Natuurlijk heeft ritalin toen geholpen, daarvoor is het ook.
Overmatig gebruik kan leidde tot een hoop ellende.
En ik denk dat jij volgens de maatschappij vind dat jij gefaald zou hebben. De maatschappij kan niet met ADHD omgaan.
En ritalin is bedoeld om je hersenen zodanig te bewerken dat ze er wel mee kunnen (/willen) omgaan. Een ADHD'er heeft een afwijking waar geen verandering in valt te brengen.
Mensen moeten zich simpelweg aan hun aanpassen, niet andersom.
De tegenwoordige hype van diagnonsens is voor mij frustrerend. Er word vaak bij ADHD geen hersenscan meer gemaakt. Drukke kinderen die zich niet kunnen concentreren en bovendien een juiste aanpak nodig hebben zijn ook zooo tot last!!! Doktoren stellen op de grond van de omgeving (voornamelijk bij kinderen) een diagnonsens. Huppa een kind van 7 jaar aan de ritalin! Onderdrukken die hap!! Want de ritalin die werkt wel.
Voor 600.000 mensen! En dan bitchen als ik speed pak???!!!
![:confused:]()
Je vertrouwt de dokter toch als hij een manier heeft om je kind te onderdrukken. Zodat jij er mee om kan gaan! Wiens probleem is het dan? Van de ouders en scholen of van de ADHD'er?
De echte ADHD'er moet er mee leren leven, zij hebben de "stoornissen". De omgeving creëert het een probleem, voor zich zelf en andere!
"Ratten die Ritaline kregen lieten op volwassen leeftijd een vorm van afhankelijke hulpeloosheid in hun gedrag zien. Verder was er sprake van een afwijkende activiteit in bekende omgevingen, dat gevolg kan zijn van veranderingen in de manier waarop de ratten aandacht geven aan omgevingskenmerken
Het onderzoek maakt ook het belang duidelijk van op het kind afgestemde dosering. Wat voor het ene kind met ADHD een optimale dosering is, zou voor het andere kind een overdosering kunnen betekenen met verhoogde kans op bijverschijnselen, ook op de lange termijn. Routinematig een dosering voorschrijven lijkt ongunstig. De optimale dosering vinden via een dubbelblindproef (waarbij alleen de apotheker weet hoeveel Ritaline een kind krijgt) is verstandig.
Biological Psychiatry en NIH
"
Sommige kinderen zijn niet zo naïef. Ze zien in dat het een drug is. In plaats van simpel medicijngebruik gaan ze het gebruiken als genotsmiddel. Dealen, gebruik en misbruik is tegenwoordig daarom op vele basisscholen erg populair.
Zucht.....
En dan na te gaan dat wij het aan hun introduceren.
legale of illegale drugs. Drugs is drugs!!
Illegale drugs lijkt me op die leeftijd niet bereikbaar. Als het wel het geval is dat het net zo bereikbaar is als voor mij, dan krijgt mijn kleine mannetje voortaan privé les. No way dat ik zijn geweldig ontwikkelende brein zal storen en al helemaal niet met drugs.
Ik ben gestoord. De letterlijke definitie van gestoord is het beste te accentueren als het negatief beïnvloeden van het gedrag.
Ik ben dus gestoord.
Vanaf de dag dat ik er achter kwam dat leven niet de heerlijke illusie was zoals ik gehoopt had. Ik had ook gehoopt dat ik deze waarheid later als op mijn 10 jaar had kunnen ervaren. Ondertussen heb ik het een plek kunnen geven.
Roken ben ik niet lang na die gebeurtenis gaan doen. Op mijn 11de nam ik mijn eerste hijsje joint en vanaf me 12de ben ik begonnen. Paddo's, als het aan mij lag had ik rond mijn 14de al gedaan. Alleen me broer had me gezegd het niet te doen voor me 16e. Daar heb ik me ook aan gehouden want hij heeft er verstand van. Ik keek nog wel een paar jaar hoe mijn maten trippen. Op 15 jarige leeftijd heb ik aan de oxazepam, temazepam en diazepam gezeten. En ik vond het verschrikkelijk net zoals ritalin het werkt, ik was niet angstig meer..nee, ik had geen enkel gevoel meer!
Twee weken na mij 16 verjaardag heb ik paddo's gegeten. Een heerlijk euforisch gevoel overspoelde mij, en ik liet me mee voeren. Het was puur psychisch.
Bij een vriendin niet maar die vond het ook niet zo leuk, ik moest haar uit een bad trip praten. Ondanks langdurig drugsgebruik in mijn omgeving heb ik "hard"drugs pas op mijn 18e geprobeerd. Voor de wet geen kind meer. Mijn omgeving heeft mijn drugsgebruik nooit aangespoord, de interesse heb ik wel net zo lang
![:wink:]()
Jaren lang observeren wat voor mij vaak gepaard gaat met leren. Slecht voorbeeld vind ik het niet. Nee eerder precies wat ik nodig had. De waarheid als voorlichting. De voordelen, nadelen en achtergrond informatie.
Door in deze "drugs-scene" te leven (Wat mijn keuze is.) leerde ik de effecten op mijn omgeving te begrijpen. Misbruik had ik al genoeg gezien, en zij zelf ook. Op de juiste tijd, de juiste plaats en met de juiste mensen heb ik uiteindelijk XTC en later speed gebruikt.
Ik heb de waarheid om me heen op de juiste manier toegepast op mij en mijn ervaringen die ik op doe.
In mijn geval zette die drugs-scene mij niet aan tot drugsgebruik. Dat was ik helemaal zelf.
Toen ik er aan toe was. De benzodiazepinen die ik van mijn dokter kreeg hadden mijn gedachten gang verkracht! Wat ook een rede is voor mijn verstandig drugs gebruik.
Alcohol. Hoe oud ik was voor de eerste keer geen idee. Laten we het houden op jong.
Die kutzooi heeft me zo bedwelmd dat ik lichamelijk kapot ging, en verslaafd was.
Gelukkig ben ik gestopt met drank te misbruiken.
Ik zuip niet meer, ik drink alleen nog maar!
De voorgeschreven middelen, en overal verkrijgbare drank hadden me flink toegetakeld. Wat mij doet afvragen waarom de maatschappij geen verantwoordelijkheid neemt. En wij als drugsgebruikers als zondebok worden neergezet. Schade ten gevolge van alcohol is vele malen groter dan die van alle andere drugs bij elkaar.
Ik vond het makkelijker om geen illegale drugs te gebruiken. Legale drugs niet, in beide gevallen werd ik lichamelijk afhankelijk.
Het is gewoon zo ambivalent!
Greetz
