WAAROM blow je nu juist?

Bij mij gaat het gebruiken van THC juist niet zozeer om gezelligheid of een goed gevoel, sterker nog, ik sluit mezelf vaak enigzins van anderen af. Ik apprecieer THC omdat ik mijn zintuigen, creativiteit en eigen lichaam kan onderzoeken. Om de effecten zo sterk mogelijk te houden gebruik ik het ongeveer wekelijks (soms wat meer, soms wat minder), en doorgaans met een vaporizer. Samen met 1 of 2 vrienden probeer ik dan meditatietechnieken uit, opdat we gewaar worden van iedere vezel in ons lichaam door prachtige warme energiestromen. Of ik focus, luisterend met een mp3-speler of goede boxen, op de harmonieuze euforie die muziek kan teweegbrengen. Iedereen kent natuurlijk het muziek-effect, maar ik probeer het altijd zo diep en mystiek mogelijk te benaderen, en hoop weg te zinken in een combinatie van visuele (closed eyed visuals) en sentimentele euforie.

Daarnaast is het zo dat ik voor mijn studie regelmatig verschillende typen teksten moet schrijven. Een manier om veel beschrijvingen attractief te houden, is het treffend beschrijven van 'sensory details' (wat je voelt, hoort, ziet enzovoorts). Ik merk dat als ik me onder invloed concentreer op het onderwerp waar ik over schrijf, het nadien eenvoudiger is om er veel levendiger en creatiever over te schrijven.

Technisch ben ik dus niet echt een blower in de zin van iemand die joints rookt, en ik beschouw het gevoel als een zeer prettige bijkomstigheid, terwijl ik probeer iedere keer meer over mijn zintuigen te leren.

Ik rook juist nu een joint - omdat ik het lekker vind om stoned te worden.

deze week vanwege de verveling/het chille gevoel.
Eergister omdat ik me echt heeeeel erg kut voelde
nu hou ik even een rustdagje

Ik blow amper. Vroeger blowde ik elke dag, van m'n 14 tot m'n 16/17e ongeveer.
Nu rook ik zo'n 2/3 keer per jaar een jointje met een vriendin of wat vrienden en dan heb ik de tijd van m'n leven. Lachkicks, vreetkicks, vreemde uitspraken enzo. Ik heb dan gewoon een leuke avond.

Ik blow wel eens na een drukke dag, stress. Altijd een uurtje voor het slapen, om mezelf niet te plagen met het werk tijdens in slaap vallen. De volgende dag in de trein is er weer tijd genoeg voor.

Vaak op bijeenkomsten(vriendenclubje), waar nooit word gepraat over thuis en werk, daar heb je de chatbox voor(is ons motto), en we zijn bij elkaar voor fun en ontspanning(films, biljarten, gamen)

omdat ik verslaafd ben

ik blow alleen met vrienden in het weekend, gewoon omdat het gezellig is en ik vind het leuk om high te zijn.

Lang geleden blowde ik omdat het lekker was. Omdat het fijn was om stoned te zijn. Omdat het gezellig was samen met vrienden een jointje te roken.
Twee jaar geleden blowde ik omdat het een gewoonte was.
Een jaar geleden blowde ik omdat als ik het niet deed, ik toch steeds aan die joint dacht en dan niet kon slapen of kon concentreren op wat ik wilde doen.
Een paar maanden geleden blowde ik omdat als ik het niet deed, ik toch steeds aan die joint dacht en dan niet kon slapen..... Maar als ik wel blowde, was dat nog steeds zo.

2 maanden geleden stopte ik. Ik kan het iedereen aanraden die niet meer blowt omdat het lekker en gezellig is. En het mooiste van stoppen is dat het echt alleen die eerste 2 weken moeilijk is. Daarna snap je niet dat je eerst jaren eigenlijk wel wilde stoppen, maar dat niet eens toe wilde geven omdat het te moeilijk leek.

elke dag,

omdat het mij een moment van het tot mijzelf komen bied.
ook omdat ik bij enorm stoned zijn vaak mezelf in een trip verkeer (door de wiet ja).

voor mij is het een gevoel van rust wat gepaard gaat met een enorm dissociatief aspect.
het is een gevoel van op het gemak voelen gemend met versterkte emoties in een dromerige staat van welzijn.

Waarom blow je nu juist? ...
... Omdat ik net geoogst heb

IMHO:
En nu ff serieus, omdat het een gezellig moment van bezinning is.
Ik kom diep tot inzicht van mijn Zelf (mezef). Enfin, niet zoals ge het met paddo's zou hebben.
Maar ik kom op een moment dat wanneer mijn jointje aangaat, de wereld even stilstaat en alles rond bezinning draait.

Tuurlijk blow ik ook soms gezellig onder maten zonder bijbedoelingen om mijn Zelf creatiever te uiten. Maar zoiets komt toch meestal vanzelf wanneer je in een stoned collectief aan het praten gaat.

Ik blow vooral omdat het mij een beter mens maakt, neem dit met een korreltje zout aub.
Een beter mens in het perspectief van, dat ik meer opensta en meer belangstelling toon voor zaken waar ik anders blindelings voorbij loop. En ze zo meer relativeer.

Heeft er iemand soms het gevoel als je stoned licht te filosoferen dat je DE oplossing hebt voor een wereld probleem? dan nog eens nadenkt en beseft 'damn vergeten hoe het ging" ???

stevenkeuh zei:

Heeft er iemand soms het gevoel als je stoned licht te filosoferen dat je DE oplossing hebt voor een wereld probleem? dan nog eens nadenkt en beseft 'damn vergeten hoe het ging" ???

Klik om te vergroten...

herkenbaar
met name op me werk :P

Verslaving.

Blow ondertussen al 13 jaar, waarvan zeker al 10 jaar quasi dagelijks. Ik vind stoned zijn zelfs niet eens zo leuk, maar als ik het niet ben dan dwalen m'n gedachten continu af naar de coke (heb zwaar aan de sos gehangen, nog steeds een beetje eigenlijk...) en zit ik continu te denken aan blowen, dus jah, dan kan ik evengoed gewoon blowen natuurlijk.

Om heel eerlijk te zijn : ik haat weed, dat is waar het allemaal mee begonnen is, dat 'onschuldige' jointje. Natuurlijk ligt verslaving in de eerste plaats aan de persoon zelf, maar toch. En toch kan ik het niet laten. Triestig.

Ik heb wel al een paar keer gehad dat ik enkele weken niet blowde, maar na die periodes vlieg ik er meestal eens zo hard in. Gemiddeld rook ik ongeveer 100€/week, beetje veel te veel, ik weet het. Maar ik verveel me zo schijte hard na het werk (en tijdens het werk eigenlijk ook).

met een verslaving heeft ''weed'' niets te maken,...

en het is uw eigen schuld dat de cannabis geen genotsmiddel is maar een afleiding...
probeer minder te blowen, nooit meer een korrel coca in uw neus en er gewoon totaal voor afsluiten inclusief de gedachten die erbij komen.

ik ben zelf ook wel een tijdje verslaafd aan cannabis geweest, een periode waarvoor ik het dagelijks gebruikte om problemen weg te proppen, nu rook ik nog steeds elke dag maar voor heel andere redenen...

hou van cannabis en cannabis houdt van u

Plimu zei:

met een verslaving heeft ''weed'' niets te maken,...

en het is uw eigen schuld dat de cannabis geen genotsmiddel is maar een afleiding...
probeer minder te blowen, nooit meer een korrel coca in uw neus en er gewoon totaal voor afsluiten inclusief de gedachten die erbij komen.

ik ben zelf ook wel een tijdje verslaafd aan cannabis geweest, een periode waarvoor ik het dagelijks gebruikte om problemen weg te proppen, nu rook ik nog steeds elke dag maar voor heel andere redenen...

hou van cannabis en cannabis houdt van u

Klik om te vergroten...

Dat zeg ik toch, dat het aan de peroon ligt (mezelf dus)?

Wel grappig hoe je jezelf tegenspreekt,, eerst zeg je dat weed niets met verslaving te maken heeft en een alinea verder geef je te kennen zelf verslaafd geweest te zijn aan cannabis. Wat is het nu?

Kijk,

Verslaafd is groot woord.

Als iemand dagelijks een ijsje eet en zich niet opperwel voelt wanneer er een avond geen ijs is.
Is dat dan een verslaving ? bv aan suikers

Als iemand een jointje rookt en daar een gezellige ervaring van geniet, zal toch waarschijnlijk deze ervaring opnieuw zoeken?
Zolang je er respectvol met omgaat, why the hell not?

Ik ben iemand die soms jaren aan een stuk dagelijks rookt, zeker nu het is oogst geweest.
Er zijn dan ook weer van die maanden dat ik er geen behoefte naar heb.
Maar het is altijd wel iets, dat kan ik gemakkelijk een bierperiode ingaan.
Dan al es kaas en wijn degousteren.

Zijn dat verslavingen? Who knows! Ik kan in ieder geval zeggen:
Ik kan zonder, maar ik wil niet zonder.
De paradox he lol

Het is mijn lichaam en ik bepaal zelf hoe ver ik daar in wil gaan en daarom blow ik.
Omdat ik het zeker niet als een levensverwoestende drugs aanschouw.
Er zijn mensen die zich er in laten meeslepen en dan wijzen ze soms de joint met de vinger als kwaaddoener.
Maar geef diezelfde mensen bier of cocaine of eenders wat of niets, en het is hoogstwss hetzelfde lot vezegeld.

Wiet beperkt mijn geest niet om vooruitgang in het leven te boeken, integendeel!
Dus mss blow ik daarom wel, omdat bezinning en relativatie tijdens een ontspannen moment meer moed geeft om er opgeladen aan te beginnen eens de roes gaan vliegen is.
Sorry voor de zever en tralala, maar tzou wreed zijn als ge op een DF genen babblekick kwijtmoogt

Je kunt van alles wel zeggen dat een verslaving aan jezelf ligt, en dat is ook zo. Maar het idee dat wiet niet verslavend zou zijn is bullshit. Het idee dat het geen negatieve side effects kan hebben ook.

Het is in mindere mate dan bij veel andere drugs dat wel. Het heeft mij ook ongeveer 8-10 jaar geduurd voor ik verslaafd was aan wiet, en 13 jaar voor ik vond dat ik er negatieve bijwerkingen van had.

Was ik verslaafd omdat ik me niet goed voelde ? Nee andersom. Ik voelde mezelf zwak omdat ik mijn eigen gebruik niet in de hand had. Omdat ik geen nee kon zeggen tegen een joint. Ik voel me nu weer prima, en er is niets anders veranderd dan dat ik gestopt ben met blowen.

Ja, maar wiet is enkel geestelijk verslavend.
Daarom dat ik zeg: Wat is verslaafd zijn?
Dat is de paradox!

Maar ik vraag mij af of het verlangen naar een joint een werkelijke veslaving is zoals het woord ingeburgerd is bij de maatschappij.

Kijk, mij kan je simpelweg niet vertellen dat een "joint" of "wiet/hasj" de oorzaak van miserie in iemands leven kan zijn.
Want dan is de keuze heel simpel: hou die joint dan aan de kant!
Als men er toch naartoe blijft grijpen zitten we met een geestelijk aspect, iets psychologisch zeg maar.
Een "zelfvernietigingsdrang" omdat men DENKT dat die joint voor miserie zorgt, is men simpelweg verslaafd aan miserie en niet aan die joint.

The law of attraction.

Mensen blijven mensen, en de perspecties en waarnemingen van elk mens blijven anders.
Ik heb nog nooit énige drugs mijn leven laten leiden, en toch rook ik heel graag mijn jointje.
Maar daarom haal ik heel scherp aan, je moet er verantwoord en met respect om gaan.
Kan je dat niet moet je niet de joint de vinger wijzen maar je geest. Sommige zijn nu eenmaal vatbaar voor alles, anderen dan weer niet.

Liber zei:

Bij mij gaat het gebruiken van THC juist niet zozeer om gezelligheid of een goed gevoel, sterker nog, ik sluit mezelf vaak enigzins van anderen af. Ik apprecieer THC omdat ik mijn zintuigen, creativiteit en eigen lichaam kan onderzoeken. Om de effecten zo sterk mogelijk te houden gebruik ik het ongeveer wekelijks (soms wat meer, soms wat minder), en doorgaans met een vaporizer. Samen met 1 of 2 vrienden probeer ik dan meditatietechnieken uit, opdat we gewaar worden van iedere vezel in ons lichaam door prachtige warme energiestromen. Of ik focus, luisterend met een mp3-speler of goede boxen, op de harmonieuze euforie die muziek kan teweegbrengen. Iedereen kent natuurlijk het muziek-effect, maar ik probeer het altijd zo diep en mystiek mogelijk te benaderen, en hoop weg te zinken in een combinatie van visuele (closed eyed visuals) en sentimentele euforie.

Klik om te vergroten...

Dit komt ook wel goed met mij overeen, muziek word zoveel mooier als je stoned bent helaas zonder ik mij echter ook af wanneer ik (veel) rook.

omdat het zo relaxed is na een lange dag werken een joint op te steken en lekker uit te chillen.