Mijn partner is nu sinds 6 weken uit de kliniek (voor coke,alcohol en basen), het gaat heel goed met hem. Hij heeft een paar heftige situaties doorstaan ZONDER gebruik, door veel met mij te praten, hij was zo'n binnenvetter. Door de opname in de kliniek is hij veel gaan praten, met psychologen, met medegebruikers, dat was goed. Hoewel hij niet meer naar meetings gaat (moest 2 x per week), is hij er nog steeds klaar mee. Een biertje drinken zal hij over een hele poos wel weer eens gaan doen, maar ook dat moet hij onder controle houden (dat is moeilijk, want is veel socialer geaccpeteerd). Maar goed, wat ik wil zeggen, in april dit jaar stond ik op het punt de relatie te beeindigen, met een kleintje in huis KON ikhet gewoon niet meer handelen. Heb hem de deur uitgezet. Ik heb die klotezooi gelukkig nooit aangeraakt,weleens iets geprobeerd in mijn leven en ook flink gefeest, maar coke nooit. Ben ik erg blij om.
Ik heb bewondering voor de mensen die na langdurig gebruik stoppen.
En ik ben erg blij dat ik ondanks alles, alle negatieve reacties, waarschuwingen etc. in mijn partner ben blijven geloven. Natuurlijk is niet alles "zomaar" voorbij en ik heb nog dagelijks flashbacks naar de periode dat hij loog en gebruikte, maar ik zie ook hoe sterk hij nu is, hoe veel frisser hij is en weer zin heeft in alles (ja, ook weer in de pure sex ...
![:)]()
)
En natuurlijk zal hij nog wel moeilijke momenten hebben, maar hey... hebben we die niet allemaal op één of andere manier. We never stop learning.
Succes mensen, there is much more to life than coke....