#1
Kreeg weer een berichtje van mijn zusje.
Ze zei bepaalde dingen waar mee ze wou aan geven dat zij nu ze volwassen is een andere kijk op dingen heeft.
Dat ze blij is dat ze niemand iets kwalijk neemt uit de fam.
Ik merk aan mezelf dat ik het heel erg moeilijk vind.
Ik ben druk aan het werk om mijn trauma's te verwerken en zit in een depressie.
Mijn zusjes en broer hebben het schijnbaar mijn ouders vergeven en hebben een goede band met ze.
Ik ben het meest mishandeld thuis en ook het ergste.
Ik was de oudste dochter en moest de weg vrij maken voor mijn zusjes.
Het feit dat mijn ouders de mishandelingen ontkennen, maar ondertussen wel zeiden dat ik 2 dingen kon doen.
Of het verleden vergeten en als ik dat niet kon hield het contact op.
Ik heb mijn zusje aangegeven dat ik het enorm waardeer dat ze contact met me heeft gezocht.
Maar dat ik op dit moment in mijn leven nog niet in staat ben over die dingen te praten zonder uit woede, pijn en verdriet te reageren.
Ik bang ben dat ik dan nog meer kapot maak.
Dat ik eerst aan mezelf ga werken en mijn trauma's moet gaan verwerken.
Dat ik zodra ik denk dat het wel lukt, ik contact met haar op zal nemen.
Ik ben er echt verdrietig om en heb ook ff flink potje gehuild.
Ik merk dat dit alles nog veelste gevoelig ligt om over te praten.
En zeker omdat we elkaar 12 jaar niet gesproken hebben.
En je zult denken dan praat je toch niet over het verleden maar dat werkt niet.
Ik heb enorme moeite met mensen te vertrouwen.
Ze zei eerst dat alleen haar vriend wist dat wij contact hadden maar door dingen die ze zei was het al snel duidelijk dat mijn andere zusje en broer er wel vanaf weten.
Ik kan het gewoon niet en ik weet ook niet of me dat in de toekomst wel zal lukken.
En ja wat ik dan doe als ik me klote voel, is met mijn diertjes bezig zijn.
Ik stop veel tijd in mijn chinchillas om ze wat tammer te krijgen.
En ik heb vandaag voor het eerst 1 van de 2 uit het hok weten te pakken.
Dat was zooo lief!!. 🤗☺
Ze zei bepaalde dingen waar mee ze wou aan geven dat zij nu ze volwassen is een andere kijk op dingen heeft.
Dat ze blij is dat ze niemand iets kwalijk neemt uit de fam.
Ik merk aan mezelf dat ik het heel erg moeilijk vind.
Ik ben druk aan het werk om mijn trauma's te verwerken en zit in een depressie.
Mijn zusjes en broer hebben het schijnbaar mijn ouders vergeven en hebben een goede band met ze.
Ik ben het meest mishandeld thuis en ook het ergste.
Ik was de oudste dochter en moest de weg vrij maken voor mijn zusjes.
Het feit dat mijn ouders de mishandelingen ontkennen, maar ondertussen wel zeiden dat ik 2 dingen kon doen.
Of het verleden vergeten en als ik dat niet kon hield het contact op.
Ik heb mijn zusje aangegeven dat ik het enorm waardeer dat ze contact met me heeft gezocht.
Maar dat ik op dit moment in mijn leven nog niet in staat ben over die dingen te praten zonder uit woede, pijn en verdriet te reageren.
Ik bang ben dat ik dan nog meer kapot maak.
Dat ik eerst aan mezelf ga werken en mijn trauma's moet gaan verwerken.
Dat ik zodra ik denk dat het wel lukt, ik contact met haar op zal nemen.
Ik ben er echt verdrietig om en heb ook ff flink potje gehuild.
Ik merk dat dit alles nog veelste gevoelig ligt om over te praten.
En zeker omdat we elkaar 12 jaar niet gesproken hebben.
En je zult denken dan praat je toch niet over het verleden maar dat werkt niet.
Ik heb enorme moeite met mensen te vertrouwen.
Ze zei eerst dat alleen haar vriend wist dat wij contact hadden maar door dingen die ze zei was het al snel duidelijk dat mijn andere zusje en broer er wel vanaf weten.
Ik kan het gewoon niet en ik weet ook niet of me dat in de toekomst wel zal lukken.
En ja wat ik dan doe als ik me klote voel, is met mijn diertjes bezig zijn.
Ik stop veel tijd in mijn chinchillas om ze wat tammer te krijgen.
En ik heb vandaag voor het eerst 1 van de 2 uit het hok weten te pakken.
Dat was zooo lief!!. 🤗☺
