat ook redelijk nu, en de andere beloftes gaan eigenlijk wel goed.
Ik ben wel tevreden op dat roken na, maar ooit zal ik er mee stoppen!
Dank je wel !!
jij ook goed bezig hoor!!.
Fijn dat dat je goed af gaat .
#3
Hoi Syl!
Je bent nog steeds een bikkel! Ik lees ook nog altijd mee en ik ben blij voor je dat je het nog steeds volhoudt! Zelfs nu je door moeilijke periodes heen gaat.
Het is best logisch dat je je nu rot voelt. Je bent al die vervelende momenten opnieuw aan het beleven. Geen wonder dat dat verdriet en frustratie oproept.
Maar het betekent dat je al die opgekropte gevoelens nu de vrije loop laat. Zodat je het eindelijk een plekje kunt geven. Ook al is het moeilijk, weet dat je het niet voor niets doet.
Goed idee trouwens, die hond!
Je bent nog steeds een bikkel! Ik lees ook nog altijd mee en ik ben blij voor je dat je het nog steeds volhoudt! Zelfs nu je door moeilijke periodes heen gaat.
Het is best logisch dat je je nu rot voelt. Je bent al die vervelende momenten opnieuw aan het beleven. Geen wonder dat dat verdriet en frustratie oproept.
Maar het betekent dat je al die opgekropte gevoelens nu de vrije loop laat. Zodat je het eindelijk een plekje kunt geven. Ook al is het moeilijk, weet dat je het niet voor niets doet.
Goed idee trouwens, die hond!
#4
Hoi Syl!
Je bent nog steeds een bikkel! Ik lees ook nog altijd mee en ik ben blij voor je dat je het nog steeds volhoudt! Zelfs nu je door moeilijke periodes heen gaat.
Het is best logisch dat je je nu rot voelt. Je bent al die vervelende momenten opnieuw aan het beleven. Geen wonder dat dat verdriet en frustratie oproept.
Maar het betekent dat je al die opgekropte gevoelens nu de vrije loop laat. Zodat je het eindelijk een plekje kunt geven. Ook al is het moeilijk, weet dat je het niet voor niets doet.
Goed idee trouwens, die hond!
Dank je wel !
#5
Als je hier voor me stond had ik dat alláng gedaan!Nooit iemand die eens een arm om je heen slaat en zegt dat het wel goed komt of je gewoon even vast houd.
Je hebt een hele hoop shit meegemaakt, en zoals je zelf ook al aangeeft, daar hoor je nu ook verdrietig om te zijn! Dat is een stukje verwerking. Het is vervelend, maar het hoort erbij. Als er straks weer betere tijden aanbreken, geniet je daar extra van doordat je weet hoe kut het leven ook kan zijn. Laat de tranen maar vloeien, daar heb je alle recht toe.
En nog even voor de duidelijkheid, je hebt dit niet verdiend. Pertinent niet! Dat je klappen kreeg is nooit jouw schuld geweest. Dat weet je zelf ook wel, ergens diep vanbinnen weet je dat heus wel. Als je je ex ooit weleens zelf een duw hebt gegeven dan was dat uit machteloosheid. Doordat hij jou in die situatie heeft gebracht. Hij zat fout, niet jij. Sta jezelf toe boos te zijn, je hebt er alle reden toe. Blijf niet voor altijd wrok koesteren, maar neem niet zelf de schuld op je.
Nogmaals, ik zou je zo graag een dikke knuffel willen geven. Langeafstandsknuffel dan maar.
#6
Als je hier voor me stond had ik dat alláng gedaan!
Je hebt een hele hoop shit meegemaakt, en zoals je zelf ook al aangeeft, daar hoor je nu ook verdrietig om te zijn! Dat is een stukje verwerking. Het is vervelend, maar het hoort erbij. Als er straks weer betere tijden aanbreken, geniet je daar extra van doordat je weet hoe kut het leven ook kan zijn. Laat de tranen maar vloeien, daar heb je alle recht toe.
En nog even voor de duidelijkheid, je hebt dit niet verdiend. Pertinent niet! Dat je klappen kreeg is nooit jouw schuld geweest. Dat weet je zelf ook wel, ergens diep vanbinnen weet je dat heus wel. Als je je ex ooit weleens zelf een duw hebt gegeven dan was dat uit machteloosheid. Doordat hij jou in die situatie heeft gebracht. Hij zat fout, niet jij. Sta jezelf toe boos te zijn, je hebt er alle reden toe. Blijf niet voor altijd wrok koesteren, maar neem niet zelf de schuld op je.
Nogmaals, ik zou je zo graag een dikke knuffel willen geven. Langeafstandsknuffel dan maar.
Dank je wel voor je super lieve reactie !!
#7
Hi Syl. Ik ben met thuis en lig al in bed. Het is te laat om mijn pc aan te slingeren (die overigens traag is.....)
Mijn uitgebreide reactie komt nog. Maar dan weet je in ieder geval dat ik aan je denkt en dat je weet dat je niet alleen bent!![:blush:]()
Mijn uitgebreide reactie komt nog. Maar dan weet je in ieder geval dat ik aan je denkt en dat je weet dat je niet alleen bent!
#8
Hi Syl. Ik ben met thuis en lig al in bed. Het is te laat om mijn pc aan te slingeren (die overigens traag is.....)
Mijn uitgebreide reactie komt nog. Maar dan weet je in ieder geval dat ik aan je denkt en dat je weet dat je niet alleen bent!![:blush:]()
Dank je wel Fenne super lief van je !
slaap lekker !
#9
Vandaag dag 129 zonder speed.
Vandaag bij de psycholoog geweest en aangegeven dat het niet zo goed gaat .
Ze wil dat ik een gesprek krijg bij de psychiater om te praten over medicatie of eventueel de oxzazepam weer op te pakken.
Ik heb aangegeven dat ik geen interesse heb in antidepresiva.
Ik moet gewoon leren weer om mijn emoties weer vollop te voelen en te ervaren.
Door de speed was dit altijd afgevlakt en waren de scherpe randjes eraf.
De psychiater heeft alleen pas tijd voor mij over 6 weken .
Ik heb op de terug weg naar huis een afspraak gemaakt bij mijn huisarts.
Ik ga met hem wel erover hebben of het wel of niet goed is om als het echt me allemaal te veel word eventueel een oxzazepam te nemen of niet.
Ik kan vrijdagochtend bij mijn huisarts terecht.
Ik ga niet voor de makkelijkste weg door antidepresiva te slikken maar ik wil hoe moeilijk ook het leren over me heen te laten komen en het te ervaren ookal is dit pittig.
Bij mijn intake destijds kreeg ik ook 15 min een gesprekje bij de psychiater.
Deze vroeg direct hoe of ik er tegen over stond om antidepresiva te slikken.
Ik was best verbaasd hierover.
Ik heb aangegeven toen dat ik geen ervaring hiermee heb maar gehoord heb dat dit je emoties afvlakt.
Als ik antidepresiva ga slikken ga ik dus ook niet alles voelen en ervaren zoals het hoort te zijn.
Ik zit nu totaal niet goed in mijn vel en mijn stemmingswisselingen zijn best extreem op moment.
Het ene moment kan ik blij worden van iets kleins en andere moment wil ik het liefst dood.
Ik heb van psycholoog lijst gekregen met activiteiten om te doen .
Er staan de gekste dingen op en ik heb er zelf wat aangekruist wat ik ga doen.
Ik heb mijn dochter er ook een paar laten aankruisen wat we samen kunnen gaan doen.
Nou ik ga dus nu o.a golfen met haar
De logee hond is super lief maar oh my god wat een hyper beest .
Ga vanavond weer uur met mijn dochter en de hond wandelen en morgeavond word ie weer opgehaald.
Ik heb veel aan jullie goede advies en lieve woorden nogmaals jullie dank hier voor!!.
Ik ga door met mijn strijd en probeer me sterk te houden en alles maar te ondergaan .
Vandaag bij de psycholoog geweest en aangegeven dat het niet zo goed gaat .
Ze wil dat ik een gesprek krijg bij de psychiater om te praten over medicatie of eventueel de oxzazepam weer op te pakken.
Ik heb aangegeven dat ik geen interesse heb in antidepresiva.
Ik moet gewoon leren weer om mijn emoties weer vollop te voelen en te ervaren.
Door de speed was dit altijd afgevlakt en waren de scherpe randjes eraf.
De psychiater heeft alleen pas tijd voor mij over 6 weken .
Ik heb op de terug weg naar huis een afspraak gemaakt bij mijn huisarts.
Ik ga met hem wel erover hebben of het wel of niet goed is om als het echt me allemaal te veel word eventueel een oxzazepam te nemen of niet.
Ik kan vrijdagochtend bij mijn huisarts terecht.
Ik ga niet voor de makkelijkste weg door antidepresiva te slikken maar ik wil hoe moeilijk ook het leren over me heen te laten komen en het te ervaren ookal is dit pittig.
Bij mijn intake destijds kreeg ik ook 15 min een gesprekje bij de psychiater.
Deze vroeg direct hoe of ik er tegen over stond om antidepresiva te slikken.
Ik was best verbaasd hierover.
Ik heb aangegeven toen dat ik geen ervaring hiermee heb maar gehoord heb dat dit je emoties afvlakt.
Als ik antidepresiva ga slikken ga ik dus ook niet alles voelen en ervaren zoals het hoort te zijn.
Ik zit nu totaal niet goed in mijn vel en mijn stemmingswisselingen zijn best extreem op moment.
Het ene moment kan ik blij worden van iets kleins en andere moment wil ik het liefst dood.
Ik heb van psycholoog lijst gekregen met activiteiten om te doen .
Er staan de gekste dingen op en ik heb er zelf wat aangekruist wat ik ga doen.
Ik heb mijn dochter er ook een paar laten aankruisen wat we samen kunnen gaan doen.
Nou ik ga dus nu o.a golfen met haar
De logee hond is super lief maar oh my god wat een hyper beest .
Ga vanavond weer uur met mijn dochter en de hond wandelen en morgeavond word ie weer opgehaald.
Ik heb veel aan jullie goede advies en lieve woorden nogmaals jullie dank hier voor!!.
Ik ga door met mijn strijd en probeer me sterk te houden en alles maar te ondergaan .
#10
@Syl antidepressiva is niks voor jou, van de afkick wordt je weer even depressief als ervoor, en zelfs onder invloed van antidepressiva is lachen/huilen moeilijk.
#11
@Syl antidepressiva is niks voor jou, van de afkick wordt je weer even depressief als ervoor, en zelfs onder invloed van antidepressiva is lachen/huilen moeilijk.
Dat klopt ik heb ook aangegeven dat ik dit niet wil.
Hoe zwaar ook zal hier toch door heen moeten maar ik weet dat er betere tijden zullen komen weer .
Het stoppen met speed is me ook gelukt dus ook hier zal ik door heen komen !
#12
Vandaag dag 130 zonder speed.
Mijn logee hond is weer opgehaald en daar ben ik stiekum best heel blij om.
Het viel me toch wel tegen de zorg voor een erg drukke hond.
Morgevroeg heb ik een afspraak bij het wijkteam.
Op 12 april heb ik mijn 1e gesprek met ze gehad en zouden hun op zoek naar een organisatie op het gebied van de opvoeding .
Dit zodat ik een advies kan vragen en feedback kan krijgen .
We zijn inmiddels 3 mnd verder en er is nog niks gebeurd.
Er is al een organisatie gevonden alleen het wijkteam ging eerst op vakantie en daarna hadden ze geen tijd.
Hoop dat er morge nu eens stappen gezet gaan worden .
Heb er begrip voor dat ze druk zijn en ik ben niet de enigste maar 3 mnd is erg lang.
Woensdag ga ik met mijn dochter na de Haagse markt en naar Scheveningen .
We hadden tijdje geleden dagkaarten van de ns gekocht.
Even een dagje lekker weg samen en mijn dochter mocht kiezen waar we heen gaan.
Ik heb er erg veel zin in !!.
Hoe was jullie dag?
Mijn logee hond is weer opgehaald en daar ben ik stiekum best heel blij om.
Het viel me toch wel tegen de zorg voor een erg drukke hond.
Morgevroeg heb ik een afspraak bij het wijkteam.
Op 12 april heb ik mijn 1e gesprek met ze gehad en zouden hun op zoek naar een organisatie op het gebied van de opvoeding .
Dit zodat ik een advies kan vragen en feedback kan krijgen .
We zijn inmiddels 3 mnd verder en er is nog niks gebeurd.
Er is al een organisatie gevonden alleen het wijkteam ging eerst op vakantie en daarna hadden ze geen tijd.
Hoop dat er morge nu eens stappen gezet gaan worden .
Heb er begrip voor dat ze druk zijn en ik ben niet de enigste maar 3 mnd is erg lang.
Woensdag ga ik met mijn dochter na de Haagse markt en naar Scheveningen .
We hadden tijdje geleden dagkaarten van de ns gekocht.
Even een dagje lekker weg samen en mijn dochter mocht kiezen waar we heen gaan.
Ik heb er erg veel zin in !!.
Hoe was jullie dag?
#13
Hè, ik ben nieuw op dit forum en geïntrigeerd door je berichten.
Wat jammer dat hulp die je zoekt op zich laat wachten, maar des te sterker dat je zelf heft in eigen handen neemt en je ervaringen hier deelt. Ontzettend bewonderenswaardig. Ook al is bet even vervelend, geduld zal hierin een schone zaak zijn voor je vermoed ik.
Ook vind ik het goed van je dat je de voorkeur hebt om geen antidepressiva te slikken. Het is wellicht inderdaad wel de moeilijkste weg, al ben ik van mening dat het inderdaad de beste weg is!
Ook leuk dat je naar Scheveningen gaat, dit zal jou en je dochter ongetwijfeld goed doen!
Veel plezier alvast. ☺️
Wat jammer dat hulp die je zoekt op zich laat wachten, maar des te sterker dat je zelf heft in eigen handen neemt en je ervaringen hier deelt. Ontzettend bewonderenswaardig. Ook al is bet even vervelend, geduld zal hierin een schone zaak zijn voor je vermoed ik.
Ook vind ik het goed van je dat je de voorkeur hebt om geen antidepressiva te slikken. Het is wellicht inderdaad wel de moeilijkste weg, al ben ik van mening dat het inderdaad de beste weg is!
Ook leuk dat je naar Scheveningen gaat, dit zal jou en je dochter ongetwijfeld goed doen!
Veel plezier alvast. ☺️
#14
Vandaag dag 125 zonder speed.
Ik heb het erg zwaar momenteel en voel me best klote.
Ik ben zo onwijs moe dat is niet normaal meer.
Aangezien ik bij niemand me ei kwijt kan omdat ik gewoon simpelweg niemand heb doe ik het hier.
Gister heb ik weer " imaginaire exposure " gehad bij de psycholoog.
We zijn begonnen aan het 2e trauma ( ook een mishandeling door mijn ex).
Tijdens deze mishandeling lag ik in bed en mijn ex gaf mij een duw terwijl hij naast het bed stond.
Dit was voor mij de welbekende druppel en na al tig x door hem mishandeld te zijn geweest knapte er iets in mij.
Ik trapte 3 x keihard van me af vast in zijn ribben .
Ik had nog nooit terug geslagen of iets en terwijl ik dit nu wel deed schrok ik wel zo enorm van mezelf en besefte ook gelijk dit had ik beter niet kunnen doen.
Mijn ex zei woest dat dit niet in verhouding stond met de duw die hij me daarvoor gegeven had en hij nu ook ff mocht ...
Hij dook bovenop mij op bed en sloeg met zijn vuist volop mijn mond.
Hij droeg een kapotte zegelring en ik voelde direct dat mijn lip gescheurd was en ik proefde bloed.
Na nog aardig wat stompen geincasseerd te hebben gehad heeft mijn ex mij toen een week genegeerd.
Ik kwam 2 dagen later bij zijn ma om te helpen in het huishouden en ze zei dat ze het abnormaal vond dat ik zomaar mijn ex in zijn ribben had getrapt.
Mijn psycholoog vroeg mij wat of ik hier van vond.
Ik zei dat ik het verdiend had omdat het ook inderdaad niet inverhouding stond met die duw.
De psycholoog vroeg wat of ik er van had gevonden als een vriendin dit zou zijn overkomen en mij dit zou vertellen.
Of ik dan ook van mening was geweest dat het haar eigen schuld was geweest.
Ik zei dat ik het dan niet haar schuld vond zijn omdat die duw al niet had gemogen en dit de druppel was geweest na al tig x mishandeld te zijn geweest.
Daarna vroeg ze of ik nu nog steeds van mening was dat het mijn schuld wel was.
En ja dat vond ik nog steeds ...
De psycholoog zei dat ik mijn eigen grenzen heb weg gefaagd en dit wel zorgelijk is .
Ze zei dat die eerste duw al niet had gemogen en feit dat ik mezelf bescherm en daarna nog verder in elkaar werd geslagen echt niet had mogen gebeuren.
Dit doet veel met mij en zet mij enorm aan het denken .
Ik merk ook dat ookal lijkt het weinig voor te stellen mischien maar dat ene uur " imaginaire exposure " heel hard werken is .
Ik ben heeeel erg moe hierdoor !!.
Daar naast ben ik momenteel ook gewoon ff heel erg moe van het alles moeten regelen .
Het altijd maar sterk moeten zijn omdat er gewoon niemand anders is die het voor je doet of je er bij ondersteund breekt me ff op.
Ik heb hulp gevraagd bij het wijkteam bv en het duurt allemaal weken voordat je een keer iets hebt bereikt.
Tuurlijk begrijp ik dat ik niet alleen op de wereld ben en andere het ook druk hebben.
Maar als je verder geen fam hebt om eens op terug te kunnen vallen of vrienden dan duurt elke week dat je moet wachten een eeuwigheid.
Het zal er allemaal bij horen , het verwerkenen herbeleven van trauma's is nou eenmaal zwaar en vermoeiend.
Wel had ik straks voor het eerst in tijden weer echt ff behoefte aan speed.
Vermoeidheid is voor mij de trigger om speed te gebruiken.
Ik typ nu ff van me af en ik weet dat ik sterk genoeg ben om geen speed te gaan halen .
Ik doe echt enorm hard mijn best een goede moeder te zijn , alle financieen op rolletjes te laten lopen en daar naast bezig te zijn met afkicken en trauma-verwerking.
Maar soms wou ik dat ik mijn lichaam als een soort van overal open kon ritsen en even uit me eigen lichaam kon.
Even helemaal niks of niemand hoeven zijn .
Gewoon heeeeel even rust ...
Ben ik dan
Je post raakte mij best wel. Wat je meegemaakt heb en dat je dat nu aan het verwerken bent. Wat heftig! Fijn om te horen dat je hier je hart kan luchten. En weet je, door het hier te vertellen, heelt ook een stukje en kan je de steun ontvangen die je nodig hebt om te verwerken.
Het is mogelijk dat je lichaam nog aan het herstellen is van een jarenlange speedverslaving. Daarnaast ook de traumaverwerking. Dat is ook zwaar! Geef jezelf die ruimte dat het mag zijn zoals het zijn. Hou voor je dat het beter wordt,echt!
Ik voel na het lezen van de mishandeling woede naar je ex. Zin om hem de les te lezen en als het mogelijk was, 10% te laten voelen wat jij voelt door de jarenlang mishandeling. Ik hoop dat je jezelf de ruimte geeft om alle emoties te laten gaan. Alles is goed. Lekker vloeken, huilen, schreeuwen en dan weer alles opnieuw. Het is niet mis wat jij meegemaakt heb.
Ik denk verder even mee wat betreft andere hulp. Vraag aan je huisarts of hij misschien een belletje wil doen naar het wijkteam. Of de POH-GGZ, je behandelaar van de verslavingszorg. Momenteel gaat er veel energie zitten in je herstel van je trauma en speedverslaving. Je hebt echt behoefte aan iemand die het eea uit je handen neemt. Mogelijk kom je in aanmerking voor hulp vanuit de WMO, persoonlijke begeleiding. Je hebt een middelenverslaving en ook PTSS. Dat lijkt mij voldoende psychiatrische criteria om in aanmerking te komen hiervoor. Vraag hiernaar bij de gemeente. Wellicht dat de huisarts of de POH-GGZ je hierbij kunnen helpen. Misschien een telefonisch consult bij 1 van hun of gewoon langs gaan.
En verder helpt het misschien om een lijstje op te schrijven waar je even goed door voelt. Een voorbeeld van mijn lijstje:
-Kat aaien
-Muziek luisteren
-Podcasts luisteren
-(recept uitzoeken) koken
-Sporten. Wat mogelijk is. Even wandelen en een frisse neus halen is ook lekker
-Serie kijken
-Even op bed liggen en naar het plafond kijken. Eventueel meditatiemuziek aanzetten
-Trash tv kijken. Ex on the beach: double dutch is mijn guilt pleasure
-douchen en een masker opdoen of lekker scrubben
-Nagels lakken
Als je wat minder voelt, gewoon eentje kiezen en doen. Het is belangrijk dat je ook iets voor jezelf doet ipv alleen overleven
Dikke knuffel!
#15
Vandaag dag 129 zonder speed.
Vandaag bij de psycholoog geweest en aangegeven dat het niet zo goed gaat .
Ze wil dat ik een gesprek krijg bij de psychiater om te praten over medicatie of eventueel de oxzazepam weer op te pakken.
Ik heb aangegeven dat ik geen interesse heb in antidepresiva.
Ik moet gewoon leren weer om mijn emoties weer vollop te voelen en te ervaren.
Door de speed was dit altijd afgevlakt en waren de scherpe randjes eraf.
De psychiater heeft alleen pas tijd voor mij over 6 weken .
Ik heb op de terug weg naar huis een afspraak gemaakt bij mijn huisarts.
Ik ga met hem wel erover hebben of het wel of niet goed is om als het echt me allemaal te veel word eventueel een oxzazepam te nemen of niet.
Ik kan vrijdagochtend bij mijn huisarts terecht.
Ik ga niet voor de makkelijkste weg door antidepresiva te slikken maar ik wil hoe moeilijk ook het leren over me heen te laten komen en het te ervaren ookal is dit pittig.
Bij mijn intake destijds kreeg ik ook 15 min een gesprekje bij de psychiater.
Deze vroeg direct hoe of ik er tegen over stond om antidepresiva te slikken.
Ik was best verbaasd hierover.
Ik heb aangegeven toen dat ik geen ervaring hiermee heb maar gehoord heb dat dit je emoties afvlakt.
Als ik antidepresiva ga slikken ga ik dus ook niet alles voelen en ervaren zoals het hoort te zijn.
Ik zit nu totaal niet goed in mijn vel en mijn stemmingswisselingen zijn best extreem op moment.
Het ene moment kan ik blij worden van iets kleins en andere moment wil ik het liefst dood.
Ik heb van psycholoog lijst gekregen met activiteiten om te doen .
Er staan de gekste dingen op en ik heb er zelf wat aangekruist wat ik ga doen.
Ik heb mijn dochter er ook een paar laten aankruisen wat we samen kunnen gaan doen.
Nou ik ga dus nu o.a golfen met haar
De logee hond is super lief maar oh my god wat een hyper beest .
Ga vanavond weer uur met mijn dochter en de hond wandelen en morgeavond word ie weer opgehaald.
Ik heb veel aan jullie goede advies en lieve woorden nogmaals jullie dank hier voor!!.
Ik ga door met mijn strijd en probeer me sterk te houden en alles maar te ondergaan .
Ik vind het altijd zo fijn om te lezen dat je zelf zo weldenkend bent over bepaalde zaken. Laat die afspraak met de psychiater maar staan. Even goed om over medicatie en de rest van je behandeling te praten. Ik had je geadviseerd om naar je huisarts te gaan om te praten over medicatie, maar dat heb je zelf ook bedacht
Bespreek je met je psycholoog de stemmingswisselingen? Wellicht kan ze je wat (mindfulness)oefeningen met je doornemen zodat je beter hiermee kan omgaan.
#16
Vandaag dag 130 zonder speed.
Mijn logee hond is weer opgehaald en daar ben ik stiekum best heel blij om.
Het viel me toch wel tegen de zorg voor een erg drukke hond.
Morgevroeg heb ik een afspraak bij het wijkteam.
Op 12 april heb ik mijn 1e gesprek met ze gehad en zouden hun op zoek naar een organisatie op het gebied van de opvoeding .
Dit zodat ik een advies kan vragen en feedback kan krijgen .
We zijn inmiddels 3 mnd verder en er is nog niks gebeurd.
Er is al een organisatie gevonden alleen het wijkteam ging eerst op vakantie en daarna hadden ze geen tijd.
Hoop dat er morge nu eens stappen gezet gaan worden .
Heb er begrip voor dat ze druk zijn en ik ben niet de enigste maar 3 mnd is erg lang.
Woensdag ga ik met mijn dochter na de Haagse markt en naar Scheveningen .
We hadden tijdje geleden dagkaarten van de ns gekocht.
Even een dagje lekker weg samen en mijn dochter mocht kiezen waar we heen gaan.
Ik heb er erg veel zin in !!.
Hoe was jullie dag?
Klinkt alsof het een hele leuk dag wordt!
Ik vind 3 maanden ook belachelijk lang.....Heb je al aan de bel getrokken bij ze? Ik weet als geen ander hoe hoog de werkdruk kan zijn, maar ik weet ook dat de 'lieve, rustige' ouders/gezinnen vaak aan het kortste eind trok. De zorgelijke, crisisachtige zaken krijgen prioriteit, maar ook de ouders die erop zitten. Maar jij en je dochter zijn net zo belangrijk. Als het gaat om een verwijzing naar een jeugdhulporganisatie die opvoedondersteuning biedt, kan je huisarts ook een verwijzing geven. Of je wellicht je psycholoog (een horizontale of verticale verwijzing is dat). Gewoon erom vragen! Je dochter is 17 of 18? Zit er bij de GGZ-organisatie een maatschappelijk werken, een pedagoog oid?
#17
Hoi Syl,
Ik lees nog steeds af en toe je topic. Héél knap hoe je door deze heftige tijd heenkomt!
Bewonderenswaardig en een voorbeeld voor velen!
Blijf sporten zou ik zeggen, dat is mijn advies vanuit eigen ervaring. Pak ook je rust wanneer nodig is tip nr. 2.
Je hoeft niet altijd te presteren he. Opladen is net zo belangrijk, je kan niet vanuit een lege theepot schenken.
Ik ga er voorlopig vantussen, heb even geen zin meer in DF.
Veel succes de komende tijd en ook later![:)]()
Hartelijke groet,
*.exe2.0
Ik lees nog steeds af en toe je topic. Héél knap hoe je door deze heftige tijd heenkomt!
Bewonderenswaardig en een voorbeeld voor velen!
Blijf sporten zou ik zeggen, dat is mijn advies vanuit eigen ervaring. Pak ook je rust wanneer nodig is tip nr. 2.
Je hoeft niet altijd te presteren he. Opladen is net zo belangrijk, je kan niet vanuit een lege theepot schenken.
Ik ga er voorlopig vantussen, heb even geen zin meer in DF.
Veel succes de komende tijd en ook later
Hartelijke groet,
*.exe2.0
#18
Joh, bagatelliseer dat arme mens niet zo, we krijgen ruzie hoor.Ik hoor vaak mensen zeggen dat die wel eens depressief zijn, maar technisch gezien kan dat eigenlijk helemaal niet, want officieel ben je pas depressief als je je meerdere weken lang 5 dagen van de 7 (of meer) je echt klote voelt.
Probeer maar eens 8 jaar frequent amfetamine en dan zien hoe je je voelt na 4 maanden gestopt te zijn met gebruik, die heeft haar reserves gewoon opgebrand en moet nu op de blaren zitten.
#19
Je hebt eigenlijk wel gelijk @Jmths ik heb hier te weinig rekening gehouden met de persoonlijke onstandigheden. Excuus!
het zal het weer zijn (goeie smoes voor dagen als vandaag)
het zal het weer zijn (goeie smoes voor dagen als vandaag)
#20
In 2014 toen ik midden in het huiselijk geweld zat wou de huisarts mij al antidepresiva voorschrijven .
Omdat ik toen met mijn speedverslaving zat wou ik dit niet(durfde dokter niet te vertellen en durfde de combi speed/antidepresiva niet aan).
Toen in 2015 door psychiater ptss werd vastgesteld wouden ze me ook antidepresiva geven .
Ook toen heb ik dit afgewezen ookal was ik toen al depresief.
De klachten welke ik heb door de ptss zorgen ervoor dat mijn depressie in stand blijft .
-nachtmerries
-slaapproblemen
-op de hoede zijn
-altijd waakzaam zijn
-schrikachtig zijn
-vermijdingsgedrag
- constante angst hebben.
Deze klachten hebben erg veel invloed op je dagelijkse leven en kunnen dus depresie veroorzaken.
Ik loop dus al een paar jaar met een depressie alleen nu ik met trauma theraphie bezig en alles weer moet worden terug gehaald is dit heel erg zwaar.
Daarnaast door het afkicken van speed komen alle emoties en gevoelens welke al die tijd waren afgevlakt nu keihard binnen.
Ik ben dus al een paar jaar depresief en voor mij is de glans al heel lang van het leven af .
Ik strijd nog door dag in dag uit voor mijn kinderen.
Ik probeer mijn leven weer op te pakken en op nieuw te vullen met nieuwe doelen niet zo zeer voor mezelf maar omdat ik grote verandwoordelijk voor mijn kinderen draag.
Ik heb de afgelopen jaren 24/7 door gestreden hoe moe en depresief ik ook was.
Ik ben nu eindelijk op een punt beland dat er gewerkt kan worden aan mijn verleden en ik kan leren verwerken en ik er over kan praten met iemand.
Al die jaren heb ik al deze last met mij mee gedragen en nu ben ik gewoon op !.
Ik krijg nu alle shit over me heen wat ik ver weg gestopt had en dit kost me zo onwijs veel energie wat ik gewoon ook niet meer heb.
Ik heb mezelf gedwongen te gaan sporten , te wandelen , me rust te pakken door bv een serie te kijken enz enz enz.
Ik heb het geprobeerd om zonder medicatie zelf op te vangen naast mijn afkickproces .
Ik wil verder met mijn trauma theraphie en zonder medicatie ben ik nu achter gaat me dat gewoon niet lukken en sta ik stil in mijn verdere ontwikkelingen.
Ik heb totaal geen zelfvertrouwen maar ik kan wel van mezelf zeggen dat ik onwijs sterk ben geweest de afgelopen jaren en het toch maar ff heb weten te doen in mijn eentje .
En nu kies ik ervoor om toch antidepresiva te proberen onder strenge controle .
Dit zodat de diepste dalen van mijn depresie verminderd zullen worden en ik mijn trauma theraphie kan afmaken.
Omdat ik toen met mijn speedverslaving zat wou ik dit niet(durfde dokter niet te vertellen en durfde de combi speed/antidepresiva niet aan).
Toen in 2015 door psychiater ptss werd vastgesteld wouden ze me ook antidepresiva geven .
Ook toen heb ik dit afgewezen ookal was ik toen al depresief.
De klachten welke ik heb door de ptss zorgen ervoor dat mijn depressie in stand blijft .
-nachtmerries
-slaapproblemen
-op de hoede zijn
-altijd waakzaam zijn
-schrikachtig zijn
-vermijdingsgedrag
- constante angst hebben.
Deze klachten hebben erg veel invloed op je dagelijkse leven en kunnen dus depresie veroorzaken.
Ik loop dus al een paar jaar met een depressie alleen nu ik met trauma theraphie bezig en alles weer moet worden terug gehaald is dit heel erg zwaar.
Daarnaast door het afkicken van speed komen alle emoties en gevoelens welke al die tijd waren afgevlakt nu keihard binnen.
Ik ben dus al een paar jaar depresief en voor mij is de glans al heel lang van het leven af .
Ik strijd nog door dag in dag uit voor mijn kinderen.
Ik probeer mijn leven weer op te pakken en op nieuw te vullen met nieuwe doelen niet zo zeer voor mezelf maar omdat ik grote verandwoordelijk voor mijn kinderen draag.
Ik heb de afgelopen jaren 24/7 door gestreden hoe moe en depresief ik ook was.
Ik ben nu eindelijk op een punt beland dat er gewerkt kan worden aan mijn verleden en ik kan leren verwerken en ik er over kan praten met iemand.
Al die jaren heb ik al deze last met mij mee gedragen en nu ben ik gewoon op !.
Ik krijg nu alle shit over me heen wat ik ver weg gestopt had en dit kost me zo onwijs veel energie wat ik gewoon ook niet meer heb.
Ik heb mezelf gedwongen te gaan sporten , te wandelen , me rust te pakken door bv een serie te kijken enz enz enz.
Ik heb het geprobeerd om zonder medicatie zelf op te vangen naast mijn afkickproces .
Ik wil verder met mijn trauma theraphie en zonder medicatie ben ik nu achter gaat me dat gewoon niet lukken en sta ik stil in mijn verdere ontwikkelingen.
Ik heb totaal geen zelfvertrouwen maar ik kan wel van mezelf zeggen dat ik onwijs sterk ben geweest de afgelopen jaren en het toch maar ff heb weten te doen in mijn eentje .
En nu kies ik ervoor om toch antidepresiva te proberen onder strenge controle .
Dit zodat de diepste dalen van mijn depresie verminderd zullen worden en ik mijn trauma theraphie kan afmaken.