WAAROM blow je nu juist?

Kijk,

Verslaafd is groot woord.

Als iemand dagelijks een ijsje eet en zich niet opperwel voelt wanneer er een avond geen ijs is.
Is dat dan een verslaving ? bv aan suikers

Als iemand een jointje rookt en daar een gezellige ervaring van geniet, zal toch waarschijnlijk deze ervaring opnieuw zoeken?
Zolang je er respectvol met omgaat, why the hell not?

Ik ben iemand die soms jaren aan een stuk dagelijks rookt, zeker nu het is oogst geweest.
Er zijn dan ook weer van die maanden dat ik er geen behoefte naar heb.
Maar het is altijd wel iets, dat kan ik gemakkelijk een bierperiode ingaan.
Dan al es kaas en wijn degousteren.

Zijn dat verslavingen? Who knows! Ik kan in ieder geval zeggen:
Ik kan zonder, maar ik wil niet zonder.
De paradox he lol

Het is mijn lichaam en ik bepaal zelf hoe ver ik daar in wil gaan en daarom blow ik.
Omdat ik het zeker niet als een levensverwoestende drugs aanschouw.
Er zijn mensen die zich er in laten meeslepen en dan wijzen ze soms de joint met de vinger als kwaaddoener.
Maar geef diezelfde mensen bier of cocaine of eenders wat of niets, en het is hoogstwss hetzelfde lot vezegeld.

Wiet beperkt mijn geest niet om vooruitgang in het leven te boeken, integendeel!
Dus mss blow ik daarom wel, omdat bezinning en relativatie tijdens een ontspannen moment meer moed geeft om er opgeladen aan te beginnen eens de roes gaan vliegen is.
Sorry voor de zever en tralala, maar tzou wreed zijn als ge op een DF genen babblekick kwijtmoogt

Je kunt van alles wel zeggen dat een verslaving aan jezelf ligt, en dat is ook zo. Maar het idee dat wiet niet verslavend zou zijn is bullshit. Het idee dat het geen negatieve side effects kan hebben ook.

Het is in mindere mate dan bij veel andere drugs dat wel. Het heeft mij ook ongeveer 8-10 jaar geduurd voor ik verslaafd was aan wiet, en 13 jaar voor ik vond dat ik er negatieve bijwerkingen van had.

Was ik verslaafd omdat ik me niet goed voelde ? Nee andersom. Ik voelde mezelf zwak omdat ik mijn eigen gebruik niet in de hand had. Omdat ik geen nee kon zeggen tegen een joint. Ik voel me nu weer prima, en er is niets anders veranderd dan dat ik gestopt ben met blowen.

Ja, maar wiet is enkel geestelijk verslavend.
Daarom dat ik zeg: Wat is verslaafd zijn?
Dat is de paradox!

Maar ik vraag mij af of het verlangen naar een joint een werkelijke veslaving is zoals het woord ingeburgerd is bij de maatschappij.

Kijk, mij kan je simpelweg niet vertellen dat een "joint" of "wiet/hasj" de oorzaak van miserie in iemands leven kan zijn.
Want dan is de keuze heel simpel: hou die joint dan aan de kant!
Als men er toch naartoe blijft grijpen zitten we met een geestelijk aspect, iets psychologisch zeg maar.
Een "zelfvernietigingsdrang" omdat men DENKT dat die joint voor miserie zorgt, is men simpelweg verslaafd aan miserie en niet aan die joint.

The law of attraction.

Mensen blijven mensen, en de perspecties en waarnemingen van elk mens blijven anders.
Ik heb nog nooit énige drugs mijn leven laten leiden, en toch rook ik heel graag mijn jointje.
Maar daarom haal ik heel scherp aan, je moet er verantwoord en met respect om gaan.
Kan je dat niet moet je niet de joint de vinger wijzen maar je geest. Sommige zijn nu eenmaal vatbaar voor alles, anderen dan weer niet.

Liber zei:

Bij mij gaat het gebruiken van THC juist niet zozeer om gezelligheid of een goed gevoel, sterker nog, ik sluit mezelf vaak enigzins van anderen af. Ik apprecieer THC omdat ik mijn zintuigen, creativiteit en eigen lichaam kan onderzoeken. Om de effecten zo sterk mogelijk te houden gebruik ik het ongeveer wekelijks (soms wat meer, soms wat minder), en doorgaans met een vaporizer. Samen met 1 of 2 vrienden probeer ik dan meditatietechnieken uit, opdat we gewaar worden van iedere vezel in ons lichaam door prachtige warme energiestromen. Of ik focus, luisterend met een mp3-speler of goede boxen, op de harmonieuze euforie die muziek kan teweegbrengen. Iedereen kent natuurlijk het muziek-effect, maar ik probeer het altijd zo diep en mystiek mogelijk te benaderen, en hoop weg te zinken in een combinatie van visuele (closed eyed visuals) en sentimentele euforie.

Klik om te vergroten...

Dit komt ook wel goed met mij overeen, muziek word zoveel mooier als je stoned bent helaas zonder ik mij echter ook af wanneer ik (veel) rook.

omdat het zo relaxed is na een lange dag werken een joint op te steken en lekker uit te chillen.

Hasj is niet verslavend, het is gewoon lekker.

loadrunner is niet verslaafd , hasj roept hem gewoon

ik blow omdat ik het gevoel chill vind

idd , en ik kan dat gevoel niet beschrijven , wanneer iemand vraagt "wat voel je nu juist als je geblowd hebt ?' dan kan ik geen goed antwoord geven en enkel zeggen "dat moet je ervaren"
iemand die wel een mooie beschrijving kan maken van stoned zijn ?

Vroeger was dat omdat ik gwn geen inspiratie had om iets anders te doen, blowen is al wat we deden. Nu doe ik het nog om te ontspannen

ja ik deed het vroeger voor het plezier, alles net iets leuker maken in het leven.
maar dat was toen ik zo om de week eens een joint rookte.
nu doe ik het elke dag en begint het meer en meer gewoon te lijken op een verslaving.
het is nog wel leuk maar als ik eens een tijd van de dag niks heb wordt ik parranoia en te crave naar weed.
ik ga deze week tijdens het school eens proberen een week niks te roken.
hopelijk lukt het.

hey dit is een eerder serieus topic...
de vraag staat dus al in de topictitel... waarom blow je nu juist?
verslaving/plezier/goedgevoel?

ik stel mezelf die vraag wel eens
en dan besef ik zelf dat het een lichte verslaving is geworden , maar ik vind dit zelf niet erg.

vroeger blowde ik voor de gezelligheid
nu blow ik elke avond een jointje voor het relaxe gevoel , dat ik niet kan beschrijven

iemand die stonedzijn kan beschrijven ? een gevoel is moeilijk te beschrijven

Tsjah, waarom? Die vraag heb ik al tig keer voorbij zien komen op dit forum Ik zie het niet als een verslaving (want ik kan er makkenlijk vanaf blijven) maar eerder als een gewenning, je rookt ook niet meer om het echte stoned worden. Als je maar genoeg roken blijft word je zowiezo niet meer zo stoned, ik beperk het nu alleen tot voor het slapen gaan een.

Omdat het lekker is.

ik blow om te ontspannen en daarmee is het gevoel dat ik heb ook beschreven.
hoe meer ik rook hoe meer ontspannen ik word totdat ik uiteindelijk in slaap val.
maar ik blow ook omdat het gwn een super simpele en leuke bezigheid is. als ik me verveel steek ik er eentje op. het gevaar is alleen dat je je dus veel sneller gaat vervelen. en veel gaat blowen. maarja ik vind het niet erg dat ik zoveel smoke. over een paar jaar zet ik het op een laag pitje om me gezondheid niet helemaal naar de tering te helpen

het is een gewoonte geworden,,
maar een joint is gewoon lekker

Vorig jaar was het een gewoonte, elke dag 2 of meer jointjes. Dus een verslaving.

Nu doe ik het alleen nog maar met uitgaan en elke vrijdag het laatste schooluur, zo blijft het blowen iets speciaals en iets om naar uit te kijken, sinds ik nog maar zo weinig blow heb ik er meer plezier in en altijd lachkicks van een uur

Ewie zei:

Tsjah, waarom? Die vraag heb ik al tig keer voorbij zien komen op dit forum Ik zie het niet als een verslaving (want ik kan er makkenlijk vanaf blijven) maar eerder als een gewenning, je rookt ook niet meer om het echte stoned worden. Als je maar genoeg roken blijft word je zowiezo niet meer zo stoned, ik beperk het nu alleen tot voor het slapen gaan een.

Klik om te vergroten...

bij mij dus ook zo he , voor het slapen gaan

Bij mij gaat het gebruiken van THC juist niet zozeer om gezelligheid of een goed gevoel, sterker nog, ik sluit mezelf vaak enigzins van anderen af. Ik apprecieer THC omdat ik mijn zintuigen, creativiteit en eigen lichaam kan onderzoeken. Om de effecten zo sterk mogelijk te houden gebruik ik het ongeveer wekelijks (soms wat meer, soms wat minder), en doorgaans met een vaporizer. Samen met 1 of 2 vrienden probeer ik dan meditatietechnieken uit, opdat we gewaar worden van iedere vezel in ons lichaam door prachtige warme energiestromen. Of ik focus, luisterend met een mp3-speler of goede boxen, op de harmonieuze euforie die muziek kan teweegbrengen. Iedereen kent natuurlijk het muziek-effect, maar ik probeer het altijd zo diep en mystiek mogelijk te benaderen, en hoop weg te zinken in een combinatie van visuele (closed eyed visuals) en sentimentele euforie.

Daarnaast is het zo dat ik voor mijn studie regelmatig verschillende typen teksten moet schrijven. Een manier om veel beschrijvingen attractief te houden, is het treffend beschrijven van 'sensory details' (wat je voelt, hoort, ziet enzovoorts). Ik merk dat als ik me onder invloed concentreer op het onderwerp waar ik over schrijf, het nadien eenvoudiger is om er veel levendiger en creatiever over te schrijven.

Technisch ben ik dus niet echt een blower in de zin van iemand die joints rookt, en ik beschouw het gevoel als een zeer prettige bijkomstigheid, terwijl ik probeer iedere keer meer over mijn zintuigen te leren.

Ik rook juist nu een joint - omdat ik het lekker vind om stoned te worden.