#1
Als je nog niet volwassen bent doe je er idd verstandig aan in ieder geval met je tengels van de harddrugs af te blijven. Hoe later je begint hoe beter je hersenen gerijpt zijn en des te kleiner de verslavingskans. Jong geleerd is vaak oud gedaan. Als je ouder bent zie je ook de risico's en de gevaren gewoon veel beter, omdat je de eerste struikelgevallen al bent tegengekomen...
Dat beloftes bij jou thuis niet zo nauw worden nagekomen is spijtig, maar zie daarin voor jezelf geen excuus om jouw beloftes niet na te komen. Uiteindelijk is het het beste om aan je zelf de belofte te doen, gewoon omdat het in je eigen belang is.
Zelf heb ik nooit hoeven opbiechten dat ik drugs gebruik. Heb ooit weleens laten vallen dat ik weleens een jointje rookte, maar daarop kwam geen commentaar. Mijn ouders wisten dat toch wel want ze kennen hun zoon door dik en dun: altijd bereid dingen te doen en te proberen die anderen (waaronder mijn keurige broertje en oudere zus) niet doen, de aard van het beestje zeg maar. Ook al zijn ze allebei - nog steeds - fel tegen drugs, ze weten het en ze spreken er gewoon niet met mij over, want dat is toch onbegonnen werk
Ze kennen me gelukkig ook goed genoeg om te weten dat ik het wel in de hand houd en dat het dus zo'n vaart niet zal lopen. Ik loop weleens door zeven sloten tegelijk, maar daarin hebben ze mij kennelijk altijd wel vertrouwd. Ben trouwens ook pas met harddrugs begonnen toen ik al volwassen was, dus die belofte aan mijzelf ben ik gewoon goed nagekomen. Was ook niet moeilijk, want een volwassen leven is nog erg lang, dus genoeg tijd om te doen wat je nog wil doen.
Dat beloftes bij jou thuis niet zo nauw worden nagekomen is spijtig, maar zie daarin voor jezelf geen excuus om jouw beloftes niet na te komen. Uiteindelijk is het het beste om aan je zelf de belofte te doen, gewoon omdat het in je eigen belang is.
Zelf heb ik nooit hoeven opbiechten dat ik drugs gebruik. Heb ooit weleens laten vallen dat ik weleens een jointje rookte, maar daarop kwam geen commentaar. Mijn ouders wisten dat toch wel want ze kennen hun zoon door dik en dun: altijd bereid dingen te doen en te proberen die anderen (waaronder mijn keurige broertje en oudere zus) niet doen, de aard van het beestje zeg maar. Ook al zijn ze allebei - nog steeds - fel tegen drugs, ze weten het en ze spreken er gewoon niet met mij over, want dat is toch onbegonnen werk
Ze kennen me gelukkig ook goed genoeg om te weten dat ik het wel in de hand houd en dat het dus zo'n vaart niet zal lopen. Ik loop weleens door zeven sloten tegelijk, maar daarin hebben ze mij kennelijk altijd wel vertrouwd. Ben trouwens ook pas met harddrugs begonnen toen ik al volwassen was, dus die belofte aan mijzelf ben ik gewoon goed nagekomen. Was ook niet moeilijk, want een volwassen leven is nog erg lang, dus genoeg tijd om te doen wat je nog wil doen.
